Bible-Centre
РУ
EN
FR
La Bible
Réflexions
FAQ
Liens
À propos

Rechercher

Rechercher Rechercher
Rechercher dans cette partie [La Bible]
Toute la Bible
Vulgata Clementina (lat)

Liber Iob, Caput 15

1 Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit:
2Numquid sapiens respondebit quasi in ventum loquens,
et implebit ardore stomachum suum?
3Arguis verbis eum qui non est æqualis tibi,
et loqueris quod tibi non expedit.
4Quantum in te est, evacuasti timorem,
et tulisti preces coram Deo.
5Docuit enim iniquitas tua os tuum,
et imitaris linguam blasphemantium.
6Condemnabit te os tuum, et non ego:
et labia tua respondebunt tibi.
7Numquid primus homo tu natus es,
et ante colles formatus?
8numquid consilium Dei audisti,
et inferior te erit ejus sapientia?
9Quid nosti quod ignoremus?
quid intelligis quod nesciamus?
10Et senes et antiqui sunt in nobis,
multo vetustiores quam patres tui.
11Numquid grande est ut consoletur te Deus?
sed verba tua prava hoc prohibent.
12Quid te elevat cor tuum,
et quasi magna cogitans attonitos habes oculos?
13Quid tumet contra Deum spiritus tuus,
ut proferas de ore tuo hujuscemodi sermones?
14Quid est homo ut immaculatus sit,
et ut justus appareat natus de muliere?
15Ecce inter sanctos ejus nemo immutabilis,
et cæli non sunt mundi in conspectu ejus.
16Quanto magis abominabilis et inutilis homo,
qui bibit quasi aquam iniquitatem?
17Ostendam tibi: audi me:
quod vidi, narrabo tibi.
18Sapientes confitentur,
et non abscondunt patres suos:
19quibus solis data est terra,
et non transivit alienus per eos.
20Cunctis diebus suis impius superbit,
et numerus annorum incertus est tyrannidis ejus.
21Sonitus terroris semper in auribus illius:
et cum pax sit, ille semper insidias suspicatur.
22Non credit quod reverti possit de tenebris ad lucem,
circumspectans undique gladium.
23Cum se moverit ad quærendum panem,
novit quod paratus sit in manu ejus tenebrarum dies.
24Terrebit eum tribulatio,
et angustia vallabit eum,
sicut regem qui præparatur ad prælium.
25Tetendit enim adversus Deum manum suam,
et contra Omnipotentem roboratus est.
26Cucurrit adversus eum erecto collo,
et pingui cervice armatus est.
27Operuit faciem ejus crassitudo,
et de lateribus ejus arvina dependet.
28Habitavit in civitatibus desolatis,
et in domibus desertis, quæ in tumulos sunt redactæ.
29Non ditabitur, nec perseverabit substantia ejus,
nec mittet in terra radicem suam.
30Non recedet de tenebris:
ramos ejus arefaciet flamma,
et auferetur spiritu oris sui.
31Non credet, frustra errore deceptus,
quod aliquo pretio redimendus sit.
32Antequam dies ejus impleantur peribit,
et manus ejus arescent.
33Lædetur quasi vinea in primo flore botrus ejus,
et quasi oliva projiciens florem suum.
34Congregatio enim hypocritæ sterilis,
et ignis devorabit tabernacula eorum qui munera libenter accipiunt.
35Concepit dolorem, et peperit iniquitatem,
et uterus ejus præparat dolos.

Liber Iob, Caput 16

1 Respondens autem Job, dixit:
2Audivi frequenter talia:
consolatores onerosi omnes vos estis.
3Numquid habebunt finem verba ventosa?
aut aliquid tibi molestum est, si loquaris?
4Poteram et ego similia vestri loqui,
atque utinam esset anima vestra pro anima mea:
5consolarer et ego vos sermonibus,
et moverem caput meum super vos;
6roborarem vos ore meo,
et moverem labia mea, quasi parcens vobis.
7Sed quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus,
et si tacuero, non recedet a me.
8Nunc autem oppressit me dolor meus,
et in nihilum redacti sunt omnes artus mei.
9Rugæ meæ testimonium dicunt contra me,
et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam, contradicens mihi.
10Collegit furorem suum in me,
et comminans mihi, infremuit contra me dentibus suis:
hostis meus terribilibus oculis me intuitus est.
11Aperuerunt super me ora sua,
et exprobrantes percusserunt maxillam meam:
satiati sunt pœnis meis.
12Conclusit me Deus apud iniquum,
et manibus impiorum me tradidit.
13Ego ille quondam opulentus, repente contritus sum:
tenuit cervicem meam, confregit me,
et posuit me sibi quasi in signum.
14Circumdedit me lanceis suis;
convulneravit lumbos meos:
non pepercit, et effudit in terra viscera mea.
15Concidit me vulnere super vulnus:
irruit in me quasi gigas.
16Saccum consui super cutem meam,
et operui cinere carnem meam.
17Facies mea intumuit a fletu,
et palpebræ meæ caligaverunt.
18Hæc passus sum absque iniquitate manus meæ,
cum haberem mundas ad Deum preces.
19Terra, ne operias sanguinem meum,
neque inveniat in te locum latendi clamor meus:
20ecce enim in cælo testis meus,
et conscius meus in excelsis.
21Verbosi amici mei:
ad Deum stillat oculus meus:
22atque utinam sic judicaretur vir cum Deo,
quomodo judicatur filius hominis cum collega suo.
23Ecce enim breves anni transeunt,
et semitam per quam non revertar ambulo.

Liber Iob, Caput 17

1 Spiritus meus attenuabitur;
dies mei breviabuntur:
et solum mihi superest sepulchrum.
 2 Non peccavi,
et in amaritudinibus moratur oculus meus.
 3 Libera me, Domine, et pone me juxta te,
et cujusvis manus pugnet contra me.
 4 Cor eorum longe fecisti a disciplina:
propterea non exaltabuntur.
 5 Prædam pollicetur sociis,
et oculi filiorum ejus deficient.
 6 Posuit me quasi in proverbium vulgi,
et exemplum sum coram eis.
 7 Caligavit ab indignatione oculus meus,
et membra mea quasi in nihilum redacta sunt.
 8 Stupebunt justi super hoc,
et innocens contra hypocritam suscitabitur.
 9 Et tenebit justus viam suam,
et mundis manibus addet fortitudinem.
 10 Igitur omnes vos convertimini, et venite,
et non inveniam in vobis ullum sapientem.
 11 Dies mei transierunt;
cogitationes meæ dissipatæ sunt,
torquentes cor meum.
 12 Noctem verterunt in diem,
et rursum post tenebras spero lucem.
 13 Si sustinuero, infernus domus mea est,
et in tenebris stravi lectulum meum.
 14 Putredini dixi: Pater meus es;
Mater mea, et soror mea, vermibus.
 15 Ubi est ergo nunc præstolatio mea?
et patientiam meam quis considerat?
 16 In profundissimum infernum descendent omnia mea:
putasne saltem ibi erit requies mihi?

Liber Iob, Caput 18

1 Respondens autem Baldad Suhites, dixit:
2Usque ad quem finem verba jactabitis?
intelligite prius, et sic loquamur.
3Quare reputati sumus ut jumenta,
et sorduimus coram vobis?
4Qui perdis animam tuam in furore tuo,
numquid propter te derelinquetur terra,
et transferentur rupes de loco suo?
5Nonne lux impii extinguetur,
nec splendebit flamma ignis ejus?
6Lux obtenebrescet in tabernaculo illius,
et lucerna quæ super eum est extinguetur.
7Arctabuntur gressus virtutis ejus,
et præcipitabit eum consilium suum.
8Immisit enim in rete pedes suos,
et in maculis ejus ambulat.
9Tenebitur planta illius laqueo,
et exardescet contra eum sitis.
10Abscondita est in terra pedica ejus,
et decipula illius super semitam.
11Undique terrebunt eum formidines,
et involvent pedes ejus.
12Attenuetur fame robur ejus,
et inedia invadat costas illius.
13Devoret pulchritudinem cutis ejus;
consumat brachia illius primogenita mors.
14Avellatur de tabernaculo suo fiducia ejus,
et calcet super eum, quasi rex, interitus.
15Habitent in tabernaculo illius socii ejus qui non est;
aspergatur in tabernaculo ejus sulphur.
16Deorsum radices ejus siccentur:
sursum autem atteratur messis ejus.
17Memoria illius pereat de terra,
et non celebretur nomen ejus in plateis.
18Expellet eum de luce in tenebras,
et de orbe transferet eum.
19Non erit semen ejus, neque progenies in populo suo,
nec ullæ reliquiæ in regionibus ejus.
20In die ejus stupebunt novissimi,
et primos invadet horror.
21Hæc sunt ergo tabernacula iniqui,
et iste locus ejus qui ignorat Deum.

Liber Iob, Caput 19

1 Respondens autem Job, dixit:
2Usquequo affligitis animam meam,
et atteritis me sermonibus?
3En decies confunditis me,
et non erubescitis opprimentes me.
4Nempe etsi ignoravi,
mecum erit ignorantia mea.
5At vos contra me erigimini,
et arguitis me opprobriis meis.
6Saltem nunc intelligite quia Deus non æquo judicio afflixerit me,
et flagellis suis me cinxerit.
7Ecce clamabo, vim patiens, et nemo audiet;
vociferabor, et non est qui judicet.
8Semitam meam circumsepsit, et transire non possum:
et in calle meo tenebras posuit.
9Spoliavit me gloria mea,
et abstulit coronam de capite meo.
10Destruxit me undique, et pereo:
et quasi evulsæ arbori abstulit spem meam.
11Iratus est contra me furor ejus,
et sic me habuit quasi hostem suum.
12Simul venerunt latrones ejus,
et fecerunt sibi viam per me,
et obsederunt in gyro tabernaculum meum.
13Fratres meos longe fecit a me,
et noti mei quasi alieni recesserunt a me.
14Dereliquerunt me propinqui mei,
et qui me noverant obliti sunt mei.
15Inquilini domus meæ et ancillæ meæ sicut alienum habuerunt me,
et quasi peregrinus fui in oculis eorum.
16Servum meum vocavi, et non respondit:
ore proprio deprecabar illum.
17Halitum meum exhorruit uxor mea,
et orabam filios uteri mei.
18Stulti quoque despiciebant me:
et cum ab eis recessissem, detrahebant mihi.
19Abominati sunt me quondam consiliarii mei,
et quem maxime diligebam, aversatus est me.
20Pelli meæ, consumptis carnibus, adhæsit os meum,
et derelicta sunt tantummodo labia circa dentes meos.
21Miseremini mei, miseremini mei saltem vos, amici mei,
quia manus Domini tetigit me.
22Quare persequimini me sicut Deus,
et carnibus meis saturamini?
23Quis mihi tribuat ut scribantur sermones mei?
quis mihi det ut exarentur in libro
24stylo ferreo et plumbi lamina,
vel celte sculpantur in silice?
25Scio enim quod redemptor meus vivit,
et in novissimo die de terra surrecturus sum:
26et rursum circumdabor pelle mea,
et in carne mea videbo Deum meum:
27quem visurus sum ego ipse,
et oculi mei conspecturi sunt, et non alius:
reposita est hæc spes mea in sinu meo.
28Quare ergo nunc dicitis: Persequamur eum,
et radicem verbi inveniamus contra eum?
29Fugite ergo a facie gladii,
quoniam ultor iniquitatum gladius est:
et scitote esse judicium.

Liber Iob, Caput 20

1 Respondens autem Sophar Naamathites, dixit:
2Idcirco cogitationes meæ variæ succedunt sibi,
et mens in diversa rapitur.
3Doctrinam qua me arguis audiam,
et spiritus intelligentiæ meæ respondebit mihi.
4Hoc scio a principio,
ex quo positus est homo super terram,
5quod laus impiorum brevis sit,
et gaudium hypocritæ ad instar puncti.
6Si ascenderit usque ad cælum superbia ejus,
et caput ejus nubes tetigerit,
7quasi sterquilinium in fine perdetur,
et qui eum viderant, dicent: Ubi est?
8Velut somnium avolans non invenietur:
transiet sicut visio nocturna.
9Oculus qui eum viderat non videbit,
neque ultra intuebitur eum locus suus.
10Filii ejus atterentur egestate,
et manus illius reddent ei dolorem suum.
11Ossa ejus implebuntur vitiis adolescentiæ ejus,
et cum eo in pulvere dormient.
12Cum enim dulce fuerit in ore ejus malum,
abscondet illud sub lingua sua.
13Parcet illi, et non derelinquet illud,
et celabit in gutture suo.
14Panis ejus in utero illius
vertetur in fel aspidum intrinsecus.
15Divitias quas devoravit evomet,
et de ventre illius extrahet eas Deus.
16Caput aspidum suget,
et occidet eum lingua viperæ.
17(Non videat rivulos fluminis,
torrentes mellis et butyri.)
18Luet quæ fecit omnia, nec tamen consumetur:
juxta multitudinem adinventionum suarum, sic et sustinebit.
19Quoniam confringens nudavit pauperes:
domum rapuit, et non ædificavit eam.
20Nec est satiatus venter ejus:
et cum habuerit quæ concupierat, possidere non poterit.
21Non remansit de cibo ejus,
et propterea nihil permanebit de bonis ejus.
22Cum satiatus fuerit, arctabitur:
æstuabit, et omnis dolor irruet super eum.
23Utinam impleatur venter ejus,
ut emittat in eum iram furoris sui,
et pluat super illum bellum suum.
24Fugiet arma ferrea,
et irruet in arcum æreum.
25Eductus, et egrediens de vagina sua,
et fulgurans in amaritudine sua:
vadent et venient super eum horribiles.
26Omnes tenebræ absconditæ sunt in occultis ejus;
devorabit eum ignis qui non succenditur:
affligetur relictus in tabernaculo suo.
27Revelabunt cæli iniquitatem ejus,
et terra consurget adversus eum.
28Apertum erit germen domus illius:
detrahetur in die furoris Dei.
29Hæc est pars hominis impii a Deo,
et hæreditas verborum ejus a Domino.

Liber Iob, Caput 21

1 Respondens autem Job, dixit:
2Audite, quæso, sermones meos,
et agite pœnitentiam.
3Sustinete me, et ego loquar:
et post mea, si videbitur, verba, ridete.
4Numquid contra hominem disputatio mea est,
ut merito non debeam contristari?
5Attendite me et obstupescite,
et superponite digitum ori vestro.
6Et ego, quando recordatus fuero, pertimesco,
et concutit carnem meam tremor.
7Quare ergo impii vivunt,
sublevati sunt, confortatique divitiis?
8Semen eorum permanet coram eis:
propinquorum turba et nepotum in conspectu eorum.
9Domus eorum securæ sunt et pacatæ,
et non est virga Dei super illos.
10Bos eorum concepit, et non abortivit:
vacca peperit, et non est privata fœtu suo.
11Egrediuntur quasi greges parvuli eorum,
et infantes eorum exultant lusibus.
12Tenent tympanum et citharam,
et gaudent ad sonitum organi.
13Ducunt in bonis dies suos,
et in puncto ad inferna descendunt.
14Qui dixerunt Deo: Recede a nobis,
et scientiam viarum tuarum nolumus.
15Quis est Omnipotens, ut serviamus ei?
et quid nobis prodest si oraverimus illum?
16Verumtamen quia non sunt in manu eorum bona sua,
consilium impiorum longe sit a me.
17Quoties lucerna impiorum extinguetur,
et superveniet eis inundatio,
et dolores dividet furoris sui?
18Erunt sicut paleæ ante faciem venti,
et sicut favilla quam turbo dispergit.
19Deus servabit filiis illius dolorem patris,
et cum reddiderit, tunc sciet.
20Videbunt oculi ejus interfectionem suam,
et de furore Omnipotentis bibet.
21Quid enim ad eum pertinet de domo sua post se,
et si numerus mensium ejus dimidietur?
22Numquid Deus docebit quispiam scientiam,
qui excelsos judicat?
23Iste moritur robustus et sanus,
dives et felix:
24viscera ejus plena sunt adipe,
et medullis ossa illius irrigantur:
25alius vero moritur in amaritudine animæ
absque ullis opibus:
26et tamen simul in pulvere dormient,
et vermes operient eos.
27Certe novi cogitationes vestras,
et sententias contra me iniquas.
28Dicitis enim: Ubi est domus principis?
et ubi tabernacula impiorum?
29Interrogate quemlibet de viatoribus,
et hæc eadem illum intelligere cognoscetis:
30quia in diem perditionis servatur malus,
et ad diem furoris ducetur.
31Quis arguet coram eo viam ejus?
et quæ fecit, quis reddet illi?
32Ipse ad sepulchra ducetur,
et in congerie mortuorum vigilabit.
33Dulcis fuit glareis Cocyti,
et post se omnem hominem trahet,
et ante se innumerabiles.
34Quomodo igitur consolamini me frustra,
cum responsio vestra repugnare ostensa sit veritati?
Lire la suite:Liber Iob, Caput 22
La Bible
Réflexions
FAQ
Liens
À propos
Plan du site
Réalisation:  © 2001–2026 Web-M v:2.0.3.107

Après votre inscription, vous pourrez vous abonner à l’envoi des textes de n’importe quel plan de lecture de la Bible.

Nous prévoyons d’ajouter progressivement des paramètres personnalisés ainsi que d’autres services pour les utilisateurs inscrits. Nous vous conseillons donc de vous inscrire dès maintenant. C’est gratuit.