S’inscrire

Se connecter

S’inscrire

Se connecter

Rechercher

Grec / Septante (gr)

Toute la Bible

ΗΣΑΙΑΣ

Chapitres 40-66

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 40

¹παρακαλει̃τε παρακαλει̃τε τὸν λαόν μου λέγει ὁ θεός

²ἱερει̃ς λαλήσατε εἰς τὴν καρδίαν Ιερουσαλημ παρακαλέσατε αὐτήν ὅτι ἐπλήσθη ἡ ταπείνωσις αὐτη̃ς λέλυται αὐτη̃ς ἡ ἁμαρτία ὅτι ἐδέξατο ἐκ χειρὸς κυρίου διπλα̃ τὰ ἁμαρτήματα αὐτη̃ς

³φωνὴ βοω̃ντος ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν κυρίου εὐθείας ποιει̃τε τὰς τρίβους του̃ θεου̃ ἡμω̃ν

⁴πα̃σα φάραγξ πληρωθήσεται καὶ πα̃ν ὄρος καὶ βουνὸς ταπεινωθήσεται καὶ ἔσται πάντα τὰ σκολιὰ εἰς εὐθει̃αν καὶ ἡ τραχει̃α εἰς πεδία

⁵καὶ ὀφθήσεται ἡ δόξα κυρίου καὶ ὄψεται πα̃σα σὰρξ τὸ σωτήριον του̃ θεου̃ ὅτι κύριος ἐλάλησεν

⁶φωνὴ λέγοντος βόησον καὶ εἰ̃πα τί βοήσω πα̃σα σὰρξ χόρτος καὶ πα̃σα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου

⁷ἐξηράνθη ὁ χόρτος καὶ τὸ ἄνθος ἐξέπεσεν

⁸τὸ δὲ ῥη̃μα του̃ θεου̃ ἡμω̃ν μένει εἰς τὸν αἰω̃να

⁹ἐπ' ὄρος ὑψηλὸν ἀνάβηθι ὁ εὐαγγελιζόμενος Σιων ὕψωσον τη̨̃ ἰσχύι τὴν φωνήν σου ὁ εὐαγγελιζόμενος Ιερουσαλημ ὑψώσατε μὴ φοβει̃σθε εἰπὸν ται̃ς πόλεσιν Ιουδα ἰδοὺ ὁ θεὸς ὑμω̃ν

¹⁰ἰδοὺ κύριος μετὰ ἰσχύος ἔρχεται καὶ ὁ βραχίων μετὰ κυριείας ἰδοὺ ὁ μισθὸς αὐτου̃ μετ' αὐτου̃ καὶ τὸ ἔργον ἐναντίον αὐτου̃

¹¹ὡς ποιμὴν ποιμανει̃ τὸ ποίμνιον αὐτου̃ καὶ τω̨̃ βραχίονι αὐτου̃ συνάξει ἄρνας καὶ ἐν γαστρὶ ἐχούσας παρακαλέσει

¹²τίς ἐμέτρησεν τη̨̃ χειρὶ τὸ ὕδωρ καὶ τὸν οὐρανὸν σπιθαμη̨̃ καὶ πα̃σαν τὴν γη̃ν δρακί τίς ἔστησεν τὰ ὄρη σταθμω̨̃ καὶ τὰς νάπας ζυγω̨̃

¹³τίς ἔγνω νου̃ν κυρίου καὶ τίς αὐτου̃ σύμβουλος ἐγένετο ὃς συμβιβα̨̃ αὐτόν

¹⁴ἢ πρὸς τίνα συνεβουλεύσατο καὶ συνεβίβασεν αὐτόν ἢ τίς ἔδειξεν αὐτω̨̃ κρίσιν ἢ ὁδὸν συνέσεως τίς ἔδειξεν αὐτω̨̃

¹⁵εἰ πάντα τὰ ἔθνη ὡς σταγὼν ἀπὸ κάδου καὶ ὡς ῥοπὴ ζυγου̃ ἐλογίσθησαν καὶ ὡς σίελος λογισθήσονται

¹⁶ὁ δὲ Λίβανος οὐχ ἱκανὸς εἰς καυ̃σιν καὶ πάντα τὰ τετράποδα οὐχ ἱκανὰ εἰς ὁλοκάρπωσιν

¹⁷καὶ πάντα τὰ ἔθνη ὡς οὐδέν εἰσι καὶ εἰς οὐθὲν ἐλογίσθησαν

¹⁸τίνι ὡμοιώσατε κύριον καὶ τίνι ὁμοιώματι ὡμοιώσατε αὐτόν

¹⁹μὴ εἰκόνα ἐποίησεν τέκτων ἢ χρυσοχόος χωνεύσας χρυσίον περιεχρύσωσεν αὐτόν ὁμοίωμα κατεσκεύασεν αὐτόν

²⁰ξύλον γὰρ ἄσηπτον ἐκλέγεται τέκτων καὶ σοφω̃ς ζητει̃ πω̃ς στήσει αὐτου̃ εἰκόνα καὶ ἵνα μὴ σαλεύηται

²¹οὐ γνώσεσθε οὐκ ἀκούσεσθε οὐκ ἀνηγγέλη ἐξ ἀρχη̃ς ὑμι̃ν οὐκ ἔγνωτε τὰ θεμέλια τη̃ς γη̃ς

²²ὁ κατέχων τὸν γυ̃ρον τη̃ς γη̃ς καὶ οἱ ἐνοικου̃ντες ἐν αὐτη̨̃ ὡς ἀκρίδες ὁ στήσας ὡς καμάραν τὸν οὐρανὸν καὶ διατείνας ὡς σκηνὴν κατοικει̃ν

²³ὁ διδοὺς ἄρχοντας εἰς οὐδὲν ἄρχειν τὴν δὲ γη̃ν ὡς οὐδὲν ἐποίησεν

²⁴οὐ γὰρ μὴ σπείρωσιν οὐδὲ μὴ φυτεύσωσιν οὐδὲ μὴ ῥιζωθη̨̃ εἰς τὴν γη̃ν ἡ ῥίζα αὐτω̃ν ἔπνευσεν ἐπ' αὐτοὺς καὶ ἐξηράνθησαν καὶ καταιγὶς ὡς φρύγανα ἀναλήμψεται αὐτούς

²⁵νυ̃ν οὐ̃ν τίνι με ὡμοιώσατε καὶ ὑψωθήσομαι εἰ̃πεν ὁ ἅγιος

²⁶ἀναβλέψατε εἰς ὕψος τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμω̃ν καὶ ἴδετε τίς κατέδειξεν πάντα ταυ̃τα ὁ ἐκφέρων κατὰ ἀριθμὸν τὸν κόσμον αὐτου̃ πάντας ἐπ' ὀνόματι καλέσει ἀπὸ πολλη̃ς δόξης καὶ ἐν κράτει ἰσχύος οὐδέν σε ἔλαθεν

²⁷μὴ γὰρ εἴπη̨ς Ιακωβ καὶ τί ἐλάλησας Ισραηλ ἀπεκρύβη ἡ ὁδός μου ἀπὸ του̃ θεου̃ καὶ ὁ θεός μου τὴν κρίσιν ἀφει̃λεν καὶ ἀπέστη

²⁸καὶ νυ̃ν οὐκ ἔγνως εἰ μὴ ἤκουσας θεὸς αἰώνιος ὁ θεὸς ὁ κατασκευάσας τὰ ἄκρα τη̃ς γη̃ς οὐ πεινάσει οὐδὲ κοπιάσει οὐδὲ ἔστιν ἐξεύρεσις τη̃ς φρονήσεως αὐτου̃

²⁹διδοὺς τοι̃ς πεινω̃σιν ἰσχὺν καὶ τοι̃ς μὴ ὀδυνωμένοις λύπην

³⁰πεινάσουσιν γὰρ νεώτεροι καὶ κοπιάσουσιν νεανίσκοι καὶ ἐκλεκτοὶ ἀνίσχυες ἔσονται

³¹οἱ δὲ ὑπομένοντες τὸν θεὸν ἀλλάξουσιν ἰσχύν πτεροφυήσουσιν ὡς ἀετοί δραμου̃νται καὶ οὐ κοπιάσουσιν βαδιου̃νται καὶ οὐ πεινάσουσιν

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 41

¹ἐγκαινίζεσθε πρός με νη̃σοι οἱ γὰρ ἄρχοντες ἀλλάξουσιν ἰσχύν ἐγγισάτωσαν καὶ λαλησάτωσαν ἅμα τότε κρίσιν ἀναγγειλάτωσαν

²τίς ἐξήγειρεν ἀπὸ ἀνατολω̃ν δικαιοσύνην ἐκάλεσεν αὐτὴν κατὰ πόδας αὐτου̃ καὶ πορεύσεται δώσει ἐναντίον ἐθνω̃ν καὶ βασιλει̃ς ἐκστήσει καὶ δώσει εἰς γη̃ν τὰς μαχαίρας αὐτω̃ν καὶ ὡς φρύγανα ἐξωσμένα τὰ τόξα αὐτω̃ν

³καὶ διώξεται αὐτοὺς καὶ διελεύσεται ἐν εἰρήνη̨ ἡ ὁδὸς τω̃ν ποδω̃ν αὐτου̃

⁴τίς ἐνήργησεν καὶ ἐποίησεν ταυ̃τα ἐκάλεσεν αὐτὴν ὁ καλω̃ν αὐτὴν ἀπὸ γενεω̃ν ἀρχη̃ς ἐγὼ θεὸς πρω̃τος καὶ εἰς τὰ ἐπερχόμενα ἐγώ εἰμι

⁵εἴδοσαν ἔθνη καὶ ἐφοβήθησαν τὰ ἄκρα τη̃ς γη̃ς ἤγγισαν καὶ ἤλθοσαν ἅμα

⁶κρίνων ἕκαστος τω̨̃ πλησίον καὶ τω̨̃ ἀδελφω̨̃ βοηθη̃σαι καὶ ἐρει̃

⁷ἴσχυσεν ἀνὴρ τέκτων καὶ χαλκεὺς τύπτων σφύρη̨ ἅμα ἐλαύνων ποτὲ μὲν ἐρει̃ σύμβλημα καλόν ἐστιν ἰσχύρωσαν αὐτὰ ἐν ἥλοις θήσουσιν αὐτὰ καὶ οὐ κινηθήσονται

⁸σὺ δέ Ισραηλ παι̃ς μου Ιακωβ ὃν ἐξελεξάμην σπέρμα Αβρααμ ὃν ἠγάπησα

⁹οὑ̃ ἀντελαβόμην ἀπ' ἄκρων τη̃ς γη̃ς καὶ ἐκ τω̃ν σκοπιω̃ν αὐτη̃ς ἐκάλεσά σε καὶ εἰ̃πά σοι παι̃ς μου εἰ̃ ἐξελεξάμην σε καὶ οὐκ ἐγκατέλιπόν σε

¹⁰μὴ φοβου̃ μετὰ σου̃ γάρ εἰμι μὴ πλανω̃ ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ θεός σου ὁ ἐνισχύσας σε καὶ ἐβοήθησά σοι καὶ ἠσφαλισάμην σε τη̨̃ δεξια̨̃ τη̨̃ δικαία̨ μου

¹¹ἰδοὺ αἰσχυνθήσονται καὶ ἐντραπήσονται πάντες οἱ ἀντικείμενοί σοι ἔσονται γὰρ ὡς οὐκ ὄντες καὶ ἀπολου̃νται πάντες οἱ ἀντίδικοί σου

¹²ζητήσεις αὐτοὺς καὶ οὐ μὴ εὕρη̨ς τοὺς ἀνθρώπους οἳ παροινήσουσιν εἰς σέ ἔσονται γὰρ ὡς οὐκ ὄντες καὶ οὐκ ἔσονται οἱ ἀντιπολεμου̃ντές σε

¹³ὅτι ἐγὼ ὁ θεός σου ὁ κρατω̃ν τη̃ς δεξια̃ς σου ὁ λέγων σοι μὴ φοβου̃

¹⁴Ιακωβ ὀλιγοστὸς Ισραηλ ἐγὼ ἐβοήθησά σοι λέγει ὁ θεὸς ὁ λυτρούμενός σε Ισραηλ

¹⁵ἰδοὺ ἐποίησά σε ὡς τροχοὺς ἁμάξης ἀλοω̃ντας καινοὺς πριστηροειδει̃ς καὶ ἀλοήσεις ὄρη καὶ λεπτυνει̃ς βουνοὺς καὶ ὡς χνου̃ν θήσεις

¹⁶καὶ λικμήσεις καὶ ἄνεμος λήμψεται αὐτούς καὶ καταιγὶς διασπερει̃ αὐτούς σὺ δὲ εὐφρανθήση̨ ἐν τοι̃ς ἁγίοις Ισραηλ καὶ ἀγαλλιάσονται

¹⁷οἱ πτωχοὶ καὶ οἱ ἐνδεει̃ς ζητήσουσιν γὰρ ὕδωρ καὶ οὐκ ἔσται ἡ γλω̃σσα αὐτω̃ν ἀπὸ τη̃ς δίψης ἐξηράνθη ἐγὼ κύριος ὁ θεός ἐγὼ ἐπακούσομαι ὁ θεὸς Ισραηλ καὶ οὐκ ἐγκαταλείψω αὐτούς

¹⁸ἀλλὰ ἀνοίξω ἐπὶ τω̃ν ὀρέων ποταμοὺς καὶ ἐν μέσω̨ πεδίων πηγάς ποιήσω τὴν ἔρημον εἰς ἕλη καὶ τὴν διψω̃σαν γη̃ν ἐν ὑδραγωγοι̃ς

¹⁹θήσω εἰς τὴν ἄνυδρον γη̃ν κέδρον καὶ πύξον καὶ μυρσίνην καὶ κυπάρισσον καὶ λεύκην

²⁰ἵνα ἴδωσιν καὶ γνω̃σιν καὶ ἐννοηθω̃σιν καὶ ἐπιστω̃νται ἅμα ὅτι χεὶρ κυρίου ἐποίησεν ταυ̃τα πάντα καὶ ὁ ἅγιος του̃ Ισραηλ κατέδειξεν

²¹ἐγγίζει ἡ κρίσις ὑμω̃ν λέγει κύριος ὁ θεός ἤγγισαν αἱ βουλαὶ ὑμω̃ν λέγει ὁ βασιλεὺς Ιακωβ

²²ἐγγισάτωσαν καὶ ἀναγγειλάτωσαν ὑμι̃ν ἃ συμβήσεται ἢ τὰ πρότερα τίνα ἠ̃ν εἴπατε καὶ ἐπιστήσομεν τὸν νου̃ν καὶ γνωσόμεθα τί τὰ ἔσχατα καὶ τὰ ἐπερχόμενα εἴπατε ἡμι̃ν

²³ἀναγγείλατε ἡμι̃ν τὰ ἐπερχόμενα ἐπ' ἐσχάτου καὶ γνωσόμεθα ὅτι θεοί ἐστε εὐ̃ ποιήσατε καὶ κακώσατε καὶ θαυμασόμεθα καὶ ὀψόμεθα ἅμα

²⁴ὅτι πόθεν ἐστὲ ὑμει̃ς καὶ πόθεν ἡ ἐργασία ὑμω̃ν ἐκ γη̃ς βδέλυγμα ἐξελέξαντο ὑμα̃ς

²⁵ἐγὼ δὲ ἤγειρα τὸν ἀπὸ βορρα̃ καὶ τὸν ἀφ' ἡλίου ἀνατολω̃ν κληθήσονται τω̨̃ ὀνόματί μου ἐρχέσθωσαν ἄρχοντες καὶ ὡς πηλὸς κεραμέως καὶ ὡς κεραμεὺς καταπατω̃ν τὸν πηλόν οὕτως καταπατηθήσεσθε

²⁶τίς γὰρ ἀναγγελει̃ τὰ ἐξ ἀρχη̃ς ἵνα γνω̃μεν καὶ τὰ ἔμπροσθεν καὶ ἐρου̃μεν ὅτι ἀληθη̃ ἐστιν οὐκ ἔστιν ὁ προλέγων οὐδὲ ὁ ἀκούων ὑμω̃ν τοὺς λόγους

²⁷ἀρχὴν Σιων δώσω καὶ Ιερουσαλημ παρακαλέσω εἰς ὁδόν

²⁸ἀπὸ γὰρ τω̃ν ἐθνω̃ν ἰδοὺ οὐδείς καὶ ἀπὸ τω̃ν εἰδώλων αὐτω̃ν οὐκ ἠ̃ν ὁ ἀναγγέλλων καὶ ἐὰν ἐρωτήσω αὐτούς πόθεν ἐστέ οὐ μὴ ἀποκριθω̃σίν μοι

²⁹εἰσὶν γὰρ οἱ ποιου̃ντες ὑμα̃ς καὶ μάτην οἱ πλανω̃ντες ὑμα̃ς

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 42

¹Ιακωβ ὁ παι̃ς μου ἀντιλήμψομαι αὐτου̃ Ισραηλ ὁ ἐκλεκτός μου προσεδέξατο αὐτὸν ἡ ψυχή μου ἔδωκα τὸ πνευ̃μά μου ἐπ' αὐτόν κρίσιν τοι̃ς ἔθνεσιν ἐξοίσει

²οὐ κεκράξεται οὐδὲ ἀνήσει οὐδὲ ἀκουσθήσεται ἔξω ἡ φωνὴ αὐτου̃

³κάλαμον τεθλασμένον οὐ συντρίψει καὶ λίνον καπνιζόμενον οὐ σβέσει ἀλλὰ εἰς ἀλήθειαν ἐξοίσει κρίσιν

⁴ἀναλάμψει καὶ οὐ θραυσθήσεται ἕως ἂν θη̨̃ ἐπὶ τη̃ς γη̃ς κρίσιν καὶ ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματι αὐτου̃ ἔθνη ἐλπιου̃σιν

⁵οὕτως λέγει κύριος ὁ θεὸς ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ πήξας αὐτόν ὁ στερεώσας τὴν γη̃ν καὶ τὰ ἐν αὐτη̨̃ καὶ διδοὺς πνοὴν τω̨̃ λαω̨̃ τω̨̃ ἐπ' αὐτη̃ς καὶ πνευ̃μα τοι̃ς πατου̃σιν αὐτήν

⁶ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ἐκάλεσά σε ἐν δικαιοσύνη̨ καὶ κρατήσω τη̃ς χειρός σου καὶ ἐνισχύσω σε καὶ ἔδωκά σε εἰς διαθήκην γένους εἰς φω̃ς ἐθνω̃ν

⁷ἀνοι̃ξαι ὀφθαλμοὺς τυφλω̃ν ἐξαγαγει̃ν ἐκ δεσμω̃ν δεδεμένους καὶ ἐξ οἴκου φυλακη̃ς καθημένους ἐν σκότει

⁸ἐγὼ κύριος ὁ θεός του̃τό μού ἐστιν τὸ ὄνομα τὴν δόξαν μου ἑτέρω̨ οὐ δώσω οὐδὲ τὰς ἀρετάς μου τοι̃ς γλυπτοι̃ς

⁹τὰ ἀπ' ἀρχη̃ς ἰδοὺ ἥκασιν καὶ καινὰ ἃ ἐγὼ ἀναγγελω̃ καὶ πρὸ του̃ ἀνατει̃λαι ἐδηλώθη ὑμι̃ν

¹⁰ὑμνήσατε τω̨̃ κυρίω̨ ὕμνον καινόν ἡ ἀρχὴ αὐτου̃ δοξάζετε τὸ ὄνομα αὐτου̃ ἀπ' ἄκρου τη̃ς γη̃ς οἱ καταβαίνοντες εἰς τὴν θάλασσαν καὶ πλέοντες αὐτήν αἱ νη̃σοι καὶ οἱ κατοικου̃ντες αὐτάς

¹¹εὐφράνθητι ἔρημος καὶ αἱ κω̃μαι αὐτη̃ς ἐπαύλεις καὶ οἱ κατοικου̃ντες Κηδαρ εὐφρανθήσονται οἱ κατοικου̃ντες Πέτραν ἀπ' ἄκρων τω̃ν ὀρέων βοήσουσιν

¹²δώσουσιν τω̨̃ θεω̨̃ δόξαν τὰς ἀρετὰς αὐτου̃ ἐν ται̃ς νήσοις ἀναγγελου̃σιν

¹³κύριος ὁ θεὸς τω̃ν δυνάμεων ἐξελεύσεται καὶ συντρίψει πόλεμον ἐπεγερει̃ ζη̃λον καὶ βοήσεται ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτου̃ μετὰ ἰσχύος

¹⁴ἐσιώπησα μὴ καὶ ἀεὶ σιωπήσομαι καὶ ἀνέξομαι ἐκαρτέρησα ὡς ἡ τίκτουσα ἐκστήσω καὶ ξηρανω̃ ἅμα

¹⁵καὶ θήσω ποταμοὺς εἰς νήσους καὶ ἕλη ξηρανω̃

¹⁶καὶ ἄξω τυφλοὺς ἐν ὁδω̨̃ ἡ̨̃ οὐκ ἔγνωσαν καὶ τρίβους οὓς οὐκ ἤ̨δεισαν πατη̃σαι ποιήσω αὐτούς ποιήσω αὐτοι̃ς τὸ σκότος εἰς φω̃ς καὶ τὰ σκολιὰ εἰς εὐθει̃αν ταυ̃τα τὰ ῥήματα ποιήσω καὶ οὐκ ἐγκαταλείψω αὐτούς

¹⁷αὐτοὶ δὲ ἀπεστράφησαν εἰς τὰ ὀπίσω αἰσχύνθητε αἰσχύνην οἱ πεποιθότες ἐπὶ τοι̃ς γλυπτοι̃ς οἱ λέγοντες τοι̃ς χωνευτοι̃ς ὑμει̃ς ἐστε θεοὶ ἡμω̃ν

¹⁸οἱ κωφοί ἀκούσατε καὶ οἱ τυφλοί ἀναβλέψατε ἰδει̃ν

¹⁹καὶ τίς τυφλὸς ἀλλ' ἢ οἱ παι̃δές μου καὶ κωφοὶ ἀλλ' ἢ οἱ κυριεύοντες αὐτω̃ν καὶ ἐτυφλώθησαν οἱ δου̃λοι του̃ θεου̃

²⁰εἴδετε πλεονάκις καὶ οὐκ ἐφυλάξασθε ἠνοιγμένα τὰ ὠ̃τα καὶ οὐκ ἠκούσατε

²¹κύριος ὁ θεὸς ἐβούλετο ἵνα δικαιωθη̨̃ καὶ μεγαλύνη̨ αἴνεσιν καὶ εἰ̃δον

²²καὶ ἐγένετο ὁ λαὸς πεπρονομευμένος καὶ διηρπασμένος ἡ γὰρ παγὶς ἐν τοι̃ς ταμιείοις πανταχου̃ καὶ ἐν οἴκοις ἅμα ὅπου ἔκρυψαν αὐτούς ἐγένοντο εἰς προνομήν καὶ οὐκ ἠ̃ν ὁ ἐξαιρούμενος ἅρπαγμα καὶ οὐκ ἠ̃ν ὁ λέγων ἀπόδος

²³τίς ἐν ὑμι̃ν ὃς ἐνωτιει̃ται ταυ̃τα εἰσακούσεται εἰς τὰ ἐπερχόμενα

²⁴τίς ἔδωκεν εἰς διαρπαγὴν Ιακωβ καὶ Ισραηλ τοι̃ς προνομεύουσιν αὐτόν οὐχὶ ὁ θεός ὡ̨̃ ἡμάρτοσαν αὐτω̨̃ καὶ οὐκ ἐβούλοντο ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς αὐτου̃ πορεύεσθαι οὐδὲ ἀκούειν του̃ νόμου αὐτου̃

²⁵καὶ ἐπήγαγεν ἐπ' αὐτοὺς ὀργὴν θυμου̃ αὐτου̃ καὶ κατίσχυσεν αὐτοὺς πόλεμος καὶ οἱ συμφλέγοντες αὐτοὺς κύκλω̨ καὶ οὐκ ἔγνωσαν ἕκαστος αὐτω̃ν οὐδὲ ἔθεντο ἐπὶ ψυχήν

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 43

¹καὶ νυ̃ν οὕτως λέγει κύριος ὁ θεὸς ὁ ποιήσας σε Ιακωβ ὁ πλάσας σε Ισραηλ μὴ φοβου̃ ὅτι ἐλυτρωσάμην σε ἐκάλεσά σε τὸ ὄνομά σου ἐμὸς εἰ̃ σύ

²καὶ ἐὰν διαβαίνη̨ς δι' ὕδατος μετὰ σου̃ εἰμι καὶ ποταμοὶ οὐ συγκλύσουσίν σε καὶ ἐὰν διέλθη̨ς διὰ πυρός οὐ μὴ κατακαυθη̨̃ς φλὸξ οὐ κατακαύσει σε

³ὅτι ἐγὼ κύριος ὁ θεός σου ὁ ἅγιος Ισραηλ ὁ σώ̨ζων σε ἐποίησά σου ἄλλαγμα Αἴγυπτον καὶ Αἰθιοπίαν καὶ Σοήνην ὑπὲρ σου̃

⁴ἀφ' οὑ̃ ἔντιμος ἐγένου ἐναντίον μου ἐδοξάσθης κἀγώ σε ἠγάπησα καὶ δώσω ἀνθρώπους πολλοὺς ὑπὲρ σου̃ καὶ ἄρχοντας ὑπὲρ τη̃ς κεφαλη̃ς σου

⁵μὴ φοβου̃ ὅτι μετὰ σου̃ εἰμι ἀπὸ ἀνατολω̃ν ἄξω τὸ σπέρμα σου καὶ ἀπὸ δυσμω̃ν συνάξω σε

⁶ἐρω̃ τω̨̃ βορρα̨̃ ἄγε καὶ τω̨̃ λιβί μὴ κώλυε ἄγε τοὺς υἱούς μου ἀπὸ γη̃ς πόρρωθεν καὶ τὰς θυγατέρας μου ἀπ' ἄκρων τη̃ς γη̃ς

⁷πάντας ὅσοι ἐπικέκληνται τω̨̃ ὀνόματί μου ἐν γὰρ τη̨̃ δόξη̨ μου κατεσκεύασα αὐτὸν καὶ ἔπλασα καὶ ἐποίησα αὐτόν

⁸καὶ ἐξήγαγον λαὸν τυφλόν καὶ ὀφθαλμοί εἰσιν ὡσαύτως τυφλοί καὶ κωφοὶ τὰ ὠ̃τα ἔχοντες

⁹πάντα τὰ ἔθνη συνήχθησαν ἅμα καὶ συναχθήσονται ἄρχοντες ἐξ αὐτω̃ν τίς ἀναγγελει̃ ταυ̃τα ἢ τὰ ἐξ ἀρχη̃ς τίς ἀναγγελει̃ ὑμι̃ν ἀγαγέτωσαν τοὺς μάρτυρας αὐτω̃ν καὶ δικαιωθήτωσαν καὶ εἰπάτωσαν ἀληθη̃

¹⁰γένεσθέ μοι μάρτυρες κἀγὼ μάρτυς λέγει κύριος ὁ θεός καὶ ὁ παι̃ς ὃν ἐξελεξάμην ἵνα γνω̃τε καὶ πιστεύσητε καὶ συνη̃τε ὅτι ἐγώ εἰμι ἔμπροσθέν μου οὐκ ἐγένετο ἄλλος θεὸς καὶ μετ' ἐμὲ οὐκ ἔσται

¹¹ἐγὼ ὁ θεός καὶ οὐκ ἔστιν πάρεξ ἐμου̃ σώ̨ζων

¹²ἀνήγγειλα καὶ ἔσωσα ὠνείδισα καὶ οὐκ ἠ̃ν ἐν ὑμι̃ν ἀλλότριος ὑμει̃ς ἐμοὶ μάρτυρες κἀγὼ μάρτυς λέγει κύριος ὁ θεός

¹³ἔτι ἀπ' ἀρχη̃ς καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐκ τω̃ν χειρω̃ν μου ἐξαιρούμενος ποιήσω καὶ τίς ἀποστρέψει αὐτό

¹⁴οὕτως λέγει κύριος ὁ θεὸς ὁ λυτρούμενος ὑμα̃ς ὁ ἅγιος Ισραηλ ἕνεκεν ὑμω̃ν ἀποστελω̃ εἰς Βαβυλω̃να καὶ ἐπεγερω̃ πάντας φεύγοντας καὶ Χαλδαι̃οι ἐν πλοίοις δεθήσονται

¹⁵ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὁ ἅγιος ὑμω̃ν ὁ καταδείξας Ισραηλ βασιλέα ὑμω̃ν

¹⁶οὕτως λέγει κύριος ὁ διδοὺς ὁδὸν ἐν θαλάσση̨ καὶ ἐν ὕδατι ἰσχυρω̨̃ τρίβον

¹⁷ὁ ἐξαγαγὼν ἅρματα καὶ ἵππον καὶ ὄχλον ἰσχυρόν ἀλλὰ ἐκοιμήθησαν καὶ οὐκ ἀναστήσονται ἐσβέσθησαν ὡς λίνον ἐσβεσμένον

¹⁸μὴ μνημονεύετε τὰ πρω̃τα καὶ τὰ ἀρχαι̃α μὴ συλλογίζεσθε

¹⁹ἰδοὺ ποιω̃ καινὰ ἃ νυ̃ν ἀνατελει̃ καὶ γνώσεσθε αὐτά καὶ ποιήσω ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ ὁδὸν καὶ ἐν τη̨̃ ἀνύδρω̨ ποταμούς

²⁰εὐλογήσει με τὰ θηρία του̃ ἀγρου̃ σειρη̃νες καὶ θυγατέρες στρουθω̃ν ὅτι ἔδωκα ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ ὕδωρ καὶ ποταμοὺς ἐν τη̨̃ ἀνύδρω̨ ποτίσαι τὸ γένος μου τὸ ἐκλεκτόν

²¹λαόν μου ὃν περιεποιησάμην τὰς ἀρετάς μου διηγει̃σθαι

²²οὐ νυ̃ν ἐκάλεσά σε Ιακωβ οὐδὲ κοπια̃σαί σε ἐποίησα Ισραηλ

²³οὐκ ἐμοὶ πρόβατα τη̃ς ὁλοκαρπώσεώς σου οὐδὲ ἐν ται̃ς θυσίαις σου ἐδόξασάς με οὐδὲ ἔγκοπον ἐποίησά σε ἐν λιβάνω̨

²⁴οὐδὲ ἐκτήσω μοι ἀργυρίου θυμίαμα οὐδὲ τὸ στέαρ τω̃ν θυσιω̃ν σου ἐπεθύμησα ἀλλὰ ἐν ται̃ς ἁμαρτίαις σου καὶ ἐν ται̃ς ἀδικίαις σου προέστην σου

²⁵ἐγώ εἰμι ἐγώ εἰμι ὁ ἐξαλείφων τὰς ἀνομίας σου καὶ οὐ μὴ μνησθήσομαι

²⁶σὺ δὲ μνήσθητι καὶ κριθω̃μεν λέγε σὺ τὰς ἀνομίας σου πρω̃τος ἵνα δικαιωθη̨̃ς

²⁷οἱ πατέρες ὑμω̃ν πρω̃τοι καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτω̃ν ἠνόμησαν εἰς ἐμέ

²⁸καὶ ἐμίαναν οἱ ἄρχοντες τὰ ἅγιά μου καὶ ἔδωκα ἀπολέσαι Ιακωβ καὶ Ισραηλ εἰς ὀνειδισμόν

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 44

¹νυ̃ν δὲ ἄκουσον παι̃ς μου Ιακωβ καὶ Ισραηλ ὃν ἐξελεξάμην

²οὕτως λέγει κύριος ὁ θεὸς ὁ ποιήσας σε καὶ ὁ πλάσας σε ἐκ κοιλίας ἔτι βοηθηθήση̨ μὴ φοβου̃ παι̃ς μου Ιακωβ καὶ ὁ ἠγαπημένος Ισραηλ ὃν ἐξελεξάμην

³ὅτι ἐγὼ δώσω ὕδωρ ἐν δίψει τοι̃ς πορευομένοις ἐν ἀνύδρω̨ ἐπιθήσω τὸ πνευ̃μά μου ἐπὶ τὸ σπέρμα σου καὶ τὰς εὐλογίας μου ἐπὶ τὰ τέκνα σου

⁴καὶ ἀνατελου̃σιν ὡσεὶ χόρτος ἀνὰ μέσον ὕδατος καὶ ὡς ἰτέα ἐπὶ παραρρέον ὕδωρ

⁵οὑ̃τος ἐρει̃ του̃ θεου̃ εἰμι καὶ οὑ̃τος βοήσεται ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματι Ιακωβ καὶ ἕτερος ἐπιγράψει του̃ θεου̃ εἰμι ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματι Ισραηλ

⁶οὕτως λέγει ὁ θεὸς ὁ βασιλεὺς του̃ Ισραηλ ὁ ῥυσάμενος αὐτὸν θεὸς σαβαωθ ἐγὼ πρω̃τος καὶ ἐγὼ μετὰ ταυ̃τα πλὴν ἐμου̃ οὐκ ἔστιν θεός

⁷τίς ὥσπερ ἐγώ στήτω καλεσάτω καὶ ἑτοιμασάτω μοι ἀφ' οὑ̃ ἐποίησα ἄνθρωπον εἰς τὸν αἰω̃να καὶ τὰ ἐπερχόμενα πρὸ του̃ ἐλθει̃ν ἀναγγειλάτωσαν ὑμι̃ν

⁸μὴ παρακαλύπτεσθε οὐκ ἀπ' ἀρχη̃ς ἠνωτίσασθε καὶ ἀπήγγειλα ὑμι̃ν μάρτυρες ὑμει̃ς ἐστε εἰ ἔστιν θεὸς πλὴν ἐμου̃ καὶ οὐκ ἠ̃σαν τότε

⁹οἱ πλάσσοντες καὶ γλύφοντες πάντες μάταιοι οἱ ποιου̃ντες τὰ καταθύμια αὐτω̃ν ἃ οὐκ ὠφελήσει αὐτούς ἀλλὰ αἰσχυνθήσονται

¹⁰πάντες οἱ πλάσσοντες θεὸν καὶ γλύφοντες ἀνωφελη̃

¹¹καὶ πάντες ὅθεν ἐγένοντο ἐξηράνθησαν καὶ κωφοὶ ἀπὸ ἀνθρώπων συναχθήτωσαν πάντες καὶ στήτωσαν ἅμα ἐντραπήτωσαν καὶ αἰσχυνθήτωσαν ἅμα

¹²ὅτι ὤξυνεν τέκτων σίδηρον σκεπάρνω̨ εἰργάσατο αὐτὸ καὶ ἐν τερέτρω̨ ἔτρησεν αὐτό εἰργάσατο αὐτὸ ἐν τω̨̃ βραχίονι τη̃ς ἰσχύος αὐτου̃ καὶ πεινάσει καὶ ἀσθενήσει καὶ οὐ μὴ πίη̨ ὕδωρ ἐκλεξάμενος

¹³τέκτων ξύλον ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέτρω̨ καὶ ἐν κόλλη̨ ἐρρύθμισεν αὐτό ἐποίησεν αὐτὸ ὡς μορφὴν ἀνδρὸς καὶ ὡς ὡραιότητα ἀνθρώπου στη̃σαι αὐτὸ ἐν οἴκω̨

¹⁴ὃ ἔκοψεν ξύλον ἐκ του̃ δρυμου̃ ὃ ἐφύτευσεν κύριος καὶ ὑετὸς ἐμήκυνεν

¹⁵ἵνα ἠ̨̃ ἀνθρώποις εἰς καυ̃σιν καὶ λαβὼν ἀπ' αὐτου̃ ἐθερμάνθη καὶ καύσαντες ἔπεψαν ἄρτους ἐπ' αὐτω̃ν τὸ δὲ λοιπὸν εἰργάσαντο εἰς θεούς καὶ προσκυνου̃σιν αὐτούς

¹⁶οὑ̃ τὸ ἥμισυ αὐτου̃ κατέκαυσαν ἐν πυρὶ καὶ καύσαντες ἔπεψαν ἄρτους ἐπ' αὐτω̃ν καὶ ἐπ' αὐτου̃ κρέας ὀπτήσας ἔφαγεν καὶ ἐνεπλήσθη καὶ θερμανθεὶς εἰ̃πεν ἡδύ μοι ὅτι ἐθερμάνθην καὶ εἰ̃δον πυ̃ρ

¹⁷τὸ δὲ λοιπὸν ἐποίησεν εἰς θεὸν γλυπτὸν καὶ προσκυνει̃ αὐτω̨̃ καὶ προσεύχεται λέγων ἐξελου̃ με ὅτι θεός μου εἰ̃ σύ

¹⁸οὐκ ἔγνωσαν φρονη̃σαι ὅτι ἀπημαυρώθησαν του̃ βλέπειν τοι̃ς ὀφθαλμοι̃ς αὐτω̃ν καὶ του̃ νοη̃σαι τη̨̃ καρδία̨ αὐτω̃ν

¹⁹καὶ οὐκ ἐλογίσατο τη̨̃ καρδία̨ αὐτου̃ οὐδὲ ἀνελογίσατο ἐν τη̨̃ ψυχη̨̃ αὐτου̃ οὐδὲ ἔγνω τη̨̃ φρονήσει ὅτι τὸ ἥμισυ αὐτου̃ κατέκαυσεν ἐν πυρὶ καὶ ἔπεψεν ἐπὶ τω̃ν ἀνθράκων αὐτου̃ ἄρτους καὶ ὀπτήσας κρέας ἔφαγεν καὶ τὸ λοιπὸν αὐτου̃ εἰς βδέλυγμα ἐποίησεν καὶ προσκυνου̃σιν αὐτω̨̃

²⁰γνω̃τε ὅτι σποδὸς ἡ καρδία αὐτω̃ν καὶ πλανω̃νται καὶ οὐδεὶς δύναται ἐξελέσθαι τὴν ψυχὴν αὐτου̃ ἴδετε οὐκ ἐρει̃τε ὅτι ψευ̃δος ἐν τη̨̃ δεξια̨̃ μου

²¹μνήσθητι ταυ̃τα Ιακωβ καὶ Ισραηλ ὅτι παι̃ς μου εἰ̃ σύ ἔπλασά σε παι̃δά μου καὶ σύ Ισραηλ μὴ ἐπιλανθάνου μου

²²ἰδοὺ γὰρ ἀπήλειψα ὡς νεφέλην τὰς ἀνομίας σου καὶ ὡς γνόφον τὰς ἁμαρτίας σου ἐπιστράφητι πρός με καὶ λυτρώσομαί σε

²³εὐφράνθητε οὐρανοί ὅτι ἠλέησεν ὁ θεὸς τὸν Ισραηλ σαλπίσατε θεμέλια τη̃ς γη̃ς βοήσατε ὄρη εὐφροσύνην οἱ βουνοὶ καὶ πάντα τὰ ξύλα τὰ ἐν αὐτοι̃ς ὅτι ἐλυτρώσατο ὁ θεὸς τὸν Ιακωβ καὶ Ισραηλ δοξασθήσεται

²⁴οὕτως λέγει κύριος ὁ λυτρούμενός σε καὶ ὁ πλάσσων σε ἐκ κοιλίας ἐγὼ κύριος ὁ συντελω̃ν πάντα ἐξέτεινα τὸν οὐρανὸν μόνος καὶ ἐστερέωσα τὴν γη̃ν τίς ἕτερος

²⁵διασκεδάσει σημει̃α ἐγγαστριμύθων καὶ μαντείας ἀπὸ καρδίας ἀποστρέφων φρονίμους εἰς τὰ ὀπίσω καὶ τὴν βουλὴν αὐτω̃ν μωρεύων

²⁶καὶ ἱστω̃ν ῥήματα παιδὸς αὐτου̃ καὶ τὴν βουλὴν τω̃ν ἀγγέλων αὐτου̃ ἀληθεύων ὁ λέγων Ιερουσαλημ κατοικηθήση̨ καὶ ται̃ς πόλεσιν τη̃ς Ιουδαίας οἰκοδομηθήσεσθε καὶ τὰ ἔρημα αὐτη̃ς ἀνατελει̃

²⁷ὁ λέγων τη̨̃ ἀβύσσω̨ ἐρημωθήση̨ καὶ τοὺς ποταμούς σου ξηρανω̃

²⁸ὁ λέγων Κύρω̨ φρονει̃ν καὶ πάντα τὰ θελήματά μου ποιήσει ὁ λέγων Ιερουσαλημ οἰκοδομηθήση̨ καὶ τὸν οἰ̃κον τὸν ἅγιόν μου θεμελιώσω

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 45

¹οὕτως λέγει κύριος ὁ θεὸς τω̨̃ χριστω̨̃ μου Κύρω̨ οὑ̃ ἐκράτησα τη̃ς δεξια̃ς ἐπακου̃σαι ἔμπροσθεν αὐτου̃ ἔθνη καὶ ἰσχὺν βασιλέων διαρρήξω ἀνοίξω ἔμπροσθεν αὐτου̃ θύρας καὶ πόλεις οὐ συγκλεισθήσονται

²ἐγὼ ἔμπροσθέν σου πορεύσομαι καὶ ὄρη ὁμαλιω̃ θύρας χαλκα̃ς συντρίψω καὶ μοχλοὺς σιδηρου̃ς συγκλάσω

³καὶ δώσω σοι θησαυροὺς σκοτεινούς ἀποκρύφους ἀοράτους ἀνοίξω σοι ἵνα γνω̨̃ς ὅτι ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὁ καλω̃ν τὸ ὄνομά σου θεὸς Ισραηλ

⁴ἕνεκεν Ιακωβ του̃ παιδός μου καὶ Ισραηλ του̃ ἐκλεκτου̃ μου ἐγὼ καλέσω σε τω̨̃ ὀνόματί σου καὶ προσδέξομαί σε σὺ δὲ οὐκ ἔγνως με

⁵ὅτι ἐγὼ κύριος ὁ θεός καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν ἐμου̃ θεός καὶ οὐκ ἤ̨δεις με

⁶ἵνα γνω̃σιν οἱ ἀπὸ ἀνατολω̃ν ἡλίου καὶ οἱ ἀπὸ δυσμω̃ν ὅτι οὐκ ἔστιν πλὴν ἐμου̃ ἐγὼ κύριος ὁ θεός καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι

⁷ἐγὼ ὁ κατασκευάσας φω̃ς καὶ ποιήσας σκότος ὁ ποιω̃ν εἰρήνην καὶ κτίζων κακά ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὁ ποιω̃ν ταυ̃τα πάντα

⁸εὐφρανθήτω ὁ οὐρανὸς ἄνωθεν καὶ αἱ νεφέλαι ῥανάτωσαν δικαιοσύνην ἀνατειλάτω ἡ γη̃ ἔλεος καὶ δικαιοσύνην ἀνατειλάτω ἅμα ἐγώ εἰμι κύριος ὁ κτίσας σε

⁹ποι̃ον βέλτιον κατεσκεύασα ὡς πηλὸν κεραμέως μὴ ὁ ἀροτριω̃ν ἀροτριάσει τὴν γη̃ν ὅλην τὴν ἡμέραν μὴ ἐρει̃ ὁ πηλὸς τω̨̃ κεραμει̃ τί ποιει̃ς ὅτι οὐκ ἐργάζη̨ οὐδὲ ἔχεις χει̃ρας

¹⁰ὁ λέγων τω̨̃ πατρί τί γεννήσεις καὶ τη̨̃ μητρί τί ὠδινήσεις

¹¹ὅτι οὕτως λέγει κύριος ὁ θεὸς ὁ ἅγιος Ισραηλ ὁ ποιήσας τὰ ἐπερχόμενα ἐρωτήσατέ με περὶ τω̃ν υἱω̃ν μου καὶ περὶ τω̃ν θυγατέρων μου καὶ περὶ τω̃ν ἔργων τω̃ν χειρω̃ν μου ἐντείλασθέ μοι

¹²ἐγὼ ἐποίησα γη̃ν καὶ ἄνθρωπον ἐπ' αὐτη̃ς ἐγὼ τη̨̃ χειρί μου ἐστερέωσα τὸν οὐρανόν ἐγὼ πα̃σι τοι̃ς ἄστροις ἐνετειλάμην

¹³ἐγὼ ἤγειρα αὐτὸν μετὰ δικαιοσύνης βασιλέα καὶ πα̃σαι αἱ ὁδοὶ αὐτου̃ εὐθει̃αι οὑ̃τος οἰκοδομήσει τὴν πόλιν μου καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν του̃ λαου̃ μου ἐπιστρέψει οὐ μετὰ λύτρων οὐδὲ μετὰ δώρων εἰ̃πεν κύριος σαβαωθ

¹⁴οὕτως λέγει κύριος σαβαωθ ἐκοπίασεν Αἴγυπτος καὶ ἐμπορία Αἰθιόπων καὶ οἱ Σεβωιν ἄνδρες ὑψηλοὶ ἐπὶ σὲ διαβήσονται καὶ σοὶ ἔσονται δου̃λοι καὶ ὀπίσω σου ἀκολουθήσουσιν δεδεμένοι χειροπέδαις καὶ προσκυνήσουσίν σοι καὶ ἐν σοὶ προσεύξονται ὅτι ἐν σοὶ ὁ θεός ἐστιν καὶ ἐρου̃σιν οὐκ ἔστιν θεὸς πλὴν σου̃

¹⁵σὺ γὰρ εἰ̃ θεός καὶ οὐκ ἤ̨δειμεν ὁ θεὸς του̃ Ισραηλ σωτήρ

¹⁶αἰσχυνθήσονται καὶ ἐντραπήσονται πάντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτω̨̃ καὶ πορεύσονται ἐν αἰσχύνη̨ ἐγκαινίζεσθε πρός με νη̃σοι

¹⁷Ισραηλ σώ̨ζεται ὑπὸ κυρίου σωτηρίαν αἰώνιον οὐκ αἰσχυνθήσονται οὐδὲ μὴ ἐντραπω̃σιν ἕως του̃ αἰω̃νος

¹⁸οὕτως λέγει κύριος ὁ ποιήσας τὸν οὐρανόν οὑ̃τος ὁ θεὸς ὁ καταδείξας τὴν γη̃ν καὶ ποιήσας αὐτήν αὐτὸς διώρισεν αὐτήν οὐκ εἰς κενὸν ἐποίησεν αὐτὴν ἀλλὰ κατοικει̃σθαι ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι

¹⁹οὐκ ἐν κρυφη̨̃ λελάληκα οὐδὲ ἐν τόπω̨ γη̃ς σκοτεινω̨̃ οὐκ εἰ̃πα τω̨̃ σπέρματι Ιακωβ μάταιον ζητήσατε ἐγώ εἰμι ἐγώ εἰμι κύριος λαλω̃ν δικαιοσύνην καὶ ἀναγγέλλων ἀλήθειαν

²⁰συνάχθητε καὶ ἥκετε βουλεύσασθε ἅμα οἱ σω̨ζόμενοι ἀπὸ τω̃ν ἐθνω̃ν οὐκ ἔγνωσαν οἱ αἴροντες τὸ ξύλον γλύμμα αὐτω̃ν καὶ προσευχόμενοι ὡς πρὸς θεούς οἳ οὐ σώ̨ζουσιν

²¹εἰ ἀναγγελου̃σιν ἐγγισάτωσαν ἵνα γνω̃σιν ἅμα τίς ἀκουστὰ ἐποίησεν ταυ̃τα ἀπ' ἀρχη̃ς τότε ἀνηγγέλη ὑμι̃ν ἐγὼ ὁ θεός καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν ἐμου̃ δίκαιος καὶ σωτὴρ οὐκ ἔστιν πάρεξ ἐμου̃

²²ἐπιστράφητε πρός με καὶ σωθήσεσθε οἱ ἀπ' ἐσχάτου τη̃ς γη̃ς ἐγώ εἰμι ὁ θεός καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος

²³κατ' ἐμαυτου̃ ὀμνύω ἠ̃ μὴν ἐξελεύσεται ἐκ του̃ στόματός μου δικαιοσύνη οἱ λόγοι μου οὐκ ἀποστραφήσονται ὅτι ἐμοὶ κάμψει πα̃ν γόνυ καὶ ἐξομολογήσεται πα̃σα γλω̃σσα τω̨̃ θεω̨̃

²⁴λέγων δικαιοσύνη καὶ δόξα πρὸς αὐτὸν ἥξουσιν καὶ αἰσχυνθήσονται πάντες οἱ ἀφορίζοντες ἑαυτούς

²⁵ἀπὸ κυρίου δικαιωθήσονται καὶ ἐν τω̨̃ θεω̨̃ ἐνδοξασθήσονται πα̃ν τὸ σπέρμα τω̃ν υἱω̃ν Ισραηλ

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 46

¹ἔπεσε Βηλ συνετρίβη Δαγων ἐγένετο τὰ γλυπτὰ αὐτω̃ν εἰς θηρία καὶ κτήνη αἴρετε αὐτὰ καταδεδεμένα ὡς φορτίον κοπιω̃ντι

²καὶ πεινω̃ντι καὶ ἐκλελυμένω̨ οὐκ ἰσχύοντι ἅμα οἳ οὐ δυνήσονται σωθη̃ναι ἀπὸ πολέμου αὐτοὶ δὲ αἰχμάλωτοι ἤχθησαν

³ἀκούσατέ μου οἰ̃κος του̃ Ιακωβ καὶ πα̃ν τὸ κατάλοιπον του̃ Ισραηλ οἱ αἰρόμενοι ἐκ κοιλίας καὶ παιδευόμενοι ἐκ παιδίου

⁴ἕως γήρους ἐγώ εἰμι καὶ ἕως ἂν καταγηράσητε ἐγώ εἰμι ἐγὼ ἀνέχομαι ὑμω̃ν ἐγὼ ἐποίησα καὶ ἐγὼ ἀνήσω ἐγὼ ἀναλήμψομαι καὶ σώσω ὑμα̃ς

⁵τίνι με ὡμοιώσατε ἴδετε τεχνάσασθε οἱ πλανώμενοι

⁶οἱ συμβαλλόμενοι χρυσίον ἐκ μαρσιππίου καὶ ἀργύριον ἐν ζυγω̨̃ στήσουσιν ἐν σταθμω̨̃ καὶ μισθωσάμενοι χρυσοχόον ἐποίησαν χειροποίητα καὶ κύψαντες προσκυνου̃σιν αὐτοι̃ς

⁷αἴρουσιν αὐτὸ ἐπὶ τω̃ν ὤμων καὶ πορεύονται ἐὰν δὲ θω̃σιν αὐτό ἐπὶ του̃ τόπου αὐτου̃ μένει οὐ μὴ κινηθη̨̃ καὶ ὃς ἂν βοήση̨ πρὸς αὐτόν οὐ μὴ εἰσακούση̨ ἀπὸ κακω̃ν οὐ μὴ σώση̨ αὐτόν

⁸μνήσθητε ταυ̃τα καὶ στενάξατε μετανοήσατε οἱ πεπλανημένοι ἐπιστρέψατε τη̨̃ καρδία̨

⁹καὶ μνήσθητε τὰ πρότερα ἀπὸ του̃ αἰω̃νος ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ θεός καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν ἐμου̃

¹⁰ἀναγγέλλων πρότερον τὰ ἔσχατα πρὶν αὐτὰ γενέσθαι καὶ ἅμα συνετελέσθη καὶ εἰ̃πα πα̃σά μου ἡ βουλὴ στήσεται καὶ πάντα ὅσα βεβούλευμαι ποιήσω

¹¹καλω̃ν ἀπ' ἀνατολω̃ν πετεινὸν καὶ ἀπὸ γη̃ς πόρρωθεν περὶ ὡ̃ν βεβούλευμαι ἐλάλησα καὶ ἤγαγον ἔκτισα καὶ ἐποίησα ἤγαγον αὐτὸν καὶ εὐόδωσα τὴν ὁδὸν αὐτου̃

¹²ἀκούσατέ μου οἱ ἀπολωλεκότες τὴν καρδίαν οἱ μακρὰν ἀπὸ τη̃ς δικαιοσύνης

¹³ἤγγισα τὴν δικαιοσύνην μου καὶ τὴν σωτηρίαν τὴν παρ' ἐμου̃ οὐ βραδυνω̃ δέδωκα ἐν Σιων σωτηρίαν τω̨̃ Ισραηλ εἰς δόξασμα

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 47

¹κατάβηθι κάθισον ἐπὶ τὴν γη̃ν παρθένος θυγάτηρ Βαβυλω̃νος εἴσελθε εἰς τὸ σκότος θυγάτηρ Χαλδαίων ὅτι οὐκέτι προστεθήση̨ κληθη̃ναι ἁπαλὴ καὶ τρυφερά

²λαβὲ μύλον ἄλεσον ἄλευρον ἀποκάλυψαι τὸ κατακάλυμμά σου ἀνακάλυψαι τὰς πολιάς ἀνάσυραι τὰς κνήμας διάβηθι ποταμούς

³ἀνακαλυφθήσεται ἡ αἰσχύνη σου φανήσονται οἱ ὀνειδισμοί σου τὸ δίκαιον ἐκ σου̃ λήμψομαι οὐκέτι μὴ παραδω̃ ἀνθρώποις

⁴εἰ̃πεν ὁ ῥυσάμενός σε κύριος σαβαωθ ὄνομα αὐτω̨̃ ἅγιος Ισραηλ

⁵κάθισον κατανενυγμένη εἴσελθε εἰς τὸ σκότος θυγάτηρ Χαλδαίων οὐκέτι μὴ κληθη̨̃ς ἰσχὺς βασιλείας

⁶παρωξύνθην ἐπὶ τω̨̃ λαω̨̃ μου ἐμίανας τὴν κληρονομίαν μου ἐγὼ ἔδωκα εἰς τὴν χει̃ρά σου σὺ δὲ οὐκ ἔδωκας αὐτοι̃ς ἔλεος του̃ πρεσβυτέρου ἐβάρυνας τὸν ζυγὸν σφόδρα

⁷καὶ εἰ̃πας εἰς τὸν αἰω̃να ἔσομαι ἄρχουσα οὐκ ἐνόησας ταυ̃τα ἐν τη̨̃ καρδία̨ σου οὐδὲ ἐμνήσθης τὰ ἔσχατα

⁸νυ̃ν δὲ ἄκουσον ταυ̃τα ἡ τρυφερὰ ἡ καθημένη πεποιθυι̃α ἡ λέγουσα ἐν τη̨̃ καρδία̨ αὐτη̃ς ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα οὐ καθιω̃ χήρα οὐδὲ γνώσομαι ὀρφανείαν

⁹νυ̃ν δὲ ἥξει ἐξαίφνης ἐπὶ σὲ τὰ δύο ταυ̃τα ἐν μια̨̃ ἡμέρα̨ χηρεία καὶ ἀτεκνία ἥξει ἐξαίφνης ἐπὶ σὲ ἐν τη̨̃ φαρμακεία̨ σου ἐν τη̨̃ ἰσχύι τω̃ν ἐπαοιδω̃ν σου σφόδρα

¹⁰τη̨̃ ἐλπίδι τη̃ς πονηρίας σου σὺ γὰρ εἰ̃πας ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα γνω̃θι ὅτι ἡ σύνεσις τούτων καὶ ἡ πορνεία σου ἔσται σοι αἰσχύνη καὶ εἰ̃πας τη̨̃ καρδία̨ σου ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα

¹¹καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ἀπώλεια καὶ οὐ μὴ γνω̨̃ς βόθυνος καὶ ἐμπεση̨̃ εἰς αὐτόν καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ταλαιπωρία καὶ οὐ μὴ δυνήση̨ καθαρὰ γενέσθαι καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ἐξαπίνης ἀπώλεια καὶ οὐ μὴ γνω̨̃ς

¹²στη̃θι νυ̃ν ἐν ται̃ς ἐπαοιδαι̃ς σου καὶ τη̨̃ πολλη̨̃ φαρμακεία̨ σου ἃ ἐμάνθανες ἐκ νεότητός σου εἰ δυνήση̨ ὠφεληθη̃ναι

¹³κεκοπίακας ἐν ται̃ς βουλαι̃ς σου στήτωσαν καὶ σωσάτωσάν σε οἱ ἀστρολόγοι του̃ οὐρανου̃ οἱ ὁρω̃ντες τοὺς ἀστέρας ἀναγγειλάτωσάν σοι τί μέλλει ἐπὶ σὲ ἔρχεσθαι

¹⁴ἰδοὺ πάντες ὡς φρύγανα ἐπὶ πυρὶ κατακαήσονται καὶ οὐ μὴ ἐξέλωνται τὴν ψυχὴν αὐτω̃ν ἐκ φλογός ὅτι ἔχεις ἄνθρακας πυρός κάθισαι ἐπ' αὐτούς

¹⁵οὑ̃τοι ἔσονταί σοι βοήθεια ἐκοπίασας ἐν τη̨̃ μεταβολη̨̃ σου ἐκ νεότητος ἄνθρωπος καθ' ἑαυτὸν ἐπλανήθη σοὶ δὲ οὐκ ἔσται σωτηρία

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 48

¹ἀκούσατε ταυ̃τα οἰ̃κος Ιακωβ οἱ κεκλημένοι τω̨̃ ὀνόματι Ισραηλ καὶ οἱ ἐξ Ιουδα ἐξελθόντες οἱ ὀμνύοντες τω̨̃ ὀνόματι κυρίου θεου̃ Ισραηλ μιμνη̨σκόμενοι οὐ μετὰ ἀληθείας οὐδὲ μετὰ δικαιοσύνης

²καὶ ἀντεχόμενοι τω̨̃ ὀνόματι τη̃ς πόλεως τη̃ς ἁγίας καὶ ἐπὶ τω̨̃ θεω̨̃ του̃ Ισραηλ ἀντιστηριζόμενοι κύριος σαβαωθ ὄνομα αὐτω̨̃

³τὰ πρότερα ἔτι ἀνήγγειλα καὶ ἐκ του̃ στόματός μου ἐξη̃λθεν καὶ ἀκουστὸν ἐγένετο ἐξάπινα ἐποίησα καὶ ἐπη̃λθεν

⁴γινώσκω ἐγὼ ὅτι σκληρὸς εἰ̃ καὶ νευ̃ρον σιδηρου̃ν ὁ τράχηλός σου καὶ τὸ μέτωπόν σου χαλκου̃ν

⁵καὶ ἀνήγγειλά σοι πάλαι πρὶν ἐλθει̃ν ἐπὶ σὲ ἀκουστόν σοι ἐποίησα μὴ εἴπη̨ς ὅτι τὰ εἴδωλά μου ἐποίησαν καὶ μὴ εἴπη̨ς ὅτι τὰ γλυπτὰ καὶ τὰ χωνευτὰ ἐνετείλατό μοι

⁶ἠκούσατε πάντα καὶ ὑμει̃ς οὐκ ἔγνωτε ἀλλὰ καὶ ἀκουστά σοι ἐποίησα τὰ καινὰ ἀπὸ του̃ νυ̃ν ἃ μέλλει γίνεσθαι καὶ οὐκ εἰ̃πας

⁷νυ̃ν γίνεται καὶ οὐ πάλαι καὶ οὐ προτέραις ἡμέραις ἤκουσας αὐτά μὴ εἴπη̨ς ὅτι ναί γινώσκω αὐτά

⁸οὔτε ἔγνως οὔτε ἠπίστω οὔτε ἀπ' ἀρχη̃ς ἤνοιξά σου τὰ ὠ̃τα ἔγνων γὰρ ὅτι ἀθετω̃ν ἀθετήσεις καὶ ἄνομος ἔτι ἐκ κοιλίας κληθήση̨

⁹ἕνεκεν του̃ ἐμου̃ ὀνόματος δείξω σοι τὸν θυμόν μου καὶ τὰ ἔνδοξά μου ἐπάξω ἐπὶ σοί ἵνα μὴ ἐξολεθρεύσω σε

¹⁰ἰδοὺ πέπρακά σε οὐχ ἕνεκεν ἀργυρίου ἐξειλάμην δέ σε ἐκ καμίνου πτωχείας

¹¹ἕνεκεν ἐμου̃ ποιήσω σοι ὅτι τὸ ἐμὸν ὄνομα βεβηλου̃ται καὶ τὴν δόξαν μου ἑτέρω̨ οὐ δώσω

¹²ἄκουέ μου Ιακωβ καὶ Ισραηλ ὃν ἐγὼ καλω̃ ἐγώ εἰμι πρω̃τος καὶ ἐγώ εἰμι εἰς τὸν αἰω̃να

¹³καὶ ἡ χείρ μου ἐθεμελίωσεν τὴν γη̃ν καὶ ἡ δεξιά μου ἐστερέωσεν τὸν οὐρανόν καλέσω αὐτούς καὶ στήσονται ἅμα

¹⁴καὶ συναχθήσονται πάντες καὶ ἀκούσονται τίς αὐτοι̃ς ἀνήγγειλεν ταυ̃τα ἀγαπω̃ν σε ἐποίησα τὸ θέλημά σου ἐπὶ Βαβυλω̃να του̃ ἀ̃ραι σπέρμα Χαλδαίων

¹⁵ἐγὼ ἐλάλησα ἐγὼ ἐκάλεσα ἤγαγον αὐτὸν καὶ εὐόδωσα τὴν ὁδὸν αὐτου̃

¹⁶προσαγάγετε πρός με καὶ ἀκούσατε ταυ̃τα οὐκ ἀπ' ἀρχη̃ς ἐν κρυφη̨̃ ἐλάλησα οὐδὲ ἐν τόπω̨ γη̃ς σκοτεινω̨̃ ἡνίκα ἐγένετο ἐκει̃ ἤμην καὶ νυ̃ν κύριος ἀπέσταλκέν με καὶ τὸ πνευ̃μα αὐτου̃

¹⁷οὕτως λέγει κύριος ὁ ῥυσάμενός σε ὁ ἅγιος Ισραηλ ἐγώ εἰμι ὁ θεός σου δέδειχά σοι του̃ εὑρει̃ν σε τὴν ὁδόν ἐν ἡ̨̃ πορεύση̨ ἐν αὐτη̨̃

¹⁸καὶ εἰ ἤκουσας τω̃ν ἐντολω̃ν μου ἐγένετο ἂν ὡσεὶ ποταμὸς ἡ εἰρήνη σου καὶ ἡ δικαιοσύνη σου ὡς κυ̃μα θαλάσσης

¹⁹καὶ ἐγένετο ἂν ὡς ἡ ἄμμος τὸ σπέρμα σου καὶ τὰ ἔκγονα τη̃ς κοιλίας σου ὡς ὁ χου̃ς τη̃ς γη̃ς οὐδὲ νυ̃ν οὐ μὴ ἐξολεθρευθη̨̃ς οὐδὲ ἀπολει̃ται τὸ ὄνομά σου ἐνώπιόν μου

²⁰ἔξελθε ἐκ Βαβυλω̃νος φεύγων ἀπὸ τω̃ν Χαλδαίων φωνὴν εὐφροσύνης ἀναγγείλατε καὶ ἀκουστὸν γενέσθω του̃το ἀπαγγείλατε ἕως ἐσχάτου τη̃ς γη̃ς λέγετε ἐρρύσατο κύριος τὸν δου̃λον αὐτου̃ Ιακωβ

²¹καὶ ἐὰν διψήσωσιν δι' ἐρήμου ἄξει αὐτούς ὕδωρ ἐκ πέτρας ἐξάξει αὐτοι̃ς σχισθήσεται πέτρα καὶ ῥυήσεται ὕδωρ καὶ πίεται ὁ λαός μου

²²οὐκ ἔστιν χαίρειν τοι̃ς ἀσεβέσιν λέγει κύριος

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 49

¹ἀκούσατέ μου νη̃σοι καὶ προσέχετε ἔθνη διὰ χρόνου πολλου̃ στήσεται λέγει κύριος ἐκ κοιλίας μητρός μου ἐκάλεσεν τὸ ὄνομά μου

²καὶ ἔθηκεν τὸ στόμα μου ὡσεὶ μάχαιραν ὀξει̃αν καὶ ὑπὸ τὴν σκέπην τη̃ς χειρὸς αὐτου̃ ἔκρυψέν με ἔθηκέν με ὡς βέλος ἐκλεκτὸν καὶ ἐν τη̨̃ φαρέτρα̨ αὐτου̃ ἐσκέπασέν με

³καὶ εἰ̃πέν μοι δου̃λός μου εἰ̃ σύ Ισραηλ καὶ ἐν σοὶ δοξασθήσομαι

⁴καὶ ἐγὼ εἰ̃πα κενω̃ς ἐκοπίασα καὶ εἰς μάταιον καὶ εἰς οὐδὲν ἔδωκα τὴν ἰσχύν μου διὰ του̃το ἡ κρίσις μου παρὰ κυρίω̨ καὶ ὁ πόνος μου ἐναντίον του̃ θεου̃ μου

⁵καὶ νυ̃ν οὕτως λέγει κύριος ὁ πλάσας με ἐκ κοιλίας δου̃λον ἑαυτω̨̃ του̃ συναγαγει̃ν τὸν Ιακωβ καὶ Ισραηλ πρὸς αὐτόν συναχθήσομαι καὶ δοξασθήσομαι ἐναντίον κυρίου καὶ ὁ θεός μου ἔσται μου ἰσχύς

⁶καὶ εἰ̃πέν μοι μέγα σοί ἐστιν του̃ κληθη̃ναί σε παι̃δά μου του̃ στη̃σαι τὰς φυλὰς Ιακωβ καὶ τὴν διασπορὰν του̃ Ισραηλ ἐπιστρέψαι ἰδοὺ τέθεικά σε εἰς διαθήκην γένους εἰς φω̃ς ἐθνω̃ν του̃ εἰ̃ναί σε εἰς σωτηρίαν ἕως ἐσχάτου τη̃ς γη̃ς

⁷οὕτως λέγει κύριος ὁ ῥυσάμενός σε ὁ θεὸς Ισραηλ ἁγιάσατε τὸν φαυλίζοντα τὴν ψυχὴν αὐτου̃ τὸν βδελυσσόμενον ὑπὸ τω̃ν ἐθνω̃ν τω̃ν δούλων τω̃ν ἀρχόντων βασιλει̃ς ὄψονται αὐτὸν καὶ ἀναστήσονται ἄρχοντες καὶ προσκυνήσουσιν αὐτω̨̃ ἕνεκεν κυρίου ὅτι πιστός ἐστιν ὁ ἅγιος Ισραηλ καὶ ἐξελεξάμην σε

⁸οὕτως λέγει κύριος καιρω̨̃ δεκτω̨̃ ἐπήκουσά σου καὶ ἐν ἡμέρα̨ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι καὶ ἔδωκά σε εἰς διαθήκην ἐθνω̃ν του̃ καταστη̃σαι τὴν γη̃ν καὶ κληρονομη̃σαι κληρονομίαν ἐρήμου

⁹λέγοντα τοι̃ς ἐν δεσμοι̃ς ἐξέλθατε καὶ τοι̃ς ἐν τω̨̃ σκότει ἀνακαλυφθη̃ναι καὶ ἐν πάσαις ται̃ς ὁδοι̃ς αὐτω̃ν βοσκηθήσονται καὶ ἐν πάσαις ται̃ς τρίβοις ἡ νομὴ αὐτω̃ν

¹⁰οὐ πεινάσουσιν οὐδὲ διψήσουσιν οὐδὲ πατάξει αὐτοὺς καύσων οὐδὲ ὁ ἥλιος ἀλλὰ ὁ ἐλεω̃ν αὐτοὺς παρακαλέσει καὶ διὰ πηγω̃ν ὑδάτων ἄξει αὐτούς

¹¹καὶ θήσω πα̃ν ὄρος εἰς ὁδὸν καὶ πα̃σαν τρίβον εἰς βόσκημα αὐτοι̃ς

¹²ἰδοὺ οὑ̃τοι πόρρωθεν ἔρχονται οὑ̃τοι ἀπὸ βορρα̃ καὶ οὑ̃τοι ἀπὸ θαλάσσης ἄλλοι δὲ ἐκ γη̃ς Περσω̃ν

¹³εὐφραίνεσθε οὐρανοί καὶ ἀγαλλιάσθω ἡ γη̃ ῥηξάτωσαν τὰ ὄρη εὐφροσύνην καὶ οἱ βουνοὶ δικαιοσύνην ὅτι ἠλέησεν ὁ θεὸς τὸν λαὸν αὐτου̃ καὶ τοὺς ταπεινοὺς του̃ λαου̃ αὐτου̃ παρεκάλεσεν

¹⁴εἰ̃πεν δὲ Σιων ἐγκατέλιπέν με κύριος καὶ ὁ κύριος ἐπελάθετό μου

¹⁵μὴ ἐπιλήσεται γυνὴ του̃ παιδίου αὐτη̃ς του̃ μὴ ἐλεη̃σαι τὰ ἔκγονα τη̃ς κοιλίας αὐτη̃ς εἰ δὲ καὶ ἐπιλάθοιτο ταυ̃τα γυνή ἀλλ' ἐγὼ οὐκ ἐπιλήσομαί σου εἰ̃πεν κύριος

¹⁶ἰδοὺ ἐπὶ τω̃ν χειρω̃ν μου ἐζωγράφησά σου τὰ τείχη καὶ ἐνώπιόν μου εἰ̃ διὰ παντός

¹⁷καὶ ταχὺ οἰκοδομηθήση̨ ὑφ' ὡ̃ν καθη̨ρέθης καὶ οἱ ἐρημώσαντές σε ἐκ σου̃ ἐξελεύσονται

¹⁸ἀ̃ρον κύκλω̨ τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἰδὲ πάντας ἰδοὺ συνήχθησαν καὶ ἤλθοσαν πρὸς σέ ζω̃ ἐγώ λέγει κύριος ὅτι πάντας αὐτοὺς ἐνδύση̨ καὶ περιθήση̨ αὐτοὺς ὡς κόσμον νύμφης

¹⁹ὅτι τὰ ἔρημά σου καὶ τὰ διεφθαρμένα καὶ τὰ πεπτωκότα νυ̃ν στενοχωρήσει ἀπὸ τω̃ν κατοικούντων καὶ μακρυνθήσονται ἀπὸ σου̃ οἱ καταπίνοντές σε

²⁰ἐρου̃σιν γὰρ εἰς τὰ ὠ̃τά σου οἱ υἱοί σου οὓς ἀπολώλεκας στενός μοι ὁ τόπος ποίησόν μοι τόπον ἵνα κατοικήσω

²¹καὶ ἐρει̃ς ἐν τη̨̃ καρδία̨ σου τίς ἐγέννησέν μοι τούτους ἐγὼ δὲ ἄτεκνος καὶ χήρα τούτους δὲ τίς ἐξέθρεψέν μοι ἐγὼ δὲ κατελείφθην μόνη οὑ̃τοι δέ μοι που̃ ἠ̃σαν

²²οὕτως λέγει κύριος ἰδοὺ αἴρω εἰς τὰ ἔθνη τὴν χει̃ρά μου καὶ εἰς τὰς νήσους ἀρω̃ σύσσημόν μου καὶ ἄξουσιν τοὺς υἱούς σου ἐν κόλπω̨ τὰς δὲ θυγατέρας σου ἐπ' ὤμων ἀρου̃σιν

²³καὶ ἔσονται βασιλει̃ς τιθηνοί σου αἱ δὲ ἄρχουσαι τροφοί σου ἐπὶ πρόσωπον τη̃ς γη̃ς προσκυνήσουσίν σοι καὶ τὸν χου̃ν τω̃ν ποδω̃ν σου λείξουσιν καὶ γνώση̨ ὅτι ἐγὼ κύριος καὶ οὐκ αἰσχυνθήση̨

²⁴μὴ λήμψεταί τις παρὰ γίγαντος σκυ̃λα καὶ ἐὰν αἰχμαλωτεύση̨ τις ἀδίκως σωθήσεται

²⁵οὕτως λέγει κύριος ἐάν τις αἰχμαλωτεύση̨ γίγαντα λήμψεται σκυ̃λα λαμβάνων δὲ παρὰ ἰσχύοντος σωθήσεται ἐγὼ δὲ τὴν κρίσιν σου κρινω̃ καὶ ἐγὼ τοὺς υἱούς σου ῥύσομαι

²⁶καὶ φάγονται οἱ θλίψαντές σε τὰς σάρκας αὐτω̃ν καὶ πίονται ὡς οἰ̃νον νέον τὸ αἱ̃μα αὐτω̃ν καὶ μεθυσθήσονται καὶ αἰσθανθήσεται πα̃σα σὰρξ ὅτι ἐγὼ κύριος ὁ ῥυσάμενός σε καὶ ἀντιλαμβανόμενος ἰσχύος Ιακωβ

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 50

¹οὕτως λέγει κύριος ποι̃ον τὸ βιβλίον του̃ ἀποστασίου τη̃ς μητρὸς ὑμω̃ν ὡ̨̃ ἐξαπέστειλα αὐτήν ἢ τίνι ὑπόχρεω̨ πέπρακα ὑμα̃ς ἰδοὺ ται̃ς ἁμαρτίαις ὑμω̃ν ἐπράθητε καὶ ται̃ς ἀνομίαις ὑμω̃ν ἐξαπέστειλα τὴν μητέρα ὑμω̃ν

²τί ὅτι ἠ̃λθον καὶ οὐκ ἠ̃ν ἄνθρωπος ἐκάλεσα καὶ οὐκ ἠ̃ν ὁ ὑπακούων μὴ οὐκ ἰσχύει ἡ χείρ μου του̃ ῥύσασθαι ἢ οὐκ ἰσχύω του̃ ἐξελέσθαι ἰδοὺ τη̨̃ ἀπειλη̨̃ μου ἐξερημώσω τὴν θάλασσαν καὶ θήσω ποταμοὺς ἐρήμους καὶ ξηρανθήσονται οἱ ἰχθύες αὐτω̃ν ἀπὸ του̃ μὴ εἰ̃ναι ὕδωρ καὶ ἀποθανου̃νται ἐν δίψει

³καὶ ἐνδύσω τὸν οὐρανὸν σκότος καὶ θήσω ὡς σάκκον τὸ περιβόλαιον αὐτου̃

⁴κύριος δίδωσίν μοι γλω̃σσαν παιδείας του̃ γνω̃ναι ἐν καιρω̨̃ ἡνίκα δει̃ εἰπει̃ν λόγον ἔθηκέν μοι πρωί προσέθηκέν μοι ὠτίον ἀκούειν

⁵καὶ ἡ παιδεία κυρίου ἀνοίγει μου τὰ ὠ̃τα ἐγὼ δὲ οὐκ ἀπειθω̃ οὐδὲ ἀντιλέγω

⁶τὸν νω̃τόν μου δέδωκα εἰς μάστιγας τὰς δὲ σιαγόνας μου εἰς ῥαπίσματα τὸ δὲ πρόσωπόν μου οὐκ ἀπέστρεψα ἀπὸ αἰσχύνης ἐμπτυσμάτων

⁷καὶ κύριος βοηθός μου ἐγενήθη διὰ του̃το οὐκ ἐνετράπην ἀλλὰ ἔθηκα τὸ πρόσωπόν μου ὡς στερεὰν πέτραν καὶ ἔγνων ὅτι οὐ μὴ αἰσχυνθω̃

⁸ὅτι ἐγγίζει ὁ δικαιώσας με τίς ὁ κρινόμενός μοι ἀντιστήτω μοι ἅμα καὶ τίς ὁ κρινόμενός μοι ἐγγισάτω μοι

⁹ἰδοὺ κύριος βοηθει̃ μοι τίς κακώσει με ἰδοὺ πάντες ὑμει̃ς ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσεσθε καὶ ὡς σὴς καταφάγεται ὑμα̃ς

¹⁰τίς ἐν ὑμι̃ν ὁ φοβούμενος τὸν κύριον ἀκουσάτω τη̃ς φωνη̃ς του̃ παιδὸς αὐτου̃ οἱ πορευόμενοι ἐν σκότει οὐκ ἔστιν αὐτοι̃ς φω̃ς πεποίθατε ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματι κυρίου καὶ ἀντιστηρίσασθε ἐπὶ τω̨̃ θεω̨̃

¹¹ἰδοὺ πάντες ὑμει̃ς πυ̃ρ καίετε καὶ κατισχύετε φλόγα πορεύεσθε τω̨̃ φωτὶ του̃ πυρὸς ὑμω̃ν καὶ τη̨̃ φλογί ἡ̨̃ ἐξεκαύσατε δι' ἐμὲ ἐγένετο ταυ̃τα ὑμι̃ν ἐν λύπη̨ κοιμηθήσεσθε

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 51

¹ἀκούσατέ μου οἱ διώκοντες τὸ δίκαιον καὶ ζητου̃ντες τὸν κύριον ἐμβλέψατε εἰς τὴν στερεὰν πέτραν ἣν ἐλατομήσατε καὶ εἰς τὸν βόθυνον του̃ λάκκου ὃν ὠρύξατε

²ἐμβλέψατε εἰς Αβρααμ τὸν πατέρα ὑμω̃ν καὶ εἰς Σαρραν τὴν ὠδίνουσαν ὑμα̃ς ὅτι εἱ̃ς ἠ̃ν καὶ ἐκάλεσα αὐτὸν καὶ εὐλόγησα αὐτὸν καὶ ἠγάπησα αὐτὸν καὶ ἐπλήθυνα αὐτόν

³καὶ σὲ νυ̃ν παρακαλέσω Σιων καὶ παρεκάλεσα πάντα τὰ ἔρημα αὐτη̃ς καὶ θήσω τὰ ἔρημα αὐτη̃ς ὡς παράδεισον κυρίου εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα εὑρήσουσιν ἐν αὐτη̨̃ ἐξομολόγησιν καὶ φωνὴν αἰνέσεως

⁴ἀκούσατέ μου ἀκούσατε λαός μου καὶ οἱ βασιλει̃ς πρός με ἐνωτίσασθε ὅτι νόμος παρ' ἐμου̃ ἐξελεύσεται καὶ ἡ κρίσις μου εἰς φω̃ς ἐθνω̃ν

⁵ἐγγίζει ταχὺ ἡ δικαιοσύνη μου καὶ ἐξελεύσεται ὡς φω̃ς τὸ σωτήριόν μου καὶ εἰς τὸν βραχίονά μου ἔθνη ἐλπιου̃σιν ἐμὲ νη̃σοι ὑπομενου̃σιν καὶ εἰς τὸν βραχίονά μου ἐλπιου̃σιν

⁶ἄρατε εἰς τὸν οὐρανὸν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμω̃ν καὶ ἐμβλέψατε εἰς τὴν γη̃ν κάτω ὅτι ὁ οὐρανὸς ὡς καπνὸς ἐστερεώθη ἡ δὲ γη̃ ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσεται οἱ δὲ κατοικου̃ντες τὴν γη̃ν ὥσπερ ταυ̃τα ἀποθανου̃νται τὸ δὲ σωτήριόν μου εἰς τὸν αἰω̃να ἔσται ἡ δὲ δικαιοσύνη μου οὐ μὴ ἐκλίπη̨

⁷ἀκούσατέ μου οἱ εἰδότες κρίσιν λαός μου οὑ̃ ὁ νόμος μου ἐν τη̨̃ καρδία̨ ὑμω̃ν μὴ φοβει̃σθε ὀνειδισμὸν ἀνθρώπων καὶ τω̨̃ φαυλισμω̨̃ αὐτω̃ν μὴ ἡττα̃σθε

⁸ὥσπερ γὰρ ἱμάτιον βρωθήσεται ὑπὸ χρόνου καὶ ὡς ἔρια βρωθήσεται ὑπὸ σητός ἡ δὲ δικαιοσύνη μου εἰς τὸν αἰω̃να ἔσται τὸ δὲ σωτήριόν μου εἰς γενεὰς γενεω̃ν

⁹ἐξεγείρου ἐξεγείρου Ιερουσαλημ καὶ ἔνδυσαι τὴν ἰσχὺν του̃ βραχίονός σου ἐξεγείρου ὡς ἐν ἀρχη̨̃ ἡμέρας ὡς γενεὰ αἰω̃νος οὐ σὺ εἰ̃

¹⁰ἡ ἐρημου̃σα θάλασσαν ὕδωρ ἀβύσσου πλη̃θος ἡ θει̃σα τὰ βάθη τη̃ς θαλάσσης ὁδὸν διαβάσεως ῥυομένοις

¹¹καὶ λελυτρωμένοις ὑπὸ γὰρ κυρίου ἀποστραφήσονται καὶ ἥξουσιν εἰς Σιων μετ' εὐφροσύνης καὶ ἀγαλλιάματος αἰωνίου ἐπὶ γὰρ τη̃ς κεφαλη̃ς αὐτω̃ν ἀγαλλίασις καὶ αἴνεσις καὶ εὐφροσύνη καταλήμψεται αὐτούς ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός

¹²ἐγώ εἰμι ἐγώ εἰμι ὁ παρακαλω̃ν σε γνω̃θι τίνα εὐλαβηθει̃σα ἐφοβήθης ἀπὸ ἀνθρώπου θνητου̃ καὶ ἀπὸ υἱου̃ ἀνθρώπου οἳ ὡσεὶ χόρτος ἐξηράνθησαν

¹³καὶ ἐπελάθου θεὸν τὸν ποιήσαντά σε τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ θεμελιώσαντα τὴν γη̃ν καὶ ἐφόβου ἀεὶ πάσας τὰς ἡμέρας τὸ πρόσωπον του̃ θυμου̃ του̃ θλίβοντός σε ὃν τρόπον γὰρ ἐβουλεύσατο του̃ ἀ̃ραί σε καὶ νυ̃ν που̃ ὁ θυμὸς του̃ θλίβοντός σε

¹⁴ἐν γὰρ τω̨̃ σώ̨ζεσθαί σε οὐ στήσεται οὐδὲ χρονιει̃

¹⁵ὅτι ἐγὼ ὁ θεός σου ὁ ταράσσων τὴν θάλασσαν καὶ ἠχω̃ν τὰ κύματα αὐτη̃ς κύριος σαβαωθ ὄνομά μοι

¹⁶θήσω τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου καὶ ὑπὸ τὴν σκιὰν τη̃ς χειρός μου σκεπάσω σε ἐν ἡ̨̃ ἔστησα τὸν οὐρανὸν καὶ ἐθεμελίωσα τὴν γη̃ν καὶ ἐρει̃ Σιων λαός μου εἰ̃ σύ

¹⁷ἐξεγείρου ἐξεγείρου ἀνάστηθι Ιερουσαλημ ἡ πιου̃σα τὸ ποτήριον του̃ θυμου̃ ἐκ χειρὸς κυρίου τὸ ποτήριον γὰρ τη̃ς πτώσεως τὸ κόνδυ του̃ θυμου̃ ἐξέπιες καὶ ἐξεκένωσας

¹⁸καὶ οὐκ ἠ̃ν ὁ παρακαλω̃ν σε ἀπὸ πάντων τω̃ν τέκνων σου ὡ̃ν ἔτεκες καὶ οὐκ ἠ̃ν ὁ ἀντιλαμβανόμενος τη̃ς χειρός σου οὐδὲ ἀπὸ πάντων τω̃ν υἱω̃ν σου ὡ̃ν ὕψωσας

¹⁹δύο ταυ̃τα ἀντικείμενά σοι τίς σοι συλλυπηθήσεται πτω̃μα καὶ σύντριμμα λιμὸς καὶ μάχαιρα τίς σε παρακαλέσει

²⁰οἱ υἱοί σου οἱ ἀπορούμενοι οἱ καθεύδοντες ἐπ' ἄκρου πάσης ἐξόδου ὡς σευτλίον ἡμίεφθον οἱ πλήρεις θυμου̃ κυρίου ἐκλελυμένοι διὰ κυρίου του̃ θεου̃

²¹διὰ του̃το ἄκουε τεταπεινωμένη καὶ μεθύουσα οὐκ ἀπὸ οἴνου

²²οὕτως λέγει κύριος ὁ θεὸς ὁ κρίνων τὸν λαὸν αὐτου̃ ἰδοὺ εἴληφα ἐκ τη̃ς χειρός σου τὸ ποτήριον τη̃ς πτώσεως τὸ κόνδυ του̃ θυμου̃ καὶ οὐ προσθήση̨ ἔτι πιει̃ν αὐτό

²³καὶ ἐμβαλω̃ αὐτὸ εἰς τὰς χει̃ρας τω̃ν ἀδικησάντων σε καὶ τω̃ν ταπεινωσάντων σε οἳ εἰ̃παν τη̨̃ ψυχη̨̃ σου κύψον ἵνα παρέλθωμεν καὶ ἔθηκας ἴσα τη̨̃ γη̨̃ τὰ μετάφρενά σου ἔξω τοι̃ς παραπορευομένοις

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 52

¹ἐξεγείρου ἐξεγείρου Σιων ἔνδυσαι τὴν ἰσχύν σου Σιων καὶ ἔνδυσαι τὴν δόξαν σου Ιερουσαλημ πόλις ἡ ἁγία οὐκέτι προστεθήσεται διελθει̃ν διὰ σου̃ ἀπερίτμητος καὶ ἀκάθαρτος

²ἐκτίναξαι τὸν χου̃ν καὶ ἀνάστηθι κάθισον Ιερουσαλημ ἔκδυσαι τὸν δεσμὸν του̃ τραχήλου σου ἡ αἰχμάλωτος θυγάτηρ Σιων

³ὅτι τάδε λέγει κύριος δωρεὰν ἐπράθητε καὶ οὐ μετὰ ἀργυρίου λυτρωθήσεσθε

⁴οὕτως λέγει κύριος εἰς Αἴγυπτον κατέβη ὁ λαός μου τὸ πρότερον παροικη̃σαι ἐκει̃ καὶ εἰς 'Ασσυρίους βία̨ ἤχθησαν

⁵καὶ νυ̃ν τί ὡ̃δέ ἐστε τάδε λέγει κύριος ὅτι ἐλήμφθη ὁ λαός μου δωρεάν θαυμάζετε καὶ ὀλολύζετε τάδε λέγει κύριος δι' ὑμα̃ς διὰ παντὸς τὸ ὄνομά μου βλασφημει̃ται ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν

⁶διὰ του̃το γνώσεται ὁ λαός μου τὸ ὄνομά μου ἐν τη̨̃ ἡμέρα̨ ἐκείνη̨ ὅτι ἐγώ εἰμι αὐτὸς ὁ λαλω̃ν πάρειμι

⁷ὡς ὥρα ἐπὶ τω̃ν ὀρέων ὡς πόδες εὐαγγελιζομένου ἀκοὴν εἰρήνης ὡς εὐαγγελιζόμενος ἀγαθά ὅτι ἀκουστὴν ποιήσω τὴν σωτηρίαν σου λέγων Σιων βασιλεύσει σου ὁ θεός

⁸ὅτι φωνὴ τω̃ν φυλασσόντων σε ὑψώθη καὶ τη̨̃ φωνη̨̃ ἅμα εὐφρανθήσονται ὅτι ὀφθαλμοὶ πρὸς ὀφθαλμοὺς ὄψονται ἡνίκα ἂν ἐλεήση̨ κύριος τὴν Σιων

⁹ῥηξάτω εὐφροσύνην ἅμα τὰ ἔρημα Ιερουσαλημ ὅτι ἠλέησεν κύριος αὐτὴν καὶ ἐρρύσατο Ιερουσαλημ

¹⁰καὶ ἀποκαλύψει κύριος τὸν βραχίονα αὐτου̃ τὸν ἅγιον ἐνώπιον πάντων τω̃ν ἐθνω̃ν καὶ ὄψονται πάντα τὰ ἄκρα τη̃ς γη̃ς τὴν σωτηρίαν τὴν παρὰ του̃ θεου̃

¹¹ἀπόστητε ἀπόστητε ἐξέλθατε ἐκει̃θεν καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε ἐξέλθατε ἐκ μέσου αὐτη̃ς ἀφορίσθητε οἱ φέροντες τὰ σκεύη κυρίου

¹²ὅτι οὐ μετὰ ταραχη̃ς ἐξελεύσεσθε οὐδὲ φυγη̨̃ πορεύσεσθε πορεύσεται γὰρ πρότερος ὑμω̃ν κύριος καὶ ὁ ἐπισυνάγων ὑμα̃ς κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ

¹³ἰδοὺ συνήσει ὁ παι̃ς μου καὶ ὑψωθήσεται καὶ δοξασθήσεται σφόδρα

¹⁴ὃν τρόπον ἐκστήσονται ἐπὶ σὲ πολλοί οὕτως ἀδοξήσει ἀπὸ ἀνθρώπων τὸ εἰ̃δός σου καὶ ἡ δόξα σου ἀπὸ τω̃ν ἀνθρώπων

¹⁵οὕτως θαυμάσονται ἔθνη πολλὰ ἐπ' αὐτω̨̃ καὶ συνέξουσιν βασιλει̃ς τὸ στόμα αὐτω̃ν ὅτι οἱ̃ς οὐκ ἀνηγγέλη περὶ αὐτου̃ ὄψονται καὶ οἳ οὐκ ἀκηκόασιν συνήσουσιν

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 53

¹κύριε τίς ἐπίστευσεν τη̨̃ ἀκοη̨̃ ἡμω̃ν καὶ ὁ βραχίων κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη

²ἀνηγγείλαμεν ἐναντίον αὐτου̃ ὡς παιδίον ὡς ῥίζα ἐν γη̨̃ διψώση̨ οὐκ ἔστιν εἰ̃δος αὐτω̨̃ οὐδὲ δόξα καὶ εἴδομεν αὐτόν καὶ οὐκ εἰ̃χεν εἰ̃δος οὐδὲ κάλλος

³ἀλλὰ τὸ εἰ̃δος αὐτου̃ ἄτιμον ἐκλει̃πον παρὰ πάντας ἀνθρώπους ἄνθρωπος ἐν πληγη̨̃ ὢν καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν ὅτι ἀπέστραπται τὸ πρόσωπον αὐτου̃ ἠτιμάσθη καὶ οὐκ ἐλογίσθη

⁴οὑ̃τος τὰς ἁμαρτίας ἡμω̃ν φέρει καὶ περὶ ἡμω̃ν ὀδυνα̃ται καὶ ἡμει̃ς ἐλογισάμεθα αὐτὸν εἰ̃ναι ἐν πόνω̨ καὶ ἐν πληγη̨̃ καὶ ἐν κακώσει

⁵αὐτὸς δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἀνομίας ἡμω̃ν καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμω̃ν παιδεία εἰρήνης ἡμω̃ν ἐπ' αὐτόν τω̨̃ μώλωπι αὐτου̃ ἡμει̃ς ἰάθημεν

⁶πάντες ὡς πρόβατα ἐπλανήθημεν ἄνθρωπος τη̨̃ ὁδω̨̃ αὐτου̃ ἐπλανήθη καὶ κύριος παρέδωκεν αὐτὸν ται̃ς ἁμαρτίαις ἡμω̃ν

⁷καὶ αὐτὸς διὰ τὸ κεκακω̃σθαι οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον του̃ κείροντος αὐτὸν ἄφωνος οὕτως οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτου̃

⁸ἐν τη̨̃ ταπεινώσει ἡ κρίσις αὐτου̃ ἤρθη τὴν γενεὰν αὐτου̃ τίς διηγήσεται ὅτι αἴρεται ἀπὸ τη̃ς γη̃ς ἡ ζωὴ αὐτου̃ ἀπὸ τω̃ν ἀνομιω̃ν του̃ λαου̃ μου ἤχθη εἰς θάνατον

⁹καὶ δώσω τοὺς πονηροὺς ἀντὶ τη̃ς ταφη̃ς αὐτου̃ καὶ τοὺς πλουσίους ἀντὶ του̃ θανάτου αὐτου̃ ὅτι ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τω̨̃ στόματι αὐτου̃

¹⁰καὶ κύριος βούλεται καθαρίσαι αὐτὸν τη̃ς πληγη̃ς ἐὰν δω̃τε περὶ ἁμαρτίας ἡ ψυχὴ ὑμω̃ν ὄψεται σπέρμα μακρόβιον καὶ βούλεται κύριος ἀφελει̃ν

¹¹ἀπὸ του̃ πόνου τη̃ς ψυχη̃ς αὐτου̃ δει̃ξαι αὐτω̨̃ φω̃ς καὶ πλάσαι τη̨̃ συνέσει δικαιω̃σαι δίκαιον εὐ̃ δουλεύοντα πολλοι̃ς καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτω̃ν αὐτὸς ἀνοίσει

¹²διὰ του̃το αὐτὸς κληρονομήσει πολλοὺς καὶ τω̃ν ἰσχυρω̃ν μεριει̃ σκυ̃λα ἀνθ' ὡ̃ν παρεδόθη εἰς θάνατον ἡ ψυχὴ αὐτου̃ καὶ ἐν τοι̃ς ἀνόμοις ἐλογίσθη καὶ αὐτὸς ἁμαρτίας πολλω̃ν ἀνήνεγκεν καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτω̃ν παρεδόθη

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 54

¹εὐφράνθητι στει̃ρα ἡ οὐ τίκτουσα ῥη̃ξον καὶ βόησον ἡ οὐκ ὠδίνουσα ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τη̃ς ἐρήμου μα̃λλον ἢ τη̃ς ἐχούσης τὸν ἄνδρα εἰ̃πεν γὰρ κύριος

²πλάτυνον τὸν τόπον τη̃ς σκηνη̃ς σου καὶ τω̃ν αὐλαιω̃ν σου πη̃ξον μὴ φείση̨ μάκρυνον τὰ σχοινίσματά σου καὶ τοὺς πασσάλους σου κατίσχυσον

³ἔτι εἰς τὰ δεξιὰ καὶ εἰς τὰ ἀριστερὰ ἐκπέτασον καὶ τὸ σπέρμα σου ἔθνη κληρονομήσει καὶ πόλεις ἠρημωμένας κατοικιει̃ς

⁴μὴ φοβου̃ ὅτι κατη̨σχύνθης μηδὲ ἐντραπη̨̃ς ὅτι ὠνειδίσθης ὅτι αἰσχύνην αἰώνιον ἐπιλήση̨ καὶ ὄνειδος τη̃ς χηρείας σου οὐ μὴ μνησθήση̨

⁵ὅτι κύριος ὁ ποιω̃ν σε κύριος σαβαωθ ὄνομα αὐτω̨̃ καὶ ὁ ῥυσάμενός σε αὐτὸς θεὸς Ισραηλ πάση̨ τη̨̃ γη̨̃ κληθήσεται

⁶οὐχ ὡς γυναι̃κα καταλελειμμένην καὶ ὀλιγόψυχον κέκληκέν σε κύριος οὐδ' ὡς γυναι̃κα ἐκ νεότητος μεμισημένην εἰ̃πεν ὁ θεός σου

⁷χρόνον μικρὸν κατέλιπόν σε καὶ μετὰ ἐλέους μεγάλου ἐλεήσω σε

⁸ἐν θυμω̨̃ μικρω̨̃ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπὸ σου̃ καὶ ἐν ἐλέει αἰωνίω̨ ἐλεήσω σε εἰ̃πεν ὁ ῥυσάμενός σε κύριος

⁹ἀπὸ του̃ ὕδατος του̃ ἐπὶ Νωε του̃τό μοί ἐστιν καθότι ὤμοσα αὐτω̨̃ ἐν τω̨̃ χρόνω̨ ἐκείνω̨ τη̨̃ γη̨̃ μὴ θυμωθήσεσθαι ἐπὶ σοὶ ἔτι μηδὲ ἐν ἀπειλη̨̃ σου

¹⁰τὰ ὄρη μεταστήσεσθαι οὐδὲ οἱ βουνοί σου μετακινηθήσονται οὕτως οὐδὲ τὸ παρ' ἐμου̃ σοι ἔλεος ἐκλείψει οὐδὲ ἡ διαθήκη τη̃ς εἰρήνης σου οὐ μὴ μεταστη̨̃ εἰ̃πεν γὰρ κύριος ἵλεώς σοι

¹¹ταπεινὴ καὶ ἀκατάστατος οὐ παρεκλήθης ἰδοὺ ἐγὼ ἑτοιμάζω σοὶ ἄνθρακα τὸν λίθον σου καὶ τὰ θεμέλιά σου σάπφειρον

¹²καὶ θήσω τὰς ἐπάλξεις σου ἴασπιν καὶ τὰς πύλας σου λίθους κρυστάλλου καὶ τὸν περίβολόν σου λίθους ἐκλεκτοὺς

¹³καὶ πάντας τοὺς υἱούς σου διδακτοὺς θεου̃ καὶ ἐν πολλη̨̃ εἰρήνη̨ τὰ τέκνα σου

¹⁴καὶ ἐν δικαιοσύνη̨ οἰκοδομηθήση̨ ἀπέχου ἀπὸ ἀδίκου καὶ οὐ φοβηθήση̨ καὶ τρόμος οὐκ ἐγγιει̃ σοι

¹⁵ἰδοὺ προσήλυτοι προσελεύσονταί σοι δι' ἐμου̃ καὶ ἐπὶ σὲ καταφεύξονται

¹⁶ἰδοὺ ἐγὼ κτίζω σε οὐχ ὡς χαλκεὺς φυσω̃ν ἄνθρακας καὶ ἐκφέρων σκευ̃ος εἰς ἔργον ἐγὼ δὲ ἔκτισά σε οὐκ εἰς ἀπώλειαν φθει̃ραι

¹⁷πα̃ν σκευ̃ος φθαρτόν ἐπὶ σὲ οὐκ εὐοδώσω καὶ πα̃σα φωνὴ ἀναστήσεται ἐπὶ σὲ εἰς κρίσιν πάντας αὐτοὺς ἡττήσεις οἱ δὲ ἔνοχοί σου ἔσονται ἐν αὐτη̨̃ ἔστιν κληρονομία τοι̃ς θεραπεύουσιν κύριον καὶ ὑμει̃ς ἔσεσθέ μοι δίκαιοι λέγει κύριος

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 55

¹οἱ διψω̃ντες πορεύεσθε ἐφ' ὕδωρ καὶ ὅσοι μὴ ἔχετε ἀργύριον βαδίσαντες ἀγοράσατε καὶ πίετε ἄνευ ἀργυρίου καὶ τιμη̃ς οἴνου καὶ στέαρ

²ἵνα τί τιμα̃σθε ἀργυρίου καὶ τὸν μόχθον ὑμω̃ν οὐκ εἰς πλησμονήν ἀκούσατέ μου καὶ φάγεσθε ἀγαθά καὶ ἐντρυφήσει ἐν ἀγαθοι̃ς ἡ ψυχὴ ὑμω̃ν

³προσέχετε τοι̃ς ὠτίοις ὑμω̃ν καὶ ἐπακολουθήσατε ται̃ς ὁδοι̃ς μου ἐπακούσατέ μου καὶ ζήσεται ἐν ἀγαθοι̃ς ἡ ψυχὴ ὑμω̃ν καὶ διαθήσομαι ὑμι̃ν διαθήκην αἰώνιον τὰ ὅσια Δαυιδ τὰ πιστά

⁴ἰδοὺ μαρτύριον ἐν ἔθνεσιν δέδωκα αὐτόν ἄρχοντα καὶ προστάσσοντα ἔθνεσιν

⁵ἔθνη ἃ οὐκ ἤ̨δεισάν σε ἐπικαλέσονταί σε καὶ λαοί οἳ οὐκ ἐπίστανταί σε ἐπὶ σὲ καταφεύξονται ἕνεκεν του̃ θεου̃ σου του̃ ἁγίου Ισραηλ ὅτι ἐδόξασέν σε

⁶ζητήσατε τὸν θεὸν καὶ ἐν τω̨̃ εὑρίσκειν αὐτὸν ἐπικαλέσασθε ἡνίκα δ' ἂν ἐγγίζη̨ ὑμι̃ν

⁷ἀπολιπέτω ὁ ἀσεβὴς τὰς ὁδοὺς αὐτου̃ καὶ ἀνὴρ ἄνομος τὰς βουλὰς αὐτου̃ καὶ ἐπιστραφήτω ἐπὶ κύριον καὶ ἐλεηθήσεται ὅτι ἐπὶ πολὺ ἀφήσει τὰς ἁμαρτίας ὑμω̃ν

⁸οὐ γάρ εἰσιν αἱ βουλαί μου ὥσπερ αἱ βουλαὶ ὑμω̃ν οὐδὲ ὥσπερ αἱ ὁδοὶ ὑμω̃ν αἱ ὁδοί μου λέγει κύριος

⁹ἀλλ' ὡς ἀπέχει ὁ οὐρανὸς ἀπὸ τη̃ς γη̃ς οὕτως ἀπέχει ἡ ὁδός μου ἀπὸ τω̃ν ὁδω̃ν ὑμω̃ν καὶ τὰ διανοήματα ὑμω̃ν ἀπὸ τη̃ς διανοίας μου

¹⁰ὡς γὰρ ἐὰν καταβη̨̃ ὑετὸς ἢ χιὼν ἐκ του̃ οὐρανου̃ καὶ οὐ μὴ ἀποστραφη̨̃ ἕως ἂν μεθύση̨ τὴν γη̃ν καὶ ἐκτέκη̨ καὶ ἐκβλαστήση̨ καὶ δω̨̃ σπέρμα τω̨̃ σπείροντι καὶ ἄρτον εἰς βρω̃σιν

¹¹οὕτως ἔσται τὸ ῥη̃μά μου ὃ ἐὰν ἐξέλθη̨ ἐκ του̃ στόματός μου οὐ μὴ ἀποστραφη̨̃ ἕως ἂν συντελεσθη̨̃ ὅσα ἠθέλησα καὶ εὐοδώσω τὰς ὁδούς σου καὶ τὰ ἐντάλματά μου

¹²ἐν γὰρ εὐφροσύνη̨ ἐξελεύσεσθε καὶ ἐν χαρα̨̃ διδαχθήσεσθε τὰ γὰρ ὄρη καὶ οἱ βουνοὶ ἐξαλου̃νται προσδεχόμενοι ὑμα̃ς ἐν χαρα̨̃ καὶ πάντα τὰ ξύλα του̃ ἀγρου̃ ἐπικροτήσει τοι̃ς κλάδοις

¹³καὶ ἀντὶ τη̃ς στοιβη̃ς ἀναβήσεται κυπάρισσος ἀντὶ δὲ τη̃ς κονύζης ἀναβήσεται μυρσίνη καὶ ἔσται κύριος εἰς ὄνομα καὶ εἰς σημει̃ον αἰώνιον καὶ οὐκ ἐκλείψει

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 56

¹τάδε λέγει κύριος φυλάσσεσθε κρίσιν ποιήσατε δικαιοσύνην ἤγγισεν γὰρ τὸ σωτήριόν μου παραγίνεσθαι καὶ τὸ ἔλεός μου ἀποκαλυφθη̃ναι

²μακάριος ἀνὴρ ὁ ποιω̃ν ταυ̃τα καὶ ἄνθρωπος ὁ ἀντεχόμενος αὐτω̃ν καὶ φυλάσσων τὰ σάββατα μὴ βεβηλου̃ν καὶ διατηρω̃ν τὰς χει̃ρας αὐτου̃ μὴ ποιει̃ν ἀδίκημα

³μὴ λεγέτω ὁ ἀλλογενὴς ὁ προσκείμενος πρὸς κύριον ἀφοριει̃ με ἄρα κύριος ἀπὸ του̃ λαου̃ αὐτου̃ καὶ μὴ λεγέτω ὁ εὐνου̃χος ὅτι ἐγώ εἰμι ξύλον ξηρόν

⁴τάδε λέγει κύριος τοι̃ς εὐνούχοις ὅσοι ἂν φυλάξωνται τὰ σάββατά μου καὶ ἐκλέξωνται ἃ ἐγὼ θέλω καὶ ἀντέχωνται τη̃ς διαθήκης μου

⁵δώσω αὐτοι̃ς ἐν τω̨̃ οἴκω̨ μου καὶ ἐν τω̨̃ τείχει μου τόπον ὀνομαστὸν κρείττω υἱω̃ν καὶ θυγατέρων ὄνομα αἰώνιον δώσω αὐτοι̃ς καὶ οὐκ ἐκλείψει

⁶καὶ τοι̃ς ἀλλογενέσι τοι̃ς προσκειμένοις κυρίω̨ δουλεύειν αὐτω̨̃ καὶ ἀγαπα̃ν τὸ ὄνομα κυρίου του̃ εἰ̃ναι αὐτω̨̃ εἰς δούλους καὶ δούλας καὶ πάντας τοὺς φυλασσομένους τὰ σάββατά μου μὴ βεβηλου̃ν καὶ ἀντεχομένους τη̃ς διαθήκης μου

⁷εἰσάξω αὐτοὺς εἰς τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου καὶ εὐφρανω̃ αὐτοὺς ἐν τω̨̃ οἴκω̨ τη̃ς προσευχη̃ς μου τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτω̃ν καὶ αἱ θυσίαι αὐτω̃ν ἔσονται δεκταὶ ἐπὶ του̃ θυσιαστηρίου μου ὁ γὰρ οἰ̃κός μου οἰ̃κος προσευχη̃ς κληθήσεται πα̃σιν τοι̃ς ἔθνεσιν

⁸εἰ̃πεν κύριος ὁ συνάγων τοὺς διεσπαρμένους Ισραηλ ὅτι συνάξω ἐπ' αὐτὸν συναγωγήν

⁹πάντα τὰ θηρία τὰ ἄγρια δευ̃τε φάγετε πάντα τὰ θηρία του̃ δρυμου̃

¹⁰ἴδετε ὅτι πάντες ἐκτετύφλωνται οὐκ ἔγνωσαν φρονη̃σαι πάντες κύνες ἐνεοί οὐ δυνήσονται ὑλακτει̃ν ἐνυπνιαζόμενοι κοίτην φιλου̃ντες νυστάξαι

¹¹καὶ οἱ κύνες ἀναιδει̃ς τη̨̃ ψυχη̨̃ οὐκ εἰδότες πλησμονήν καί εἰσιν πονηροὶ οὐκ εἰδότες σύνεσιν πάντες ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς αὐτω̃ν ἐξηκολούθησαν ἕκαστος κατὰ τὸ ἑαυτου̃

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 57

¹ἴδετε ὡς ὁ δίκαιος ἀπώλετο καὶ οὐδεὶς ἐκδέχεται τη̨̃ καρδία̨ καὶ ἄνδρες δίκαιοι αἴρονται καὶ οὐδεὶς κατανοει̃ ἀπὸ γὰρ προσώπου ἀδικίας ἠ̃ρται ὁ δίκαιος

²ἔσται ἐν εἰρήνη̨ ἡ ταφὴ αὐτου̃ ἠ̃ρται ἐκ του̃ μέσου

³ὑμει̃ς δὲ προσαγάγετε ὡ̃δε υἱοὶ ἄνομοι σπέρμα μοιχω̃ν καὶ πόρνης

⁴ἐν τίνι ἐνετρυφήσατε καὶ ἐπὶ τίνα ἠνοίξατε τὸ στόμα ὑμω̃ν καὶ ἐπὶ τίνα ἐχαλάσατε τὴν γλω̃σσαν ὑμω̃ν οὐχ ὑμει̃ς ἐστε τέκνα ἀπωλείας σπέρμα ἄνομον

⁵οἱ παρακαλου̃ντες ἐπὶ τὰ εἴδωλα ὑπὸ δένδρα δασέα σφάζοντες τὰ τέκνα αὐτω̃ν ἐν ται̃ς φάραγξιν ἀνὰ μέσον τω̃ν πετρω̃ν

⁶ἐκείνη σου ἡ μερίς οὑ̃τός σου ὁ κλη̃ρος κἀκείνοις ἐξέχεας σπονδὰς κἀκείνοις ἀνήνεγκας θυσίας ἐπὶ τούτοις οὐ̃ν οὐκ ὀργισθήσομαι

⁷ἐπ' ὄρος ὑψηλὸν καὶ μετέωρον ἐκει̃ σου ἡ κοίτη κἀκει̃ ἀνεβίβασας θυσίας

⁸καὶ ὀπίσω τω̃ν σταθμω̃ν τη̃ς θύρας σου ἔθηκας μνημόσυνά σου ὤ̨ου ὅτι ἐὰν ἀπ' ἐμου̃ ἀποστη̨̃ς πλει̃όν τι ἕξεις ἠγάπησας τοὺς κοιμωμένους μετὰ σου̃

⁹καὶ ἐπλήθυνας τὴν πορνείαν σου μετ' αὐτω̃ν καὶ πολλοὺς ἐποίησας τοὺς μακρὰν ἀπὸ σου̃ καὶ ἀπέστειλας πρέσβεις ὑπὲρ τὰ ὅριά σου καὶ ἀπέστρεψας καὶ ἐταπεινώθης ἕως ἅ̨δου

¹⁰ται̃ς πολυοδίαις σου ἐκοπίασας καὶ οὐκ εἰ̃πας παύσομαι ἐνισχύουσα ὅτι ἔπραξας ταυ̃τα διὰ του̃το οὐ κατεδεήθης μου

¹¹σύ τίνα εὐλαβηθει̃σα ἐφοβήθης καὶ ἐψεύσω με καὶ οὐκ ἐμνήσθης μου οὐδὲ ἔλαβές με εἰς τὴν διάνοιαν οὐδὲ εἰς τὴν καρδίαν σου κἀγώ σε ἰδὼν παρορω̃ καὶ ἐμὲ οὐκ ἐφοβήθης

¹²κἀγὼ ἀπαγγελω̃ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ τὰ κακά σου ἃ οὐκ ὠφελήσουσίν σε

¹³ὅταν ἀναβοήση̨ς ἐξελέσθωσάν σε ἐν τη̨̃ θλίψει σου τούτους γὰρ πάντας ἄνεμος λήμψεται καὶ ἀποίσει καταιγίς οἱ δὲ ἀντεχόμενοί μου κτήσονται γη̃ν καὶ κληρονομήσουσιν τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου

¹⁴καὶ ἐρου̃σιν καθαρίσατε ἀπὸ προσώπου αὐτου̃ ὁδοὺς καὶ ἄρατε σκω̃λα ἀπὸ τη̃ς ὁδου̃ του̃ λαου̃ μου

¹⁵τάδε λέγει κύριος ὁ ὕψιστος ὁ ἐν ὑψηλοι̃ς κατοικω̃ν τὸν αἰω̃να ἅγιος ἐν ἁγίοις ὄνομα αὐτω̨̃ κύριος ὕψιστος ἐν ἁγίοις ἀναπαυόμενος καὶ ὀλιγοψύχοις διδοὺς μακροθυμίαν καὶ διδοὺς ζωὴν τοι̃ς συντετριμμένοις τὴν καρδίαν

¹⁶οὐκ εἰς τὸν αἰω̃να ἐκδικήσω ὑμα̃ς οὐδὲ διὰ παντὸς ὀργισθήσομαι ὑμι̃ν πνευ̃μα γὰρ παρ' ἐμου̃ ἐξελεύσεται καὶ πνοὴν πα̃σαν ἐγὼ ἐποίησα

¹⁷δι' ἁμαρτίαν βραχύ τι ἐλύπησα αὐτὸν καὶ ἐπάταξα αὐτὸν καὶ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ' αὐτου̃ καὶ ἐλυπήθη καὶ ἐπορεύθη στυγνὸς ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς αὐτου̃

¹⁸τὰς ὁδοὺς αὐτου̃ ἑώρακα καὶ ἰασάμην αὐτὸν καὶ παρεκάλεσα αὐτὸν καὶ ἔδωκα αὐτω̨̃ παράκλησιν ἀληθινήν

¹⁹εἰρήνην ἐπ' εἰρήνην τοι̃ς μακρὰν καὶ τοι̃ς ἐγγὺς οὐ̃σιν καὶ εἰ̃πεν κύριος ἰάσομαι αὐτούς

²⁰οἱ δὲ ἄδικοι οὕτως κλυδωνισθήσονται καὶ ἀναπαύσασθαι οὐ δυνήσονται

²¹οὐκ ἔστιν χαίρειν τοι̃ς ἀσεβέσιν εἰ̃πεν κύριος ὁ θεός

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 58

¹ἀναβόησον ἐν ἰσχύι καὶ μὴ φείση̨ ὡς σάλπιγγα ὕψωσον τὴν φωνήν σου καὶ ἀνάγγειλον τω̨̃ λαω̨̃ μου τὰ ἁμαρτήματα αὐτω̃ν καὶ τω̨̃ οἴκω̨ Ιακωβ τὰς ἀνομίας αὐτω̃ν

²ἐμὲ ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ζητου̃σιν καὶ γνω̃ναί μου τὰς ὁδοὺς ἐπιθυμου̃σιν ὡς λαὸς δικαιοσύνην πεποιηκὼς καὶ κρίσιν θεου̃ αὐτου̃ μὴ ἐγκαταλελοιπὼς αἰτου̃σίν με νυ̃ν κρίσιν δικαίαν καὶ ἐγγίζειν θεω̨̃ ἐπιθυμου̃σιν

³λέγοντες τί ὅτι ἐνηστεύσαμεν καὶ οὐκ εἰ̃δες ἐταπεινώσαμεν τὰς ψυχὰς ἡμω̃ν καὶ οὐκ ἔγνως ἐν γὰρ ται̃ς ἡμέραις τω̃ν νηστειω̃ν ὑμω̃ν εὑρίσκετε τὰ θελήματα ὑμω̃ν καὶ πάντας τοὺς ὑποχειρίους ὑμω̃ν ὑπονύσσετε

⁴εἰ εἰς κρίσεις καὶ μάχας νηστεύετε καὶ τύπτετε πυγμαι̃ς ταπεινόν ἵνα τί μοι νηστεύετε ὡς σήμερον ἀκουσθη̃ναι ἐν κραυγη̨̃ τὴν φωνὴν ὑμω̃ν

⁵οὐ ταύτην τὴν νηστείαν ἐξελεξάμην καὶ ἡμέραν ταπεινου̃ν ἄνθρωπον τὴν ψυχὴν αὐτου̃ οὐδ' ἂν κάμψη̨ς ὡς κρίκον τὸν τράχηλόν σου καὶ σάκκον καὶ σποδὸν ὑποστρώση̨ οὐδ' οὕτως καλέσετε νηστείαν δεκτήν

⁶οὐχὶ τοιαύτην νηστείαν ἐγὼ ἐξελεξάμην λέγει κύριος ἀλλὰ λυ̃ε πάντα σύνδεσμον ἀδικίας διάλυε στραγγαλιὰς βιαίων συναλλαγμάτων ἀπόστελλε τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει καὶ πα̃σαν συγγραφὴν ἄδικον διάσπα

⁷διάθρυπτε πεινω̃ντι τὸν ἄρτον σου καὶ πτωχοὺς ἀστέγους εἴσαγε εἰς τὸν οἰ̃κόν σου ἐὰν ἴδη̨ς γυμνόν περίβαλε καὶ ἀπὸ τω̃ν οἰκείων του̃ σπέρματός σου οὐχ ὑπερόψη̨

⁸τότε ῥαγήσεται πρόιμον τὸ φω̃ς σου καὶ τὰ ἰάματά σου ταχὺ ἀνατελει̃ καὶ προπορεύσεται ἔμπροσθέν σου ἡ δικαιοσύνη σου καὶ ἡ δόξα του̃ θεου̃ περιστελει̃ σε

⁹τότε βοήση̨ καὶ ὁ θεὸς εἰσακούσεταί σου ἔτι λαλου̃ντός σου ἐρει̃ ἰδοὺ πάρειμι ἐὰν ἀφέλη̨ς ἀπὸ σου̃ σύνδεσμον καὶ χειροτονίαν καὶ ῥη̃μα γογγυσμου̃

¹⁰καὶ δω̨̃ς πεινω̃ντι τὸν ἄρτον ἐκ ψυχη̃ς σου καὶ ψυχὴν τεταπεινωμένην ἐμπλήση̨ς τότε ἀνατελει̃ ἐν τω̨̃ σκότει τὸ φω̃ς σου καὶ τὸ σκότος σου ὡς μεσημβρία

¹¹καὶ ἔσται ὁ θεός σου μετὰ σου̃ διὰ παντός καὶ ἐμπλησθήση̨ καθάπερ ἐπιθυμει̃ ἡ ψυχή σου καὶ τὰ ὀστα̃ σου πιανθήσεται καὶ ἔση̨ ὡς κη̃πος μεθύων καὶ ὡς πηγὴ ἣν μὴ ἐξέλιπεν ὕδωρ καὶ τὰ ὀστα̃ σου ὡς βοτάνη ἀνατελει̃ καὶ πιανθήσεται καὶ κληρονομήσουσι γενεὰς γενεω̃ν

¹²καὶ οἰκοδομηθήσονταί σου αἱ ἔρημοι αἰώνιοι καὶ ἔσται σου τὰ θεμέλια αἰώνια γενεω̃ν γενεαι̃ς καὶ κληθήση̨ οἰκοδόμος φραγμω̃ν καὶ τοὺς τρίβους τοὺς ἀνὰ μέσον παύσεις

¹³ἐὰν ἀποστρέψη̨ς τὸν πόδα σου ἀπὸ τω̃ν σαββάτων του̃ μὴ ποιει̃ν τὰ θελήματά σου ἐν τη̨̃ ἡμέρα̨ τη̨̃ ἁγία̨ καὶ καλέσεις τὰ σάββατα τρυφερά ἅγια τω̨̃ θεω̨̃ σου οὐκ ἀρει̃ς τὸν πόδα σου ἐπ' ἔργω̨ οὐδὲ λαλήσεις λόγον ἐν ὀργη̨̃ ἐκ του̃ στόματός σου

¹⁴καὶ ἔση̨ πεποιθὼς ἐπὶ κύριον καὶ ἀναβιβάσει σε ἐπὶ τὰ ἀγαθὰ τη̃ς γη̃ς καὶ ψωμιει̃ σε τὴν κληρονομίαν Ιακωβ του̃ πατρός σου τὸ γὰρ στόμα κυρίου ἐλάλησεν ταυ̃τα

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 59

¹μὴ οὐκ ἰσχύει ἡ χεὶρ κυρίου του̃ σω̃σαι ἢ ἐβάρυνεν τὸ οὐ̃ς αὐτου̃ του̃ μὴ εἰσακου̃σαι

²ἀλλὰ τὰ ἁμαρτήματα ὑμω̃ν διιστω̃σιν ἀνὰ μέσον ὑμω̃ν καὶ του̃ θεου̃ καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας ὑμω̃ν ἀπέστρεψεν τὸ πρόσωπον αὐτου̃ ἀφ' ὑμω̃ν του̃ μὴ ἐλεη̃σαι

³αἱ γὰρ χει̃ρες ὑμω̃ν μεμολυμμέναι αἵματι καὶ οἱ δάκτυλοι ὑμω̃ν ἐν ἁμαρτίαις τὰ δὲ χείλη ὑμω̃ν ἐλάλησεν ἀνομίαν καὶ ἡ γλω̃σσα ὑμω̃ν ἀδικίαν μελετα̨̃

⁴οὐδεὶς λαλει̃ δίκαια οὐδὲ ἔστιν κρίσις ἀληθινή πεποίθασιν ἐπὶ ματαίοις καὶ λαλου̃σιν κενά ὅτι κύουσιν πόνον καὶ τίκτουσιν ἀνομίαν

⁵ὠ̨ὰ ἀσπίδων ἔρρηξαν καὶ ἱστὸν ἀράχνης ὑφαίνουσιν καὶ ὁ μέλλων τω̃ν ὠ̨ω̃ν αὐτω̃ν φαγει̃ν συντρίψας οὔριον εὑ̃ρεν καὶ ἐν αὐτω̨̃ βασιλίσκος

⁶ὁ ἱστὸς αὐτω̃ν οὐκ ἔσται εἰς ἱμάτιον οὐδὲ μὴ περιβάλωνται ἀπὸ τω̃ν ἔργων αὐτω̃ν τὰ γὰρ ἔργα αὐτω̃ν ἔργα ἀνομίας

⁷οἱ δὲ πόδες αὐτω̃ν ἐπὶ πονηρίαν τρέχουσιν ταχινοὶ ἐκχέαι αἱ̃μα καὶ οἱ διαλογισμοὶ αὐτω̃ν διαλογισμοὶ ἀφρόνων σύντριμμα καὶ ταλαιπωρία ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς αὐτω̃ν

⁸καὶ ὁδὸν εἰρήνης οὐκ οἴδασιν καὶ οὐκ ἔστιν κρίσις ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς αὐτω̃ν αἱ γὰρ τρίβοι αὐτω̃ν διεστραμμέναι ἃς διοδεύουσιν καὶ οὐκ οἴδασιν εἰρήνην

⁹διὰ του̃το ἀπέστη ἡ κρίσις ἀπ' αὐτω̃ν καὶ οὐ μὴ καταλάβη̨ αὐτοὺς δικαιοσύνη ὑπομεινάντων αὐτω̃ν φω̃ς ἐγένετο αὐτοι̃ς σκότος μείναντες αὐγὴν ἐν ἀωρία̨ περιεπάτησαν

¹⁰ψηλαφήσουσιν ὡς τυφλοὶ τοι̃χον καὶ ὡς οὐχ ὑπαρχόντων ὀφθαλμω̃ν ψηλαφήσουσιν καὶ πεσου̃νται ἐν μεσημβρία̨ ὡς ἐν μεσονυκτίω̨ ὡς ἀποθνή̨σκοντες στενάξουσιν

¹¹ὡς ἄρκος καὶ ὡς περιστερὰ ἅμα πορεύσονται ἀνεμείναμεν κρίσιν καὶ οὐκ ἔστιν σωτηρία μακρὰν ἀφέστηκεν ἀφ' ἡμω̃ν

¹²πολλὴ γὰρ ἡμω̃ν ἡ ἀνομία ἐναντίον σου καὶ αἱ ἁμαρτίαι ἡμω̃ν ἀντέστησαν ἡμι̃ν αἱ γὰρ ἀνομίαι ἡμω̃ν ἐν ἡμι̃ν καὶ τὰ ἀδικήματα ἡμω̃ν ἔγνωμεν

¹³ἠσεβήσαμεν καὶ ἐψευσάμεθα καὶ ἀπέστημεν ἀπὸ ὄπισθεν του̃ θεου̃ ἡμω̃ν ἐλαλήσαμεν ἄδικα καὶ ἠπειθήσαμεν ἐκύομεν καὶ ἐμελετήσαμεν ἀπὸ καρδίας ἡμω̃ν λόγους ἀδίκους

¹⁴καὶ ἀπεστήσαμεν ὀπίσω τὴν κρίσιν καὶ ἡ δικαιοσύνη μακρὰν ἀφέστηκεν ὅτι καταναλώθη ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς αὐτω̃ν ἡ ἀλήθεια καὶ δι' εὐθείας οὐκ ἠδύναντο διελθει̃ν

¹⁵καὶ ἡ ἀλήθεια ἠ̃ρται καὶ μετέστησαν τὴν διάνοιαν του̃ συνιέναι καὶ εἰ̃δεν κύριος καὶ οὐκ ἤρεσεν αὐτω̨̃ ὅτι οὐκ ἠ̃ν κρίσις

¹⁶καὶ εἰ̃δεν καὶ οὐκ ἠ̃ν ἀνήρ καὶ κατενόησεν καὶ οὐκ ἠ̃ν ὁ ἀντιλημψόμενος καὶ ἠμύνατο αὐτοὺς τω̨̃ βραχίονι αὐτου̃ καὶ τη̨̃ ἐλεημοσύνη̨ ἐστηρίσατο

¹⁷καὶ ἐνεδύσατο δικαιοσύνην ὡς θώρακα καὶ περιέθετο περικεφαλαίαν σωτηρίου ἐπὶ τη̃ς κεφαλη̃ς καὶ περιεβάλετο ἱμάτιον ἐκδικήσεως καὶ τὸ περιβόλαιον

¹⁸ὡς ἀνταποδώσων ἀνταπόδοσιν ὄνειδος τοι̃ς ὑπεναντίοις

¹⁹καὶ φοβηθήσονται οἱ ἀπὸ δυσμω̃ν τὸ ὄνομα κυρίου καὶ οἱ ἀπ' ἀνατολω̃ν ἡλίου τὸ ὄνομα τὸ ἔνδοξον ἥξει γὰρ ὡς ποταμὸς βίαιος ἡ ὀργὴ παρὰ κυρίου ἥξει μετὰ θυμου̃

²⁰καὶ ἥξει ἕνεκεν Σιων ὁ ῥυόμενος καὶ ἀποστρέψει ἀσεβείας ἀπὸ Ιακωβ

²¹καὶ αὕτη αὐτοι̃ς ἡ παρ' ἐμου̃ διαθήκη εἰ̃πεν κύριος τὸ πνευ̃μα τὸ ἐμόν ὅ ἐστιν ἐπὶ σοί καὶ τὰ ῥήματα ἃ ἔδωκα εἰς τὸ στόμα σου οὐ μὴ ἐκλίπη̨ ἐκ του̃ στόματός σου καὶ ἐκ του̃ στόματος του̃ σπέρματός σου εἰ̃πεν γὰρ κύριος ἀπὸ του̃ νυ̃ν καὶ εἰς τὸν αἰω̃να

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 60

¹φωτίζου φωτίζου Ιερουσαλημ ἥκει γάρ σου τὸ φω̃ς καὶ ἡ δόξα κυρίου ἐπὶ σὲ ἀνατέταλκεν

²ἰδοὺ σκότος καὶ γνόφος καλύψει γη̃ν ἐπ' ἔθνη ἐπὶ δὲ σὲ φανήσεται κύριος καὶ ἡ δόξα αὐτου̃ ἐπὶ σὲ ὀφθήσεται

³καὶ πορεύσονται βασιλει̃ς τω̨̃ φωτί σου καὶ ἔθνη τη̨̃ λαμπρότητί σου

⁴ἀ̃ρον κύκλω̨ τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἰδὲ συνηγμένα τὰ τέκνα σου ἰδοὺ ἥκασιν πάντες οἱ υἱοί σου μακρόθεν καὶ αἱ θυγατέρες σου ἐπ' ὤμων ἀρθήσονται

⁵τότε ὄψη̨ καὶ φοβηθήση̨ καὶ ἐκστήση̨ τη̨̃ καρδία̨ ὅτι μεταβαλει̃ εἰς σὲ πλου̃τος θαλάσσης καὶ ἐθνω̃ν καὶ λαω̃ν καὶ ἥξουσίν σοι

⁶ἀγέλαι καμήλων καὶ καλύψουσίν σε κάμηλοι Μαδιαμ καὶ Γαιφα πάντες ἐκ Σαβα ἥξουσιν φέροντες χρυσίον καὶ λίβανον οἴσουσιν καὶ τὸ σωτήριον κυρίου εὐαγγελιου̃νται

⁷καὶ πάντα τὰ πρόβατα Κηδαρ συναχθήσονταί σοι καὶ κριοὶ Ναβαιωθ ἥξουσίν σοι καὶ ἀνενεχθήσεται δεκτὰ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν μου καὶ ὁ οἰ̃κος τη̃ς προσευχη̃ς μου δοξασθήσεται

⁸τίνες οἵδε ὡς νεφέλαι πέτανται καὶ ὡς περιστεραὶ σὺν νεοσσοι̃ς

⁹ἐμὲ νη̃σοι ὑπέμειναν καὶ πλοι̃α Θαρσις ἐν πρώτοις ἀγαγει̃ν τὰ τέκνα σου μακρόθεν καὶ τὸν ἄργυρον καὶ τὸν χρυσὸν μετ' αὐτω̃ν διὰ τὸ ὄνομα κυρίου τὸ ἅγιον καὶ διὰ τὸ τὸν ἅγιον του̃ Ισραηλ ἔνδοξον εἰ̃ναι

¹⁰καὶ οἰκοδομήσουσιν ἀλλογενει̃ς τὰ τείχη σου καὶ οἱ βασιλει̃ς αὐτω̃ν παραστήσονταί σοι διὰ γὰρ ὀργήν μου ἐπάταξά σε καὶ διὰ ἔλεον ἠγάπησά σε

¹¹καὶ ἀνοιχθήσονται αἱ πύλαι σου διὰ παντός ἡμέρας καὶ νυκτὸς οὐ κλεισθήσονται εἰσαγαγει̃ν πρὸς σὲ δύναμιν ἐθνω̃ν καὶ βασιλει̃ς ἀγομένους

¹²τὰ γὰρ ἔθνη καὶ οἱ βασιλει̃ς οἵτινες οὐ δουλεύσουσίν σοι ἀπολου̃νται καὶ τὰ ἔθνη ἐρημία̨ ἐρημωθήσονται

¹³καὶ ἡ δόξα του̃ Λιβάνου πρὸς σὲ ἥξει ἐν κυπαρίσσω̨ καὶ πεύκη̨ καὶ κέδρω̨ ἅμα δοξάσαι τὸν τόπον τὸν ἅγιόν μου

¹⁴καὶ πορεύσονται πρὸς σὲ δεδοικότες υἱοὶ ταπεινωσάντων σε καὶ παροξυνάντων σε καὶ κληθήση̨ πόλις κυρίου Σιων ἁγίου Ισραηλ

¹⁵διὰ τὸ γεγενη̃σθαί σε ἐγκαταλελειμμένην καὶ μεμισημένην καὶ οὐκ ἠ̃ν ὁ βοηθω̃ν καὶ θήσω σε ἀγαλλίαμα αἰώνιον εὐφροσύνην γενεω̃ν γενεαι̃ς

¹⁶καὶ θηλάσεις γάλα ἐθνω̃ν καὶ πλου̃τον βασιλέων φάγεσαι καὶ γνώση̨ ὅτι ἐγὼ κύριος ὁ σώ̨ζων σε καὶ ἐξαιρούμενός σε θεὸς Ισραηλ

¹⁷καὶ ἀντὶ χαλκου̃ οἴσω σοι χρυσίον ἀντὶ δὲ σιδήρου οἴσω σοι ἀργύριον ἀντὶ δὲ ξύλων οἴσω σοι χαλκόν ἀντὶ δὲ λίθων σίδηρον καὶ δώσω τοὺς ἄρχοντάς σου ἐν εἰρήνη̨ καὶ τοὺς ἐπισκόπους σου ἐν δικαιοσύνη̨

¹⁸καὶ οὐκ ἀκουσθήσεται ἔτι ἀδικία ἐν τη̨̃ γη̨̃ σου οὐδὲ σύντριμμα οὐδὲ ταλαιπωρία ἐν τοι̃ς ὁρίοις σου ἀλλὰ κληθήσεται σωτήριον τὰ τείχη σου καὶ αἱ πύλαι σου γλύμμα

¹⁹καὶ οὐκ ἔσται σοι ὁ ἥλιος εἰς φω̃ς ἡμέρας οὐδὲ ἀνατολὴ σελήνης φωτιει̃ σοι τὴν νύκτα ἀλλ' ἔσται σοι κύριος φω̃ς αἰώνιον καὶ ὁ θεὸς δόξα σου

²⁰οὐ γὰρ δύσεται ὁ ἥλιός σοι καὶ ἡ σελήνη σοι οὐκ ἐκλείψει ἔσται γὰρ κύριός σοι φω̃ς αἰώνιον καὶ ἀναπληρωθήσονται αἱ ἡμέραι του̃ πένθους σου

²¹καὶ ὁ λαός σου πα̃ς δίκαιος καὶ δι' αἰω̃νος κληρονομήσουσιν τὴν γη̃ν φυλάσσων τὸ φύτευμα ἔργα χειρω̃ν αὐτου̃ εἰς δόξαν

²²ὁ ὀλιγοστὸς ἔσται εἰς χιλιάδας καὶ ὁ ἐλάχιστος εἰς ἔθνος μέγα ἐγὼ κύριος κατὰ καιρὸν συνάξω αὐτούς

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 61

¹πνευ̃μα κυρίου ἐπ' ἐμέ οὑ̃ εἵνεκεν ἔχρισέν με εὐαγγελίσασθαι πτωχοι̃ς ἀπέσταλκέν με ἰάσασθαι τοὺς συντετριμμένους τη̨̃ καρδία̨ κηρύξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοι̃ς ἀνάβλεψιν

²καλέσαι ἐνιαυτὸν κυρίου δεκτὸν καὶ ἡμέραν ἀνταποδόσεως παρακαλέσαι πάντας τοὺς πενθου̃ντας

³δοθη̃ναι τοι̃ς πενθου̃σιν Σιων δόξαν ἀντὶ σποδου̃ ἄλειμμα εὐφροσύνης τοι̃ς πενθου̃σιν καταστολὴν δόξης ἀντὶ πνεύματος ἀκηδίας καὶ κληθήσονται γενεαὶ δικαιοσύνης φύτευμα κυρίου εἰς δόξαν

⁴καὶ οἰκοδομήσουσιν ἐρήμους αἰωνίας ἐξηρημωμένας πρότερον ἐξαναστήσουσιν καὶ καινιου̃σιν πόλεις ἐρήμους ἐξηρημωμένας εἰς γενεάς

⁵καὶ ἥξουσιν ἀλλογενει̃ς ποιμαίνοντες τὰ πρόβατά σου καὶ ἀλλόφυλοι ἀροτη̃ρες καὶ ἀμπελουργοί

⁶ὑμει̃ς δὲ ἱερει̃ς κυρίου κληθήσεσθε λειτουργοὶ θεου̃ ἰσχὺν ἐθνω̃ν κατέδεσθε καὶ ἐν τω̨̃ πλούτω̨ αὐτω̃ν θαυμασθήσεσθε

⁷οὕτως ἐκ δευτέρας κληρονομήσουσιν τὴν γη̃ν καὶ εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπὲρ κεφαλη̃ς αὐτω̃ν

⁸ἐγὼ γάρ εἰμι κύριος ὁ ἀγαπω̃ν δικαιοσύνην καὶ μισω̃ν ἁρπάγματα ἐξ ἀδικίας καὶ δώσω τὸν μόχθον αὐτω̃ν δικαίοις καὶ διαθήκην αἰώνιον διαθήσομαι αὐτοι̃ς

⁹καὶ γνωσθήσεται ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν τὸ σπέρμα αὐτω̃ν καὶ τὰ ἔκγονα αὐτω̃ν πα̃ς ὁ ὁρω̃ν αὐτοὺς ἐπιγνώσεται αὐτούς ὅτι οὑ̃τοί εἰσιν σπέρμα ηὐλογημένον ὑπὸ θεου̃

¹⁰καὶ εὐφροσύνη̨ εὐφρανθήσονται ἐπὶ κύριον ἀγαλλιάσθω ἡ ψυχή μου ἐπὶ τω̨̃ κυρίω̨ ἐνέδυσεν γάρ με ἱμάτιον σωτηρίου καὶ χιτω̃να εὐφροσύνης ὡς νυμφίω̨ περιέθηκέν μοι μίτραν καὶ ὡς νύμφην κατεκόσμησέν με κόσμω̨

¹¹καὶ ὡς γη̃ν αὔξουσαν τὸ ἄνθος αὐτη̃ς καὶ ὡς κη̃πος τὰ σπέρματα αὐτου̃ οὕτως ἀνατελει̃ κύριος δικαιοσύνην καὶ ἀγαλλίαμα ἐναντίον πάντων τω̃ν ἐθνω̃ν

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 62

¹διὰ Σιων οὐ σιωπήσομαι καὶ διὰ Ιερουσαλημ οὐκ ἀνήσω ἕως ἂν ἐξέλθη̨ ὡς φω̃ς ἡ δικαιοσύνη μου τὸ δὲ σωτήριόν μου ὡς λαμπὰς καυθήσεται

²καὶ ὄψονται ἔθνη τὴν δικαιοσύνην σου καὶ βασιλει̃ς τὴν δόξαν σου καὶ καλέσει σε τὸ ὄνομά σου τὸ καινόν ὃ ὁ κύριος ὀνομάσει αὐτό

³καὶ ἔση̨ στέφανος κάλλους ἐν χειρὶ κυρίου καὶ διάδημα βασιλείας ἐν χειρὶ θεου̃ σου

⁴καὶ οὐκέτι κληθήση̨ καταλελειμμένη καὶ ἡ γη̃ σου οὐ κληθήσεται ἔρημος σοὶ γὰρ κληθήσεται θέλημα ἐμόν καὶ τη̨̃ γη̨̃ σου οἰκουμένη

⁵καὶ ὡς συνοικω̃ν νεανίσκος παρθένω̨ οὕτως κατοικήσουσιν οἱ υἱοί σου μετὰ σου̃ καὶ ἔσται ὃν τρόπον εὐφρανθήσεται νυμφίος ἐπὶ νύμφη̨ οὕτως εὐφρανθήσεται κύριος ἐπὶ σοί

⁶καὶ ἐπὶ τω̃ν τειχέων σου Ιερουσαλημ κατέστησα φύλακας ὅλην τὴν ἡμέραν καὶ ὅλην τὴν νύκτα οἳ διὰ τέλους οὐ σιωπήσονται μιμνη̨σκόμενοι κυρίου

⁷οὐκ ἔστιν γὰρ ὑμι̃ν ὅμοιος ἐὰν διορθώση̨ καὶ ποιήση̨ Ιερουσαλημ ἀγαυρίαμα ἐπὶ τη̃ς γη̃ς

⁸ὤμοσεν κύριος κατὰ τη̃ς δεξια̃ς αὐτου̃ καὶ κατὰ τη̃ς ἰσχύος του̃ βραχίονος αὐτου̃ εἰ ἔτι δώσω τὸν σι̃τόν σου καὶ τὰ βρώματά σου τοι̃ς ἐχθροι̃ς σου καὶ εἰ ἔτι πίονται υἱοὶ ἀλλότριοι τὸν οἰ̃νόν σου ἐφ' ὡ̨̃ ἐμόχθησας

⁹ἀλλ' ἢ οἱ συνάγοντες φάγονται αὐτὰ καὶ αἰνέσουσιν κύριον καὶ οἱ συνάγοντες πίονται αὐτὰ ἐν ται̃ς ἐπαύλεσιν ται̃ς ἁγίαις μου

¹⁰πορεύεσθε διὰ τω̃ν πυλω̃ν μου καὶ ὁδοποιήσατε τω̨̃ λαω̨̃ μου καὶ τοὺς λίθους τοὺς ἐκ τη̃ς ὁδου̃ διαρρίψατε ἐξάρατε σύσσημον εἰς τὰ ἔθνη

¹¹ἰδοὺ γὰρ κύριος ἐποίησεν ἀκουστὸν ἕως ἐσχάτου τη̃ς γη̃ς εἴπατε τη̨̃ θυγατρὶ Σιων ἰδού σοι ὁ σωτὴρ παραγίνεται ἔχων τὸν ἑαυτου̃ μισθὸν καὶ τὸ ἔργον πρὸ προσώπου αὐτου̃

¹²καὶ καλέσει αὐτὸν λαὸν ἅγιον λελυτρωμένον ὑπὸ κυρίου σὺ δὲ κληθήση̨ ἐπιζητουμένη πόλις καὶ οὐκ ἐγκαταλελειμμένη

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 63

¹τίς οὑ̃τος ὁ παραγινόμενος ἐξ Εδωμ ἐρύθημα ἱματίων ἐκ Βοσορ οὕτως ὡραι̃ος ἐν στολη̨̃ βία̨ μετὰ ἰσχύος ἐγὼ διαλέγομαι δικαιοσύνην καὶ κρίσιν σωτηρίου

²διὰ τί σου ἐρυθρὰ τὰ ἱμάτια καὶ τὰ ἐνδύματά σου ὡς ἀπὸ πατητου̃ ληνου̃

³πλήρης καταπεπατημένης καὶ τω̃ν ἐθνω̃ν οὐκ ἔστιν ἀνὴρ μετ' ἐμου̃ καὶ κατεπάτησα αὐτοὺς ἐν θυμω̨̃ καὶ κατέθλασα αὐτοὺς ὡς γη̃ν καὶ κατήγαγον τὸ αἱ̃μα αὐτω̃ν εἰς γη̃ν

⁴ἡμέρα γὰρ ἀνταποδόσεως ἐπη̃λθεν αὐτοι̃ς καὶ ἐνιαυτὸς λυτρώσεως πάρεστιν

⁵καὶ ἐπέβλεψα καὶ οὐδεὶς βοηθός καὶ προσενόησα καὶ οὐθεὶς ἀντελαμβάνετο καὶ ἐρρύσατο αὐτοὺς ὁ βραχίων μου καὶ ὁ θυμός μου ἐπέστη

⁶καὶ κατεπάτησα αὐτοὺς τη̨̃ ὀργη̨̃ μου καὶ κατήγαγον τὸ αἱ̃μα αὐτω̃ν εἰς γη̃ν

⁷τὸν ἔλεον κυρίου ἐμνήσθην τὰς ἀρετὰς κυρίου ἐν πα̃σιν οἱ̃ς ὁ κύριος ἡμι̃ν ἀνταποδίδωσιν κύριος κριτὴς ἀγαθὸς τω̨̃ οἴκω̨ Ισραηλ ἐπάγει ἡμι̃ν κατὰ τὸ ἔλεος αὐτου̃ καὶ κατὰ τὸ πλη̃θος τη̃ς δικαιοσύνης αὐτου̃

⁸καὶ εἰ̃πεν οὐχ ὁ λαός μου τέκνα οὐ μὴ ἀθετήσωσιν καὶ ἐγένετο αὐτοι̃ς εἰς σωτηρίαν

⁹ἐκ πάσης θλίψεως οὐ πρέσβυς οὐδὲ ἄγγελος ἀλλ' αὐτὸς κύριος ἔσωσεν αὐτοὺς διὰ τὸ ἀγαπα̃ν αὐτοὺς καὶ φείδεσθαι αὐτω̃ν αὐτὸς ἐλυτρώσατο αὐτοὺς καὶ ἀνέλαβεν αὐτοὺς καὶ ὕψωσεν αὐτοὺς πάσας τὰς ἡμέρας του̃ αἰω̃νος

¹⁰αὐτοὶ δὲ ἠπείθησαν καὶ παρώξυναν τὸ πνευ̃μα τὸ ἅγιον αὐτου̃ καὶ ἐστράφη αὐτοι̃ς εἰς ἔχθραν καὶ αὐτὸς ἐπολέμησεν αὐτούς

¹¹καὶ ἐμνήσθη ἡμερω̃ν αἰωνίων ὁ ἀναβιβάσας ἐκ τη̃ς γη̃ς τὸν ποιμένα τω̃ν προβάτων που̃ ἐστιν ὁ θεὶς ἐν αὐτοι̃ς τὸ πνευ̃μα τὸ ἅγιον

¹²ὁ ἀγαγὼν τη̨̃ δεξια̨̃ Μωυση̃ν ὁ βραχίων τη̃ς δόξης αὐτου̃ κατίσχυσεν ὕδωρ ἀπὸ προσώπου αὐτου̃ ποιη̃σαι αὐτω̨̃ ὄνομα αἰώνιον

¹³ἤγαγεν αὐτοὺς διὰ τη̃ς ἀβύσσου ὡς ἵππον δι' ἐρήμου καὶ οὐκ ἐκοπίασαν

¹⁴καὶ ὡς κτήνη διὰ πεδίου κατέβη πνευ̃μα παρὰ κυρίου καὶ ὡδήγησεν αὐτούς οὕτως ἤγαγες τὸν λαόν σου ποιη̃σαι σεαυτω̨̃ ὄνομα δόξης

¹⁵ἐπίστρεψον ἐκ του̃ οὐρανου̃ καὶ ἰδὲ ἐκ του̃ οἴκου του̃ ἁγίου σου καὶ δόξης που̃ ἐστιν ὁ ζη̃λός σου καὶ ἡ ἰσχύς σου που̃ ἐστιν τὸ πλη̃θος του̃ ἐλέους σου καὶ τω̃ν οἰκτιρμω̃ν σου ὅτι ἀνέσχου ἡμω̃ν

¹⁶σὺ γὰρ ἡμω̃ν εἰ̃ πατήρ ὅτι Αβρααμ οὐκ ἔγνω ἡμα̃ς καὶ Ισραηλ οὐκ ἐπέγνω ἡμα̃ς ἀλλὰ σύ κύριε πατὴρ ἡμω̃ν ῥυ̃σαι ἡμα̃ς ἀπ' ἀρχη̃ς τὸ ὄνομά σου ἐφ' ἡμα̃ς ἐστιν

¹⁷τί ἐπλάνησας ἡμα̃ς κύριε ἀπὸ τη̃ς ὁδου̃ σου ἐσκλήρυνας ἡμω̃ν τὰς καρδίας του̃ μὴ φοβει̃σθαί σε ἐπίστρεψον διὰ τοὺς δούλους σου διὰ τὰς φυλὰς τη̃ς κληρονομίας σου

¹⁸ἵνα μικρὸν κληρονομήσωμεν του̃ ὄρους του̃ ἁγίου σου οἱ ὑπεναντίοι ἡμω̃ν κατεπάτησαν τὸ ἁγίασμά σου

¹⁹ἐγενόμεθα ὡς τὸ ἀπ' ἀρχη̃ς ὅτε οὐκ ἠ̃ρξας ἡμω̃ν οὐδὲ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά σου ἐφ' ἡμα̃ς ἐὰν ἀνοίξη̨ς τὸν οὐρανόν τρόμος λήμψεται ἀπὸ σου̃ ὄρη καὶ τακήσονται

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 64

¹ὡς κηρὸς ἀπὸ πυρὸς τήκεται καὶ κατακαύσει πυ̃ρ τοὺς ὑπεναντίους καὶ φανερὸν ἔσται τὸ ὄνομα κυρίου ἐν τοι̃ς ὑπεναντίοις ἀπὸ προσώπου σου ἔθνη ταραχθήσονται

²ὅταν ποιη̨̃ς τὰ ἔνδοξα τρόμος λήμψεται ἀπὸ σου̃ ὄρη

³ἀπὸ του̃ αἰω̃νος οὐκ ἠκούσαμεν οὐδὲ οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμω̃ν εἰ̃δον θεὸν πλὴν σου̃ καὶ τὰ ἔργα σου ἃ ποιήσεις τοι̃ς ὑπομένουσιν ἔλεον

⁴συναντήσεται γὰρ τοι̃ς ποιου̃σιν τὸ δίκαιον καὶ τω̃ν ὁδω̃ν σου μνησθήσονται ἰδοὺ σὺ ὠργίσθης καὶ ἡμει̃ς ἡμάρτομεν διὰ του̃το ἐπλανήθημεν

⁵καὶ ἐγενήθημεν ὡς ἀκάθαρτοι πάντες ἡμει̃ς ὡς ῥάκος ἀποκαθημένης πα̃σα ἡ δικαιοσύνη ἡμω̃ν καὶ ἐξερρύημεν ὡς φύλλα διὰ τὰς ἀνομίας ἡμω̃ν οὕτως ἄνεμος οἴσει ἡμα̃ς

⁶καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐπικαλούμενος τὸ ὄνομά σου καὶ ὁ μνησθεὶς ἀντιλαβέσθαι σου ὅτι ἀπέστρεψας τὸ πρόσωπόν σου ἀφ' ἡμω̃ν καὶ παρέδωκας ἡμα̃ς διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμω̃ν

⁷καὶ νυ̃ν κύριε πατὴρ ἡμω̃ν σύ ἡμει̃ς δὲ πηλὸς ἔργον τω̃ν χειρω̃ν σου πάντες

⁸μὴ ὀργίζου ἡμι̃ν σφόδρα καὶ μὴ ἐν καιρω̨̃ μνησθη̨̃ς ἁμαρτιω̃ν ἡμω̃ν καὶ νυ̃ν ἐπίβλεψον ὅτι λαός σου πάντες ἡμει̃ς

⁹πόλις του̃ ἁγίου σου ἐγενήθη ἔρημος Σιων ὡς ἔρημος ἐγενήθη Ιερουσαλημ εἰς κατάραν

¹⁰ὁ οἰ̃κος τὸ ἅγιον ἡμω̃ν καὶ ἡ δόξα ἣν ηὐλόγησαν οἱ πατέρες ἡμω̃ν ἐγενήθη πυρίκαυστος καὶ πάντα τὰ ἔνδοξα συνέπεσεν

¹¹καὶ ἐπὶ πα̃σι τούτοις ἀνέσχου κύριε καὶ ἐσιώπησας καὶ ἐταπείνωσας ἡμα̃ς σφόδρα

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 65

¹ἐμφανὴς ἐγενόμην τοι̃ς ἐμὲ μὴ ζητου̃σιν εὑρέθην τοι̃ς ἐμὲ μὴ ἐπερωτω̃σιν εἰ̃πα ἰδού εἰμι τω̨̃ ἔθνει οἳ οὐκ ἐκάλεσάν μου τὸ ὄνομα

²ἐξεπέτασα τὰς χει̃ράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸς λαὸν ἀπειθου̃ντα καὶ ἀντιλέγοντα οἳ οὐκ ἐπορεύθησαν ὁδω̨̃ ἀληθινη̨̃ ἀλλ' ὀπίσω τω̃ν ἁμαρτιω̃ν αὐτω̃ν

³ὁ λαὸς οὑ̃τος ὁ παροξύνων με ἐναντίον ἐμου̃ διὰ παντός αὐτοὶ θυσιάζουσιν ἐν τοι̃ς κήποις καὶ θυμιω̃σιν ἐπὶ ται̃ς πλίνθοις τοι̃ς δαιμονίοις ἃ οὐκ ἔστιν

⁴καὶ ἐν τοι̃ς μνήμασιν καὶ ἐν τοι̃ς σπηλαίοις κοιμω̃νται δι' ἐνύπνια οἱ ἔσθοντες κρέα ὕεια καὶ ζωμὸν θυσιω̃ν μεμολυμμένα πάντα τὰ σκεύη αὐτω̃ν

⁵οἱ λέγοντες πόρρω ἀπ' ἐμου̃ μὴ ἐγγίση̨ς μου ὅτι καθαρός εἰμι οὑ̃τος καπνὸς του̃ θυμου̃ μου πυ̃ρ καίεται ἐν αὐτω̨̃ πάσας τὰς ἡμέρας

⁶ἰδοὺ γέγραπται ἐνώπιόν μου οὐ σιωπήσω ἕως ἂν ἀποδω̃ εἰς τὸν κόλπον αὐτω̃ν

⁷τὰς ἁμαρτίας αὐτω̃ν καὶ τω̃ν πατέρων αὐτω̃ν λέγει κύριος οἳ ἐθυμίασαν ἐπὶ τω̃ν ὀρέων καὶ ἐπὶ τω̃ν βουνω̃ν ὠνείδισάν με ἀποδώσω τὰ ἔργα αὐτω̃ν εἰς τὸν κόλπον αὐτω̃ν

⁸οὕτως λέγει κύριος ὃν τρόπον εὑρεθήσεται ὁ ῥὼξ ἐν τω̨̃ βότρυι καὶ ἐρου̃σιν μὴ λυμήνη̨ αὐτὸν ὅτι εὐλογία κυρίου ἐστὶν ἐν αὐτω̨̃ οὕτως ποιήσω ἕνεκεν του̃ δουλεύοντός μοι τούτου ἕνεκεν οὐ μὴ ἀπολέσω πάντας

⁹καὶ ἐξάξω τὸ ἐξ Ιακωβ σπέρμα καὶ τὸ ἐξ Ιουδα καὶ κληρονομήσει τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου καὶ κληρονομήσουσιν οἱ ἐκλεκτοί μου καὶ οἱ δου̃λοί μου καὶ κατοικήσουσιν ἐκει̃

¹⁰καὶ ἔσονται ἐν τω̨̃ δρυμω̨̃ ἐπαύλεις ποιμνίων καὶ φάραγξ Αχωρ εἰς ἀνάπαυσιν βουκολίων τω̨̃ λαω̨̃ μου οἳ ἐζήτησάν με

¹¹ὑμει̃ς δὲ οἱ ἐγκαταλιπόντες με καὶ ἐπιλανθανόμενοι τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου καὶ ἑτοιμάζοντες τω̨̃ δαίμονι τράπεζαν καὶ πληρου̃ντες τη̨̃ τύχη̨ κέρασμα

¹²ἐγὼ παραδώσω ὑμα̃ς εἰς μάχαιραν πάντες ἐν σφαγη̨̃ πεσει̃σθε ὅτι ἐκάλεσα ὑμα̃ς καὶ οὐχ ὑπηκούσατε ἐλάλησα καὶ παρηκούσατε καὶ ἐποιήσατε τὸ πονηρὸν ἐναντίον ἐμου̃ καὶ ἃ οὐκ ἐβουλόμην ἐξελέξασθε

¹³διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι φάγονται ὑμει̃ς δὲ πεινάσετε ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι πίονται ὑμει̃ς δὲ διψήσετε ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι εὐφρανθήσονται ὑμει̃ς δὲ αἰσχυνθήσεσθε

¹⁴ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι ἀγαλλιάσονται ἐν εὐφροσύνη̨ ὑμει̃ς δὲ κεκράξεσθε διὰ τὸν πόνον τη̃ς καρδίας ὑμω̃ν καὶ ἀπὸ συντριβη̃ς πνεύματος ὀλολύξετε

¹⁵καταλείψετε γὰρ τὸ ὄνομα ὑμω̃ν εἰς πλησμονὴν τοι̃ς ἐκλεκτοι̃ς μου ὑμα̃ς δὲ ἀνελει̃ κύριος τοι̃ς δὲ δουλεύουσιν αὐτω̨̃ κληθήσεται ὄνομα καινόν

¹⁶ὃ εὐλογηθήσεται ἐπὶ τη̃ς γη̃ς εὐλογήσουσιν γὰρ τὸν θεὸν τὸν ἀληθινόν καὶ οἱ ὀμνύοντες ἐπὶ τη̃ς γη̃ς ὀμου̃νται τὸν θεὸν τὸν ἀληθινόν ἐπιλήσονται γὰρ τὴν θλι̃ψιν αὐτω̃ν τὴν πρώτην καὶ οὐκ ἀναβήσεται αὐτω̃ν ἐπὶ τὴν καρδίαν

¹⁷ἔσται γὰρ ὁ οὐρανὸς καινὸς καὶ ἡ γη̃ καινή καὶ οὐ μὴ μνησθω̃σιν τω̃ν προτέρων οὐδ' οὐ μὴ ἐπέλθη̨ αὐτω̃ν ἐπὶ τὴν καρδίαν

¹⁸ἀλλ' εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα εὑρήσουσιν ἐν αὐτη̨̃ ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ποιω̃ Ιερουσαλημ ἀγαλλίαμα καὶ τὸν λαόν μου εὐφροσύνην

¹⁹καὶ ἀγαλλιάσομαι ἐπὶ Ιερουσαλημ καὶ εὐφρανθήσομαι ἐπὶ τω̨̃ λαω̨̃ μου καὶ οὐκέτι μὴ ἀκουσθη̨̃ ἐν αὐτη̨̃ φωνὴ κλαυθμου̃ οὐδὲ φωνὴ κραυγη̃ς

²⁰καὶ οὐ μὴ γένηται ἐκει̃ ἄωρος καὶ πρεσβύτης ὃς οὐκ ἐμπλήσει τὸν χρόνον αὐτου̃ ἔσται γὰρ ὁ νέος ἑκατὸν ἐτω̃ν ὁ δὲ ἀποθνή̨σκων ἁμαρτωλὸς ἑκατὸν ἐτω̃ν καὶ ἐπικατάρατος ἔσται

²¹καὶ οἰκοδομήσουσιν οἰκίας καὶ αὐτοὶ ἐνοικήσουσιν καὶ καταφυτεύσουσιν ἀμπελω̃νας καὶ αὐτοὶ φάγονται τὰ γενήματα αὐτω̃ν

²²καὶ οὐ μὴ οἰκοδομήσουσιν καὶ ἄλλοι ἐνοικήσουσιν καὶ οὐ μὴ φυτεύσουσιν καὶ ἄλλοι φάγονται κατὰ γὰρ τὰς ἡμέρας του̃ ξύλου τη̃ς ζωη̃ς ἔσονται αἱ ἡμέραι του̃ λαου̃ μου τὰ ἔργα τω̃ν πόνων αὐτω̃ν παλαιώσουσιν

²³οἱ δὲ ἐκλεκτοί μου οὐ κοπιάσουσιν εἰς κενὸν οὐδὲ τεκνοποιήσουσιν εἰς κατάραν ὅτι σπέρμα ηὐλογημένον ὑπὸ θεου̃ ἐστιν καὶ τὰ ἔκγονα αὐτω̃ν μετ' αὐτω̃ν ἔσονται

²⁴καὶ ἔσται πρὶν κεκράξαι αὐτοὺς ἐγὼ ἐπακούσομαι αὐτω̃ν ἔτι λαλούντων αὐτω̃ν ἐρω̃ τί ἐστιν

²⁵τότε λύκοι καὶ ἄρνες βοσκηθήσονται ἅμα καὶ λέων ὡς βου̃ς φάγεται ἄχυρα ὄφις δὲ γη̃ν ὡς ἄρτον οὐκ ἀδικήσουσιν οὐδὲ μὴ λυμανου̃νται ἐπὶ τω̨̃ ὄρει τω̨̃ ἁγίω̨ μου λέγει κύριος

ΗΣΑΙΑΣ, κεφαλίς 66

¹οὕτως λέγει κύριος ὁ οὐρανός μοι θρόνος ἡ δὲ γη̃ ὑποπόδιον τω̃ν ποδω̃ν μου ποι̃ον οἰ̃κον οἰκοδομήσετέ μοι ἢ ποι̃ος τόπος τη̃ς καταπαύσεώς μου

²πάντα γὰρ ταυ̃τα ἐποίησεν ἡ χείρ μου καὶ ἔστιν ἐμὰ πάντα ταυ̃τα λέγει κύριος καὶ ἐπὶ τίνα ἐπιβλέψω ἀλλ' ἢ ἐπὶ τὸν ταπεινὸν καὶ ἡσύχιον καὶ τρέμοντα τοὺς λόγους μου

³ὁ δὲ ἄνομος ὁ θύων μοι μόσχον ὡς ὁ ἀποκτέννων κύνα ὁ δὲ ἀναφέρων σεμίδαλιν ὡς αἱ̃μα ὕειον ὁ διδοὺς λίβανον εἰς μνημόσυνον ὡς βλάσφημος καὶ οὑ̃τοι ἐξελέξαντο τὰς ὁδοὺς αὐτω̃ν καὶ τὰ βδελύγματα αὐτω̃ν ἃ ἡ ψυχὴ αὐτω̃ν ἠθέλησεν

⁴κἀγὼ ἐκλέξομαι τὰ ἐμπαίγματα αὐτω̃ν καὶ τὰς ἁμαρτίας ἀνταποδώσω αὐτοι̃ς ὅτι ἐκάλεσα αὐτοὺς καὶ οὐχ ὑπήκουσάν μου ἐλάλησα καὶ οὐκ ἤκουσαν καὶ ἐποίησαν τὸ πονηρὸν ἐναντίον μου καὶ ἃ οὐκ ἐβουλόμην ἐξελέξαντο

⁵ἀκούσατε τὸ ῥη̃μα κυρίου οἱ τρέμοντες τὸν λόγον αὐτου̃ εἴπατε ἀδελφοὶ ἡμω̃ν τοι̃ς μισου̃σιν ἡμα̃ς καὶ βδελυσσομένοις ἵνα τὸ ὄνομα κυρίου δοξασθη̨̃ καὶ ὀφθη̨̃ ἐν τη̨̃ εὐφροσύνη̨ αὐτω̃ν κἀκει̃νοι αἰσχυνθήσονται

⁶φωνὴ κραυγη̃ς ἐκ πόλεως φωνὴ ἐκ ναου̃ φωνὴ κυρίου ἀνταποδιδόντος ἀνταπόδοσιν τοι̃ς ἀντικειμένοις

⁷πρὶν ἢ τὴν ὠδίνουσαν τεκει̃ν πρὶν ἐλθει̃ν τὸν πόνον τω̃ν ὠδίνων ἐξέφυγεν καὶ ἔτεκεν ἄρσεν

⁸τίς ἤκουσεν τοιου̃το καὶ τίς ἑώρακεν οὕτως ἠ̃ ὤδινεν γη̃ ἐν μια̨̃ ἡμέρα̨ ἢ καὶ ἐτέχθη ἔθνος εἰς ἅπαξ ὅτι ὤδινεν καὶ ἔτεκεν Σιων τὰ παιδία αὐτη̃ς

⁹ἐγὼ δὲ ἔδωκα τὴν προσδοκίαν ταύτην καὶ οὐκ ἐμνήσθης μου εἰ̃πεν κύριος οὐκ ἰδοὺ ἐγὼ γεννω̃σαν καὶ στει̃ραν ἐποίησα εἰ̃πεν ὁ θεός

¹⁰εὐφράνθητι Ιερουσαλημ καὶ πανηγυρίσατε ἐν αὐτη̨̃ πάντες οἱ ἀγαπω̃ντες αὐτήν χάρητε χαρα̨̃ πάντες ὅσοι πενθει̃τε ἐπ' αὐτη̃ς

¹¹ἵνα θηλάσητε καὶ ἐμπλησθη̃τε ἀπὸ μαστου̃ παρακλήσεως αὐτη̃ς ἵνα ἐκθηλάσαντες τρυφήσητε ἀπὸ εἰσόδου δόξης αὐτη̃ς

¹²ὅτι τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἐκκλίνω εἰς αὐτοὺς ὡς ποταμὸς εἰρήνης καὶ ὡς χειμάρρους ἐπικλύζων δόξαν ἐθνω̃ν τὰ παιδία αὐτω̃ν ἐπ' ὤμων ἀρθήσονται καὶ ἐπὶ γονάτων παρακληθήσονται

¹³ὡς εἴ τινα μήτηρ παρακαλέσει οὕτως καὶ ἐγὼ παρακαλέσω ὑμα̃ς καὶ ἐν Ιερουσαλημ παρακληθήσεσθε

¹⁴καὶ ὄψεσθε καὶ χαρήσεται ὑμω̃ν ἡ καρδία καὶ τὰ ὀστα̃ ὑμω̃ν ὡς βοτάνη ἀνατελει̃ καὶ γνωσθήσεται ἡ χεὶρ κυρίου τοι̃ς σεβομένοις αὐτόν καὶ ἀπειλήσει τοι̃ς ἀπειθου̃σιν

¹⁵ἰδοὺ γὰρ κύριος ὡς πυ̃ρ ἥξει καὶ ὡς καταιγὶς τὰ ἅρματα αὐτου̃ ἀποδου̃ναι ἐν θυμω̨̃ ἐκδίκησιν καὶ ἀποσκορακισμὸν ἐν φλογὶ πυρός

¹⁶ἐν γὰρ τω̨̃ πυρὶ κυρίου κριθήσεται πα̃σα ἡ γη̃ καὶ ἐν τη̨̃ ῥομφαία̨ αὐτου̃ πα̃σα σάρξ πολλοὶ τραυματίαι ἔσονται ὑπὸ κυρίου

¹⁷οἱ ἁγνιζόμενοι καὶ καθαριζόμενοι εἰς τοὺς κήπους καὶ ἐν τοι̃ς προθύροις ἔσθοντες κρέας ὕειον καὶ τὰ βδελύγματα καὶ τὸν νυ̃ν ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀναλωθήσονται εἰ̃πεν κύριος

¹⁸κἀγὼ τὰ ἔργα αὐτω̃ν καὶ τὸν λογισμὸν αὐτω̃ν ἐπίσταμαι ἔρχομαι συναγαγει̃ν πάντα τὰ ἔθνη καὶ τὰς γλώσσας καὶ ἥξουσιν καὶ ὄψονται τὴν δόξαν μου

¹⁹καὶ καταλείψω ἐπ' αὐτω̃ν σημει̃α καὶ ἐξαποστελω̃ ἐξ αὐτω̃ν σεσω̨σμένους εἰς τὰ ἔθνη εἰς Θαρσις καὶ Φουδ καὶ Λουδ καὶ Μοσοχ καὶ Θοβελ καὶ εἰς τὴν 'Ελλάδα καὶ εἰς τὰς νήσους τὰς πόρρω οἳ οὐκ ἀκηκόασίν μου τὸ ὄνομα οὐδὲ ἑωράκασιν τὴν δόξαν μου καὶ ἀναγγελου̃σίν μου τὴν δόξαν ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν

²⁰καὶ ἄξουσιν τοὺς ἀδελφοὺς ὑμω̃ν ἐκ πάντων τω̃ν ἐθνω̃ν δω̃ρον κυρίω̨ μεθ' ἵππων καὶ ἁρμάτων ἐν λαμπήναις ἡμιόνων μετὰ σκιαδίων εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν Ιερουσαλημ εἰ̃πεν κύριος ὡς ἂν ἐνέγκαισαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ ἐμοὶ τὰς θυσίας αὐτω̃ν μετὰ ψαλμω̃ν εἰς τὸν οἰ̃κον κυρίου

²¹καὶ ἀπ' αὐτω̃ν λήμψομαι ἐμοὶ ἱερει̃ς καὶ Λευίτας εἰ̃πεν κύριος

²²ὃν τρόπον γὰρ ὁ οὐρανὸς καινὸς καὶ ἡ γη̃ καινή ἃ ἐγὼ ποιω̃ μένει ἐνώπιόν μου λέγει κύριος οὕτως στήσεται τὸ σπέρμα ὑμω̃ν καὶ τὸ ὄνομα ὑμω̃ν

²³καὶ ἔσται μη̃να ἐκ μηνὸς καὶ σάββατον ἐκ σαββάτου ἥξει πα̃σα σὰρξ ἐνώπιόν μου προσκυνη̃σαι ἐν Ιερουσαλημ εἰ̃πεν κύριος

²⁴καὶ ἐξελεύσονται καὶ ὄψονται τὰ κω̃λα τω̃ν ἀνθρώπων τω̃ν παραβεβηκότων ἐν ἐμοί ὁ γὰρ σκώληξ αὐτω̃ν οὐ τελευτήσει καὶ τὸ πυ̃ρ αὐτω̃ν οὐ σβεσθήσεται καὶ ἔσονται εἰς ὅρασιν πάση̨ σαρκί

Pour que les textes en grec s’affichent correctement, il est préférable d’installer la police Lucida Sans Unicode. De même, pour les textes en slavon ancien, installez la police Hirmos. Si votre navigateur prend en charge CSS3, les polices s’afficheront automatiquement.


	Après votre inscription, vous pourrez vous abonner à l’envoi des textes de n’importe quel plan de lecture de la Bible. Nous prévoyons d’ajouter progressivement des paramètres personnalisés ainsi que d’autres services pour les utilisateurs inscrits. Nous vous conseillons donc de vous inscrire dès maintenant. C’est gratuit.