1 И҆ ᲂу҆ста́ви гдⷭ҇ь сло́во своѐ, є҆́же гл҃а на
на́съ и҆ на сꙋді́й на́шихъ, сꙋди́вшихъ во і҆и҃ли, и҆
на цари̑ на́шѧ и҆ на кнѧ̑зи на́шѧ, и҆ на всѧ́каго человѣ́ка
і҆и҃лева и҆ і҆ꙋ́дина,
|
2 навестѝ на ны̀ ѕло̀ ве́лїе, є҆́же не сотвори́сѧ
под̾ всѣ́мъ небесе́мъ, ꙗ҆́коже сотвори́сѧ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ,
по пи̑саннымъ въ зако́нѣ мѡѷсе́овѣ,
|
3 є҆́же ꙗ҆́сти на́мъ пло́ть человѣ́ческꙋ сы́на
своегѡ̀ и҆ пло́ть человѣ́ческꙋ дще́ре своеѧ̀.
|
4 И҆ дадѐ ѧ҆̀ подрꙋ̑чны всѣ̑мъ ца́рствамъ, ꙗ҆̀же
ѡ҆́крестъ на́съ, на ᲂу҆кори́знꙋ и҆ въ непрохожде́нїе
во всѣ́хъ лю́дехъ, и҆̀же ѡ҆́крестъ на́съ, а҆́може
и҆̀хъ разсѣ́ѧ гдⷭ҇ь.
|
5 И҆ бы́хомъ во и҆сподѝ, а҆ не въ верхꙋ̀, ꙗ҆́кѡ
согрѣши́хомъ гдⷭ҇еви бг҃ꙋ на́шемꙋ, не слꙋ́шающе гла́са
є҆гѡ̀.
|
6 Гдⷭ҇еви бг҃ꙋ на́шемꙋ пра́вда, на́мъ же и҆ ѻ҆тцє́мъ
на́шымъ стыдѣ́нїе ли́цъ, ꙗ҆́коже де́нь се́й.
|
7 Ꙗ҆̀же гл҃а гдⷭ҇ь на на́съ всѧ̑ ѕла̑ѧ, сїѧ̑ прїидо́ша
на ны̀,
|
8 занѐ не моли́хомсѧ лицꙋ̀ гдⷭ҇ню, є҆́же ѿврати́тисѧ
комꙋ́ждо ѿ мы́слей се́рдца своегѡ̀ ѕла́гѡ.
|
9 И҆ ᲂу҆бꙋди́сѧ гдⷭ҇ь ѡ҆ ѕло́бахъ и҆ наведѐ на
на́съ сїѧ̑, (ꙗ҆̀же постиго́ша ны̀,) ꙗ҆́кѡ првⷣнъ
гдⷭ҇ь во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ свои́хъ, ꙗ҆̀же заповѣ́да
на́мъ.
|
10 И҆ не послꙋ́шахомъ гла́са є҆гѡ̀ ходи́ти въ повелѣ́нїихъ
є҆гѡ̀, ꙗ҆̀же дадѐ пред̾ лице́мъ на́шимъ.
|
11 И҆ нн҃ѣ, гдⷭ҇и бж҃е і҆и҃левъ, и҆́же и҆зве́лъ є҆сѝ
лю́ди твоѧ̑ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ рꙋко́ю крѣ́пкою
и҆ мы́шцею высо́кою, зна́мєнїи и҆ чꙋдесы̀ и҆ си́лою
вели́кою, и҆ сотвори́лъ є҆сѝ себѣ̀ и҆́мѧ, ꙗ҆́коже
де́нь се́й,
|
12 согрѣши́хомъ, нече́ствовахомъ, непра́вдовахомъ,
гдⷭ҇и бж҃е на́шъ, во всѣ́хъ ѡ҆правда́нїихъ твои́хъ.
|
13 Да ѿврати́тсѧ ᲂу҆̀бо ѿ на́съ ꙗ҆́рость твоѧ̀,
ꙗ҆́кѡ ѡ҆ста́сѧ на́съ ма́лѡ во ꙗ҆зы́цѣхъ, а҆́може
разсѣ́ѧлъ ны̀ є҆сѝ.
|
14 Оу҆слы́ши, гдⷭ҇и, моли́твꙋ на́шꙋ и҆ проше́нїе
на́ше, и҆ и҆зба́ви на́съ тебє̀ ра́ди, и҆ да́ждь на́мъ
благода́ть пред̾ лице́мъ пресели́вшихъ на́съ:
|
15 да ᲂу҆вѣ́сть всѧ̀ землѧ̀, ꙗ҆́кѡ ты̀ гдⷭ҇ь бг҃ъ
на́шъ, и҆ ꙗ҆́кѡ и҆́мѧ твоѐ призва́сѧ на і҆и҃ли и҆
на пле́мени є҆гѡ̀.
|
16 Гдⷭ҇и, при́зри и҆з̾ до́мꙋ ст҃а́гѡ твоегѡ̀ на на́съ
и҆ вонмѝ на́мъ, и҆ приклонѝ ᲂу҆́хо твоѐ и҆ ᲂу҆слы́ши
на́съ.
|
17 Ѿве́рзи, гдⷭ҇и, ѻ҆́чи твоѝ и҆ ви́ждь, ꙗ҆́кѡ
не ᲂу҆ме́ршїи, и҆̀же во а҆́дѣ, и҆́хже взѧ́сѧ дꙋ́хъ
и҆́хъ ѿ ᲂу҆тро́бъ и҆́хъ, воздадѧ́тъ тебѣ̀ сла́вꙋ
и҆ ѡ҆правда́нїе гдⷭ҇еви:
|
18 но дꙋша̀ сѣ́тꙋющаѧ ѡ҆ вели́чествѣ ѕла̀, и҆́же
хо́дитъ слѧ́ченъ и҆ болѧ́й, и҆ ѻ҆́чи ѡ҆скꙋдѣва́ющїи,
и҆ дꙋша̀ а҆́лчꙋщаѧ воздадѧ́тъ тебѣ̀ сла́вꙋ и҆ пра́вдꙋ,
гдⷭ҇и!
|
19 Ꙗ҆́кѡ не по ѡ҆правда́нїємъ ѻ҆тє́цъ на́шихъ,
ни царе́й на́шихъ (и҆злива́емъ мѡли́твы) мы̀, и҆ предлага́емъ
мѡли́твы на́шѧ пред̾ лице́мъ твои́мъ, гдⷭ҇и бж҃е на́шъ!
|
20 Ꙗ҆́кѡ посла́лъ є҆сѝ ꙗ҆́рость твою̀ и҆ гнѣ́въ
тво́й на на́съ, ꙗ҆́коже гл҃алъ є҆сѝ рꙋко́ю ѻ҆́трѡкъ
твои́хъ прⷪ҇рѡ́къ, гл҃ѧ:
|
21 та́кѡ речѐ гдⷭ҇ь: приклони́те ра́мена ва̑ша и҆
послꙋжи́те царю̀ вавѷлѡ́нскомꙋ, и҆ сѣди́те на землѝ,
ю҆́же да́хъ ѻ҆тцє́мъ ва́шымъ:
|
22 и҆ а҆́ще не послꙋ́шаете гла́са гдⷭ҇нѧ, є҆́же
рабо́тати царю̀ вавѷлѡ́нскꙋ, ѡ҆скꙋдѣ́нїе сотворю̀
и҆з̾ градѡ́въ і҆ꙋ́диныхъ и҆ внѣꙋ́дꙋ і҆ерⷭ҇ли́ма,
|
23 и҆ ѿимꙋ̀ (ѿ ва́съ) гла́съ весе́лїѧ и҆ гла́съ
ра́дованїѧ, гла́съ жениха̀ и҆ гла́съ невѣ́сты, и҆
бꙋ́детъ всѧ̀ землѧ̀ въ непрохожде́нїе ѿ живꙋ́щихъ.
|
24 И҆ не послꙋ́шахомъ гла́са твоегѡ̀ слꙋжи́ти царю̀
вавѷлѡ́нскꙋ: и҆ ᲂу҆ста́вилъ є҆сѝ словеса̀ твоѧ̑,
ꙗ҆̀же гл҃алъ є҆сѝ рꙋко́ю ѻ҆́трѡкъ твои́хъ прⷪ҇ро́кѡвъ,
є҆́же и҆знестѝ кѡ́сти царе́й на́шихъ и҆ кѡ́сти ѻ҆тє́цъ
на́шихъ ѿ мѣ́ста и҆́хъ.
|
25 И҆ сѐ, сꙋ́ть и҆зве́ржєны зно́ю дневно́мꙋ и҆
стꙋ́дени нощнѣ́й, и҆ и҆зомро́ша болѣ́зньми ѕлы́ми,
гла́домъ и҆ мече́мъ и҆ затче́нїемъ.
|
26 И҆ положи́лъ є҆сѝ до́мъ тво́й, въ не́мже нарече́сѧ
и҆́мѧ твоѐ, ꙗ҆́коже де́нь се́й, ѕло́бы ра́ди до́мꙋ
і҆и҃лева и҆ до́мꙋ і҆ꙋ́дина.
|
27 И҆ сотвори́лъ є҆сѝ въ на́съ, гдⷭ҇и бж҃е на́шъ,
по все́й ти́хости твое́й и҆ по всѣ̑мъ щедро́тамъ твои̑мъ
вели̑кимъ,
|
28 ꙗ҆́коже гл҃алъ є҆сѝ рꙋко́ю раба̀ твоегѡ̀ мѡѷсе́а
въ де́нь, во́ньже заповѣ́далъ є҆сѝ є҆мꙋ̀ вписа́ти
зако́нъ тво́й пред̾ сы̑ны і҆и҃левыми, гл҃ѧ:
|
29 а҆́ще не послꙋ́шаете гла́са моегѡ̀, мно́жество
сїѐ вели́кое и҆ мно́гое ѡ҆брати́тсѧ въ ма́лъ ꙗ҆зы́къ
во ꙗ҆зы́цѣхъ, а҆́може а҆́зъ разсѣ́ю ѧ҆̀:
|
30 разꙋмѣ́хъ бо, ꙗ҆́кѡ не и҆́мꙋтъ послꙋ́шати менѐ,
ꙗ҆́кѡ лю́дїе жестоковы́йни сꙋ́ть, и҆ ѡ҆братѧ́тсѧ къ
се́рдцꙋ своемꙋ̀ на землѝ преселе́нїѧ своегѡ̀,
|
31 и҆ ᲂу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь бг҃ъ и҆́хъ:
и҆ да́мъ и҆̀мъ се́рдце, (и҆ ᲂу҆разꙋмѣ́ютъ,) и҆ ᲂу҆́шы,
и҆ ᲂу҆слы́шатъ,
|
32 и҆ похва́лѧтъ мѧ̀ на землѝ преселе́нїѧ своегѡ̀,
и҆ помѧнꙋ́тъ и҆́мѧ моѐ,
|
33 и҆ ѡ҆братѧ́тсѧ ѿ хребта̀ своегѡ̀ же́стокагѡ и҆
ѿ ѕло́бъ свои́хъ, ꙗ҆́кѡ помѧнꙋ́тъ пꙋ́ть ѻ҆тє́цъ
свои́хъ согрѣши́вшихъ пред̾ гдⷭ҇емъ:
|
34 и҆ возвращꙋ̀ ѧ҆̀ на зе́млю, є҆́юже клѧ́хсѧ ѻ҆тцє́мъ
и҆́хъ, а҆враа́мꙋ и҆ і҆саа́кꙋ и҆ і҆а́кѡвꙋ, и҆ воз̾ѡблада́ютъ
є҆́ю: и҆ ᲂу҆мно́жꙋ ѧ҆̀, и҆ не ᲂу҆ма́лѧтсѧ:
|
35 и҆ ᲂу҆ста́влю и҆̀мъ завѣ́тъ вѣ́ченъ, є҆́же
бы́ти мнѣ̀ и҆̀мъ въ бг҃а, и҆ ті́и бꙋ́дꙋтъ мнѣ̀ лю́дїе:
и҆ не подви́гнꙋ ктомꙋ̀ люді́й мои́хъ і҆и҃лѧ и҆ землѝ,
ю҆́же да́хъ и҆̀мъ.
|