1 Magistro chori. Fidibus. Maskil. David. |
2 Auribus percipe, Deus, orationem meam
et ne abscondaris a deprecatione mea; |
3 intende mihi et exaudi me.
Excussus sum in meditatione mea et conturbatus sum |
4 a voce inimici et a tribulatione peccatoris.
Quoniam devolverunt in me iniquitatem
et in ira molesti erant mihi. |
5 Cor meum torquetur intra me,
et formido mortis cecidit super me. |
6 Timor et tremor venerunt super me, et contexit me pavor. - |
7 Et dixi: “ Quis dabit mihi pennas sicut columbae,
et volabo et requiescam? |
8 Ecce elongabo fugiens
et manebo in solitudine. |
9 Exspectabo eum, qui salvum me faciat
a spiritu procellae et tempestate ”. |
10 Dissipa, Domine, divide linguas eorum,
quoniam vidi violentiam et contentionem in civitate. |
11 Die ac nocte circumeunt eam super muros eius, |
12 iniquitas et labor et insidiae in medio eius;
et non defecit de plateis eius fraudulentia et dolus. |
13 Quoniam si inimicus meus maledixisset mihi,
sustinuissem utique;
et si is qui oderat me, super me magnificatus fuisset,
abscondissem me forsitan ab eo. |
14 Tu vero, homo coaequalis meus,
familiaris meus et notus meus, |
15 qui simul habuimus dulce consortium:
in domo Dei ambulavimus in concursu. |
16 Veniat mors super illos,
et descendant in infernum viventes,
quoniam nequitiae in habitaculis eorum,
in medio eorum. |
17 Ego autem ad Deum clamabo,
et Dominus salvabit me. |
18 Vespere et mane et meridie meditabor et ingemiscam,
et exaudiet vocem meam. |
19 Redimet in pace animam meam ab his, qui impugnant me,
quoniam in multis sunt adversum me. |
20 Exaudiet Deus et humiliabit illos,
qui est ante saecula.
Non enim est illis commutatio,
et non timuerunt Deum. |
21 Extendit manum suam in socios;
contaminavit foedus suum. |
22 Lene super butyrum est os eius,
pugna autem cor illius:
molliti sunt sermones eius super oleum,
et ipsi sunt gladii destricti. - |
23 Iacta super Dominum curam tuam,
et ipse te enutriet;
non dabit in aeternum fluctuationem iusto. |
24 Tu vero, Deus, deduces eos in puteum interitus.
Viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos;
ego autem sperabo in te, Domine.
|
