1 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων |
2 υἱὲ ἀνθρώπου ἐν μέσω̨ τω̃ν ἀδικιω̃ν αὐτω̃ν σὺ κατοικει̃ς οἳ ἔχουσιν ὀφθαλμοὺς του̃ βλέπειν καὶ οὐ βλέπουσιν καὶ ὠ̃τα ἔχουσιν του̃ ἀκούειν καὶ οὐκ ἀκούουσιν διότι οἰ̃κος παραπικραίνων ἐστίν |
3 καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου ποίησον σεαυτω̨̃ σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας ἐνώπιον αὐτω̃ν καὶ αἰχμαλωτευθήση̨ ἐκ του̃ τόπου σου εἰς ἕτερον τόπον ἐνώπιον αὐτω̃ν ὅπως ἴδωσιν διότι οἰ̃κος παραπικραίνων ἐστίν |
4 καὶ ἐξοίσεις τὰ σκεύη σου ὡς σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτω̃ν καὶ σὺ ἐξελεύση̨ ἑσπέρας ὡς ἐκπορεύεται αἰχμάλωτος |
5 ἐνώπιον αὐτω̃ν διόρυξον σεαυτω̨̃ εἰς τὸν τοι̃χον καὶ διεξελεύση̨ δι' αὐτου̃ |
6 ἐνώπιον αὐτω̃ν ἐπ' ὤμων ἀναλημφθήση̨ καὶ κεκρυμμένος ἐξελεύση̨ τὸ πρόσωπόν σου συγκαλύψεις καὶ οὐ μὴ ἴδη̨ς τὴν γη̃ν διότι τέρας δέδωκά σε τω̨̃ οἴκω̨ Ισραηλ |
7 καὶ ἐποίησα οὕτως κατὰ πάντα ὅσα ἐνετείλατό μοι καὶ σκεύη ἐξήνεγκα ὡς σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας καὶ ἑσπέρας διώρυξα ἐμαυτω̨̃ τὸν τοι̃χον καὶ κεκρυμμένος ἐξη̃λθον ἐπ' ὤμων ἀνελήμφθην ἐνώπιον αὐτω̃ν |