1 Lamentatio David, quam cantavit Domino propter Chus Beniaminitam. |
2 Domine Deus meus, in te speravi;
salvum me fac ex omnibus persequentibus me et libera me, |
3 ne quando rapiat ut leo animam meam
discerpens, dum non est qui salvum faciat. |
4 Domine Deus meus, si feci istud,
si est iniquitas in manibus meis, |
5 si reddidi retribuenti mihi mala
et exspoliavi inimicum meum dimittens inanem, |
6 persequatur inimicus animam meam et comprehendat
et conculcet in terra vitam meam
et gloriam meam in pulverem deducat. |
7 Exsurge, Domine, in ira tua
et exaltare contra indignationem inimicorum meorum
et exsurge, Deus meus, in iudicio, quod mandasti. |
8 Et synagoga populorum circumdabit te,
et super hanc in altum regredere: |
9 Dominus iudicat populos.
Iudica me, Domine, secundum iustitiam meam
et secundum innocentiam meam, quae est in me. |
10 Consumatur nequitia peccatorum;
et iustum confirma:
scrutans corda et renes Deus iustus. |
11 Adiutorium meum apud Deum,
qui salvos facit rectos corde. |
12 Deus iudex iustus,
fortis, irascens per singulos dies. |
13 Nonne iterum gladium suum exacuit,
arcum suum tetendit et paravit illum? |
14 Et paravit sibi vasa mortis,
sagittas suas ardentes effecit. |
15 Ecce parturiit iniustitiam,
concepit dolorem et peperit iniquitatem; |
16 lacum aperuit et effodit eum
et incidit in foveam, quam fecit. |
17 Convertetur dolor eius in caput eius,
et in verticem ipsius iniquitas eius descendet. |
18 Confitebor Domino secundum iustitiam eius
et psallam nomini Domini Altissimi.
|
