Bible-Centre
РУ
EN
FR
La Bible
Réflexions
FAQ
Liens
À propos

Rechercher

Rechercher Rechercher
Rechercher dans cette partie [La Bible]
Toute la Bible
Vulgata Clementina (lat)

Liber Isaiae, Caput 13

1 Onus Babylonis, quod vidit Isaias, filius Amos.
2Super montem caliginosum levate signum:
exaltate vocem,
levate manum,
et ingrediantur portas duces.
3Ego mandavi sanctificatis meis,
et vocavi fortes meos in ira mea,
exsultantes in gloria mea.
4Vox multitudinis in montibus,
quasi populorum frequentium;
vox sonitus regum,
gentium congregatarum.
Dominus exercituum præcepit
militiæ belli,
5venientibus de terra procul,
a summitate cæli;
Dominus, et vasa furoris ejus,
ut disperdat omnem terram.
6Ululate, quia prope est dies Domini;
quasi vastitas a Domino veniet.
7Propter hoc omnes manus dissolventur,
et omne cor hominis contabescet,
8et conteretur.
Torsiones et dolores tenebunt;
quasi parturiens dolebunt:
unusquisque ad proximum suum stupebit,
facies combustæ vultus eorum.
9Ecce dies Domini veniet,
crudelis, et indignationis plenus, et iræ, furorisque,
ad ponendam terram in solitudinem,
et peccatores ejus conterendos de ea.
10Quoniam stellæ cæli, et splendor earum,
non expandent lumen suum;
obtenebratus est sol in ortu suo,
et luna non splendebit in lumine suo.
11Et visitabo super orbis mala,
et contra impios iniquitatem eorum;
et quiescere faciam superbiam infidelium,
et arrogantiam fortium humiliabo.
12Pretiosior erit vir auro,
et homo mundo obrizo.
13Super hoc cælum turbabo;
et movebitur terra de loco suo,
propter indignationem Domini exercituum,
et propter diem iræ furoris ejus.
14Et erit quasi damula fugiens,
et quasi ovis, et non erit qui congreget.
Unusquisque ad populum suum convertetur,
et singuli ad terram suam fugient.
15Omnis qui inventus fuerit occidetur,
et omnis qui supervenerit cadet in gladio;
16infantes eorum allidentur in oculis eorum,
diripientur domus eorum, et uxores eorum violabuntur.
17Ecce ego suscitabo super eos Medos,
qui argentum non quærant,
nec aurum velint;
18sed sagittis parvulos interficient,
et lactantibus uteris non miserebuntur,
et super filios non parcet oculus eorum.
19Et erit Babylon illa gloriosa in regnis,
inclyta superbia Chaldæorum,
sicut subvertit Dominus Sodomam et Gomorrham.
20Non habitabitur usque in finem,
et non fundabitur usque ad generationem et generationem;
nec ponet ibi tentoria Arabs,
nec pastores requiescent ibi.
21Sed requiescent ibi bestiæ,
et replebuntur domus eorum draconibus,
et habitabunt ibi struthiones,
et pilosi saltabunt ibi;
22et respondebunt ibi ululæ in ædibus ejus,
et sirenes in delubris voluptatis.

Liber Isaiae, Caput 14

1 Prope est ut veniat tempus ejus,
et dies ejus non elongabuntur.
Miserebitur enim Dominus Jacob,
et eliget adhuc de Israël,
et requiescere eos faciet super humum suam;
adjungetur advena ad eos,
et adhærebit domui Jacob.
 2 Et tenebunt eos populi,
et adducent eos in locum suum;
et possidebit eos domus Israël
super terram Domini
in servos et ancillas:
et erunt capientes eos qui se ceperant,
et subjicient exactores suos.
3Et erit in die illa: cum requiem dederit tibi Deus
a labore tuo, et a concussione tua,
et a servitute dura qua ante servisti,
4sumes parabolam istam
contra regem Babylonis, et dices:
Quomodo cessavit exactor;
quievit tributum?
5Contrivit Dominus baculum impiorum,
virgam dominantium,
6cædentem populos in indignatione
plaga insanabili,
subjicientem in furore gentes,
persequentem crudeliter.
7Conquievit et siluit omnis terra,
gavisa est et exsultavit;
8abietes quoque lætatæ sunt super te,
et cedri Libani:
ex quo dormisti, non ascendet
qui succidat nos.
9Infernus subter conturbatus est
in occursum adventus tui;
suscitavit tibi gigantes.
Omnes principes terræ
surrexerunt de soliis suis,
omnes principes nationum.
10Universi respondebunt, et dicent tibi:
Et tu vulneratus es sicut et nos;
nostri similis effectus es.
11Detracta est ad inferos superbia tua,
concidit cadaver tuum;
subter te sternetur tinea,
et operimentum tuum erunt vermes.
12Quomodo cecidisti de cælo,
Lucifer, qui mane oriebaris?
corruisti in terram,
qui vulnerabas gentes?
13Qui dicebas in corde tuo:
In cælum conscendam,
super astra Dei
exaltabo solium meum;
sedebo in monte testamenti,
in lateribus aquilonis;
14ascendam super altitudinem nubium,
similis ero Altissimo?
15Verumtamen ad infernum detraheris,
in profundum laci.
16Qui te viderint, ad te inclinabuntur,
teque prospicient:
Numquid iste est vir qui conturbavit terram,
qui concussit regna,
17qui posuit orbem desertum,
et urbes ejus destruxit,
vinctis ejus non aperuit carcerem?
18Omnes reges gentium
universi dormierunt in gloria,
vir in domo sua;
19tu autem projectus es de sepulchro tuo,
quasi stirps inutilis pollutus,
et obvolutus cum his qui interfecti sunt gladio,
et descenderunt ad fundamenta laci,
quasi cadaver putridum.
20Non habebis consortium, neque cum eis in sepultura;
tu enim terram tuam disperdidisti,
tu populum tuum occidisti:
non vocabitur in æternum
semen pessimorum.
21Præparate filios ejus occisioni,
in iniquitate patrum suorum:
non consurgent, nec hæreditabunt terram,
neque implebunt faciem orbis civitatum.
22Et consurgam super eos,
dicit Dominus exercituum;
et perdam Babylonis nomen, et reliquias,
et germen, et progeniem, dicit Dominus;
23et ponam eam in possessionem ericii,
et in paludes aquarum,
et scopabo eam in scopa terens,
dicit Dominus exercituum.
24Juravit Dominus exercituum, dicens:
Si non, ut putavi, ita erit;
et quomodo mente tractavi,
25sic eveniet:
ut conteram Assyrium in terra mea,
et in montibus meis conculcem eum;
et auferetur ab eis jugum ejus,
et onus illius ab humero eorum tolletur.
26Hoc consilium quod cogitavi super omnem terram;
et hæc est manus extenta super universas gentes.
27Dominus enim exercituum decrevit; et quis poterit infirmare?
et manus ejus extenta; et quis avertet eam?
28 In anno quo mortuus est rex Achaz, factum est onus istud:
29Ne lætaris, Philisthæa omnis tu,
quoniam comminuta est virga percussoris tui;
de radice enim colubri egredietur regulus,
et semen ejus absorbens volucrem.
30Et pascentur primogeniti pauperum,
et pauperes fiducialiter requiescent;
et interire faciam in fame radicem tuam,
et reliquias tuas interficiam.
31Ulula, porta; clama civitas;
prostrata est Philisthæa omnis;
ab aquilone enim fumus veniet,
et non est qui effugiet agmen ejus.
32Et quid respondebitur nuntiis gentis?
Quia Dominus fundavit Sion,
et in ipso sperabunt pauperes populi ejus.

Liber Isaiae, Caput 15

1 Onus Moab.Quia nocte vastata est
Ar Moab, conticuit;
quia nocte vastatus est
murus Moab, conticuit.
2Ascendit domus,
et Dibon ad excelsa,
in planctum super Nabo;
et super Medaba, Moab ululavit;
in cunctis capitibus ejus calvitium,
et omnis barba radetur.
3In triviis ejus accincti sunt sacco;
super tecta ejus et in plateis ejus
omnis ululatus descendit in fletum.
4Clamabit Hesebon et Eleale,
usque Jasa audita est vox eorum;
super hoc expediti Moab ululabunt,
anima ejus ululabit sibi.
5Cor meum ad Moab clamabit;
vectes ejus usque ad Segor,
vitulam conternantem;
per ascensum enim Luith
flens ascendet,
et in via Oronaim
clamorem contritionis levabunt.
6Aquæ enim Nemrim desertæ erunt,
quia aruit herba, defecit germen,
viror omnis interiit.
7Secundum magnitudinem operis, et visitatio eorum:
ad torrentem Salicum ducent eos.
8Quoniam circuivit clamor terminum Moab;
usque ad Gallim ululatus ejus,
et usque ad puteum Elim clamor ejus.
9Quia aquæ Dibon repletæ sunt sanguine;
ponam enim super Dibon additamenta;
his qui fugerint de Moab leonem,
et reliquiis terræ.

Liber Isaiae, Caput 16

1 Emitte agnum, Domine, dominatorem terræ,
de petra deserti
ad montem filiæ Sion.
 2 Et erit: sicut avis fugiens,
et pulli de nido avolantes,
sic erunt filiæ Moab
in transcensu Arnon.
 3 Ini consilium,
coge concilium;
pone quasi noctem umbram tuam
in meridie;
absconde fugientes, et vagos ne prodas.
 4 Habitabunt apud te profugi mei;
Moab, esto latibulum eorum a facie vastatoris:
finitus est enim pulvis, consummatus est miser,
defecit qui conculcabat terram.
 5 Et præparabitur in misericordia solium,
et sedebit super illud in veritate
in tabernaculo David,
judicans et quærens judicium,
et velociter reddens quod justum est.
 6 Audivimus superbiam Moab:
superbus est valde;
superbia ejus, et arrogantia ejus, et indignatio ejus
plus quam fortitudo ejus.
 7 Idcirco ululabit Moab ad Moab;
universus ululabit:
his qui lætantur super muros cocti lateris,
loquimini plagas suas.
 8 Quoniam suburbana Hesebon deserta sunt,
et vineam Sabama
domini gentium exciderunt:
flagella ejus usque ad Jazer pervenerunt,
erraverunt in deserto;
propagines ejus relictæ sunt,
transierunt mare.
 9 Super hoc plorabo in fletu Jazer
vineam Sabama;
inebriabo de lacrima mea,
Hesebon et Eleale,
quoniam super vindemiam tuam et super messem tuam
vox calcantium irruit.
 10 Et auferetur lætitia et exsultatio de Carmelo,
et in vineis non exsultabit neque jubilabit.
Vinum in torculari non calcabit qui calcare consueverat;
vocem calcantium abstuli.
 11 Super hoc venter meus ad Moab
quasi cithara sonabit,
et viscera mea ad murum cocti lateris.
 12 Et erit: cum apparuerit quod laboravit Moab
super excelsis suis,
ingredietur ad sancta sua ut obsecret,
et non valebit. 13 Hoc verbum quod locutus est Dominus ad Moab ex tunc. 14 Et nunc locutus est Dominus, dicens: In tribus annis, quasi anni mercenarii, auferetur gloria Moab super omni populo multo, et relinquetur parvus et modicus, nequaquam multus.

Liber Isaiae, Caput 17

1 Onus Damasci.Ecce Damascus desinet esse civitas,
et erit sicut acervus lapidum in ruina.
2Derelictæ civitates Aroër
gregibus erunt,
et requiescent ibi, et non erit qui exterreat.
3Et cessabit adjutorium ab Ephraim,
et regnum a Damasco;
et reliquiæ Syriæ
sicut gloria filiorum Israël erunt,
dicit Dominus exercituum.
4Et erit in die illa:
attenuabitur gloria Jacob,
et pinguedo carnis ejus marcescet.
5Et erit sicut congregans in messe quod restiterit,
et brachium ejus spicas leget;
et erit sicut quærens spicas
in valle Raphaim.
6Et relinquetur in eo sicut racemus et sicut excussio oleæ
duarum vel trium olivarum in summitate rami,
sive quatuor aut quinque in cacuminibus ejus fructus ejus,
dicit Dominus Deus Israël.
7In die illa inclinabitur homo ad
factorem suum,
et oculi ejus ad Sanctum Israël respicient;
8et non inclinabitur ad altaria quæ fecerunt manus ejus;
et quæ operati sunt digiti ejus non respiciet
lucos et delubra.
9In die illa erunt civitates fortitudinis ejus
derelictæ sicut aratra, et segetes
quæ derelictæ sunt a facie filiorum Israël;
et eris deserta.
10Quia oblitus es Dei salvatoris tui,
et fortis adjutoris tui non es recordata:
propterea plantabis plantationem fidelem,
et germen alienum seminabis;
11in die plantationis tuæ labrusca,
et mane semen tuum florebit;
ablata est messis in die hæreditatis,
et dolebit graviter.
12Væ multitudini populorum multorum,
ut multitudo maris sonantis;
et tumultus turbarum,
sicut sonitus aquarum multarum.
13Sonabunt populi sicut sonitus aquarum inundantium,
et increpabit eum, et fugiet procul;
et rapietur sicut pulvis montium a facie venti,
et sicut turbo coram tempestate.
14In tempore vespere, et ecce turbatio;
in matutino, et non subsistet.
Hæc est pars eorum qui vastaverunt nos,
et sors diripientium nos.

Liber Isaiae, Caput 18

1 Væ terræ cymbalo alarum,
quæ est trans flumina Æthiopiæ,
 2 qui mittit in mare legatos,
et in vasis papyri super aquas.
Ite, angeli veloces,
ad gentem convulsam et dilaceratam;
ad populum terribilem, post quem non est alius;
ad gentem exspectantem et conculcatam,
cujus diripuerunt flumina terram ejus.
 3 Omnes habitatores orbis, qui moramini in terra, cum elevatum fuerit signum in montibus, videbitis,
et clangorem tubæ audietis.
 4 Quia hæc dicit Dominus ad me:
Quiescam et considerabo in loco meo,
sicut meridiana lux clara est,
et sicut nubes roris in die messis.
 5 Ante messem enim totus effloruit,
et immatura perfectio germinabit;
et præcidentur ramusculi ejus falcibus,
et quæ derelicta fuerint abscindentur et excutientur.
 6 Et relinquentur simul avibus montium
et bestiis terræ;
et æstate perpetua erunt super eum volucres,
et omnes bestiæ terræ super illum hiemabunt.
 7 In tempore illo deferetur munus Domino exercituum
a populo divulso et dilacerato,
a populo terribili, post quem non fuit alius;
a gente exspectante, exspectante et conculcata,
cujus diripuerunt flumina terram ejus;
ad locum nominis Domini exercituum, montem Sion.

Liber Isaiae, Caput 19

1 Onus Ægypti.Ecce Dominus ascendet super nubem levem,
et ingredietur Ægyptum,
et commovebuntur simulacra Ægypti a facie ejus,
et cor Ægypti tabescet in medio ejus,
2et concurrere faciam Ægyptios adversus Ægyptios;
et pugnabit vir contra fratrem suum, et vir contra amicum suum,
civitas adversus civitatem, regnum adversus regnum.
3Et dirumpetur spiritus Ægypti in visceribus ejus,
et consilium ejus præcipitabo;
et interrogabunt simulacra sua, et divinos suos,
et pythones, et ariolos.
4Et tradam Ægyptum in manu dominorum crudelium,
et rex fortis dominabitur eorum,
ait Dominus Deus exercituum.
5Et arescet aqua de mari,
et fluvius desolabitur atque siccabitur.
6Et deficient flumina,
attenuabuntur et siccabuntur rivi aggerum,
calamus et juncus marcescet.
7Nudabitur alveus rivi a fonte suo,
et omnis sementis irrigua
siccabitur, arescet, et non erit.
8Et mœrebunt piscatores,
et lugebunt omnes mittentes in flumen hamum;
et expandentes rete super faciem aquarum emarcescent.
9Confundentur qui operabantur linum,
pectentes et texentes subtilia.
10Et erunt irrigua ejus flaccentia:
omnes qui faciebant lacunas ad capiendos pisces.
11Stulti principes Taneos,
sapientes consiliarii Pharaonis
dederunt consilium insipiens.
Quomodo dicetis Pharaoni:
Filius sapientium ego,
filius regum antiquorum?
12Ubi nunc sunt sapientes tui?
annuntient tibi, et indicent
quid cogitaverit Dominus exercituum super Ægyptum.
13Stulti facti sunt principes Taneos,
emarcuerunt principes Mempheos;
deceperunt Ægyptum, angulum populorum ejus.
14Dominus miscuit in medio ejus spiritum vertiginis;
et errare fecerunt Ægyptum in omni opere suo,
sicut errat ebrius et vomens.
15Et non erit Ægypto opus
quod faciat caput et caudam,
incurvantem et refrenantem.
16In die illa erit Ægyptus quasi mulieres;
et stupebunt, et timebunt
a facie commotionis manus Domini exercituum,
quam ipse movebit super eam.
17Et erit terra Juda
Ægypto in pavorem;
omnis qui illius fuerit recordatus pavebit
a facie consilii Domini exercituum,
quod ipse cogitavit super eam.
18In die illa erunt quinque civitates
in terra Ægypti
loquentes lingua Chanaan,
et jurantes per Dominum exercituum:
Civitas solis vocabitur una.
19In die illa erit altare Domini
in medio terræ Ægypti,
et titulus Domini juxta terminum ejus.
20Erit in signum et in testimonium Domino exercituum
in terra Ægypti;
clamabunt enim ad Dominum a facie tribulationis,
et mittet eis salvatorem
et propugnatorem qui liberet eos.
21Et cognoscetur Dominus ab Ægypto,
et cognoscent Ægyptii Dominum
in die illa;
et colent eum in hostiis et in muneribus;
et vota vovebunt Domino, et solvent.
22Et percutiet Dominus Ægyptum plaga,
et sanabit eam;
et revertentur ad Dominum,
et placabitur eis, et sanabit eos.
23In die illa erit via
de Ægypto in Assyrios;
et intrabit Assyrius Ægyptum,
et Ægyptius in Assyrios,
et servient Ægyptii Assur.
24In die illa erit Israël tertius
Ægyptio et Assyrio;
benedictio in medio terræ
25cui benedixit Dominus exercituum, dicens:
Benedictus populus meus Ægypti,
et opus manuum mearum Assyrio;
hæreditas autem mea Israël.

Liber Isaiae, Caput 20

1 In anno quo ingressus est Thathan in Azotum, cum misisset eum Sargon, rex Assyriorum, et pugnasset contra Azotum, et cepisset eam: 2 in tempore illo locutus est Dominus in manu Isaiæ, filii Amos, dicens: Vade, et solve saccum de lumbis tuis, et calceamenta tua tolle de pedibus tuis. Et fecit sic, vadens nudus et discalceatus. 3 Et dixit Dominus:Sicut ambulavit servus meus Isaias nudus et discalceatus,
trium annorum signum et portentum erit
super Ægyptum et super Æthiopiam;
4sic minabit rex Assyriorum captivitatem Ægypti,
et transmigrationem Æthiopiæ,
juvenum et senum, nudam et discalceatam, discoopertis natibus, ad ignominiam Ægypti.
5Et timebunt, et confundentur
ab Æthiopia spe sua,
et ab Ægypto gloria sua.
6Et dicet habitator insulæ hujus in die illa:
Ecce hæc erat spes nostra,
ad quos confugimus in auxilium, ut liberarent nos
a facie regis Assyriorum:
et quomodo effugere poterimus nos?

Liber Isaiae, Caput 21

1 Onus deserti maris.Sicut turbines ab africo veniunt,
de deserto venit,
de terra horribili.
2Visio dura nuntiata est mihi:
qui incredulus est infideliter agit;
et qui depopulator est vastat.
Ascende, Ælam; obside, Mede;
omnem gemitum ejus cessare feci.
3Propterea repleti sunt lumbi mei dolore;
angustia possedit me
sicut angustia parturientis;
corrui cum audirem, conturbatus sum cum viderem.
4Emarcuit cor meum;
tenebræ stupefecerunt me:
Babylon dilecta mea
posita est mihi in miraculum.
5Pone mensam, contemplare in specula
comedentes et bibentes:
surgite, principes,
arripite clypeum.
6Hæc enim dixit mihi Dominus:
Vade, et pone speculatorem,
et quodcumque viderit annuntiet.
7Et vidit currum duorum equitum,
ascensorem asini,
et ascensorem cameli;
et contemplatus est diligenter multo intuitu.
8Et clamavit leo:
Super speculam Domini ego sum,
stans jugiter per diem;
et super custodiam meam ego sum,
stans totis noctibus.
9Ecce iste venit ascensor
vir bigæ equitum;
et respondit, et dixit:
Cecidit, cecidit Babylon,
et omnia sculptilia deorum ejus
contrita sunt in terram.
10Tritura mea et filii areæ meæ,
quæ audivi a Domino exercituum,
Deo Israël,
annuntiavi vobis.
11 Onus Duma.Ad me clamat ex Seir:
Custos, quid de nocte?
custos, quid de nocte?
12Dixit custos:
Venit mane et nox;
si quæritis, quærite;
convertimini, venite.
13 Onus in Arabia.In saltu ad vesperam dormietis,
in semitis Dedanim.
14Occurrentes sitienti ferte aquam,
qui habitatis terram austri;
cum panibus occurrite fugienti.
15A facie enim gladiorum fugerunt,
a facie gladii imminentis,
a facie arcus extenti,
a facie gravis prælii.
16Quoniam hæc dicit Dominus ad me:
Adhuc in uno anno, quasi in anno mercenarii,
et auferetur omnis gloria Cedar.
17Et reliquiæ numeri sagittariorum fortium
de filiis Cedar imminuentur;
Dominus enim Deus Israël locutus est.

Liber Isaiae, Caput 22

1 Onus vallis Visionis.Quidnam quoque tibi est, quia ascendisti
et tu omnis in tecta?
2Clamoris plena, urbs frequens,
civitas exsultans;
interfecti tui, non interfecti gladio,
nec mortui in bello.
3Cuncti principes tui fugerunt simul
dureque ligati sunt;
omnes qui inventi sunt vincti sunt pariter;
procul fugerunt.
4Propterea dixi: Recedite a me:
amare flebo;
nolite incumbere ut consolemini me
super vastitate filiæ populi mei;
5dies enim interfectionis,
et conculcationis, et fletuum,
Domino Deo exercituum,
in valle Visionis,
scrutans murum,
et magnificus super montem.
6Et Ælam sumpsit pharetram,
currum hominis equitis,
et parietem nudavit clypeus.
7Et erunt electæ valles tuæ plenæ quadrigarum,
et equites ponent sedes suas in porta.
8Et revelabitur operimentum Judæ,
et videbis in die illa
armamentarium domus saltus.
9Et scissuras civitatis David videbitis,
quia multiplicatæ sunt;
et congregastis aquas piscinæ inferioris,
10et domos Jerusalem numerastis,
et destruxistis domos ad muniendum murum.
11Et lacum fecistis inter duos muros
ad aquam piscinæ veteris;
et non suspexistis ad eum qui fecerat eam,
et operatorem ejus de longe non vidistis.
12Et vocabit Dominus Deus exercituum
in die illa
ad fletum, et ad planctum,
ad calvitium, et ad cingulum sacci;
13et ecce gaudium et lætitia,
occidere vitulos et jugulare arietes,
comedere carnes, et bibere vinum:
comedamus et bibamus,
cras enim moriemur.
14Et revelata est in auribus meis vox Domini exercituum:
Si dimittetur iniquitas hæc vobis donec moriamini,
dicit Dominus Deus exercituum.
15Hæc dicit Dominus Deus exercituum:
Vade, ingredere ad eum qui habitat in tabernaculo,
ad Sobnam, præpositum templi, et dices ad eum:
16Quid tu hic, aut quasi quis hic?
quia excidisti tibi hic sepulchrum,
excidisti in excelso memoriale diligenter,
in petra tabernaculum tibi.
17Ecce Dominus asportari te faciet,
sicut asportatur gallus gallinaceus;
et quasi amictum, sic sublevabit te.
18Coronas coronabit te tribulatione;
quasi pilam mittet te in terram latam et spatiosam;
ibi morieris, et ibi erit currus gloriæ tuæ,
ignominia domus domini tui.
19Et expellam te de statione tua,
et de ministerio tuo deponam te.
20Et erit in die illa:
vocabo servum meum Eliacim, filium Helciæ,
21et induam illum tunica tua,
et cingulo tuo confortabo eum,
et potestatem tuam dabo in manu ejus;
et erit quasi pater habitantibus Jerusalem
et domui Juda.
22Et dabo clavem domus David
super humerum ejus;
et aperiet, et non erit qui claudat;
et claudet, et non erit qui aperiat.
23Et figam illum paxillum in loco fideli,
et erit in solium gloriæ domui patris ejus.
24Et suspendent super eum omnem gloriam domus patris ejus;
vasorum diversa genera,
omne vas parvulum,
a vasis craterarum usque ad omne vas musicorum.
25In die illa, dicit Dominus exercituum,
auferetur paxillus qui fixus fuerat in loco fideli,
et frangetur, et cadet,
et peribit quod pependerat in eo,
quia Dominus locutus est.

Liber Isaiae, Caput 23

1 Onus Tyri.Ululate, naves maris,
quia vastata est domus
unde venire consueverant:
de terra Cethim
revelatum est eis.
2Tacete, qui habitatis in insula;
negotiatores Sidonis, transfretantes mare, repleverunt te.
3In aquis multis semen Nili;
messis fluminis fruges ejus:
et facta est negotiatio gentium.
4Erubesce, Sidon; ait enim mare,
fortitudo maris, dicens:
Non parturivi, et non peperi,
et non enutrivi juvenes,
nec ad incrementum perduxi virgines.
5Cum auditum fuerit in Ægypto,
dolebunt cum audierint de Tiro.
6Transite maria, ululate,
qui habitatis in insula!
7Numquid non vestra hæc est, quæ gloriabatur
a diebus pristinis in antiquitate sua?
Ducent eam pedes sui
longe ad peregrinandum.
8Quis cogitavit hoc
super Tyrum quondam coronatam,
cujus negotiatores principes,
institores ejus inclyti terræ?
9Dominus exercituum cogitavit hoc,
ut detraheret superbiam omnis gloriæ,
et ad ignominiam deduceret universos inclytos terræ.
10Transi terram tuam quasi flumen, filia maris!
non est cingulum ultra tibi.
11Manum suam extendit super mare;
conturbavit regna.
Dominus mandavit adversus Chanaan,
ut contereret fortes ejus;
12et dixit: Non adjicies ultra ut glorieris,
calumniam sustinens virgo filia Sidonis:
in Cethim consurgens transfreta:
ibi quoque non erit requies tibi.
13Ecce terra Chaldæorum, talis populus non fuit:
Assur fundavit eam;
in captivitatem traduxerunt robustos ejus,
suffoderunt domos ejus,
posuerunt eam in ruinam.
14Ululate, naves maris,
quia devastata est fortitudo vestra. 
15 Et erit in die illa: in oblivione eris, o Tyre! septuaginta annis, sicut dies regis unius; post septuaginta autem annos erit Tyro quasi canticum meretricis:
16Sume citharam, circui civitatem,
meretrix oblivioni tradita:
bene cane, frequenta canticum,
ut memoria tui sit.
17Et erit post septuaginta annos:
visitabit Dominus Tyrum,
et reducet eam ad mercedes suas,
et rursum fornicabitur cum universis regnis terræ
super faciem terræ;
18et erunt negotiationes ejus et mercedes ejus sanctificatæ Domino:
non condentur neque reponentur,
quia his qui habitaverint coram Domino erit negotiatio ejus,
ut manducent in saturitatem, et vestiantur usque ad vetustatem.
Lire la suite:Liber Isaiae, Caput 24
La Bible
Réflexions
FAQ
Liens
À propos
Plan du site
Réalisation:  © 2001–2026 Web-M v:2.0.3.107

Après votre inscription, vous pourrez vous abonner à l’envoi des textes de n’importe quel plan de lecture de la Bible.

Nous prévoyons d’ajouter progressivement des paramètres personnalisés ainsi que d’autres services pour les utilisateurs inscrits. Nous vous conseillons donc de vous inscrire dès maintenant. C’est gratuit.