S’inscrire

Se connecter

S’inscrire

Se connecter

Rechercher

Grec / Septante (gr)

Toute la Bible

ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ

Chapitres 12-26

ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ, κεφαλίς 12

¹καὶ ταυ̃τα τὰ προστάγματα καὶ αἱ κρίσεις ἃς φυλάξετε του̃ ποιει̃ν ἐπὶ τη̃ς γη̃ς ἡ̃ς κύριος ὁ θεὸς τω̃ν πατέρων ὑμω̃ν δίδωσιν ὑμι̃ν ἐν κλήρω̨ πάσας τὰς ἡμέρας ἃς ὑμει̃ς ζη̃τε ἐπὶ τη̃ς γη̃ς

²ἀπωλεία̨ ἀπολει̃τε πάντας τοὺς τόπους ἐν οἱ̃ς ἐλάτρευσαν ἐκει̃ τοι̃ς θεοι̃ς αὐτω̃ν οὓς ὑμει̃ς κληρονομει̃τε αὐτούς ἐπὶ τω̃ν ὀρέων τω̃ν ὑψηλω̃ν καὶ ἐπὶ τω̃ν θινω̃ν καὶ ὑποκάτω δένδρου δασέος

³καὶ κατασκάψετε τοὺς βωμοὺς αὐτω̃ν καὶ συντρίψετε τὰς στήλας αὐτω̃ν καὶ τὰ ἄλση αὐτω̃ν ἐκκόψετε καὶ τὰ γλυπτὰ τω̃ν θεω̃ν αὐτω̃ν κατακαύσετε πυρί καὶ ἀπολει̃ται τὸ ὄνομα αὐτω̃ν ἐκ του̃ τόπου ἐκείνου

⁴οὐ ποιήσετε οὕτως κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ ὑμω̃ν

⁵ἀλλ' ἢ εἰς τὸν τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν ἐν μια̨̃ τω̃ν φυλω̃ν ὑμω̃ν ἐπονομάσαι τὸ ὄνομα αὐτου̃ ἐκει̃ ἐπικληθη̃ναι καὶ ἐκζητήσετε καὶ εἰσελεύσεσθε ἐκει̃

⁶καὶ οἴσετε ἐκει̃ τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμω̃ν καὶ τὰ θυσιάσματα ὑμω̃ν καὶ τὰς ἀπαρχὰς ὑμω̃ν καὶ τὰς εὐχὰς ὑμω̃ν καὶ τὰ ἑκούσια ὑμω̃ν καὶ τὰ πρωτότοκα τω̃ν βοω̃ν ὑμω̃ν καὶ τω̃ν προβάτων ὑμω̃ν

⁷καὶ φάγεσθε ἐκει̃ ἐναντίον κυρίου του̃ θεου̃ ὑμω̃ν καὶ εὐφρανθήσεσθε ἐπὶ πα̃σιν οὑ̃ ἂν τὴν χει̃ρα ἐπιβάλητε ὑμει̃ς καὶ οἱ οἰ̃κοι ὑμω̃ν καθότι εὐλόγησέν σε κύριος ὁ θεός σου

⁸οὐ ποιήσετε πάντα ἃ ἡμει̃ς ποιου̃μεν ὡ̃δε σήμερον ἕκαστος τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιον αὐτου̃

⁹οὐ γὰρ ἥκατε ἕως του̃ νυ̃ν εἰς τὴν κατάπαυσιν καὶ εἰς τὴν κληρονομίαν ἣν κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν δίδωσιν ὑμι̃ν

¹⁰καὶ διαβήσεσθε τὸν Ιορδάνην καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τη̃ς γη̃ς ἡ̃ς κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν κατακληρονομει̃ ὑμι̃ν καὶ καταπαύσει ὑμα̃ς ἀπὸ πάντων τω̃ν ἐχθρω̃ν ὑμω̃ν τω̃ν κύκλω̨ καὶ κατοικήσετε μετὰ ἀσφαλείας

¹¹καὶ ἔσται ὁ τόπος ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν ἐπικληθη̃ναι τὸ ὄνομα αὐτου̃ ἐκει̃ ἐκει̃ οἴσετε πάντα ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμι̃ν σήμερον τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμω̃ν καὶ τὰ θυσιάσματα ὑμω̃ν καὶ τὰ ἐπιδέκατα ὑμω̃ν καὶ τὰς ἀπαρχὰς τω̃ν χειρω̃ν ὑμω̃ν καὶ τὰ δόματα ὑμω̃ν καὶ πα̃ν ἐκλεκτὸν τω̃ν δώρων ὑμω̃ν ὅσα ἐὰν εὔξησθε τω̨̃ θεω̨̃ ὑμω̃ν

¹²καὶ εὐφρανθήσεσθε ἐναντίον κυρίου του̃ θεου̃ ὑμω̃ν ὑμει̃ς καὶ οἱ υἱοὶ ὑμω̃ν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμω̃ν οἱ παι̃δες ὑμω̃ν καὶ αἱ παιδίσκαι ὑμω̃ν καὶ ὁ Λευίτης ὁ ἐπὶ τω̃ν πυλω̃ν ὑμω̃ν ὅτι οὐκ ἔστιν αὐτω̨̃ μερὶς οὐδὲ κλη̃ρος μεθ' ὑμω̃ν

¹³πρόσεχε σεαυτω̨̃ μὴ ἀνενέγκη̨ς τὰ ὁλοκαυτώματά σου ἐν παντὶ τόπω̨ οὑ̃ ἐὰν ἴδη̨ς

¹⁴ἀλλ' ἢ εἰς τὸν τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου αὐτὸν ἐν μια̨̃ τω̃ν φυλω̃ν σου ἐκει̃ ἀνοίσεις τὰ ὁλοκαυτώματά σου καὶ ἐκει̃ ποιήσεις πάντα ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον

¹⁵ἀλλ' ἢ ἐν πάση̨ ἐπιθυμία̨ σου θύσεις καὶ φάγη̨ κρέα κατὰ τὴν εὐλογίαν κυρίου του̃ θεου̃ σου ἣν ἔδωκέν σοι ἐν πάση̨ πόλει ὁ ἀκάθαρτος ἐν σοὶ καὶ ὁ καθαρὸς ἐπὶ τὸ αὐτὸ φάγεται αὐτὸ ὡς δορκάδα ἢ ἔλαφον

¹⁶πλὴν τὸ αἱ̃μα οὐ φάγεσθε ἐπὶ τὴν γη̃ν ἐκχεει̃τε αὐτὸ ὡς ὕδωρ

¹⁷οὐ δυνήση̨ φαγει̃ν ἐν ται̃ς πόλεσίν σου τὸ ἐπιδέκατον του̃ σίτου σου καὶ του̃ οἴνου σου καὶ του̃ ἐλαίου σου τὰ πρωτότοκα τω̃ν βοω̃ν σου καὶ τω̃ν προβάτων σου καὶ πάσας εὐχάς ὅσας ἂν εὔξησθε καὶ τὰς ὁμολογίας ὑμω̃ν καὶ τὰς ἀπαρχὰς τω̃ν χειρω̃ν ὑμω̃ν

¹⁸ἀλλ' ἢ ἐναντίον κυρίου του̃ θεου̃ σου φάγη̨ αὐτὰ ἐν τω̨̃ τόπω̨ ὡ̨̃ ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου αὐτω̨̃ σὺ καὶ ὁ υἱός σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου ὁ παι̃ς σου καὶ ἡ παιδίσκη σου καὶ ὁ προσήλυτος ὁ ἐν ται̃ς πόλεσιν ὑμω̃ν καὶ εὐφρανθήση̨ ἐναντίον κυρίου του̃ θεου̃ σου ἐπὶ πάντα οὑ̃ ἂν ἐπιβάλη̨ς τὴν χει̃ρά σου

¹⁹πρόσεχε σεαυτω̨̃ μὴ ἐγκαταλίπη̨ς τὸν Λευίτην πάντα τὸν χρόνον ὅσον ἐὰν ζη̨̃ς ἐπὶ τη̃ς γη̃ς

²⁰ἐὰν δὲ ἐμπλατύνη̨ κύριος ὁ θεός σου τὰ ὅριά σου καθάπερ ἐλάλησέν σοι καὶ ἐρει̃ς φάγομαι κρέα ἐὰν ἐπιθυμήση̨ ἡ ψυχή σου ὥστε φαγει̃ν κρέα ἐν πάση̨ ἐπιθυμία̨ τη̃ς ψυχη̃ς σου φάγη̨ κρέα

²¹ἐὰν δὲ μακρότερον ἀπέχη̨ σου ὁ τόπος ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου ἐπικληθη̃ναι τὸ ὄνομα αὐτου̃ ἐκει̃ καὶ θύσεις ἀπὸ τω̃ν βοω̃ν σου καὶ ἀπὸ τω̃ν προβάτων σου ὡ̃ν ἂν δω̨̃ ὁ θεός σοι ὃν τρόπον ἐνετειλάμην σοι καὶ φάγη̨ ἐν ται̃ς πόλεσίν σου κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν τη̃ς ψυχη̃ς σου

²²ὡς ἔσθεται ἡ δορκὰς καὶ ἡ ἔλαφος οὕτως φάγη̨ αὐτό ὁ ἀκάθαρτος ἐν σοὶ καὶ ὁ καθαρὸς ὡσαύτως ἔδεται

²³πρόσεχε ἰσχυρω̃ς του̃ μὴ φαγει̃ν αἱ̃μα ὅτι τὸ αἱ̃μα αὐτου̃ ψυχή οὐ βρωθήσεται ἡ ψυχὴ μετὰ τω̃ν κρεω̃ν

²⁴οὐ φάγεσθε ἐπὶ τὴν γη̃ν ἐκχεει̃τε αὐτὸ ὡς ὕδωρ

²⁵οὐ φάγη̨ αὐτό ἵνα εὐ̃ σοι γένηται καὶ τοι̃ς υἱοι̃ς σου μετὰ σέ ἐὰν ποιήση̨ς τὸ καλὸν καὶ τὸ ἀρεστὸν ἐναντίον κυρίου του̃ θεου̃ σου

²⁶πλὴν τὰ ἅγιά σου ἐὰν γένηταί σοι καὶ τὰς εὐχάς σου λαβὼν ἥξεις εἰς τὸν τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου ἐπικληθη̃ναι τὸ ὄνομα αὐτου̃ ἐκει̃

²⁷καὶ ποιήσεις τὰ ὁλοκαυτώματά σου τὰ κρέα ἀνοίσεις ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κυρίου του̃ θεου̃ σου τὸ δὲ αἱ̃μα τω̃ν θυσιω̃ν σου προσχεει̃ς πρὸς τὴν βάσιν του̃ θυσιαστηρίου κυρίου του̃ θεου̃ σου τὰ δὲ κρέα φάγη̨

²⁸φυλάσσου καὶ ἄκουε καὶ ποιήσεις πάντας τοὺς λόγους οὓς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι ἵνα εὐ̃ σοι γένηται καὶ τοι̃ς υἱοι̃ς σου δι' αἰω̃νος ἐὰν ποιήση̨ς τὸ καλὸν καὶ τὸ ἀρεστὸν ἐναντίον κυρίου του̃ θεου̃ σου

²⁹ἐὰν δὲ ἐξολεθρεύση̨ κύριος ὁ θεός σου τὰ ἔθνη εἰς οὓς σὺ εἰσπορεύη̨ ἐκει̃ κληρονομη̃σαι τὴν γη̃ν αὐτω̃ν ἀπὸ προσώπου σου καὶ κατακληρονομήση̨ς αὐτοὺς καὶ κατοικήση̨ς ἐν τη̨̃ γη̨̃ αὐτω̃ν

³⁰πρόσεχε σεαυτω̨̃ μὴ ἐκζητήση̨ς ἐπακολουθη̃σαι αὐτοι̃ς μετὰ τὸ ἐξολεθρευθη̃ναι αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου σου οὐ μὴ ἐκζητήση̨ς τοὺς θεοὺς αὐτω̃ν λέγων πω̃ς ποιου̃σιν τὰ ἔθνη ταυ̃τα τοι̃ς θεοι̃ς αὐτω̃ν ποιήσω κἀγώ

³¹οὐ ποιήσεις οὕτως κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σου τὰ γὰρ βδελύγματα ἃ κύριος ἐμίσησεν ἐποίησαν τοι̃ς θεοι̃ς αὐτω̃ν ὅτι τοὺς υἱοὺς αὐτω̃ν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτω̃ν κατακαίουσιν ἐν πυρὶ τοι̃ς θεοι̃ς αὐτω̃ν

³²πα̃ν ῥη̃μα ὃ ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον του̃το φυλάξη̨ ποιει̃ν οὐ προσθήσεις ἐπ' αὐτὸ οὐδὲ ἀφελει̃ς ἀπ' αὐτου̃

ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ, κεφαλίς 13

¹ἐὰν δὲ ἀναστη̨̃ ἐν σοὶ προφήτης ἢ ἐνυπνιαζόμενος ἐνύπνιον καὶ δω̨̃ σοι σημει̃ον ἢ τέρας

²καὶ ἔλθη̨ τὸ σημει̃ον ἢ τὸ τέρας ὃ ἐλάλησεν πρὸς σὲ λέγων πορευθω̃μεν καὶ λατρεύσωμεν θεοι̃ς ἑτέροις οὓς οὐκ οἴδατε

³οὐκ ἀκούσεσθε τω̃ν λόγων του̃ προφήτου ἐκείνου ἢ του̃ ἐνυπνιαζομένου τὸ ἐνύπνιον ἐκει̃νο ὅτι πειράζει κύριος ὁ θεὸς ὑμα̃ς εἰδέναι εἰ ἀγαπα̃τε κύριον τὸν θεὸν ὑμω̃ν ἐξ ὅλης τη̃ς καρδίας ὑμω̃ν καὶ ἐξ ὅλης τη̃ς ψυχη̃ς ὑμω̃ν

⁴ὀπίσω κυρίου του̃ θεου̃ ὑμω̃ν πορεύεσθε καὶ αὐτὸν φοβηθήσεσθε καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτου̃ φυλάξεσθε καὶ τη̃ς φωνη̃ς αὐτου̃ ἀκούσεσθε καὶ αὐτω̨̃ προστεθήσεσθε

⁵καὶ ὁ προφήτης ἐκει̃νος ἢ ὁ τὸ ἐνύπνιον ἐνυπνιαζόμενος ἐκει̃νος ἀποθανει̃ται ἐλάλησεν γὰρ πλανη̃σαί σε ἀπὸ κυρίου του̃ θεου̃ σου του̃ ἐξαγαγόντος σε ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου του̃ λυτρωσαμένου σε ἐκ τη̃ς δουλείας ἐξω̃σαί σε ἐκ τη̃ς ὁδου̃ ἡ̃ς ἐνετείλατό σοι κύριος ὁ θεός σου πορεύεσθαι ἐν αὐτη̨̃ καὶ ἀφανιει̃ς τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμω̃ν αὐτω̃ν

⁶ἐὰν δὲ παρακαλέση̨ σε ὁ ἀδελφός σου ἐκ πατρός σου ἢ ἐκ μητρός σου ἢ ὁ υἱός σου ἢ ἡ θυγάτηρ σου ἢ ἡ γυνὴ ἡ ἐν κόλπω̨ σου ἢ ὁ φίλος ὁ ἴσος τη̃ς ψυχη̃ς σου λάθρα̨ λέγων βαδίσωμεν καὶ λατρεύσωμεν θεοι̃ς ἑτέροις οὓς οὐκ ἤ̨δεις σὺ καὶ οἱ πατέρες σου

⁷ἀπὸ τω̃ν θεω̃ν τω̃ν ἐθνω̃ν τω̃ν περικύκλω̨ ὑμω̃ν τω̃ν ἐγγιζόντων σοι ἢ τω̃ν μακρὰν ἀπὸ σου̃ ἀπ' ἄκρου τη̃ς γη̃ς ἕως ἄκρου τη̃ς γη̃ς

⁸οὐ συνθελήσεις αὐτω̨̃ καὶ οὐκ εἰσακούση̨ αὐτου̃ καὶ οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός σου ἐπ' αὐτω̨̃ οὐκ ἐπιποθήσεις ἐπ' αὐτω̨̃ οὐδ' οὐ μὴ σκεπάση̨ς αὐτόν

⁹ἀναγγέλλων ἀναγγελει̃ς περὶ αὐτου̃ αἱ χει̃ρές σου ἔσονται ἐπ' αὐτὸν ἐν πρώτοις ἀποκτει̃ναι αὐτόν καὶ αἱ χει̃ρες παντὸς του̃ λαου̃ ἐπ' ἐσχάτω̨

¹⁰καὶ λιθοβολήσουσιν αὐτὸν ἐν λίθοις καὶ ἀποθανει̃ται ὅτι ἐζήτησεν ἀποστη̃σαί σε ἀπὸ κυρίου του̃ θεου̃ σου του̃ ἐξαγαγόντος σε ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου ἐξ οἴκου δουλείας

¹¹καὶ πα̃ς Ισραηλ ἀκούσας φοβηθήσεται καὶ οὐ προσθήσουσιν ἔτι ποιη̃σαι κατὰ τὸ ῥη̃μα τὸ πονηρὸν του̃το ἐν ὑμι̃ν

¹²ἐὰν δὲ ἀκούση̨ς ἐν μια̨̃ τω̃ν πόλεών σου ὡ̃ν κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι κατοικει̃ν σε ἐκει̃ λεγόντων

¹³ἐξήλθοσαν ἄνδρες παράνομοι ἐξ ὑμω̃ν καὶ ἀπέστησαν πάντας τοὺς κατοικου̃ντας τὴν πόλιν αὐτω̃ν λέγοντες πορευθω̃μεν καὶ λατρεύσωμεν θεοι̃ς ἑτέροις οὓς οὐκ ἤ̨δειτε

¹⁴καὶ ἐρωτήσεις καὶ ἐραυνήσεις σφόδρα καὶ ἰδοὺ ἀληθὴς σαφω̃ς ὁ λόγος γεγένηται τὸ βδέλυγμα του̃το ἐν ὑμι̃ν

¹⁵ἀναιρω̃ν ἀνελει̃ς πάντας τοὺς κατοικου̃ντας ἐν τη̨̃ πόλει ἐκείνη̨ ἐν φόνω̨ μαχαίρας ἀναθέματι ἀναθεματιει̃τε αὐτὴν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτη̨̃

¹⁶καὶ πάντα τὰ σκυ̃λα αὐτη̃ς συνάξεις εἰς τὰς διόδους αὐτη̃ς καὶ ἐμπρήσεις τὴν πόλιν ἐν πυρὶ καὶ πάντα τὰ σκυ̃λα αὐτη̃ς πανδημεὶ ἐναντίον κυρίου του̃ θεου̃ σου καὶ ἔσται ἀοίκητος εἰς τὸν αἰω̃να οὐκ ἀνοικοδομηθήσεται ἔτι

¹⁷οὐ προσκολληθήσεται ἐν τη̨̃ χειρί σου οὐδὲν ἀπὸ του̃ ἀναθέματος ἵνα ἀποστραφη̨̃ κύριος ἀπὸ θυμου̃ τη̃ς ὀργη̃ς αὐτου̃ καὶ δώσει σοι ἔλεος καὶ ἐλεήσει σε καὶ πληθυνει̃ σε ὃν τρόπον ὤμοσεν κύριος τοι̃ς πατράσιν σου

¹⁸ἐὰν ἀκούση̨ς τη̃ς φωνη̃ς κυρίου του̃ θεου̃ σου φυλάσσειν πάσας τὰς ἐντολὰς αὐτου̃ ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον ποιει̃ν τὸ καλὸν καὶ τὸ ἀρεστὸν ἐναντίον κυρίου του̃ θεου̃ σου

ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ, κεφαλίς 14

¹υἱοί ἐστε κυρίου του̃ θεου̃ ὑμω̃ν οὐ φοιβήσετε οὐκ ἐπιθήσετε φαλάκρωμα ἀνὰ μέσον τω̃ν ὀφθαλμω̃ν ὑμω̃ν ἐπὶ νεκρω̨̃

²ὅτι λαὸς ἅγιος εἰ̃ κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σου καὶ σὲ ἐξελέξατο κύριος ὁ θεός σου γενέσθαι σε αὐτω̨̃ λαὸν περιούσιον ἀπὸ πάντων τω̃ν ἐθνω̃ν τω̃ν ἐπὶ προσώπου τη̃ς γη̃ς

³οὐ φάγεσθε πα̃ν βδέλυγμα

⁴ταυ̃τα τὰ κτήνη ἃ φάγεσθε μόσχον ἐκ βοω̃ν καὶ ἀμνὸν ἐκ προβάτων καὶ χίμαρον ἐξ αἰγω̃ν

⁵ἔλαφον καὶ δορκάδα καὶ βούβαλον καὶ τραγέλαφον καὶ πύγαργον ὄρυγα καὶ καμηλοπάρδαλιν

⁶πα̃ν κτη̃νος διχηλου̃ν ὁπλὴν καὶ ὀνυχιστη̃ρας ὀνυχίζον δύο χηλω̃ν καὶ ἀνάγον μηρυκισμὸν ἐν τοι̃ς κτήνεσιν ταυ̃τα φάγεσθε

⁷καὶ ταυ̃τα οὐ φάγεσθε ἀπὸ τω̃ν ἀναγόντων μηρυκισμὸν καὶ ἀπὸ τω̃ν διχηλούντων τὰς ὁπλὰς καὶ ὀνυχιζόντων ὀνυχιστη̃ρας τὸν κάμηλον καὶ δασύποδα καὶ χοιρογρύλλιον ὅτι ἀνάγουσιν μηρυκισμὸν καὶ ὁπλὴν οὐ διχηλου̃σιν ἀκάθαρτα ταυ̃τα ὑμι̃ν ἐστιν

⁸καὶ τὸν ὑ̃ν ὅτι διχηλει̃ ὁπλὴν του̃το καὶ ὀνυχίζει ὄνυχας ὁπλη̃ς καὶ του̃το μηρυκισμὸν οὐ μαρυκα̃ται ἀκάθαρτον του̃το ὑμι̃ν ἀπὸ τω̃ν κρεω̃ν αὐτω̃ν οὐ φάγεσθε καὶ τω̃ν θνησιμαίων αὐτω̃ν οὐχ ἅψεσθε

⁹καὶ ταυ̃τα φάγεσθε ἀπὸ πάντων τω̃ν ἐν τοι̃ς ὕδασιν πάντα ὅσα ἐστὶν ἐν αὐτοι̃ς πτερύγια καὶ λεπίδες φάγεσθε

¹⁰καὶ πάντα ὅσα οὐκ ἔστιν αὐτοι̃ς πτερύγια καὶ λεπίδες οὐ φάγεσθε ἀκάθαρτα ὑμι̃ν ἐστιν

¹¹πα̃ν ὄρνεον καθαρὸν φάγεσθε

¹²καὶ ταυ̃τα οὐ φάγεσθε ἀπ' αὐτω̃ν τὸν ἀετὸν καὶ τὸν γρύπα καὶ τὸν ἁλιαίετον

¹³καὶ τὸν γύπα καὶ τὸν ἰκτι̃να καὶ τὰ ὅμοια αὐτω̨̃

¹⁴καὶ πάντα κόρακα καὶ τὰ ὅμοια αὐτω̨̃

¹⁵καὶ στρουθὸν καὶ γλαυ̃κα καὶ λάρον

¹⁶καὶ ἐρωδιὸν καὶ κύκνον καὶ ἰ̃βιν

¹⁷καὶ καταράκτην καὶ ἱέρακα καὶ τὰ ὅμοια αὐτω̨̃ καὶ ἔποπα καὶ νυκτικόρακα

¹⁸καὶ πελεκα̃να καὶ χαραδριὸν καὶ τὰ ὅμοια αὐτω̨̃ καὶ πορφυρίωνα καὶ νυκτερίδα

¹⁹πάντα τὰ ἑρπετὰ τω̃ν πετεινω̃ν ἀκάθαρτα ταυ̃τά ἐστιν ὑμι̃ν οὐ φάγεσθε ἀπ' αὐτω̃ν

²⁰πα̃ν πετεινὸν καθαρὸν φάγεσθε

²¹πα̃ν θνησιμαι̃ον οὐ φάγεσθε τω̨̃ παροίκω̨ τω̨̃ ἐν ται̃ς πόλεσίν σου δοθήσεται καὶ φάγεται ἢ ἀποδώση̨ τω̨̃ ἀλλοτρίω̨ ὅτι λαὸς ἅγιος εἰ̃ κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σου οὐχ ἑψήσεις ἄρνα ἐν γάλακτι μητρὸς αὐτου̃

²²δεκάτην ἀποδεκατώσεις παντὸς γενήματος του̃ σπέρματός σου τὸ γένημα του̃ ἀγρου̃ σου ἐνιαυτὸν κατ' ἐνιαυτόν

²³καὶ φάγη̨ αὐτὸ ἔναντι κυρίου του̃ θεου̃ σου ἐν τω̨̃ τόπω̨ ὡ̨̃ ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου ἐπικληθη̃ναι τὸ ὄνομα αὐτου̃ ἐκει̃ οἴσετε τὰ ἐπιδέκατα του̃ σίτου σου καὶ του̃ οἴνου σου καὶ του̃ ἐλαίου σου τὰ πρωτότοκα τω̃ν βοω̃ν σου καὶ τω̃ν προβάτων σου ἵνα μάθη̨ς φοβει̃σθαι κύριον τὸν θεόν σου πάσας τὰς ἡμέρας

²⁴ἐὰν δὲ μακρὰν γένηται ἀπὸ σου̃ ἡ ὁδὸς καὶ μὴ δύνη̨ ἀναφέρειν αὐτά ὅτι μακρὰν ἀπὸ σου̃ ὁ τόπος ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου ἐπικληθη̃ναι τὸ ὄνομα αὐτου̃ ἐκει̃ ὅτι εὐλογήσει σε κύριος ὁ θεός σου

²⁵καὶ ἀποδώση̨ αὐτὰ ἀργυρίου καὶ λήμψη̨ τὸ ἀργύριον ἐν ται̃ς χερσίν σου καὶ πορεύση̨ εἰς τὸν τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου αὐτόν

²⁶καὶ δώσεις τὸ ἀργύριον ἐπὶ παντός οὑ̃ ἐὰν ἐπιθυμη̨̃ ἡ ψυχή σου ἐπὶ βουσὶ ἢ ἐπὶ προβάτοις ἐπὶ οἴνω̨ ἢ ἐπὶ σικερα ἢ ἐπὶ παντός οὑ̃ ἐὰν ἐπιθυμη̨̃ ἡ ψυχή σου καὶ φάγη̨ ἐκει̃ ἐναντίον κυρίου του̃ θεου̃ σου καὶ εὐφρανθήση̨ σὺ καὶ ὁ οἰ̃κός σου

²⁷καὶ ὁ Λευίτης ὁ ἐν ται̃ς πόλεσίν σου ὅτι οὐκ ἔστιν αὐτω̨̃ μερὶς οὐδὲ κλη̃ρος μετὰ σου̃

²⁸μετὰ τρία ἔτη ἐξοίσεις πα̃ν τὸ ἐπιδέκατον τω̃ν γενημάτων σου ἐν τω̨̃ ἐνιαυτω̨̃ ἐκείνω̨ θήσεις αὐτὸ ἐν ται̃ς πόλεσίν σου

²⁹καὶ ἐλεύσεται ὁ λευίτης ὅτι οὐκ ἔστιν αὐτω̨̃ μερὶς οὐδὲ κλη̃ρος μετὰ σου̃ καὶ ὁ προσήλυτος καὶ ὁ ὀρφανὸς καὶ ἡ χήρα ἡ ἐν ται̃ς πόλεσίν σου καὶ φάγονται καὶ ἐμπλησθήσονται ἵνα εὐλογήση̨ σε κύριος ὁ θεός σου ἐν πα̃σιν τοι̃ς ἔργοις οἱ̃ς ἐὰν ποιη̨̃ς

ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ, κεφαλίς 15

¹δι' ἑπτὰ ἐτω̃ν ποιήσεις ἄφεσιν

²καὶ οὕτως τὸ πρόσταγμα τη̃ς ἀφέσεως ἀφήσεις πα̃ν χρέος ἴδιον ὃ ὀφείλει σοι ὁ πλησίον καὶ τὸν ἀδελφόν σου οὐκ ἀπαιτήσεις ὅτι ἐπικέκληται ἄφεσις κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σου

³τὸν ἀλλότριον ἀπαιτήσεις ὅσα ἐὰν ἠ̨̃ σοι παρ' αὐτω̨̃ του̃ ἀδελφου̃ σου ἄφεσιν ποιήσεις του̃ χρέους σου

⁴ὅτι οὐκ ἔσται ἐν σοὶ ἐνδεής ὅτι εὐλογω̃ν εὐλογήσει σε κύριος ὁ θεός σου ἐν τη̨̃ γη̨̃ ἡ̨̃ κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι ἐν κλήρω̨ κατακληρονομη̃σαι αὐτήν

⁵ἐὰν δὲ ἀκοη̨̃ εἰσακούσητε τη̃ς φωνη̃ς κυρίου του̃ θεου̃ ὑμω̃ν φυλάσσειν καὶ ποιει̃ν πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον

⁶ὅτι κύριος ὁ θεός σου εὐλόγησέν σε ὃν τρόπον ἐλάλησέν σοι καὶ δανιει̃ς ἔθνεσιν πολλοι̃ς σὺ δὲ οὐ δανιη̨̃ καὶ ἄρξεις σὺ ἐθνω̃ν πολλω̃ν σου̃ δὲ οὐκ ἄρξουσιν

⁷ἐὰν δὲ γένηται ἐν σοὶ ἐνδεὴς τω̃ν ἀδελφω̃ν σου ἐν μια̨̃ τω̃ν πόλεων σου ἐν τη̨̃ γη̨̃ ἡ̨̃ κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι οὐκ ἀποστέρξεις τὴν καρδίαν σου οὐδ' οὐ μὴ συσφίγξη̨ς τὴν χει̃ρά σου ἀπὸ του̃ ἀδελφου̃ σου του̃ ἐπιδεομένου

⁸ἀνοίγων ἀνοίξεις τὰς χει̃ράς σου αὐτω̨̃ δάνειον δανιει̃ς αὐτω̨̃ ὅσον ἐπιδέεται καθ' ὅσον ἐνδεει̃ται

⁹πρόσεχε σεαυτω̨̃ μὴ γένηται ῥη̃μα κρυπτὸν ἐν τη̨̃ καρδία̨ σου ἀνόμημα λέγων ἐγγίζει τὸ ἔτος τὸ ἕβδομον ἔτος τη̃ς ἀφέσεως καὶ πονηρεύσηται ὁ ὀφθαλμός σου τω̨̃ ἀδελφω̨̃ σου τω̨̃ ἐπιδεομένω̨ καὶ οὐ δώσεις αὐτω̨̃ καὶ βοήσεται κατὰ σου̃ πρὸς κύριον καὶ ἔσται ἐν σοὶ ἁμαρτία μεγάλη

¹⁰διδοὺς δώσεις αὐτω̨̃ καὶ δάνειον δανιει̃ς αὐτω̨̃ ὅσον ἐπιδέεται καὶ οὐ λυπηθήση̨ τη̨̃ καρδία̨ σου διδόντος σου αὐτω̨̃ ὅτι διὰ τὸ ῥη̃μα του̃το εὐλογήσει σε κύριος ὁ θεός σου ἐν πα̃σιν τοι̃ς ἔργοις καὶ ἐν πα̃σιν οὑ̃ ἂν ἐπιβάλη̨ς τὴν χει̃ρά σου

¹¹οὐ γὰρ μὴ ἐκλίπη̨ ἐνδεὴς ἀπὸ τη̃ς γη̃ς διὰ του̃το ἐγώ σοι ἐντέλλομαι ποιει̃ν τὸ ῥη̃μα του̃το λέγων ἀνοίγων ἀνοίξεις τὰς χει̃ράς σου τω̨̃ ἀδελφω̨̃ σου τω̨̃ πένητι καὶ τω̨̃ ἐπιδεομένω̨ τω̨̃ ἐπὶ τη̃ς γη̃ς σου

¹²ἐὰν δὲ πραθη̨̃ σοι ὁ ἀδελφός σου ὁ Εβραι̃ος ἢ ἡ Εβραία δουλεύσει σοι ἓξ ἔτη καὶ τω̨̃ ἑβδόμω̨ ἐξαποστελει̃ς αὐτὸν ἐλεύθερον ἀπὸ σου̃

¹³ὅταν δὲ ἐξαποστέλλη̨ς αὐτὸν ἐλεύθερον ἀπὸ σου̃ οὐκ ἐξαποστελει̃ς αὐτὸν κενόν

¹⁴ἐφόδιον ἐφοδιάσεις αὐτὸν ἀπὸ τω̃ν προβάτων σου καὶ ἀπὸ του̃ σίτου σου καὶ ἀπὸ τη̃ς ληνου̃ σου καθὰ εὐλόγησέν σε κύριος ὁ θεός σου δώσεις αὐτω̨̃

¹⁵καὶ μνησθήση̨ ὅτι οἰκέτης ἠ̃σθα ἐν γη̨̃ Αἰγύπτου καὶ ἐλυτρώσατό σε κύριος ὁ θεός σου ἐκει̃θεν διὰ του̃το ἐγώ σοι ἐντέλλομαι ποιει̃ν τὸ ῥη̃μα του̃το

¹⁶ἐὰν δὲ λέγη̨ πρὸς σέ οὐκ ἐξελεύσομαι ἀπὸ σου̃ ὅτι ἠγάπηκέν σε καὶ τὴν οἰκίαν σου ὅτι εὐ̃ αὐτω̨̃ ἐστιν παρὰ σοί

¹⁷καὶ λήμψη̨ τὸ ὀπήτιον καὶ τρυπήσεις τὸ ὠτίον αὐτου̃ πρὸς τὴν θύραν καὶ ἔσται σοι οἰκέτης εἰς τὸν αἰω̃να καὶ τὴν παιδίσκην σου ποιήσεις ὡσαύτως

¹⁸οὐ σκληρὸν ἔσται ἐναντίον σου ἐξαποστελλομένων αὐτω̃ν ἐλευθέρων ἀπὸ σου̃ ὅτι ἐφέτιον μισθὸν του̃ μισθωτου̃ ἐδούλευσέν σοι ἓξ ἔτη καὶ εὐλογήσει σε κύριος ὁ θεός σου ἐν πα̃σιν οἱ̃ς ἐὰν ποιη̨̃ς

¹⁹πα̃ν πρωτότοκον ὃ ἐὰν τεχθη̨̃ ἐν τοι̃ς βουσίν σου καὶ ἐν τοι̃ς προβάτοις σου τὰ ἀρσενικά ἁγιάσεις κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σου οὐκ ἐργα̨̃ ἐν τω̨̃ πρωτοτόκω̨ μόσχω̨ σου καὶ οὐ μὴ κείρη̨ς τὸ πρωτότοκον τω̃ν προβάτων σου

²⁰ἔναντι κυρίου φάγη̨ αὐτὸ ἐνιαυτὸν ἐξ ἐνιαυτου̃ ἐν τω̨̃ τόπω̨ ὡ̨̃ ἐὰν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου σὺ καὶ ὁ οἰ̃κός σου

²¹ἐὰν δὲ ἠ̨̃ ἐν αὐτω̨̃ μω̃μος χωλὸν ἢ τυφλὸν ἢ καὶ πα̃ς μω̃μος πονηρός οὐ θύσεις αὐτὸ κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σου

²²ἐν ται̃ς πόλεσίν σου φάγη̨ αὐτό ὁ ἀκάθαρτος ἐν σοὶ καὶ ὁ καθαρὸς ὡσαύτως ἔδεται ὡς δορκάδα ἢ ἔλαφον

²³πλὴν τὸ αἱ̃μα οὐ φάγεσθε ἐπὶ τὴν γη̃ν ἐκχεει̃ς αὐτὸ ὡς ὕδωρ

ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ, κεφαλίς 16

¹φύλαξαι τὸν μη̃να τω̃ν νέων καὶ ποιήσεις τὸ πασχα κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σου ὅτι ἐν τω̨̃ μηνὶ τω̃ν νέων ἐξη̃λθες ἐξ Αἰγύπτου νυκτός

²καὶ θύσεις τὸ πασχα κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σου πρόβατα καὶ βόας ἐν τω̨̃ τόπω̨ ὡ̨̃ ἐὰν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου αὐτὸν ἐπικληθη̃ναι τὸ ὄνομα αὐτου̃ ἐκει̃

³οὐ φάγη̨ ἐπ' αὐτου̃ ζύμην ἑπτὰ ἡμέρας φάγη̨ ἐπ' αὐτου̃ ἄζυμα ἄρτον κακώσεως ὅτι ἐν σπουδη̨̃ ἐξήλθετε ἐξ Αἰγύπτου ἵνα μνησθη̃τε τὴν ἡμέραν τη̃ς ἐξοδίας ὑμω̃ν ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου πάσας τὰς ἡμέρας τη̃ς ζωη̃ς ὑμω̃ν

⁴οὐκ ὀφθήσεταί σοι ζύμη ἐν πα̃σι τοι̃ς ὁρίοις σου ἑπτὰ ἡμέρας καὶ οὐ κοιμηθήσεται ἀπὸ τω̃ν κρεω̃ν ὡ̃ν ἐὰν θύση̨ς τὸ ἑσπέρας τη̨̃ ἡμέρα̨ τη̨̃ πρώτη̨ εἰς τὸ πρωί

⁵οὐ δυνήση̨ θυ̃σαι τὸ πασχα ἐν οὐδεμια̨̃ τω̃ν πόλεών σου ὡ̃ν κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι

⁶ἀλλ' ἢ εἰς τὸν τόπον ὃν ἐὰν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου ἐπικληθη̃ναι τὸ ὄνομα αὐτου̃ ἐκει̃ θύσεις τὸ πασχα ἑσπέρας πρὸς δυσμὰς ἡλίου ἐν τω̨̃ καιρω̨̃ ὡ̨̃ ἐξη̃λθες ἐξ Αἰγύπτου

⁷καὶ ἑψήσεις καὶ ὀπτήσεις καὶ φάγη̨ ἐν τω̨̃ τόπω̨ ὡ̨̃ ἐὰν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου αὐτόν καὶ ἀποστραφήση̨ τὸ πρωὶ καὶ ἀπελεύση̨ εἰς τοὺς οἴκους σου

⁸ἓξ ἡμέρας φάγη̨ ἄζυμα καὶ τη̨̃ ἡμέρα̨ τη̨̃ ἑβδόμη̨ ἐξόδιον ἑορτὴ κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σου οὐ ποιήσεις ἐν αὐτη̨̃ πα̃ν ἔργον πλὴν ὅσα ποιηθήσεται ψυχη̨̃

⁹ἑπτὰ ἑβδομάδας ὁλοκλήρους ἐξαριθμήσεις σεαυτω̨̃ ἀρξαμένου σου δρέπανον ἐπ' ἀμητὸν ἄρξη̨ ἐξαριθμη̃σαι ἑπτὰ ἑβδομάδας

¹⁰καὶ ποιήσεις ἑορτὴν ἑβδομάδων κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σου καθότι ἡ χείρ σου ἰσχύει ὅσα ἂν δω̨̃ σοι καθότι ηὐλόγησέν σε κύριος ὁ θεός σου

¹¹καὶ εὐφρανθήση̨ ἐναντίον κυρίου του̃ θεου̃ σου σὺ καὶ ὁ υἱός σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου ὁ παι̃ς σου καὶ ἡ παιδίσκη σου καὶ ὁ Λευίτης ὁ ἐν ται̃ς πόλεσίν σου καὶ ὁ προσήλυτος καὶ ὁ ὀρφανὸς καὶ ἡ χήρα ἡ ἐν ὑμι̃ν ἐν τω̨̃ τόπω̨ ὡ̨̃ ἐὰν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου ἐπικληθη̃ναι τὸ ὄνομα αὐτου̃ ἐκει̃

¹²καὶ μνησθήση̨ ὅτι οἰκέτης ἠ̃σθα ἐν γη̨̃ Αἰγύπτω̨ καὶ φυλάξη̨ καὶ ποιήσεις τὰς ἐντολὰς ταύτας

¹³ἑορτὴν σκηνω̃ν ποιήσεις σεαυτω̨̃ ἑπτὰ ἡμέρας ἐν τω̨̃ συναγαγει̃ν σε ἐκ του̃ ἅλωνός σου καὶ ἀπὸ τη̃ς ληνου̃ σου

¹⁴καὶ εὐφρανθήση̨ ἐν τη̨̃ ἑορτη̨̃ σου σὺ καὶ ὁ υἱός σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου ὁ παι̃ς σου καὶ ἡ παιδίσκη σου καὶ ὁ Λευίτης καὶ ὁ προσήλυτος καὶ ὁ ὀρφανὸς καὶ ἡ χήρα ἡ οὐ̃σα ἐν ται̃ς πόλεσίν σου

¹⁵ἑπτὰ ἡμέρας ἑορτάσεις κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σου ἐν τω̨̃ τόπω̨ ὡ̨̃ ἐὰν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου αὐτω̨̃ ἐὰν δὲ εὐλογήση̨ σε κύριος ὁ θεός σου ἐν πα̃σιν τοι̃ς γενήμασίν σου καὶ ἐν παντὶ ἔργω̨ τω̃ν χειρω̃ν σου καὶ ἔση̨ εὐφραινόμενος

¹⁶τρει̃ς καιροὺς του̃ ἐνιαυτου̃ ὀφθήσεται πα̃ν ἀρσενικόν σου ἐναντίον κυρίου του̃ θεου̃ σου ἐν τω̨̃ τόπω̨ ὡ̨̃ ἐὰν ἐκλέξηται αὐτὸν κύριος ἐν τη̨̃ ἑορτη̨̃ τω̃ν ἀζύμων καὶ ἐν τη̨̃ ἑορτη̨̃ τω̃ν ἑβδομάδων καὶ ἐν τη̨̃ ἑορτη̨̃ τη̃ς σκηνοπηγίας οὐκ ὀφθήση̨ ἐνώπιον κυρίου του̃ θεου̃ σου κενός

¹⁷ἕκαστος κατὰ δύναμιν τω̃ν χειρω̃ν ὑμω̃ν κατὰ τὴν εὐλογίαν κυρίου του̃ θεου̃ σου ἣν ἔδωκέν σοι

¹⁸κριτὰς καὶ γραμματοεισαγωγει̃ς καταστήσεις σεαυτω̨̃ ἐν πάσαις ται̃ς πόλεσίν σου αἱ̃ς κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι κατὰ φυλάς καὶ κρινου̃σιν τὸν λαὸν κρίσιν δικαίαν

¹⁹οὐκ ἐκκλινου̃σιν κρίσιν οὐκ ἐπιγνώσονται πρόσωπον οὐδὲ λήμψονται δω̃ρον τὰ γὰρ δω̃ρα ἐκτυφλοι̃ ὀφθαλμοὺς σοφω̃ν καὶ ἐξαίρει λόγους δικαίων

²⁰δικαίως τὸ δίκαιον διώξη̨ ἵνα ζη̃τε καὶ εἰσελθόντες κληρονομήσητε τὴν γη̃ν ἣν κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι

²¹οὐ φυτεύσεις σεαυτω̨̃ ἄλσος πα̃ν ξύλον παρὰ τὸ θυσιαστήριον κυρίου του̃ θεου̃ σου ὃ ποιήσεις σεαυτω̨̃

²²οὐ στήσεις σεαυτω̨̃ στήλην ἃ ἐμίσησεν κύριος ὁ θεός σου

ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ, κεφαλίς 17

¹οὐ θύσεις κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σου μόσχον ἢ πρόβατον ἐν ὡ̨̃ ἐστιν ἐν αὐτω̨̃ μω̃μος πα̃ν ῥη̃μα πονηρόν ὅτι βδέλυγμα κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σού ἐστιν

²ἐὰν δὲ εὑρεθη̨̃ ἐν σοὶ ἐν μια̨̃ τω̃ν πόλεών σου ὡ̃ν κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι ἀνὴρ ἢ γυνή ὅστις ποιήσει τὸ πονηρὸν ἐναντίον κυρίου του̃ θεου̃ σου παρελθει̃ν τὴν διαθήκην αὐτου̃

³καὶ ἐλθόντες λατρεύσωσιν θεοι̃ς ἑτέροις καὶ προσκυνήσωσιν αὐτοι̃ς τω̨̃ ἡλίω̨ ἢ τη̨̃ σελήνη̨ ἢ παντὶ τω̃ν ἐκ του̃ κόσμου του̃ οὐρανου̃ ἃ οὐ προσέταξεν

⁴καὶ ἀναγγελη̨̃ σοι καὶ ἐκζητήσεις σφόδρα καὶ ἰδοὺ ἀληθω̃ς γέγονεν τὸ ῥη̃μα γεγένηται τὸ βδέλυγμα του̃το ἐν Ισραηλ

⁵καὶ ἐξάξεις τὸν ἄνθρωπον ἐκει̃νον ἢ τὴν γυναι̃κα ἐκείνην καὶ λιθοβολήσετε αὐτοὺς ἐν λίθοις καὶ τελευτήσουσιν

⁶ἐπὶ δυσὶν μάρτυσιν ἢ ἐπὶ τρισὶν μάρτυσιν ἀποθανει̃ται ὁ ἀποθνή̨σκων οὐκ ἀποθανει̃ται ἐφ' ἑνὶ μάρτυρι

⁷καὶ ἡ χεὶρ τω̃ν μαρτύρων ἔσται ἐπ' αὐτω̨̃ ἐν πρώτοις θανατω̃σαι αὐτόν καὶ ἡ χεὶρ παντὸς του̃ λαου̃ ἐπ' ἐσχάτων καὶ ἐξαρει̃ς τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμω̃ν αὐτω̃ν

⁸ἐὰν δὲ ἀδυνατήση̨ ἀπὸ σου̃ ῥη̃μα ἐν κρίσει ἀνὰ μέσον αἱ̃μα αἵματος καὶ ἀνὰ μέσον κρίσις κρίσεως καὶ ἀνὰ μέσον ἁφὴ ἁφη̃ς καὶ ἀνὰ μέσον ἀντιλογία ἀντιλογίας ῥήματα κρίσεως ἐν ται̃ς πόλεσιν ὑμω̃ν καὶ ἀναστὰς ἀναβήση̨ εἰς τὸν τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου ἐπικληθη̃ναι τὸ ὄνομα αὐτου̃ ἐκει̃

⁹καὶ ἐλεύση̨ πρὸς τοὺς ἱερει̃ς τοὺς Λευίτας καὶ πρὸς τὸν κριτήν ὃς ἂν γένηται ἐν ται̃ς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐκζητήσαντες ἀναγγελου̃σίν σοι τὴν κρίσιν

¹⁰καὶ ποιήσεις κατὰ τὸ πρα̃γμα ὃ ἐὰν ἀναγγείλωσίν σοι ἐκ του̃ τόπου οὑ̃ ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου ἐπικληθη̃ναι τὸ ὄνομα αὐτου̃ ἐκει̃ καὶ φυλάξη̨ σφόδρα ποιη̃σαι κατὰ πάντα ὅσα ἐὰν νομοθετηθη̨̃ σοι

¹¹κατὰ τὸν νόμον καὶ κατὰ τὴν κρίσιν ἣν ἂν εἴπωσίν σοι ποιήσεις οὐκ ἐκκλινει̃ς ἀπὸ του̃ ῥήματος οὑ̃ ἐὰν ἀναγγείλωσίν σοι δεξιὰ οὐδὲ ἀριστερά

¹²καὶ ὁ ἄνθρωπος ὃς ἂν ποιήση̨ ἐν ὑπερηφανία̨ του̃ μὴ ὑπακου̃σαι του̃ ἱερέως του̃ παρεστηκότος λειτουργει̃ν ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματι κυρίου του̃ θεου̃ σου ἢ του̃ κριτου̃ ὃς ἂν ἠ̨̃ ἐν ται̃ς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἀποθανει̃ται ὁ ἄνθρωπος ἐκει̃νος καὶ ἐξαρει̃ς τὸν πονηρὸν ἐξ Ισραηλ

¹³καὶ πα̃ς ὁ λαὸς ἀκούσας φοβηθήσεται καὶ οὐκ ἀσεβήσει ἔτι

¹⁴ἐὰν δὲ εἰσέλθη̨ς εἰς τὴν γη̃ν ἣν κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι ἐν κλήρω̨ καὶ κληρονομήση̨ς αὐτὴν καὶ κατοικήση̨ς ἐπ' αὐτη̃ς καὶ εἴπη̨ς καταστήσω ἐπ' ἐμαυτὸν ἄρχοντα καθὰ καὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη τὰ κύκλω̨ μου

¹⁵καθιστω̃ν καταστήσεις ἐπὶ σεαυτὸν ἄρχοντα ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου αὐτόν ἐκ τω̃ν ἀδελφω̃ν σου καταστήσεις ἐπὶ σεαυτὸν ἄρχοντα οὐ δυνήση̨ καταστη̃σαι ἐπὶ σεαυτὸν ἄνθρωπον ἀλλότριον ὅτι οὐκ ἀδελφός σού ἐστιν

¹⁶διότι οὐ πληθυνει̃ ἑαυτω̨̃ ἵππον οὐδὲ μὴ ἀποστρέψη̨ τὸν λαὸν εἰς Αἴγυπτον ὅπως πληθύνη̨ ἑαυτω̨̃ ἵππον ὁ δὲ κύριος εἰ̃πεν οὐ προσθήσετε ἀποστρέψαι τη̨̃ ὁδω̨̃ ταύτη̨ ἔτι

¹⁷καὶ οὐ πληθυνει̃ ἑαυτω̨̃ γυναι̃κας οὐδὲ μεταστήσεται αὐτου̃ ἡ καρδία καὶ ἀργύριον καὶ χρυσίον οὐ πληθυνει̃ ἑαυτω̨̃ σφόδρα

¹⁸καὶ ἔσται ὅταν καθίση̨ ἐπὶ τη̃ς ἀρχη̃ς αὐτου̃ καὶ γράψει ἑαυτω̨̃ τὸ δευτερονόμιον του̃το εἰς βιβλίον παρὰ τω̃ν ἱερέων τω̃ν Λευιτω̃ν

¹⁹καὶ ἔσται μετ' αὐτου̃ καὶ ἀναγνώσεται ἐν αὐτω̨̃ πάσας τὰς ἡμέρας τη̃ς ζωη̃ς αὐτου̃ ἵνα μάθη̨ φοβει̃σθαι κύριον τὸν θεὸν αὐτου̃ φυλάσσεσθαι πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας καὶ τὰ δικαιώματα ταυ̃τα ποιει̃ν

²⁰ἵνα μὴ ὑψωθη̨̃ ἡ καρδία αὐτου̃ ἀπὸ τω̃ν ἀδελφω̃ν αὐτου̃ ἵνα μὴ παραβη̨̃ ἀπὸ τω̃ν ἐντολω̃ν δεξιὰ ἢ ἀριστερά ὅπως ἂν μακροχρονίση̨ ἐπὶ τη̃ς ἀρχη̃ς αὐτου̃ αὐτὸς καὶ οἱ υἱοὶ αὐτου̃ ἐν τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ

ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ, κεφαλίς 18

¹οὐκ ἔσται τοι̃ς ἱερευ̃σιν τοι̃ς Λευίταις ὅλη̨ φυλη̨̃ Λευι μερὶς οὐδὲ κλη̃ρος μετὰ Ισραηλ καρπώματα κυρίου ὁ κλη̃ρος αὐτω̃ν φάγονται αὐτά

²κλη̃ρος δὲ οὐκ ἔσται αὐτοι̃ς ἐν τοι̃ς ἀδελφοι̃ς αὐτω̃ν κύριος αὐτὸς κλη̃ρος αὐτου̃ καθότι εἰ̃πεν αὐτω̨̃

³καὶ αὕτη ἡ κρίσις τω̃ν ἱερέων τὰ παρὰ του̃ λαου̃ παρὰ τω̃ν θυόντων τὰ θύματα ἐάν τε μόσχον ἐάν τε πρόβατον καὶ δώσει τω̨̃ ἱερει̃ τὸν βραχίονα καὶ τὰ σιαγόνια καὶ τὸ ἔνυστρον

⁴καὶ τὰς ἀπαρχὰς του̃ σίτου σου καὶ του̃ οἴνου σου καὶ του̃ ἐλαίου σου καὶ τὴν ἀπαρχὴν τω̃ν κουρω̃ν τω̃ν προβάτων σου δώσεις αὐτω̨̃

⁵ὅτι αὐτὸν ἐξελέξατο κύριος ὁ θεός σου ἐκ πασω̃ν τω̃ν φυλω̃ν σου παρεστάναι ἔναντι κυρίου του̃ θεου̃ σου λειτουργει̃ν καὶ εὐλογει̃ν ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματι αὐτου̃ αὐτὸς καὶ οἱ υἱοὶ αὐτου̃ ἐν τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ

⁶ἐὰν δὲ παραγένηται ὁ Λευίτης ἐκ μια̃ς τω̃ν πόλεων ὑμω̃ν ἐκ πάντων τω̃ν υἱω̃ν Ισραηλ οὑ̃ αὐτὸς παροικει̃ καθότι ἐπιθυμει̃ ἡ ψυχὴ αὐτου̃ εἰς τὸν τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος

⁷καὶ λειτουργήσει τω̨̃ ὀνόματι κυρίου του̃ θεου̃ αὐτου̃ ὥσπερ πάντες οἱ ἀδελφοὶ αὐτου̃ οἱ Λευι̃ται οἱ παρεστηκότες ἐκει̃ ἔναντι κυρίου

⁸μερίδα μεμερισμένην φάγεται πλὴν τη̃ς πράσεως τη̃ς κατὰ πατριάν

⁹ἐὰν δὲ εἰσέλθη̨ς εἰς τὴν γη̃ν ἣν κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι οὐ μαθήση̨ ποιει̃ν κατὰ τὰ βδελύγματα τω̃ν ἐθνω̃ν ἐκείνων

¹⁰οὐχ εὑρεθήσεται ἐν σοὶ περικαθαίρων τὸν υἱὸν αὐτου̃ ἢ τὴν θυγατέρα αὐτου̃ ἐν πυρί μαντευόμενος μαντείαν κληδονιζόμενος καὶ οἰωνιζόμενος φαρμακός

¹¹ἐπαείδων ἐπαοιδήν ἐγγαστρίμυθος καὶ τερατοσκόπος ἐπερωτω̃ν τοὺς νεκρούς

¹²ἔστιν γὰρ βδέλυγμα κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σου πα̃ς ποιω̃ν ταυ̃τα ἕνεκεν γὰρ τω̃ν βδελυγμάτων τούτων κύριος ἐξολεθρεύσει αὐτοὺς ἀπὸ σου̃

¹³τέλειος ἔση̨ ἐναντίον κυρίου του̃ θεου̃ σου

¹⁴τὰ γὰρ ἔθνη ταυ̃τα οὓς σὺ κατακληρονομει̃ς αὐτούς οὑ̃τοι κληδόνων καὶ μαντειω̃ν ἀκούσονται σοὶ δὲ οὐχ οὕτως ἔδωκεν κύριος ὁ θεός σου

¹⁵προφήτην ἐκ τω̃ν ἀδελφω̃ν σου ὡς ἐμὲ ἀναστήσει σοι κύριος ὁ θεός σου αὐτου̃ ἀκούσεσθε

¹⁶κατὰ πάντα ὅσα ἠ̨τήσω παρὰ κυρίου του̃ θεου̃ σου ἐν Χωρηβ τη̨̃ ἡμέρα̨ τη̃ς ἐκκλησίας λέγοντες οὐ προσθήσομεν ἀκου̃σαι τὴν φωνὴν κυρίου του̃ θεου̃ ἡμω̃ν καὶ τὸ πυ̃ρ τὸ μέγα του̃το οὐκ ὀψόμεθα ἔτι οὐδὲ μὴ ἀποθάνωμεν

¹⁷καὶ εἰ̃πεν κύριος πρός με ὀρθω̃ς πάντα ὅσα ἐλάλησαν

¹⁸προφήτην ἀναστήσω αὐτοι̃ς ἐκ τω̃ν ἀδελφω̃ν αὐτω̃ν ὥσπερ σὲ καὶ δώσω τὸ ῥη̃μά μου ἐν τω̨̃ στόματι αὐτου̃ καὶ λαλήσει αὐτοι̃ς καθότι ἂν ἐντείλωμαι αὐτω̨̃

¹⁹καὶ ὁ ἄνθρωπος ὃς ἐὰν μὴ ἀκούση̨ ὅσα ἐὰν λαλήση̨ ὁ προφήτης ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματί μου ἐγὼ ἐκδικήσω ἐξ αὐτου̃

²⁰πλὴν ὁ προφήτης ὃς ἂν ἀσεβήση̨ λαλη̃σαι ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματί μου ῥη̃μα ὃ οὐ προσέταξα λαλη̃σαι καὶ ὃς ἂν λαλήση̨ ἐπ' ὀνόματι θεω̃ν ἑτέρων ἀποθανει̃ται ὁ προφήτης ἐκει̃νος

²¹ἐὰν δὲ εἴπη̨ς ἐν τη̨̃ καρδία̨ σου πω̃ς γνωσόμεθα τὸ ῥη̃μα ὃ οὐκ ἐλάλησεν κύριος

²²ὅσα ἐὰν λαλήση̨ ὁ προφήτης ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματι κυρίου καὶ μὴ γένηται τὸ ῥη̃μα καὶ μὴ συμβη̨̃ του̃το τὸ ῥη̃μα ὃ οὐκ ἐλάλησεν κύριος ἐν ἀσεβεία̨ ἐλάλησεν ὁ προφήτης ἐκει̃νος οὐκ ἀφέξεσθε αὐτου̃

ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ, κεφαλίς 19

¹ἐὰν δὲ ἀφανίση̨ κύριος ὁ θεός σου τὰ ἔθνη ἃ ὁ θεός σου δίδωσίν σοι τὴν γη̃ν αὐτω̃ν καὶ κατακληρονομήσητε αὐτοὺς καὶ κατοικήσητε ἐν ται̃ς πόλεσιν αὐτω̃ν καὶ ἐν τοι̃ς οἴκοις αὐτω̃ν

²τρει̃ς πόλεις διαστελει̃ς σεαυτω̨̃ ἐν μέσω̨ τη̃ς γη̃ς σου ἡ̃ς κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι

³στόχασαί σοι τὴν ὁδὸν καὶ τριμεριει̃ς τὰ ὅρια τη̃ς γη̃ς σου ἣν καταμερίζει σοι κύριος ὁ θεός σου καὶ ἔσται καταφυγὴ ἐκει̃ παντὶ φονευτη̨̃

⁴του̃το δὲ ἔσται τὸ πρόσταγμα του̃ φονευτου̃ ὃς ἂν φύγη̨ ἐκει̃ καὶ ζήσεται ὃς ἂν πατάξη̨ τὸν πλησίον αὐτου̃ ἀκουσίως καὶ οὑ̃τος οὐ μισω̃ν αὐτὸν πρὸ τη̃ς ἐχθὲς καὶ πρὸ τη̃ς τρίτης

⁵καὶ ὃς ἂν εἰσέλθη̨ μετὰ του̃ πλησίον εἰς τὸν δρυμὸν συναγαγει̃ν ξύλα καὶ ἐκκρουσθη̨̃ ἡ χεὶρ αὐτου̃ τη̨̃ ἀξίνη̨ κόπτοντος τὸ ξύλον καὶ ἐκπεσὸν τὸ σιδήριον ἀπὸ του̃ ξύλου τύχη̨ του̃ πλησίον καὶ ἀποθάνη̨ οὑ̃τος καταφεύξεται εἰς μίαν τω̃ν πόλεων τούτων καὶ ζήσεται

⁶ἵνα μὴ διώξας ὁ ἀγχιστεύων του̃ αἵματος ὀπίσω του̃ φονεύσαντος ὅτι παρατεθέρμανται τη̨̃ καρδία̨ καὶ καταλάβη̨ αὐτόν ἐὰν μακροτέρα ἠ̨̃ ἡ ὁδός καὶ πατάξη̨ αὐτου̃ τὴν ψυχήν καὶ ἀποθάνη̨ καὶ τούτω̨ οὐκ ἔστιν κρίσις θανάτου ὅτι οὐ μισω̃ν ἠ̃ν αὐτὸν πρὸ τη̃ς ἐχθὲς καὶ πρὸ τη̃ς τρίτης

⁷διὰ του̃το ἐγώ σοι ἐντέλλομαι τὸ ῥη̃μα του̃το λέγων τρει̃ς πόλεις διαστελει̃ς σεαυτω̨̃

⁸ἐὰν δὲ ἐμπλατύνη̨ κύριος ὁ θεός σου τὰ ὅριά σου ὃν τρόπον ὤμοσεν τοι̃ς πατράσιν σου καὶ δω̨̃ σοι κύριος πα̃σαν τὴν γη̃ν ἣν εἰ̃πεν δου̃ναι τοι̃ς πατράσιν σου

⁹ἐὰν ἀκούση̨ς ποιει̃ν πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας ἃς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον ἀγαπα̃ν κύριον τὸν θεόν σου πορεύεσθαι ἐν πάσαις ται̃ς ὁδοι̃ς αὐτου̃ πάσας τὰς ἡμέρας καὶ προσθήσεις σεαυτω̨̃ ἔτι τρει̃ς πόλεις πρὸς τὰς τρει̃ς ταύτας

¹⁰καὶ οὐκ ἐκχυθήσεται αἱ̃μα ἀναίτιον ἐν τη̨̃ γη̨̃ σου ἡ̨̃ κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι ἐν κλήρω̨ καὶ οὐκ ἔσται ἐν σοὶ αἵματι ἔνοχος

¹¹ἐὰν δὲ γένηται ἄνθρωπος μισω̃ν τὸν πλησίον καὶ ἐνεδρεύση̨ αὐτὸν καὶ ἐπαναστη̨̃ ἐπ' αὐτὸν καὶ πατάξη̨ αὐτου̃ ψυχήν καὶ ἀπεθάνη̨ καὶ φύγη̨ εἰς μίαν τω̃ν πόλεων τούτων

¹²καὶ ἀποστελου̃σιν ἡ γερουσία τη̃ς πόλεως αὐτου̃ καὶ λήμψονται αὐτὸν ἐκει̃θεν καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν εἰς χει̃ρας τω̨̃ ἀγχιστεύοντι του̃ αἵματος καὶ ἀποθανει̃ται

¹³οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός σου ἐπ' αὐτω̨̃ καὶ καθαριει̃ς τὸ αἱ̃μα τὸ ἀναίτιον ἐξ Ισραηλ καὶ εὐ̃ σοι ἔσται

¹⁴οὐ μετακινήσεις ὅρια του̃ πλησίον σου ἃ ἔστησαν οἱ πατέρες σου ἐν τη̨̃ κληρονομία̨ σου ἡ̨̃ κατεκληρονομήθης ἐν τη̨̃ γη̨̃ ἡ̨̃ κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι ἐν κλήρω̨

¹⁵οὐκ ἐμμενει̃ μάρτυς εἱ̃ς μαρτυρη̃σαι κατὰ ἀνθρώπου κατὰ πα̃σαν ἀδικίαν καὶ κατὰ πα̃ν ἁμάρτημα καὶ κατὰ πα̃σαν ἁμαρτίαν ἣν ἂν ἁμάρτη̨ ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων καὶ ἐπὶ στόματος τριω̃ν μαρτύρων σταθήσεται πα̃ν ῥη̃μα

¹⁶ἐὰν δὲ καταστη̨̃ μάρτυς ἄδικος κατὰ ἀνθρώπου καταλέγων αὐτου̃ ἀσέβειαν

¹⁷καὶ στήσονται οἱ δύο ἄνθρωποι οἱ̃ς ἐστιν αὐτοι̃ς ἡ ἀντιλογία ἔναντι κυρίου καὶ ἔναντι τω̃ν ἱερέων καὶ ἔναντι τω̃ν κριτω̃ν οἳ ἐὰν ὠ̃σιν ἐν ται̃ς ἡμέραις ἐκείναις

¹⁸καὶ ἐξετάσωσιν οἱ κριταὶ ἀκριβω̃ς καὶ ἰδοὺ μάρτυς ἄδικος ἐμαρτύρησεν ἄδικα ἀντέστη κατὰ του̃ ἀδελφου̃ αὐτου̃

¹⁹καὶ ποιήσετε αὐτω̨̃ ὃν τρόπον ἐπονηρεύσατο ποιη̃σαι κατὰ του̃ ἀδελφου̃ αὐτου̃ καὶ ἐξαρει̃ς τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμω̃ν αὐτω̃ν

²⁰καὶ οἱ ἐπίλοιποι ἀκούσαντες φοβηθήσονται καὶ οὐ προσθήσουσιν ἔτι ποιη̃σαι κατὰ τὸ ῥη̃μα τὸ πονηρὸν του̃το ἐν ὑμι̃ν

²¹οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός σου ἐπ' αὐτω̨̃ ψυχὴν ἀντὶ ψυχη̃ς ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμου̃ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος χει̃ρα ἀντὶ χειρός πόδα ἀντὶ ποδός

ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ, κεφαλίς 20

¹ἐὰν δὲ ἐξέλθη̨ς εἰς πόλεμον ἐπὶ τοὺς ἐχθρούς σου καὶ ἴδη̨ς ἵππον καὶ ἀναβάτην καὶ λαὸν πλείονά σου οὐ φοβηθήση̨ ἀπ' αὐτω̃ν ὅτι κύριος ὁ θεός σου μετὰ σου̃ ὁ ἀναβιβάσας σε ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου

²καὶ ἔσται ὅταν ἐγγίση̨ς τω̨̃ πολέμω̨ καὶ προσεγγίσας ὁ ἱερεὺς λαλήσει τω̨̃ λαω̨̃

³καὶ ἐρει̃ πρὸς αὐτούς ἄκουε Ισραηλ ὑμει̃ς προσπορεύεσθε σήμερον εἰς πόλεμον ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς ὑμω̃ν μὴ ἐκλυέσθω ἡ καρδία ὑμω̃ν μὴ φοβει̃σθε μηδὲ θραύεσθε μηδὲ ἐκκλίνητε ἀπὸ προσώπου αὐτω̃ν

⁴ὅτι κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν ὁ προπορευόμενος μεθ' ὑμω̃ν συνεκπολεμη̃σαι ὑμι̃ν τοὺς ἐχθροὺς ὑμω̃ν διασω̃σαι ὑμα̃ς

⁵καὶ λαλήσουσιν οἱ γραμματει̃ς πρὸς τὸν λαὸν λέγοντες τίς ὁ ἄνθρωπος ὁ οἰκοδομήσας οἰκίαν καινὴν καὶ οὐκ ἐνεκαίνισεν αὐτήν πορευέσθω καὶ ἀποστραφήτω εἰς τὴν οἰκίαν αὐτου̃ μὴ ἀποθάνη̨ ἐν τω̨̃ πολέμω̨ καὶ ἄνθρωπος ἕτερος ἐγκαινιει̃ αὐτήν

⁶καὶ τίς ὁ ἄνθρωπος ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελω̃να καὶ οὐκ εὐφράνθη ἐξ αὐτου̃ πορευέσθω καὶ ἀποστραφήτω εἰς τὴν οἰκίαν αὐτου̃ μὴ ἀποθάνη̨ ἐν τω̨̃ πολέμω̨ καὶ ἄνθρωπος ἕτερος εὐφρανθήσεται ἐξ αὐτου̃

⁷καὶ τίς ὁ ἄνθρωπος ὅστις μεμνήστευται γυναι̃κα καὶ οὐκ ἔλαβεν αὐτήν πορευέσθω καὶ ἀποστραφήτω εἰς τὴν οἰκίαν αὐτου̃ μὴ ἀποθάνη̨ ἐν τω̨̃ πολέμω̨ καὶ ἄνθρωπος ἕτερος λήμψεται αὐτήν

⁸καὶ προσθήσουσιν οἱ γραμματει̃ς λαλη̃σαι πρὸς τὸν λαὸν καὶ ἐρου̃σιν τίς ὁ ἄνθρωπος ὁ φοβούμενος καὶ δειλὸς τη̨̃ καρδία̨ πορευέσθω καὶ ἀποστραφήτω εἰς τὴν οἰκίαν αὐτου̃ ἵνα μὴ δειλιάνη̨ τὴν καρδίαν του̃ ἀδελφου̃ αὐτου̃ ὥσπερ ἡ αὐτου̃

⁹καὶ ἔσται ὅταν παύσωνται οἱ γραμματει̃ς λαλου̃ντες πρὸς τὸν λαόν καὶ καταστήσουσιν ἄρχοντας τη̃ς στρατια̃ς προηγουμένους του̃ λαου̃

¹⁰ἐὰν δὲ προσέλθη̨ς πρὸς πόλιν ἐκπολεμη̃σαι αὐτήν καὶ ἐκκαλέση̨ αὐτοὺς μετ' εἰρήνης

¹¹ἐὰν μὲν εἰρηνικὰ ἀποκριθω̃σίν σοι καὶ ἀνοίξωσίν σοι ἔσται πα̃ς ὁ λαὸς οἱ εὑρεθέντες ἐν αὐτη̨̃ ἔσονταί σοι φορολόγητοι καὶ ὑπήκοοί σου

¹²ἐὰν δὲ μὴ ὑπακούσωσίν σοι καὶ ποιήσωσιν πρὸς σὲ πόλεμον περικαθιει̃ς αὐτήν

¹³καὶ παραδώσει αὐτὴν κύριος ὁ θεός σου εἰς τὰς χει̃ράς σου καὶ πατάξεις πα̃ν ἀρσενικὸν αὐτη̃ς ἐν φόνω̨ μαχαίρας

¹⁴πλὴν τω̃ν γυναικω̃ν καὶ τη̃ς ἀποσκευη̃ς καὶ πάντα τὰ κτήνη καὶ πάντα ὅσα ἂν ὑπάρχη̨ ἐν τη̨̃ πόλει καὶ πα̃σαν τὴν ἀπαρτίαν προνομεύσεις σεαυτω̨̃ καὶ φάγη̨ πα̃σαν τὴν προνομὴν τω̃ν ἐχθρω̃ν σου ὡ̃ν κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι

¹⁵οὕτως ποιήσεις πάσας τὰς πόλεις τὰς μακρὰν οὔσας ἀπὸ σου̃ σφόδρα αἳ οὐχὶ ἐκ τω̃ν πόλεων τω̃ν ἐθνω̃ν τούτων

¹⁶ἰδοὺ δὲ ἀπὸ τω̃ν πόλεων τω̃ν ἐθνω̃ν τούτων ὡ̃ν κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι κληρονομει̃ν τὴν γη̃ν αὐτω̃ν οὐ ζωγρήσετε ἀπ' αὐτω̃ν πα̃ν ἐμπνέον

¹⁷ἀλλ' ἢ ἀναθέματι ἀναθεματιει̃τε αὐτούς τὸν Χετται̃ον καὶ Αμορραι̃ον καὶ Χαναναι̃ον καὶ Φερεζαι̃ον καὶ Ευαι̃ον καὶ Ιεβουσαι̃ον καὶ Γεργεσαι̃ον ὃν τρόπον ἐνετείλατό σοι κύριος ὁ θεός σου

¹⁸ἵνα μὴ διδάξωσιν ὑμα̃ς ποιει̃ν πάντα τὰ βδελύγματα αὐτω̃ν ὅσα ἐποίησαν τοι̃ς θεοι̃ς αὐτω̃ν καὶ ἁμαρτήσεσθε ἐναντίον κυρίου του̃ θεου̃ ὑμω̃ν

¹⁹ἐὰν δὲ περικαθίση̨ς περὶ πόλιν ἡμέρας πλείους ἐκπολεμη̃σαι αὐτὴν εἰς κατάλημψιν αὐτη̃ς οὐχὶ ἐξολεθρεύσεις τὰ δένδρα αὐτη̃ς ἐπιβαλει̃ν ἐπ' αὐτὰ σίδηρον ἀλλ' ἢ ἀπ' αὐτου̃ φάγη̨ αὐτὸ δὲ οὐκ ἐκκόψεις μὴ ἄνθρωπος τὸ ξύλον τὸ ἐν τω̨̃ ἀγρω̨̃ εἰσελθει̃ν ἀπὸ προσώπου σου εἰς τὸν χάρακα

²⁰ἀλλὰ ξύλον ὃ ἐπίστασαι ὅτι οὐ καρπόβρωτόν ἐστιν του̃το ἐξολεθρεύσεις καὶ ἐκκόψεις καὶ οἰκοδομήσεις χαράκωσιν ἐπὶ τὴν πόλιν ἥτις ποιει̃ πρὸς σὲ τὸν πόλεμον ἕως ἂν παραδοθη̨̃

ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ, κεφαλίς 21

¹ἐὰν δὲ εὑρεθη̨̃ τραυματίας ἐν τη̨̃ γη̨̃ ἡ̨̃ κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι κληρονομη̃σαι πεπτωκὼς ἐν τω̨̃ πεδίω̨ καὶ οὐκ οἴδασιν τὸν πατάξαντα

²ἐξελεύσεται ἡ γερουσία σου καὶ οἱ κριταί σου καὶ ἐκμετρήσουσιν ἐπὶ τὰς πόλεις τὰς κύκλω̨ του̃ τραυματίου

³καὶ ἔσται ἡ πόλις ἡ ἐγγίζουσα τω̨̃ τραυματία̨ καὶ λήμψεται ἡ γερουσία τη̃ς πόλεως ἐκείνης δάμαλιν ἐκ βοω̃ν ἥτις οὐκ εἴργασται καὶ ἥτις οὐχ εἵλκυσεν ζυγόν

⁴καὶ καταβιβάσουσιν ἡ γερουσία τη̃ς πόλεως ἐκείνης τὴν δάμαλιν εἰς φάραγγα τραχει̃αν ἥτις οὐκ εἴργασται οὐδὲ σπείρεται καὶ νευροκοπήσουσιν τὴν δάμαλιν ἐν τη̨̃ φάραγγι

⁵καὶ προσελεύσονται οἱ ἱερει̃ς οἱ Λευι̃ται ὅτι αὐτοὺς ἐπέλεξεν κύριος ὁ θεός σου παρεστηκέναι αὐτω̨̃ καὶ εὐλογει̃ν ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματι αὐτου̃ καὶ ἐπὶ τω̨̃ στόματι αὐτω̃ν ἔσται πα̃σα ἀντιλογία καὶ πα̃σα ἁφή

⁶καὶ πα̃σα ἡ γερουσία τη̃ς πόλεως ἐκείνης οἱ ἐγγίζοντες τω̨̃ τραυματία̨ νίψονται τὰς χει̃ρας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τη̃ς δαμάλεως τη̃ς νενευροκοπημένης ἐν τη̨̃ φάραγγι

⁷καὶ ἀποκριθέντες ἐρου̃σιν αἱ χει̃ρες ἡμω̃ν οὐκ ἐξέχεαν τὸ αἱ̃μα του̃το καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμω̃ν οὐχ ἑωράκασιν

⁸ἵλεως γενου̃ τω̨̃ λαω̨̃ σου Ισραηλ οὓς ἐλυτρώσω κύριε ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου ἵνα μὴ γένηται αἱ̃μα ἀναίτιον ἐν τω̨̃ λαω̨̃ σου Ισραηλ καὶ ἐξιλασθήσεται αὐτοι̃ς τὸ αἱ̃μα

⁹σὺ δὲ ἐξαρει̃ς τὸ αἱ̃μα τὸ ἀναίτιον ἐξ ὑμω̃ν αὐτω̃ν ἐὰν ποιήση̨ς τὸ καλὸν καὶ τὸ ἀρεστὸν ἔναντι κυρίου του̃ θεου̃ σου

¹⁰ἐὰν δὲ ἐξελθὼν εἰς πόλεμον ἐπὶ τοὺς ἐχθρούς σου καὶ παραδω̨̃ σοι κύριος ὁ θεός σου εἰς τὰς χει̃ράς σου καὶ προνομεύσεις τὴν προνομὴν αὐτω̃ν

¹¹καὶ ἴδη̨ς ἐν τη̨̃ προνομη̨̃ γυναι̃κα καλὴν τω̨̃ εἴδει καὶ ἐνθυμηθη̨̃ς αὐτη̃ς καὶ λάβη̨ς αὐτὴν σαυτω̨̃ γυναι̃κα

¹²καὶ εἰσάξεις αὐτὴν ἔνδον εἰς τὴν οἰκίαν σου καὶ ξυρήσεις τὴν κεφαλὴν αὐτη̃ς καὶ περιονυχιει̃ς αὐτὴν

¹³καὶ περιελει̃ς τὰ ἱμάτια τη̃ς αἰχμαλωσίας αὐτη̃ς ἀπ' αὐτη̃ς καὶ καθίεται ἐν τη̨̃ οἰκία̨ σου καὶ κλαύσεται τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα μηνὸς ἡμέρας καὶ μετὰ ταυ̃τα εἰσελεύση̨ πρὸς αὐτὴν καὶ συνοικισθήση̨ αὐτη̨̃ καὶ ἔσται σου γυνή

¹⁴καὶ ἔσται ἐὰν μὴ θέλη̨ς αὐτήν ἐξαποστελει̃ς αὐτὴν ἐλευθέραν καὶ πράσει οὐ πραθήσεται ἀργυρίου οὐκ ἀθετήσεις αὐτήν διότι ἐταπείνωσας αὐτήν

¹⁵ἐὰν δὲ γένωνται ἀνθρώπω̨ δύο γυναι̃κες μία αὐτω̃ν ἠγαπημένη καὶ μία αὐτω̃ν μισουμένη καὶ τέκωσιν αὐτω̨̃ ἡ ἠγαπημένη καὶ ἡ μισουμένη καὶ γένηται υἱὸς πρωτότοκος τη̃ς μισουμένης

¹⁶καὶ ἔσται ἡ̨̃ ἂν ἡμέρα̨ κατακληροδοτη̨̃ τοι̃ς υἱοι̃ς αὐτου̃ τὰ ὑπάρχοντα αὐτου̃ οὐ δυνήσεται πρωτοτοκευ̃σαι τω̨̃ υἱω̨̃ τη̃ς ἠγαπημένης ὑπεριδὼν τὸν υἱὸν τη̃ς μισουμένης τὸν πρωτότοκον

¹⁷ἀλλὰ τὸν πρωτότοκον υἱὸν τη̃ς μισουμένης ἐπιγνώσεται δου̃ναι αὐτω̨̃ διπλα̃ ἀπὸ πάντων ὡ̃ν ἂν εὑρεθη̨̃ αὐτω̨̃ ὅτι οὑ̃τός ἐστιν ἀρχὴ τέκνων αὐτου̃ καὶ τούτω̨ καθήκει τὰ πρωτοτόκια

¹⁸ἐὰν δέ τινι ἠ̨̃ υἱὸς ἀπειθὴς καὶ ἐρεθιστὴς οὐχ ὑπακούων φωνὴν πατρὸς καὶ φωνὴν μητρὸς καὶ παιδεύσωσιν αὐτὸν καὶ μὴ εἰσακούη̨ αὐτω̃ν

¹⁹καὶ συλλαβόντες αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτου̃ καὶ ἡ μήτηρ αὐτου̃ καὶ ἐξάξουσιν αὐτὸν ἐπὶ τὴν γερουσίαν τη̃ς πόλεως αὐτου̃ καὶ ἐπὶ τὴν πύλην του̃ τόπου αὐτου̃

²⁰καὶ ἐρου̃σιν τοι̃ς ἀνδράσιν τη̃ς πόλεως αὐτω̃ν ὁ υἱὸς ἡμω̃ν οὑ̃τος ἀπειθει̃ καὶ ἐρεθίζει οὐχ ὑπακούει τη̃ς φωνη̃ς ἡμω̃ν συμβολοκοπω̃ν οἰνοφλυγει̃

²¹καὶ λιθοβολήσουσιν αὐτὸν οἱ ἄνδρες τη̃ς πόλεως αὐτου̃ ἐν λίθοις καὶ ἀποθανει̃ται καὶ ἐξαρει̃ς τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμω̃ν αὐτω̃ν καὶ οἱ ἐπίλοιποι ἀκούσαντες φοβηθήσονται

²²ἐὰν δὲ γένηται ἔν τινι ἁμαρτία κρίμα θανάτου καὶ ἀποθάνη̨ καὶ κρεμάσητε αὐτὸν ἐπὶ ξύλου

²³οὐκ ἐπικοιμηθήσεται τὸ σω̃μα αὐτου̃ ἐπὶ του̃ ξύλου ἀλλὰ ταφη̨̃ θάψετε αὐτὸν ἐν τη̨̃ ἡμέρα̨ ἐκείνη̨ ὅτι κεκατηραμένος ὑπὸ θεου̃ πα̃ς κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου καὶ οὐ μιανει̃τε τὴν γη̃ν ἣν κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι ἐν κλήρω̨

ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ, κεφαλίς 22

¹μὴ ἰδὼν τὸν μόσχον του̃ ἀδελφου̃ σου ἢ τὸ πρόβατον αὐτου̃ πλανώμενα ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ ὑπερίδη̨ς αὐτά ἀποστροφη̨̃ ἀποστρέψεις αὐτὰ τω̨̃ ἀδελφω̨̃ σου καὶ ἀποδώσεις αὐτω̨̃

²ἐὰν δὲ μὴ ἐγγίζη̨ ὁ ἀδελφός σου πρὸς σὲ μηδὲ ἐπίστη̨ αὐτόν συνάξεις αὐτὰ ἔνδον εἰς τὴν οἰκίαν σου καὶ ἔσται μετὰ σου̃ ἕως ἂν ζητήση̨ αὐτὰ ὁ ἀδελφός σου καὶ ἀποδώσεις αὐτω̨̃

³οὕτως ποιήσεις τὸν ὄνον αὐτου̃ καὶ οὕτως ποιήσεις τὸ ἱμάτιον αὐτου̃ καὶ οὕτως ποιήσεις κατὰ πα̃σαν ἀπώλειαν του̃ ἀδελφου̃ σου ὅσα ἐὰν ἀπόληται παρ' αὐτου̃ καὶ εὕρη̨ς οὐ δυνήση̨ ὑπεριδει̃ν

⁴οὐκ ὄψη̨ τὸν ὄνον του̃ ἀδελφου̃ σου ἢ τὸν μόσχον αὐτου̃ πεπτωκότας ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ μὴ ὑπερίδη̨ς αὐτούς ἀνιστω̃ν ἀναστήσεις μετ' αὐτου̃

⁵οὐκ ἔσται σκεύη ἀνδρὸς ἐπὶ γυναικί οὐδὲ μὴ ἐνδύσηται ἀνὴρ στολὴν γυναικείαν ὅτι βδέλυγμα κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σού ἐστιν πα̃ς ποιω̃ν ταυ̃τα

⁶ἐὰν δὲ συναντήση̨ς νοσσια̨̃ ὀρνέων πρὸ προσώπου σου ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ ἢ ἐπὶ παντὶ δένδρει ἢ ἐπὶ τη̃ς γη̃ς νεοσσοι̃ς ἢ ὠ̨οι̃ς καὶ ἡ μήτηρ θάλπη̨ ἐπὶ τω̃ν νεοσσω̃ν ἢ ἐπὶ τω̃ν ὠ̨ω̃ν οὐ λήμψη̨ τὴν μητέρα μετὰ τω̃ν τέκνων

⁷ἀποστολη̨̃ ἀποστελει̃ς τὴν μητέρα τὰ δὲ παιδία λήμψη̨ σεαυτω̨̃ ἵνα εὐ̃ σοι γένηται καὶ πολυήμερος ἔση̨

⁸ἐὰν δὲ οἰκοδομήση̨ς οἰκίαν καινήν καὶ ποιήσεις στεφάνην τω̨̃ δώματί σου καὶ οὐ ποιήσεις φόνον ἐν τη̨̃ οἰκία̨ σου ἐὰν πέση̨ ὁ πεσὼν ἀπ' αὐτου̃

⁹οὐ κατασπερει̃ς τὸν ἀμπελω̃νά σου διάφορον ἵνα μὴ ἁγιασθη̨̃ τὸ γένημα καὶ τὸ σπέρμα ὃ ἐὰν σπείρη̨ς μετὰ του̃ γενήματος του̃ ἀμπελω̃νός σου

¹⁰οὐκ ἀροτριάσεις ἐν μόσχω̨ καὶ ὄνω̨ ἐπὶ τὸ αὐτό

¹¹οὐκ ἐνδύση̨ κίβδηλον ἔρια καὶ λίνον ἐν τω̨̃ αὐτω̨̃

¹²στρεπτὰ ποιήσεις σεαυτω̨̃ ἐπὶ τω̃ν τεσσάρων κρασπέδων τω̃ν περιβολαίων σου ἃ ἐὰν περιβάλη̨ ἐν αὐτοι̃ς

¹³ἐὰν δέ τις λάβη̨ γυναι̃κα καὶ συνοικήση̨ αὐτη̨̃ καὶ μισήση̨ αὐτὴν

¹⁴καὶ ἐπιθη̨̃ αὐτη̨̃ προφασιστικοὺς λόγους καὶ κατενέγκη̨ αὐτη̃ς ὄνομα πονηρὸν καὶ λέγη̨ τὴν γυναι̃κα ταύτην εἴληφα καὶ προσελθὼν αὐτη̨̃ οὐχ εὕρηκα αὐτη̃ς παρθένια

¹⁵καὶ λαβὼν ὁ πατὴρ τη̃ς παιδὸς καὶ ἡ μήτηρ ἐξοίσουσιν τὰ παρθένια τη̃ς παιδὸς πρὸς τὴν γερουσίαν ἐπὶ τὴν πύλην

¹⁶καὶ ἐρει̃ ὁ πατὴρ τη̃ς παιδὸς τη̨̃ γερουσία̨ τὴν θυγατέρα μου ταύτην δέδωκα τω̨̃ ἀνθρώπω̨ τούτω̨ γυναι̃κα καὶ μισήσας αὐτὴν

¹⁷αὐτὸς νυ̃ν ἐπιτίθησιν αὐτη̨̃ προφασιστικοὺς λόγους λέγων οὐχ εὕρηκα τη̨̃ θυγατρί σου παρθένια καὶ ταυ̃τα τὰ παρθένια τη̃ς θυγατρός μου καὶ ἀναπτύξουσιν τὸ ἱμάτιον ἐναντίον τη̃ς γερουσίας τη̃ς πόλεως

¹⁸καὶ λήμψεται ἡ γερουσία τη̃ς πόλεως ἐκείνης τὸν ἄνθρωπον ἐκει̃νον καὶ παιδεύσουσιν αὐτὸν

¹⁹καὶ ζημιώσουσιν αὐτὸν ἑκατὸν σίκλους καὶ δώσουσιν τω̨̃ πατρὶ τη̃ς νεάνιδος ὅτι ἐξήνεγκεν ὄνομα πονηρὸν ἐπὶ παρθένον Ισραηλι̃τιν καὶ αὐτου̃ ἔσται γυνή οὐ δυνήσεται ἐξαποστει̃λαι αὐτὴν τὸν ἅπαντα χρόνον

²⁰ἐὰν δὲ ἐπ' ἀληθείας γένηται ὁ λόγος οὑ̃τος καὶ μὴ εὑρεθη̨̃ παρθένια τη̨̃ νεάνιδι

²¹καὶ ἐξάξουσιν τὴν νεα̃νιν ἐπὶ τὰς θύρας οἴκου πατρὸς αὐτη̃ς καὶ λιθοβολήσουσιν αὐτὴν οἱ ἄνδρες τη̃ς πόλεως αὐτη̃ς ἐν λίθοις καὶ ἀποθανει̃ται ὅτι ἐποίησεν ἀφροσύνην ἐν υἱοι̃ς Ισραηλ ἐκπορνευ̃σαι τὸν οἰ̃κον του̃ πατρὸς αὐτη̃ς καὶ ἐξαρει̃ς τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμω̃ν αὐτω̃ν

²²ἐὰν δὲ εὑρεθη̨̃ ἄνθρωπος κοιμώμενος μετὰ γυναικὸς συνω̨κισμένης ἀνδρί ἀποκτενει̃τε ἀμφοτέρους τὸν ἄνδρα τὸν κοιμώμενον μετὰ τη̃ς γυναικὸς καὶ τὴν γυναι̃κα καὶ ἐξαρει̃ς τὸν πονηρὸν ἐξ Ισραηλ

²³ἐὰν δὲ γένηται παι̃ς παρθένος μεμνηστευμένη ἀνδρὶ καὶ εὑρὼν αὐτὴν ἄνθρωπος ἐν πόλει κοιμηθη̨̃ μετ' αὐτη̃ς

²⁴ἐξάξετε ἀμφοτέρους ἐπὶ τὴν πύλην τη̃ς πόλεως αὐτω̃ν καὶ λιθοβοληθήσονται ἐν λίθοις καὶ ἀποθανου̃νται τὴν νεα̃νιν ὅτι οὐκ ἐβόησεν ἐν τη̨̃ πόλει καὶ τὸν ἄνθρωπον ὅτι ἐταπείνωσεν τὴν γυναι̃κα του̃ πλησίον καὶ ἐξαρει̃ς τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμω̃ν αὐτω̃ν

²⁵ἐὰν δὲ ἐν πεδίω̨ εὕρη̨ ἄνθρωπος τὴν παι̃δα τὴν μεμνηστευμένην καὶ βιασάμενος κοιμηθη̨̃ μετ' αὐτη̃ς ἀποκτενει̃τε τὸν ἄνθρωπον τὸν κοιμώμενον μετ' αὐτη̃ς μόνον

²⁶καὶ τη̨̃ νεάνιδι οὐ ποιήσετε οὐδέν οὐκ ἔστιν τη̨̃ νεάνιδι ἁμάρτημα θανάτου ὅτι ὡς εἴ τις ἐπαναστη̨̃ ἄνθρωπος ἐπὶ τὸν πλησίον καὶ φονεύση̨ αὐτου̃ ψυχήν οὕτως τὸ πρα̃γμα του̃το

²⁷ὅτι ἐν τω̨̃ ἀγρω̨̃ εὑ̃ρεν αὐτήν ἐβόησεν ἡ νεα̃νις ἡ μεμνηστευμένη καὶ ὁ βοηθήσων οὐκ ἠ̃ν αὐτη̨̃

²⁸ἐὰν δέ τις εὕρη̨ τὴν παι̃δα τὴν παρθένον ἥτις οὐ μεμνήστευται καὶ βιασάμενος κοιμηθη̨̃ μετ' αὐτη̃ς καὶ εὑρεθη̨̃

²⁹δώσει ὁ ἄνθρωπος ὁ κοιμηθεὶς μετ' αὐτη̃ς τω̨̃ πατρὶ τη̃ς νεάνιδος πεντήκοντα δίδραχμα ἀργυρίου καὶ αὐτου̃ ἔσται γυνή ἀνθ' ὡ̃ν ἐταπείνωσεν αὐτήν οὐ δυνήσεται ἐξαποστει̃λαι αὐτὴν τὸν ἅπαντα χρόνον

³⁰οὐ λήμψεται ἄνθρωπος τὴν γυναι̃κα του̃ πατρὸς αὐτου̃ καὶ οὐκ ἀποκαλύψει συγκάλυμμα του̃ πατρὸς αὐτου̃

ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ, κεφαλίς 23

¹οὐκ εἰσελεύσεται θλαδίας καὶ ἀποκεκομμένος εἰς ἐκκλησίαν κυρίου

²οὐκ εἰσελεύσεται ἐκ πόρνης εἰς ἐκκλησίαν κυρίου

³οὐκ εἰσελεύσεται Αμμανίτης καὶ Μωαβίτης εἰς ἐκκλησίαν κυρίου καὶ ἕως δεκάτης γενεα̃ς οὐκ εἰσελεύσεται εἰς ἐκκλησίαν κυρίου καὶ ἕως εἰς τὸν αἰω̃να

⁴παρὰ τὸ μὴ συναντη̃σαι αὐτοὺς ὑμι̃ν μετὰ ἄρτων καὶ ὕδατος ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ ἐκπορευομένων ὑμω̃ν ἐξ Αἰγύπτου καὶ ὅτι ἐμισθώσαντο ἐπὶ σὲ τὸν Βαλααμ υἱὸν Βεωρ ἐκ τη̃ς Μεσοποταμίας καταράσασθαί σε

⁵καὶ οὐκ ἠθέλησεν κύριος ὁ θεός σου εἰσακου̃σαι του̃ Βαλααμ καὶ μετέστρεψεν κύριος ὁ θεός σου τὰς κατάρας εἰς εὐλογίαν ὅτι ἠγάπησέν σε κύριος ὁ θεός σου

⁶οὐ προσαγορεύσεις εἰρηνικὰ αὐτοι̃ς καὶ συμφέροντα αὐτοι̃ς πάσας τὰς ἡμέρας σου εἰς τὸν αἰω̃να

⁷οὐ βδελύξη̨ Ιδουμαι̃ον ὅτι ἀδελφός σού ἐστιν οὐ βδελύξη̨ Αἰγύπτιον ὅτι πάροικος ἐγένου ἐν τη̨̃ γη̨̃ αὐτου̃

⁸υἱοὶ ἐὰν γενηθω̃σιν αὐτοι̃ς γενεὰ τρίτη εἰσελεύσονται εἰς ἐκκλησίαν κυρίου

⁹ἐὰν δὲ ἐξέλθη̨ς παρεμβαλει̃ν ἐπὶ τοὺς ἐχθρούς σου καὶ φυλάξη̨ ἀπὸ παντὸς ῥήματος πονηρου̃

¹⁰ἐὰν ἠ̨̃ ἐν σοὶ ἄνθρωπος ὃς οὐκ ἔσται καθαρὸς ἐκ ῥύσεως αὐτου̃ νυκτός καὶ ἐξελεύσεται ἔξω τη̃ς παρεμβολη̃ς καὶ οὐκ εἰσελεύσεται εἰς τὴν παρεμβολήν

¹¹καὶ ἔσται τὸ πρὸς ἑσπέραν λούσεται τὸ σω̃μα αὐτου̃ ὕδατι καὶ δεδυκότος ἡλίου εἰσελεύσεται εἰς τὴν παρεμβολήν

¹²καὶ τόπος ἔσται σοι ἔξω τη̃ς παρεμβολη̃ς καὶ ἐξελεύση̨ ἐκει̃ ἔξω

¹³καὶ πάσσαλος ἔσται σοι ἐπὶ τη̃ς ζώνης σου καὶ ἔσται ὅταν διακαθιζάνη̨ς ἔξω καὶ ὀρύξεις ἐν αὐτω̨̃ καὶ ἐπαγαγὼν καλύψεις τὴν ἀσχημοσύνην σου ἐν αὐτω̨̃

¹⁴ὅτι κύριος ὁ θεός σου ἐμπεριπατει̃ ἐν τη̨̃ παρεμβολη̨̃ σου ἐξελέσθαι σε καὶ παραδου̃ναι τὸν ἐχθρόν σου πρὸ προσώπου σου καὶ ἔσται ἡ παρεμβολή σου ἁγία καὶ οὐκ ὀφθήσεται ἐν σοὶ ἀσχημοσύνη πράγματος καὶ ἀποστρέψει ἀπὸ σου̃

¹⁵οὐ παραδώσεις παι̃δα τω̨̃ κυρίω̨ αὐτου̃ ὃς προστέθειταί σοι παρὰ του̃ κυρίου αὐτου̃

¹⁶μετὰ σου̃ κατοικήσει ἐν ὑμι̃ν κατοικήσει ἐν παντὶ τόπω̨ οὑ̃ ἐὰν ἀρέση̨ αὐτω̨̃ οὐ θλίψεις αὐτόν

¹⁷οὐκ ἔσται πόρνη ἀπὸ θυγατέρων Ισραηλ καὶ οὐκ ἔσται πορνεύων ἀπὸ υἱω̃ν Ισραηλ οὐκ ἔσται τελεσφόρος ἀπὸ θυγατέρων Ισραηλ καὶ οὐκ ἔσται τελισκόμενος ἀπὸ υἱω̃ν Ισραηλ

¹⁸οὐ προσοίσεις μίσθωμα πόρνης οὐδὲ ἄλλαγμα κυνὸς εἰς τὸν οἰ̃κον κυρίου του̃ θεου̃ σου πρὸς πα̃σαν εὐχήν ὅτι βδέλυγμα κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σού ἐστιν καὶ ἀμφότερα

¹⁹οὐκ ἐκτοκιει̃ς τω̨̃ ἀδελφω̨̃ σου τόκον ἀργυρίου καὶ τόκον βρωμάτων καὶ τόκον παντὸς πράγματος οὑ̃ ἂν ἐκδανείση̨ς

²⁰τω̨̃ ἀλλοτρίω̨ ἐκτοκιει̃ς τω̨̃ δὲ ἀδελφω̨̃ σου οὐκ ἐκτοκιει̃ς ἵνα εὐλογήση̨ σε κύριος ὁ θεός σου ἐν πα̃σι τοι̃ς ἔργοις σου ἐπὶ τη̃ς γη̃ς εἰς ἣν εἰσπορεύη̨ ἐκει̃ κληρονομη̃σαι αὐτήν

²¹ἐὰν δὲ εὔξη̨ εὐχὴν κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σου οὐ χρονιει̃ς ἀποδου̃ναι αὐτήν ὅτι ἐκζητω̃ν ἐκζητήσει κύριος ὁ θεός σου παρὰ σου̃ καὶ ἔσται ἐν σοὶ ἁμαρία

²²ἐὰν δὲ μὴ θέλη̨ς εὔξασθαι οὐκ ἔστιν ἐν σοὶ ἁμαρτία

²³τὰ ἐκπορευόμενα διὰ τω̃ν χειλέων σου φυλάξη̨ καὶ ποιήσεις ὃν τρόπον εὔξω κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σου δόμα ὃ ἐλάλησας τω̨̃ στόματί σου

²⁴ἐὰν δὲ εἰσέλθη̨ς εἰς ἀμητὸν του̃ πλησίον σου καὶ συλλέξεις ἐν ται̃ς χερσίν σου στάχυς καὶ δρέπανον οὐ μὴ ἐπιβάλη̨ς ἐπὶ τὸν ἀμητὸν του̃ πλησίον σου

²⁵ἐὰν δὲ εἰσέλθη̨ς εἰς τὸν ἀμπελω̃να του̃ πλησίον σου φάγη̨ σταφυλὴν ὅσον ψυχήν σου ἐμπλησθη̃ναι εἰς δὲ ἄγγος οὐκ ἐμβαλει̃ς

ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ, κεφαλίς 24

¹ἐὰν δέ τις λάβη̨ γυναι̃κα καὶ συνοικήση̨ αὐτη̨̃ καὶ ἔσται ἐὰν μὴ εὕρη̨ χάριν ἐναντίον αὐτου̃ ὅτι εὑ̃ρεν ἐν αὐτη̨̃ ἄσχημον πρα̃γμα καὶ γράψει αὐτη̨̃ βιβλίον ἀποστασίου καὶ δώσει εἰς τὰς χει̃ρας αὐτη̃ς καὶ ἐξαποστελει̃ αὐτὴν ἐκ τη̃ς οἰκίας αὐτου̃

²καὶ ἀπελθου̃σα γένηται ἀνδρὶ ἑτέρω̨

³καὶ μισήση̨ αὐτὴν ὁ ἀνὴρ ὁ ἔσχατος καὶ γράψει αὐτη̨̃ βιβλίον ἀποστασίου καὶ δώσει εἰς τὰς χει̃ρας αὐτη̃ς καὶ ἐξαποστελει̃ αὐτὴν ἐκ τη̃ς οἰκίας αὐτου̃ ἢ ἀποθάνη̨ ὁ ἀνὴρ ὁ ἔσχατος ὃς ἔλαβεν αὐτὴν ἑαυτω̨̃ γυναι̃κα

⁴οὐ δυνήσεται ὁ ἀνὴρ ὁ πρότερος ὁ ἐξαποστείλας αὐτὴν ἐπαναστρέψας λαβει̃ν αὐτὴν ἑαυτω̨̃ γυναι̃κα μετὰ τὸ μιανθη̃ναι αὐτήν ὅτι βδέλυγμά ἐστιν ἐναντίον κυρίου του̃ θεου̃ σου καὶ οὐ μιανει̃τε τὴν γη̃ν ἣν κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν δίδωσιν ὑμι̃ν ἐν κλήρω̨

⁵ἐὰν δέ τις λάβη̨ γυναι̃κα προσφάτως οὐκ ἐξελεύσεται εἰς τὸν πόλεμον καὶ οὐκ ἐπιβληθήσεται αὐτω̨̃ οὐδὲν πρα̃γμα ἀθω̨̃ος ἔσται ἐν τη̨̃ οἰκία̨ αὐτου̃ ἐνιαυτὸν ἕνα εὐφρανει̃ τὴν γυναι̃κα αὐτου̃ ἣν ἔλαβεν

⁶οὐκ ἐνεχυράσεις μύλον οὐδὲ ἐπιμύλιον ὅτι ψυχὴν οὑ̃τος ἐνεχυράζει

⁷ἐὰν δὲ ἁλω̨̃ ἄνθρωπος κλέπτων ψυχὴν τω̃ν ἀδελφω̃ν αὐτου̃ τω̃ν υἱω̃ν Ισραηλ καὶ καταδυναστεύσας αὐτὸν ἀποδω̃ται ἀποθανει̃ται ὁ κλέπτης ἐκει̃νος καὶ ἐξαρει̃ς τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμω̃ν αὐτω̃ν

⁸πρόσεχε σεαυτω̨̃ ἐν τη̨̃ ἁφη̨̃ τη̃ς λέπρας φυλάξη̨ σφόδρα ποιει̃ν κατὰ πάντα τὸν νόμον ὃν ἐὰν ἀναγγείλωσιν ὑμι̃ν οἱ ἱερει̃ς οἱ Λευι̃ται ὃν τρόπον ἐνετειλάμην ὑμι̃ν φυλάξασθε ποιει̃ν

⁹μνήσθητι ὅσα ἐποίησεν κύριος ὁ θεός σου τη̨̃ Μαριαμ ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ ἐκπορευομένων ὑμω̃ν ἐξ Αἰγύπτου

¹⁰ἐὰν ὀφείλημα ἠ̨̃ ἐν τω̨̃ πλησίον σου ὀφείλημα ὁτιου̃ν οὐκ εἰσελεύση̨ εἰς τὴν οἰκίαν αὐτου̃ ἐνεχυράσαι τὸ ἐνέχυρον

¹¹ἔξω στήση̨ καὶ ὁ ἄνθρωπος οὑ̃ τὸ δάνειόν σού ἐστιν ἐν αὐτω̨̃ ἐξοίσει σοι τὸ ἐνέχυρον ἔξω

¹²ἐὰν δὲ ὁ ἄνθρωπος πένηται οὐ κοιμηθήση̨ ἐν τω̨̃ ἐνεχύρω̨ αὐτου̃

¹³ἀποδόσει ἀποδώσεις τὸ ἐνέχυρον αὐτου̃ περὶ δυσμὰς ἡλίου καὶ κοιμηθήσεται ἐν τω̨̃ ἱματίω̨ αὐτου̃ καὶ εὐλογήσει σε καὶ ἔσται σοι ἐλεημοσύνη ἐναντίον κυρίου του̃ θεου̃ σου

¹⁴οὐκ ἀπαδικήσεις μισθὸν πένητος καὶ ἐνδεου̃ς ἐκ τω̃ν ἀδελφω̃ν σου ἢ ἐκ τω̃ν προσηλύτων τω̃ν ἐν ται̃ς πόλεσίν σου

¹⁵αὐθημερὸν ἀποδώσεις τὸν μισθὸν αὐτου̃ οὐκ ἐπιδύσεται ὁ ἥλιος ἐπ' αὐτω̨̃ ὅτι πένης ἐστὶν καὶ ἐν αὐτω̨̃ ἔχει τὴν ἐλπίδα καὶ οὐ καταβοήσεται κατὰ σου̃ πρὸς κύριον καὶ ἔσται ἐν σοὶ ἁμαρτία

¹⁶οὐκ ἀποθανου̃νται πατέρες ὑπὲρ τέκνων καὶ υἱοὶ οὐκ ἀποθανου̃νται ὑπὲρ πατέρων ἕκαστος τη̨̃ ἑαυτου̃ ἁμαρτία̨ ἀποθανει̃ται

¹⁷οὐκ ἐκκλινει̃ς κρίσιν προσηλύτου καὶ ὀρφανου̃ καὶ χήρας καὶ οὐκ ἐνεχυράσεις ἱμάτιον χήρας

¹⁸καὶ μνησθήση̨ ὅτι οἰκέτης ἠ̃σθα ἐν γη̨̃ Αἰγύπτω̨ καὶ ἐλυτρώσατό σε κύριος ὁ θεός σου ἐκει̃θεν διὰ του̃το ἐγώ σοι ἐντέλλομαι ποιει̃ν τὸ ῥη̃μα του̃το

¹⁹ἐὰν δὲ ἀμήση̨ς ἀμητὸν ἐν τω̨̃ ἀγρω̨̃ σου καὶ ἐπιλάθη̨ δράγμα ἐν τω̨̃ ἀγρω̨̃ σου οὐκ ἐπαναστραφήση̨ λαβει̃ν αὐτό τω̨̃ πτωχω̨̃ καὶ τω̨̃ προσηλύτω̨ καὶ τω̨̃ ὀρφανω̨̃ καὶ τη̨̃ χήρα̨ ἔσται ἵνα εὐλογήση̨ σε κύριος ὁ θεός σου ἐν πα̃σι τοι̃ς ἔργοις τω̃ν χειρω̃ν σου

²⁰ἐὰν δὲ ἐλαιαλογήση̨ς οὐκ ἐπαναστρέψεις καλαμήσασθαι τὰ ὀπίσω σου τω̨̃ προσηλύτω̨ καὶ τω̨̃ ὀρφανω̨̃ καὶ τη̨̃ χήρα̨ ἔσται καὶ μνησθήση̨ ὅτι οἰκέτης ἠ̃σθα ἐν γη̨̃ Αἰγύπτω̨ διὰ του̃το ἐγώ σοι ἐντέλλομαι ποιει̃ν τὸ ῥη̃μα του̃το

²¹ἐὰν δὲ τρυγήση̨ς τὸν ἀμπελω̃νά σου οὐκ ἐπανατρυγήσεις αὐτὸν τὰ ὀπίσω σου τω̨̃ προσηλύτω̨ καὶ τω̨̃ ὀρφανω̨̃ καὶ τη̨̃ χήρα̨ ἔσται

²²καὶ μνησθήση̨ ὅτι οἰκέτης ἠ̃σθα ἐν γη̨̃ Αἰγύπτω̨ διὰ του̃το ἐγώ σοι ἐντέλλομαι ποιει̃ν τὸ ῥη̃μα του̃το

ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ, κεφαλίς 25

¹ἐὰν δὲ γένηται ἀντιλογία ἀνὰ μέσον ἀνθρώπων καὶ προσέλθωσιν εἰς κρίσιν καὶ κρίνωσιν καὶ δικαιώσωσιν τὸν δίκαιον καὶ καταγνω̃σιν του̃ ἀσεβου̃ς

²καὶ ἔσται ἐὰν ἄξιος ἠ̨̃ πληγω̃ν ὁ ἀσεβω̃ν καὶ καθιει̃ς αὐτὸν ἔναντι τω̃ν κριτω̃ν καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν ἐναντίον αὐτω̃ν κατὰ τὴν ἀσέβειαν αὐτου̃ ἀριθμω̨̃

³τεσσαράκοντα μαστιγώσουσιν αὐτόν οὐ προσθήσουσιν ἐὰν δὲ προσθω̃σιν μαστιγω̃σαι αὐτὸν ὑπὲρ ταύτας τὰς πληγὰς πλείους ἀσχημονήσει ὁ ἀδελφός σου ἐναντίον σου

⁴οὐ φιμώσεις βου̃ν ἀλοω̃ντα

⁵ἐὰν δὲ κατοικω̃σιν ἀδελφοὶ ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ ἀποθάνη̨ εἱ̃ς ἐξ αὐτω̃ν σπέρμα δὲ μὴ ἠ̨̃ αὐτω̨̃ οὐκ ἔσται ἡ γυνὴ του̃ τεθνηκότος ἔξω ἀνδρὶ μὴ ἐγγίζοντι ὁ ἀδελφὸς του̃ ἀνδρὸς αὐτη̃ς εἰσελεύσεται πρὸς αὐτὴν καὶ λήμψεται αὐτὴν ἑαυτω̨̃ γυναι̃κα καὶ συνοικήσει αὐτη̨̃

⁶καὶ ἔσται τὸ παιδίον ὃ ἐὰν τέκη̨ κατασταθήσεται ἐκ του̃ ὀνόματος του̃ τετελευτηκότος καὶ οὐκ ἐξαλειφθήσεται τὸ ὄνομα αὐτου̃ ἐξ Ισραηλ

⁷ἐὰν δὲ μὴ βούληται ὁ ἄνθρωπος λαβει̃ν τὴν γυναι̃κα του̃ ἀδελφου̃ αὐτου̃ καὶ ἀναβήσεται ἡ γυνὴ ἐπὶ τὴν πύλην ἐπὶ τὴν γερουσίαν καὶ ἐρει̃ οὐ θέλει ὁ ἀδελφὸς του̃ ἀνδρός μου ἀναστη̃σαι τὸ ὄνομα του̃ ἀδελφου̃ αὐτου̃ ἐν Ισραηλ οὐκ ἠθέλησεν ὁ ἀδελφὸς του̃ ἀνδρός μου

⁸καὶ καλέσουσιν αὐτὸν ἡ γερουσία τη̃ς πόλεως αὐτου̃ καὶ ἐρου̃σιν αὐτω̨̃ καὶ στὰς εἴπη̨ οὐ βούλομαι λαβει̃ν αὐτήν

⁹καὶ προσελθου̃σα ἡ γυνὴ του̃ ἀδελφου̃ αὐτου̃ ἔναντι τη̃ς γερουσίας καὶ ὑπολύσει τὸ ὑπόδημα αὐτου̃ τὸ ἓν ἀπὸ του̃ ποδὸς αὐτου̃ καὶ ἐμπτύσεται εἰς τὸ πρόσωπον αὐτου̃ καὶ ἀποκριθει̃σα ἐρει̃ οὕτως ποιήσουσιν τω̨̃ ἀνθρώπω̨ ὃς οὐκ οἰκοδομήσει τὸν οἰ̃κον του̃ ἀδελφου̃ αὐτου̃

¹⁰καὶ κληθήσεται τὸ ὄνομα αὐτου̃ ἐν Ισραηλ οἰ̃κος του̃ ὑπολυθέντος τὸ ὑπόδημα

¹¹ἐὰν δὲ μάχωνται ἄνθρωποι ἐπὶ τὸ αὐτό ἄνθρωπος μετὰ του̃ ἀδελφου̃ αὐτου̃ καὶ προσέλθη̨ γυνὴ ἑνὸς αὐτω̃ν ἐξελέσθαι τὸν ἄνδρα αὐτη̃ς ἐκ χειρὸς του̃ τύπτοντος αὐτὸν καὶ ἐκτείνασα τὴν χει̃ρα ἐπιλάβηται τω̃ν διδύμων αὐτου̃

¹²ἀποκόψεις τὴν χει̃ρα αὐτη̃ς οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός σου ἐπ' αὐτη̨̃

¹³οὐκ ἔσται ἐν τω̨̃ μαρσίππω̨ σου στάθμιον καὶ στάθμιον μέγα ἢ μικρόν

¹⁴οὐκ ἔσται ἐν τη̨̃ οἰκία̨ σου μέτρον καὶ μέτρον μέγα ἢ μικρόν

¹⁵στάθμιον ἀληθινὸν καὶ δίκαιον ἔσται σοι καὶ μέτρον ἀληθινὸν καὶ δίκαιον ἔσται σοι ἵνα πολυήμερος γένη̨ ἐπὶ τη̃ς γη̃ς ἡ̃ς κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι ἐν κλήρω̨

¹⁶ὅτι βδέλυγμα κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ σου πα̃ς ποιω̃ν ταυ̃τα πα̃ς ποιω̃ν ἄδικον

¹⁷μνήσθητι ὅσα ἐποίησέν σοι Αμαληκ ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ ἐκπορευομένου σου ἐξ Αἰγύπτου

¹⁸πω̃ς ἀντέστη σοι ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ καὶ ἔκοψέν σου τὴν οὐραγίαν τοὺς κοπιω̃ντας ὀπίσω σου σὺ δὲ ἐπείνας καὶ ἐκοπίας καὶ οὐκ ἐφοβήθη τὸν θεόν

¹⁹καὶ ἔσται ἡνίκα ἐὰν καταπαύση̨ σε κύριος ὁ θεός σου ἀπὸ πάντων τω̃ν ἐχθρω̃ν σου τω̃ν κύκλω̨ σου ἐν τη̨̃ γη̨̃ ἡ̨̃ κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι ἐν κλήρω̨ κατακληρονομη̃σαι ἐξαλείψεις τὸ ὄνομα Αμαληκ ἐκ τη̃ς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ οὐ μὴ ἐπιλάθη̨

ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ, κεφαλίς 26, στἰχοι 1-15

¹καὶ ἔσται ἐὰν εἰσέλθη̨ς εἰς τὴν γη̃ν ἣν κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι ἐν κλήρω̨ καὶ κατακληρονομήση̨ς αὐτὴν καὶ κατοικήση̨ς ἐπ' αὐτη̃ς

²καὶ λήμψη̨ ἀπὸ τη̃ς ἀπαρχη̃ς τω̃ν καρπω̃ν τη̃ς γη̃ς σου ἡ̃ς κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι καὶ ἐμβαλει̃ς εἰς κάρταλλον καὶ πορεύση̨ εἰς τὸν τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου ἐπικληθη̃ναι τὸ ὄνομα αὐτου̃ ἐκει̃

³καὶ ἐλεύση̨ πρὸς τὸν ἱερέα ὃς ἐὰν ἠ̨̃ ἐν ται̃ς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτόν ἀναγγέλλω σήμερον κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ μου ὅτι εἰσελήλυθα εἰς τὴν γη̃ν ἣν ὤμοσεν κύριος τοι̃ς πατράσιν ἡμω̃ν δου̃ναι ἡμι̃ν

⁴καὶ λήμψεται ὁ ἱερεὺς τὸν κάρταλλον ἐκ τω̃ν χειρω̃ν σου καὶ θήσει αὐτὸν ἀπέναντι του̃ θυσιαστηρίου κυρίου του̃ θεου̃ σου

⁵καὶ ἀποκριθήση̨ καὶ ἐρει̃ς ἔναντι κυρίου του̃ θεου̃ σου Συρίαν ἀπέβαλεν ὁ πατήρ μου καὶ κατέβη εἰς Αἴγυπτον καὶ παρώ̨κησεν ἐκει̃ ἐν ἀριθμω̨̃ βραχει̃ καὶ ἐγένετο ἐκει̃ εἰς ἔθνος μέγα καὶ πλη̃θος πολὺ καὶ μέγα

⁶καὶ ἐκάκωσαν ἡμα̃ς οἱ Αἰγύπτιοι καὶ ἐταπείνωσαν ἡμα̃ς καὶ ἐπέθηκαν ἡμι̃ν ἔργα σκληρά

⁷καὶ ἀνεβοήσαμεν πρὸς κύριον τὸν θεὸν τω̃ν πατέρων ἡμω̃ν καὶ εἰσήκουσεν κύριος τη̃ς φωνη̃ς ἡμω̃ν καὶ εἰ̃δεν τὴν ταπείνωσιν ἡμω̃ν καὶ τὸν μόχθον ἡμω̃ν καὶ τὸν θλιμμὸν ἡμω̃ν

⁸καὶ ἐξήγαγεν ἡμα̃ς κύριος ἐξ Αἰγύπτου αὐτὸς ἐν ἰσχύι μεγάλη̨ καὶ ἐν χειρὶ κραταια̨̃ καὶ ἐν βραχίονι αὐτου̃ τω̨̃ ὑψηλω̨̃ καὶ ἐν ὁράμασιν μεγάλοις καὶ ἐν σημείοις καὶ ἐν τέρασιν

⁹καὶ εἰσήγαγεν ἡμα̃ς εἰς τὸν τόπον του̃τον καὶ ἔδωκεν ἡμι̃ν τὴν γη̃ν ταύτην γη̃ν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι

¹⁰καὶ νυ̃ν ἰδοὺ ἐνήνοχα τὴν ἀπαρχὴν τω̃ν γενημάτων τη̃ς γη̃ς ἡ̃ς ἔδωκάς μοι κύριε γη̃ν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι καὶ ἀφήσεις αὐτὰ ἀπέναντι κυρίου του̃ θεου̃ σου καὶ προσκυνήσεις ἐκει̃ ἔναντι κυρίου του̃ θεου̃ σου

¹¹καὶ εὐφρανθήση̨ ἐν πα̃σιν τοι̃ς ἀγαθοι̃ς οἱ̃ς ἔδωκέν σοι κύριος ὁ θεός σου καὶ τη̨̃ οἰκία̨ σου σὺ καὶ ὁ Λευίτης καὶ ὁ προσήλυτος ὁ ἐν σοί

¹²ἐὰν δὲ συντελέση̨ς ἀποδεκατω̃σαι πα̃ν τὸ ἐπιδέκατον τω̃ν γενημάτων τη̃ς γη̃ς σου ἐν τω̨̃ ἔτει τω̨̃ τρίτω̨ τὸ δεύτερον ἐπιδέκατον δώσεις τω̨̃ Λευίτη̨ καὶ τω̨̃ προσηλύτω̨ καὶ τω̨̃ ὀρφανω̨̃ καὶ τη̨̃ χήρα̨ καὶ φάγονται ἐν ται̃ς πόλεσίν σου καὶ ἐμπλησθήσονται

¹³καὶ ἐρει̃ς ἐναντίον κυρίου του̃ θεου̃ σου ἐξεκάθαρα τὰ ἅγια ἐκ τη̃ς οἰκίας μου καὶ ἔδωκα αὐτὰ τω̨̃ Λευίτη̨ καὶ τω̨̃ προσηλύτω̨ καὶ τω̨̃ ὀρφανω̨̃ καὶ τη̨̃ χήρα̨ κατὰ πάσας τὰς ἐντολάς ἃς ἐνετείλω μοι οὐ παρη̃λθον τὴν ἐντολήν σου καὶ οὐκ ἐπελαθόμην

¹⁴καὶ οὐκ ἔφαγον ἐν ὀδύνη̨ μου ἀπ' αὐτω̃ν οὐκ ἐκάρπωσα ἀπ' αὐτω̃ν εἰς ἀκάθαρτον οὐκ ἔδωκα ἀπ' αὐτω̃ν τω̨̃ τεθνηκότι ὑπήκουσα τη̃ς φωνη̃ς κυρίου του̃ θεου̃ μου ἐποίησα καθὰ ἐνετείλω μοι

¹⁵κάτιδε ἐκ του̃ οἴκου του̃ ἁγίου σου ἐκ του̃ οὐρανου̃ καὶ εὐλόγησον τὸν λαόν σου τὸν Ισραηλ καὶ τὴν γη̃ν ἣν ἔδωκας αὐτοι̃ς καθὰ ὤμοσας τοι̃ς πατράσιν ἡμω̃ν δου̃ναι ἡμι̃ν γη̃ν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι

Lire la suite:ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ, κεφαλίς 26

Pour que les textes en grec s’affichent correctement, il est préférable d’installer la police Lucida Sans Unicode. De même, pour les textes en slavon ancien, installez la police Hirmos. Si votre navigateur prend en charge CSS3, les polices s’afficheront automatiquement.


	Après votre inscription, vous pourrez vous abonner à l’envoi des textes de n’importe quel plan de lecture de la Bible. Nous prévoyons d’ajouter progressivement des paramètres personnalisés ainsi que d’autres services pour les utilisateurs inscrits. Nous vous conseillons donc de vous inscrire dès maintenant. C’est gratuit.