1 И҆ нача́тъ и҆̀мъ въ при́тчахъ гл҃ати: вїногра́дъ насадѝ человѣ́къ, и҆ ѡ҆градѝ ѡ҆пло́томъ, и҆ и҆скопа̀ точи́ло, и҆ созда̀ сто́лпъ, и҆ предадѐ є҆го̀ тѧжа́телємъ1дѣ́лателємъ, и҆ ѿи́де.
|
2 И҆ посла̀ къ тѧжа́телємъ во вре́мѧ раба̀, да ѿ
тѧжа́тєль прїи́метъ ѿ плода̀ вїногра́да:
|
3 ѻ҆ни́ же є҆́мше є҆го̀ би́ша и҆ ѡ҆тосла́ша
тща̀.
|
4 И҆ па́ки посла̀ къ ни̑мъ дрꙋга́го раба̀: и҆ того̀
ка́менїемъ би́вше, проби́ша главꙋ̀ є҆мꙋ̀ и҆ посла́ша
безче́стна.
|
5 И҆ па́ки и҆но́го посла̀: и҆ того̀ ᲂу҆би́ша: и҆
мнѡ́ги и҆́ны, ѡ҆́вы ᲂу҆́бѡ бїю́ще, ѡ҆́вы же ᲂу҆бива́юще.
|
6 Е҆щѐ ᲂу҆̀бо є҆ди́наго сы́на и҆мѣ̀ возлю́бленнаго
своего̀, посла̀ и҆ того̀ къ ни̑мъ послѣдѝ, глаго́лѧ,
ꙗ҆́кѡ ᲂу҆срамѧ́тсѧ сы́на моегѡ̀.
|
7 Ѻ҆́ни же тѧжа́телє рѣ́ша къ себѣ̀, ꙗ҆́кѡ
се́й є҆́сть наслѣ́дникъ: прїиди́те, ᲂу҆бїе́мъ
є҆го̀, и҆ на́ше бꙋ́детъ наслѣ́дствїе.
|
8 И҆ є҆́мше є҆го̀ ᲂу҆би́ша и҆ и҆зверго́ша є҆го̀
во́нъ и҆з̾ вїногра́да.
|
9 Что̀ ᲂу҆̀бо сотвори́тъ госпо́дь вїногра́да; Прїи́детъ
и҆ погꙋби́тъ тѧжа́тєли и҆ да́стъ вїногра́дъ и҆нѣ̑мъ.
|
10 Ни писа́нїѧ ли сегѡ̀ члѝ є҆стѐ: ка́мень, є҆го́же
не въ рѧдꙋ̀ сотвори́ша зи́ждꙋщїи, се́й бы́сть во главꙋ̀
ᲂу҆́гла:
|
11 ѿ гдⷭ҇а бы́сть сїѐ, и҆ є҆́сть ди́вно во ѻ҆́чїю
на́шєю;
|
12 И҆ и҆ска́хꙋ є҆го̀ ꙗ҆́ти, и҆ ᲂу҆боѧ́шасѧ наро́да:
разꙋмѣ́ша бо, ꙗ҆́кѡ къ ни̑мъ при́тчꙋ речѐ: и҆ ѡ҆ста́вльше
є҆го̀ ѿидо́ша.
|
13 (Заⷱ҇ 54.) И҆ посла́ша къ немꙋ̀ нѣ̑кїѧ ѿ фарїсє́й
и҆ и҆рѡдїа́нъ, да є҆го̀ ѡ҆больстѧ́тъ сло́вомъ.
|
14 Ѻ҆ни́ же прише́дше глаго́лаша є҆мꙋ̀: ᲂу҆чт҃лю,
вѣ́мы, ꙗ҆́кѡ и҆́стиненъ є҆сѝ и҆ не ради́ши ни
ѡ҆ ко́мже: не зри́ши бо на лицѐ человѣ́кѡвъ, но вои́стиннꙋ
пꙋтѝ бж҃їю ᲂу҆чи́ши: досто́итъ ли кинсо́нъ ке́сареви
да́ти, и҆лѝ нѝ; да́мы ли, и҆лѝ не да́мы;
|
15 Ѻ҆́нъ же вѣ́дый и҆́хъ лицемѣ́рїе, речѐ и҆̀мъ:
что́ мѧ и҆скꙋша́ете; принеси́те мѝ пѣ́нѧзь, да ви́жꙋ.
|
16 Ѻ҆ни́ же принесо́ша. И҆ гл҃а и҆̀мъ: чі́й ѡ҆́бразъ
сі́й и҆ написа́нїе; Ѻ҆ни́ же рѣ́ша є҆мꙋ̀: ке́саревъ.
|
17 И҆ ѿвѣща́въ і҆и҃съ речѐ и҆̀мъ: воздади́те ке́сарєва
ке́сареви и҆ бж҃їѧ бг҃ови. И҆ чꙋди́шасѧ ѡ҆ не́мъ.
|
18 (Заⷱ҇ 55.) И҆ прїидо́ша саддꙋке́є къ немꙋ̀, и҆̀же
глаго́лютъ воскрⷭ҇нїю не бы́ти: и҆ вопроси́ша є҆го̀,
глаго́люще:
|
19 ᲂу҆чт҃лю, мѡѷсе́й написа̀ на́мъ, ꙗ҆́кѡ а҆́ще
комꙋ̀ бра́тъ ᲂу҆́мретъ и҆ ѡ҆ста́витъ женꙋ̀, а҆ ча̑дъ
не ѡ҆ста́витъ: да по́йметъ бра́тъ є҆гѡ̀ женꙋ̀ є҆гѡ̀
и҆ воскреси́тъ сѣ́мѧ бра́тꙋ своемꙋ̀.
|
20 Се́дмь бра́тїй бѣ̀: и҆ пе́рвый поѧ́тъ женꙋ̀ и҆
ᲂу҆мира́ѧ не ѡ҆ста́ви сѣ́мене:
|
21 и҆ вторы́й поѧ́тъ ю҆̀ и҆ ᲂу҆́мре, и҆ ни то́й
ѡ҆ста́ви сѣ́мене: и҆ тре́тїй та́кожде:
|
22 и҆ поѧ́ша ю҆̀ се́дмь и҆ не ѡ҆ста́виша сѣ́мене:
послѣди́ же всѣ́хъ ᲂу҆́мре и҆ жена̀.
|
23 Въ воскрⷭ҇нїе ᲂу҆̀бо, є҆гда̀ воскре́снꙋтъ,
кото́ромꙋ и҆́хъ бꙋ́детъ жена̀: се́дмь бо и҆мѣ́ша ю҆̀
женꙋ̀.
|
24 И҆ ѿвѣща́въ і҆и҃съ речѐ и҆̀мъ: не сегѡ́ ли
ра́ди прельща́етесѧ, не вѣ́дꙋще писа́нїѧ, ни си́лы
бж҃їѧ;
|
25 є҆гда́ бо и҆з̾ ме́ртвыхъ воскре́снꙋтъ, ни же́нѧтсѧ,
ни посѧга́ютъ, но сꙋ́ть ꙗ҆́кѡ а҆́гг҃ли на нб҃сѣ́хъ:
|
26 ѡ҆ ме́ртвыхъ же, ꙗ҆́кѡ востаю́тъ, нѣ́сте ли члѝ
въ кни́гахъ мѡѷсе́овыхъ, при кꙋпинѣ̀ ꙗ҆́кѡ речѐ
є҆мꙋ̀ бг҃ъ, гл҃ѧ: а҆́зъ бг҃ъ а҆враа́мовъ и҆ бг҃ъ
і҆саа́ковъ и҆ бг҃ъ і҆а́кѡвль;
|
27 нѣ́сть бг҃ъ ме́ртвыхъ, но бг҃ъ живы́хъ: вы̀ ᲂу҆̀бо
мно́гѡ прельща́етесѧ.
|
28 (Заⷱ҇ 56.) И҆ пристꙋ́пль є҆ди́нъ ѿ кни̑жникъ,
слы́шавъ и҆̀хъ стѧза́ющихсѧ и҆ ви́дѣвъ, ꙗ҆́кѡ до́брѣ
ѿвѣща̀ и҆̀мъ, вопросѝ є҆го̀: ка́ѧ є҆́сть пе́рваѧ
всѣ́хъ за́повѣдїй;
|
29 І҆и҃съ же ѿвѣща̀ є҆мꙋ̀: ꙗ҆́кѡ пе́рвѣйши
всѣ́хъ за́повѣдїй: слы́ши, і҆и҃лю, гдⷭ҇ь бг҃ъ ва́шъ
гдⷭ҇ь є҆ди́нъ є҆́сть:
|
30 и҆ возлю́биши гдⷭ҇а бг҃а твоего̀ всѣ́мъ се́рдцемъ
твои́мъ, и҆ все́ю дꙋше́ю твое́ю, и҆ всѣ́мъ ᲂу҆мо́мъ
твои́мъ, и҆ все́ю крѣ́постїю твое́ю: сїѧ̀ є҆́сть
пе́рваѧ за́повѣдь.
|
31 И҆ втора́ѧ подо́бна є҆́й: возлю́биши бли́жнѧго
своего̀ ꙗ҆́кѡ са́мъ себѐ. Бо́льшаѧ сею̀ и҆́на за́повѣдь
нѣ́сть.
|
32 И҆ речѐ є҆мꙋ̀ кни́жникъ: до́брѣ, ᲂу҆чт҃лю,
вои́стиннꙋ ре́клъ є҆сѝ, ꙗ҆́кѡ є҆ди́нъ є҆́сть
бг҃ъ, и҆ нѣ́сть и҆́нъ ра́звѣ є҆гѡ̀:
|
33 и҆ є҆́же люби́ти є҆го̀ всѣ́мъ се́рдцемъ, и҆
всѣ́мъ ра́зꙋмомъ, и҆ все́ю дꙋше́ю, и҆ все́ю крѣ́постїю:
и҆ є҆́же люби́ти бли́жнѧго ꙗ҆́кѡ себѐ, бо́лѣ є҆́сть
всѣ́хъ всесожже́нїй и҆ же́ртвъ.
|
34 І҆и҃съ же ви́дѣвъ, ꙗ҆́кѡ смы́сленнѡ ѿвѣща̀,
речѐ є҆мꙋ̀: не дале́че є҆сѝ ѿ црⷭ҇твїѧ бж҃їѧ.
И҆ никто́же смѣ́ѧше ктомꙋ̀ є҆го̀ вопроси́ти.
|
35 И҆ ѿвѣща́въ і҆и҃съ гл҃аше, ᲂу҆чѧ̀ въ це́ркви:
ка́кѡ глаго́лютъ кни́жницы, ꙗ҆́кѡ хрⷭ҇то́съ сн҃ъ є҆́сть
дв҃довъ;
|
36 То́й бо дв҃дъ речѐ дх҃омъ ст҃ы́мъ: гл҃а гдⷭ҇ь
гдⷭ҇еви моемꙋ̀: сѣдѝ ѡ҆деснꙋ́ю менє̀, до́ндеже
положꙋ̀ врагѝ твоѧ̑ подно́жїе нога́ма твои́ма.
|
37 Са́мъ ᲂу҆̀бо дв҃дъ глаго́летъ є҆го̀ гдⷭ҇а:
и҆ ѿкꙋ́дꙋ сн҃ъ є҆мꙋ̀ є҆́сть; И҆ мно́гъ наро́дъ
послꙋ́шаше є҆го̀ въ сла́дость.
|
38 (Заⷱ҇ 57.) И҆ гл҃аше и҆̀мъ во ᲂу҆ч҃нїи свое́мъ:
блюди́тесѧ ѿ кни̑жникъ, хотѧ́щихъ во ѡ҆дѣѧ́нїихъ
ходи́ти, и҆ цѣлова̑нїѧ на то́ржищихъ,
|
39 и҆ преждесѣда̑нїѧ на со́нмищихъ, и҆ первовозлежа̑нїѧ
на ве́черѧхъ:
|
40 поѧда́юще до́мы вдови́цъ и҆ непщева́нїемъ надо́лзѣ
молѧ́щесѧ, сі́и прїи́мꙋтъ ли́шшее ѡ҆сꙋжде́нїе.
|
41 И҆ сѣ́дъ і҆и҃съ прѧ́мѡ сокро́вищномꙋ храни́лищꙋ,
зрѧ́ше, ка́кѡ наро́дъ ме́щетъ мѣ́дь въ сокро́вищное
храни́лище. И҆ мно́зи бога́тїи вмета́хꙋ мнѡ́га.
|
42 И҆ прише́дши є҆ди́на вдови́ца ᲂу҆бо́га, вве́рже
лє́птѣ двѣ̀, є҆́же є҆́сть кодра́нтъ.
|
43 И҆ призва́въ ᲂу҆чн҃кѝ своѧ̑, речѐ и҆̀мъ: а҆ми́нь
гл҃ю ва́мъ, ꙗ҆́кѡ вдови́ца сїѧ̀ ᲂу҆бо́гаѧ мно́жае
всѣ́хъ вве́рже вмета́ющихъ въ сокро́вищное храни́лище:
|
44 вси́ бо ѿ и҆збы́тка своегѡ̀ вверго́ша: сїѧ́ же
ѿ лише́нїѧ своегѡ̀ всѧ̑, є҆ли̑ка и҆мѣ́ѧше, вве́рже,
всѐ житїѐ своѐ.
|