S’inscrire

Se connecter

S’inscrire

Se connecter

Rechercher

Grec / Septante (gr)

Toute la Bible

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ

Chapitres 10-29

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 10

¹υἱὸς σοφὸς εὐφραίνει πατέρα υἱὸς δὲ ἄφρων λύπη τη̨̃ μητρί

²οὐκ ὠφελήσουσιν θησαυροὶ ἀνόμους δικαιοσύνη δὲ ῥύσεται ἐκ θανάτου

³οὐ λιμοκτονήσει κύριος ψυχὴν δικαίαν ζωὴν δὲ ἀσεβω̃ν ἀνατρέψει

⁴πενία ἄνδρα ταπεινοι̃ χει̃ρες δὲ ἀνδρείων πλουτίζουσιν

⁵διεσώθη ἀπὸ καύματος υἱὸς νοήμων ἀνεμόφθορος δὲ γίνεται ἐν ἀμήτω̨ υἱὸς παράνομος

⁶εὐλογία κυρίου ἐπὶ κεφαλὴν δικαίου στόμα δὲ ἀσεβω̃ν καλύψει πένθος ἄωρον

⁷μνήμη δικαίων μετ' ἐγκωμίων ὄνομα δὲ ἀσεβου̃ς σβέννυται

⁸σοφὸς καρδία̨ δέξεται ἐντολάς ὁ δὲ ἄστεγος χείλεσιν σκολιάζων ὑποσκελισθήσεται

⁹ὃς πορεύεται ἁπλω̃ς πορεύεται πεποιθώς ὁ δὲ διαστρέφων τὰς ὁδοὺς αὐτου̃ γνωσθήσεται

¹⁰ὁ ἐννεύων ὀφθαλμοι̃ς μετὰ δόλου συνάγει ἀνδράσι λύπας ὁ δὲ ἐλέγχων μετὰ παρρησίας εἰρηνοποιει̃

¹¹πηγὴ ζωη̃ς ἐν χειρὶ δικαίου στόμα δὲ ἀσεβου̃ς καλύψει ἀπώλεια

¹²μι̃σος ἐγείρει νει̃κος πάντας δὲ τοὺς μὴ φιλονεικου̃ντας καλύπτει φιλία

¹³ὃς ἐκ χειλέων προφέρει σοφίαν ῥάβδω̨ τύπτει ἄνδρα ἀκάρδιον

¹⁴σοφοὶ κρύψουσιν αἴσθησιν στόμα δὲ προπετου̃ς ἐγγίζει συντριβη̨̃

¹⁵κτη̃σις πλουσίων πόλις ὀχυρά συντριβὴ δὲ ἀσεβω̃ν πενία

¹⁶ἔργα δικαίων ζωὴν ποιει̃ καρποὶ δὲ ἀσεβω̃ν ἁμαρτίας

¹⁷ὁδοὺς δικαίας ζωη̃ς φυλάσσει παιδεία παιδεία δὲ ἀνεξέλεγκτος πλανα̃ται

¹⁸καλύπτουσιν ἔχθραν χείλη δίκαια οἱ δὲ ἐκφέροντες λοιδορίας ἀφρονέστατοί εἰσιν

¹⁹ἐκ πολυλογίας οὐκ ἐκφεύξη̨ ἁμαρτίαν φειδόμενος δὲ χειλέων νοήμων ἔση̨

²⁰ἄργυρος πεπυρωμένος γλω̃σσα δικαίου καρδία δὲ ἀσεβου̃ς ἐκλείψει

²¹χείλη δικαίων ἐπίσταται ὑψηλά οἱ δὲ ἄφρονες ἐν ἐνδεία̨ τελευτω̃σιν

²²εὐλογία κυρίου ἐπὶ κεφαλὴν δικαίου αὕτη πλουτίζει καὶ οὐ μὴ προστεθη̨̃ αὐτη̨̃ λύπη ἐν καρδία̨

²³ἐν γέλωτι ἄφρων πράσσει κακά ἡ δὲ σοφία ἀνδρὶ τίκτει φρόνησιν

²⁴ἐν ἀπωλεία̨ ἀσεβὴς περιφέρεται ἐπιθυμία δὲ δικαίου δεκτή

²⁵παραπορευομένης καταιγίδος ἀφανίζεται ἀσεβής δίκαιος δὲ ἐκκλίνας σώ̨ζεται εἰς τὸν αἰω̃να

²⁶ὥσπερ ὄμφαξ ὀδου̃σι βλαβερὸν καὶ καπνὸς ὄμμασιν οὕτως παρανομία τοι̃ς χρωμένοις αὐτήν

²⁷φόβος κυρίου προστίθησιν ἡμέρας ἔτη δὲ ἀσεβω̃ν ὀλιγωθήσεται

²⁸ἐγχρονίζει δικαίοις εὐφροσύνη ἐλπὶς δὲ ἀσεβω̃ν ὄλλυται

²⁹ὀχύρωμα ὁσίου φόβος κυρίου συντριβὴ δὲ τοι̃ς ἐργαζομένοις κακά

³⁰δίκαιος τὸν αἰω̃να οὐκ ἐνδώσει ἀσεβει̃ς δὲ οὐκ οἰκήσουσιν γη̃ν

³¹στόμα δικαίου ἀποστάζει σοφίαν γλω̃σσα δὲ ἀδίκου ἐξολει̃ται

³²χείλη ἀνδρω̃ν δικαίων ἀποστάζει χάριτας στόμα δὲ ἀσεβω̃ν ἀποστρέφεται

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 11

¹ζυγοὶ δόλιοι βδέλυγμα ἐνώπιον κυρίου στάθμιον δὲ δίκαιον δεκτὸν αὐτω̨̃

²οὑ̃ ἐὰν εἰσέλθη̨ ὕβρις ἐκει̃ καὶ ἀτιμία στόμα δὲ ταπεινω̃ν μελετα̨̃ σοφίαν

³ἀποθανὼν δίκαιος ἔλιπεν μετάμελον πρόχειρος δὲ γίνεται καὶ ἐπίχαρτος ἀσεβω̃ν ἀπώλεια

⁴...

⁵δικαιοσύνη ἀμώμους ὀρθοτομει̃ ὁδούς ἀσέβεια δὲ περιπίπτει ἀδικία̨

⁶δικαιοσύνη ἀνδρω̃ν ὀρθω̃ν ῥύεται αὐτούς τη̨̃ δὲ ἀπωλεία̨ αὐτω̃ν ἁλίσκονται παράνομοι

⁷τελευτήσαντος ἀνδρὸς δικαίου οὐκ ὄλλυται ἐλπίς τὸ δὲ καύχημα τω̃ν ἀσεβω̃ν ὄλλυται

⁸δίκαιος ἐκ θήρας ἐκδύνει ἀντ' αὐτου̃ δὲ παραδίδοται ὁ ἀσεβής

⁹ἐν στόματι ἀσεβω̃ν παγὶς πολίταις αἴσθησις δὲ δικαίων εὔοδος

¹⁰ἐν ἀγαθοι̃ς δικαίων κατώρθωσεν πόλις

¹¹στόμασιν δὲ ἀσεβω̃ν κατεσκάφη

¹²μυκτηρίζει πολίτας ἐνδεὴς φρενω̃ν ἀνὴρ δὲ φρόνιμος ἡσυχίαν ἄγει

¹³ἀνὴρ δίγλωσσος ἀποκαλύπτει βουλὰς ἐν συνεδρίω̨ πιστὸς δὲ πνοη̨̃ κρύπτει πράγματα

¹⁴οἱ̃ς μὴ ὑπάρχει κυβέρνησις πίπτουσιν ὥσπερ φύλλα σωτηρία δὲ ὑπάρχει ἐν πολλη̨̃ βουλη̨̃

¹⁵πονηρὸς κακοποιει̃ ὅταν συμμείξη̨ δικαίω̨ μισει̃ δὲ ἠ̃χον ἀσφαλείας

¹⁶γυνὴ εὐχάριστος ἐγείρει ἀνδρὶ δόξαν θρόνος δὲ ἀτιμίας γυνὴ μισου̃σα δίκαια πλούτου ὀκνηροὶ ἐνδεει̃ς γίνονται οἱ δὲ ἀνδρει̃οι ἐρείδονται πλούτω̨

¹⁷τη̨̃ ψυχη̨̃ αὐτου̃ ἀγαθὸν ποιει̃ ἀνὴρ ἐλεήμων ἐξολλύει δὲ αὐτου̃ σω̃μα ὁ ἀνελεήμων

¹⁸ἀσεβὴς ποιει̃ ἔργα ἄδικα σπέρμα δὲ δικαίων μισθὸς ἀληθείας

¹⁹υἱὸς δίκαιος γεννα̃ται εἰς ζωήν διωγμὸς δὲ ἀσεβου̃ς εἰς θάνατον

²⁰βδέλυγμα κυρίω̨ διεστραμμέναι ὁδοί προσδεκτοὶ δὲ αὐτω̨̃ πάντες ἄμωμοι ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς αὐτω̃ν

²¹χειρὶ χει̃ρας ἐμβαλὼν ἀδίκως οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται ὁ δὲ σπείρων δικαιοσύνην λήμψεται μισθὸν πιστόν

²²ὥσπερ ἐνώτιον ἐν ῥινὶ ὑός οὕτως γυναικὶ κακόφρονι κάλλος

²³ἐπιθυμία δικαίων πα̃σα ἀγαθή ἐλπὶς δὲ ἀσεβω̃ν ἀπολει̃ται

²⁴εἰσὶν οἳ τὰ ἴδια σπείροντες πλείονα ποιου̃σιν εἰσὶν καὶ οἳ συνάγοντες ἐλαττονου̃νται

²⁵ψυχὴ εὐλογουμένη πα̃σα ἁπλη̃ ἀνὴρ δὲ θυμώδης οὐκ εὐσχήμων

²⁶ὁ συνέχων σι̃τον ὑπολίποιτο αὐτὸν τοι̃ς ἔθνεσιν εὐλογία δὲ εἰς κεφαλὴν του̃ μεταδιδόντος

²⁷τεκταινόμενος ἀγαθὰ ζητει̃ χάριν ἀγαθήν ἐκζητου̃ντα δὲ κακά καταλήμψεται αὐτόν

²⁸ὁ πεποιθὼς ἐπὶ πλούτω̨ οὑ̃τος πεσει̃ται ὁ δὲ ἀντιλαμβανόμενος δικαίων οὑ̃τος ἀνατελει̃

²⁹ὁ μὴ συμπεριφερόμενος τω̨̃ ἑαυτου̃ οἴκω̨ κληρονομήσει ἄνεμον δουλεύσει δὲ ἄφρων φρονίμω̨

³⁰ἐκ καρπου̃ δικαιοσύνης φύεται δένδρον ζωη̃ς ἀφαιρου̃νται δὲ ἄωροι ψυχαὶ παρανόμων

³¹εἰ ὁ μὲν δίκαιος μόλις σώ̨ζεται ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς που̃ φανει̃ται

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 12

¹ὁ ἀγαπω̃ν παιδείαν ἀγαπα̨̃ αἴσθησιν ὁ δὲ μισω̃ν ἐλέγχους ἄφρων

²κρείσσων ὁ εὑρὼν χάριν παρὰ κυρίω̨ ἀνὴρ δὲ παράνομος παρασιωπηθήσεται

³οὐ κατορθώσει ἄνθρωπος ἐξ ἀνόμου αἱ δὲ ῥίζαι τω̃ν δικαίων οὐκ ἐξαρθήσονται

⁴γυνὴ ἀνδρεία στέφανος τω̨̃ ἀνδρὶ αὐτη̃ς ὥσπερ δὲ ἐν ξύλω̨ σκώληξ οὕτως ἄνδρα ἀπόλλυσιν γυνὴ κακοποιός

⁵λογισμοὶ δικαίων κρίματα κυβερνω̃σιν δὲ ἀσεβει̃ς δόλους

⁶λόγοι ἀσεβω̃ν δόλιοι στόμα δὲ ὀρθω̃ν ῥύσεται αὐτούς

⁷οὑ̃ ἐὰν στραφη̨̃ ἀσεβὴς ἀφανίζεται οἰ̃κοι δὲ δικαίων παραμένουσιν

⁸στόμα συνετου̃ ἐγκωμιάζεται ὑπὸ ἀνδρός νωθροκάρδιος δὲ μυκτηρίζεται

⁹κρείσσων ἀνὴρ ἐν ἀτιμία̨ δουλεύων ἑαυτω̨̃ ἢ τιμὴν ἑαυτω̨̃ περιτιθεὶς καὶ προσδεόμενος ἄρτου

¹⁰δίκαιος οἰκτίρει ψυχὰς κτηνω̃ν αὐτου̃ τὰ δὲ σπλάγχνα τω̃ν ἀσεβω̃ν ἀνελεήμονα

¹¹ὁ ἐργαζόμενος τὴν ἑαυτου̃ γη̃ν ἐμπλησθήσεται ἄρτων οἱ δὲ διώκοντες μάταια ἐνδεει̃ς φρενω̃ν

¹²ἐπιθυμίαι ἀσεβω̃ν κακαί αἱ δὲ ῥίζαι τω̃ν εὐσεβω̃ν ἐν ὀχυρώμασιν

¹³δι' ἁμαρτίαν χειλέων ἐμπίπτει εἰς παγίδας ἁμαρτωλός ἐκφεύγει δὲ ἐξ αὐτω̃ν δίκαιος

¹⁴ἀπὸ καρπω̃ν στόματος ψυχὴ ἀνδρὸς πλησθήσεται ἀγαθω̃ν ἀνταπόδομα δὲ χειλέων αὐτου̃ δοθήσεται αὐτω̨̃

¹⁵ὁδοὶ ἀφρόνων ὀρθαὶ ἐνώπιον αὐτω̃ν εἰσακούει δὲ συμβουλίας σοφός

¹⁶ἄφρων αὐθημερὸν ἐξαγγέλλει ὀργὴν αὐτου̃ κρύπτει δὲ τὴν ἑαυτου̃ ἀτιμίαν πανου̃ργος

¹⁷ἐπιδεικνυμένην πίστιν ἀπαγγέλλει δίκαιος ὁ δὲ μάρτυς τω̃ν ἀδίκων δόλιος

¹⁸εἰσὶν οἳ λέγοντες τιτρώσκουσιν μαχαίρα̨ γλω̃σσαι δὲ σοφω̃ν ἰω̃νται

¹⁹χείλη ἀληθινὰ κατορθοι̃ μαρτυρίαν μάρτυς δὲ ταχὺς γλω̃σσαν ἔχει ἄδικον

²⁰δόλος ἐν καρδία̨ τεκταινομένου κακά οἱ δὲ βουλόμενοι εἰρήνην εὐφρανθήσονται

²¹οὐκ ἀρέσει τω̨̃ δικαίω̨ οὐδὲν ἄδικον οἱ δὲ ἀσεβει̃ς πλησθήσονται κακω̃ν

²²βδέλυγμα κυρίω̨ χείλη ψευδη̃ ὁ δὲ ποιω̃ν πίστεις δεκτὸς παρ' αὐτω̨̃

²³ἀνὴρ συνετὸς θρόνος αἰσθήσεως καρδία δὲ ἀφρόνων συναντήσεται ἀραι̃ς

²⁴χεὶρ ἐκλεκτω̃ν κρατήσει εὐχερω̃ς δόλιοι δὲ ἔσονται εἰς προνομήν

²⁵φοβερὸς λόγος καρδίαν ταράσσει ἀνδρὸς δικαίου ἀγγελία δὲ ἀγαθὴ εὐφραίνει αὐτόν

²⁶ἐπιγνώμων δίκαιος ἑαυτου̃ φίλος ἔσται αἱ δὲ γνω̃μαι τω̃ν ἀσεβω̃ν ἀνεπιεικει̃ς ἁμαρτάνοντας καταδιώξεται κακά ἡ δὲ ὁδὸς τω̃ν ἀσεβω̃ν πλανήσει αὐτούς

²⁷οὐκ ἐπιτεύξεται δόλιος θήρας κτη̃μα δὲ τίμιον ἀνὴρ καθαρός

²⁸ἐν ὁδοι̃ς δικαιοσύνης ζωή ὁδοὶ δὲ μνησικάκων εἰς θάνατον

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 13

¹υἱὸς πανου̃ργος ὑπήκοος πατρί υἱὸς δὲ ἀνήκοος ἐν ἀπωλεία̨

²ἀπὸ καρπω̃ν δικαιοσύνης φάγεται ἀγαθός ψυχαὶ δὲ παρανόμων ὀλου̃νται ἄωροι

³ὃς φυλάσσει τὸ ἑαυτου̃ στόμα τηρει̃ τὴν ἑαυτου̃ ψυχήν ὁ δὲ προπετὴς χείλεσιν πτοήσει ἑαυτόν

⁴ἐν ἐπιθυμίαις ἐστὶν πα̃ς ἀεργός χει̃ρες δὲ ἀνδρείων ἐν ἐπιμελεία̨

⁵λόγον ἄδικον μισει̃ δίκαιος ἀσεβὴς δὲ αἰσχύνεται καὶ οὐχ ἕξει παρρησίαν

⁶δικαιοσύνη φυλάσσει ἀκάκους τοὺς δὲ ἀσεβει̃ς φαύλους ποιει̃ ἁμαρτία

⁷εἰσὶν οἱ πλουτίζοντες ἑαυτοὺς μηδὲν ἔχοντες καὶ εἰσὶν οἱ ταπεινου̃ντες ἑαυτοὺς ἐν πολλω̨̃ πλούτω̨

⁸λύτρον ἀνδρὸς ψυχη̃ς ὁ ἴδιος πλου̃τος πτωχὸς δὲ οὐχ ὑφίσταται ἀπειλήν

⁹φω̃ς δικαίοις διὰ παντός φω̃ς δὲ ἀσεβω̃ν σβέννυται

¹⁰κακὸς μεθ' ὕβρεως πράσσει κακά οἱ δὲ ἑαυτω̃ν ἐπιγνώμονες σοφοί

¹¹ὕπαρξις ἐπισπουδαζομένη μετὰ ἀνομίας ἐλάσσων γίνεται ὁ δὲ συνάγων ἑαυτω̨̃ μετ' εὐσεβείας πληθυνθήσεται δίκαιος οἰκτίρει καὶ κιχρα̨̃

¹²κρείσσων ἐναρχόμενος βοηθω̃ν καρδία̨ του̃ ἐπαγγελλομένου καὶ εἰς ἐλπίδα ἄγοντος δένδρον γὰρ ζωη̃ς ἐπιθυμία ἀγαθή

¹³ὃς καταφρονει̃ πράγματος καταφρονηθήσεται ὑπ' αὐτου̃ ὁ δὲ φοβούμενος ἐντολήν οὑ̃τος ὑγιαίνει

¹⁴νόμος σοφου̃ πηγὴ ζωη̃ς ὁ δὲ ἄνους ὑπὸ παγίδος θανει̃ται

¹⁵σύνεσις ἀγαθὴ δίδωσιν χάριν τὸ δὲ γνω̃ναι νόμον διανοίας ἐστὶν ἀγαθη̃ς ὁδοὶ δὲ καταφρονούντων ἐν ἀπωλεία̨

¹⁶πα̃ς πανου̃ργος πράσσει μετὰ γνώσεως ὁ δὲ ἄφρων ἐξεπέτασεν ἑαυτου̃ κακίαν

¹⁷βασιλεὺς θρασὺς ἐμπεσει̃ται εἰς κακά ἄγγελος δὲ πιστὸς ῥύσεται αὐτόν

¹⁸πενίαν καὶ ἀτιμίαν ἀφαιρει̃ται παιδεία ὁ δὲ φυλάσσων ἐλέγχους δοξασθήσεται

¹⁹ἐπιθυμίαι εὐσεβω̃ν ἡδύνουσιν ψυχήν ἔργα δὲ ἀσεβω̃ν μακρὰν ἀπὸ γνώσεως

²⁰ὁ συμπορευόμενος σοφοι̃ς σοφὸς ἔσται ὁ δὲ συμπορευόμενος ἄφροσι γνωσθήσεται

²¹ἁμαρτάνοντας καταδιώξεται κακά τοὺς δὲ δικαίους καταλήμψεται ἀγαθά

²²ἀγαθὸς ἀνὴρ κληρονομήσει υἱοὺς υἱω̃ν θησαυρίζεται δὲ δικαίοις πλου̃τος ἀσεβὼν

²³δίκαιοι ποιήσουσιν ἐν πλούτω̨ ἔτη πολλά ἄδικοι δὲ ἀπολου̃νται συντόμως

²⁴ὃς φείδεται τη̃ς βακτηρίας μισει̃ τὸν υἱὸν αὐτου̃ ὁ δὲ ἀγαπω̃ν ἐπιμελω̃ς παιδεύει

²⁵δίκαιος ἔσθων ἐμπιπλα̨̃ τὴν ψυχὴν αὐτου̃ ψυχαὶ δὲ ἀσεβω̃ν ἐνδεει̃ς

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 14

¹σοφαὶ γυναι̃κες ὠ̨κοδόμησαν οἴκους ἡ δὲ ἄφρων κατέσκαψεν ται̃ς χερσὶν αὐτη̃ς

²ὁ πορευόμενος ὀρθω̃ς φοβει̃ται τὸν κύριον ὁ δὲ σκολιάζων ται̃ς ὁδοι̃ς αὐτου̃ ἀτιμασθήσεται

³ἐκ στόματος ἀφρόνων βακτηρία ὕβρεως χείλη δὲ σοφω̃ν φυλάσσει αὐτούς

⁴οὑ̃ μή εἰσιν βόες φάτναι καθαραί οὑ̃ δὲ πολλὰ γενήματα φανερὰ βοὸς ἰσχύς

⁵μάρτυς πιστὸς οὐ ψεύδεται ἐκκαίει δὲ ψεύδη μάρτυς ἄδικος

⁶ζητήσεις σοφίαν παρὰ κακοι̃ς καὶ οὐχ εὑρήσεις αἴσθησις δὲ παρὰ φρονίμοις εὐχερής

⁷πάντα ἐναντία ἀνδρὶ ἄφρονι ὅπλα δὲ αἰσθήσεως χείλη σοφά

⁸σοφία πανούργων ἐπιγνώσεται τὰς ὁδοὺς αὐτω̃ν ἄνοια δὲ ἀφρόνων ἐν πλάνη̨

⁹οἰκίαι παρανόμων ὀφειλήσουσιν καθαρισμόν οἰκίαι δὲ δικαίων δεκταί

¹⁰καρδία ἀνδρὸς αἰσθητική λυπηρὰ ψυχὴ αὐτου̃ ὅταν δὲ εὐφραίνηται οὐκ ἐπιμείγνυται ὕβρει

¹¹οἰκίαι ἀσεβω̃ν ἀφανισθήσονται σκηναὶ δὲ κατορθούντων στήσονται

¹²ἔστιν ὁδὸς ἣ δοκει̃ ὀρθὴ εἰ̃ναι παρὰ ἀνθρώποις τὰ δὲ τελευται̃α αὐτη̃ς ἔρχεται εἰς πυθμένα ἅ̨δου

¹³ἐν εὐφροσύναις οὐ προσμείγνυται λύπη τελευταία δὲ χαρὰ εἰς πένθος ἔρχεται

¹⁴τω̃ν ἑαυτου̃ ὁδω̃ν πλησθήσεται θρασυκάρδιος ἀπὸ δὲ τω̃ν διανοημάτων αὐτου̃ ἀνὴρ ἀγαθός

¹⁵ἄκακος πιστεύει παντὶ λόγω̨ πανου̃ργος δὲ ἔρχεται εἰς μετάνοιαν

¹⁶σοφὸς φοβηθεὶς ἐξέκλινεν ἀπὸ κακου̃ ὁ δὲ ἄφρων ἑαυτω̨̃ πεποιθὼς μείγνυται ἀνόμω̨

¹⁷ὀξύθυμος πράσσει μετὰ ἀβουλίας ἀνὴρ δὲ φρόνιμος πολλὰ ὑποφέρει

¹⁸μεριου̃νται ἄφρονες κακίαν οἱ δὲ πανου̃ργοι κρατήσουσιν αἰσθήσεως

¹⁹ὀλισθήσουσιν κακοὶ ἔναντι ἀγαθω̃ν καὶ ἀσεβει̃ς θεραπεύσουσιν θύρας δικαίων

²⁰φίλοι μισήσουσιν φίλους πτωχούς φίλοι δὲ πλουσίων πολλοί

²¹ὁ ἀτιμάζων πένητας ἁμαρτάνει ἐλεω̃ν δὲ πτωχοὺς μακαριστός

²²πλανώμενοι τεκταίνουσι κακά ἔλεον δὲ καὶ ἀλήθειαν τεκταίνουσιν ἀγαθοί οὐκ ἐπίστανται ἔλεον καὶ πίστιν τέκτονες κακω̃ν ἐλεημοσύναι δὲ καὶ πίστεις παρὰ τέκτοσιν ἀγαθοι̃ς

²³ἐν παντὶ μεριμνω̃ντι ἔνεστιν περισσόν ὁ δὲ ἡδὺς καὶ ἀνάλγητος ἐν ἐνδεία̨ ἔσται

²⁴στέφανος σοφω̃ν πανου̃ργος ἡ δὲ διατριβὴ ἀφρόνων κακή

²⁵ῥύσεται ἐκ κακω̃ν ψυχὴν μάρτυς πιστός ἐκκαίει δὲ ψεύδη δόλιος

²⁶ἐν φόβω̨ κυρίου ἐλπὶς ἰσχύος τοι̃ς δὲ τέκνοις αὐτου̃ καταλείπει ἔρεισμα

²⁷πρόσταγμα κυρίου πηγὴ ζωη̃ς ποιει̃ δὲ ἐκκλίνειν ἐκ παγίδος θανάτου

²⁸ἐν πολλω̨̃ ἔθνει δόξα βασιλέως ἐν δὲ ἐκλείψει λαου̃ συντριβὴ δυνάστου

²⁹μακρόθυμος ἀνὴρ πολὺς ἐν φρονήσει ὁ δὲ ὀλιγόψυχος ἰσχυρω̃ς ἄφρων

³⁰πραΰθυμος ἀνὴρ καρδίας ἰατρός σὴς δὲ ὀστέων καρδία αἰσθητική

³¹ὁ συκοφαντω̃ν πένητα παροξύνει τὸν ποιήσαντα αὐτόν ὁ δὲ τιμω̃ν αὐτὸν ἐλεα̨̃ πτωχόν

³²ἐν κακία̨ αὐτου̃ ἀπωσθήσεται ἀσεβής ὁ δὲ πεποιθὼς τη̨̃ ἑαυτου̃ ὁσιότητι δίκαιος

³³ἐν καρδία̨ ἀγαθη̨̃ ἀνδρὸς σοφία ἐν δὲ καρδία̨ ἀφρόνων οὐ διαγινώσκεται

³⁴δικαιοσύνη ὑψοι̃ ἔθνος ἐλασσονου̃σι δὲ φυλὰς ἁμαρτίαι

³⁵δεκτὸς βασιλει̃ ὑπηρέτης νοήμων τη̨̃ δὲ ἑαυτου̃ εὐστροφία̨ ἀφαιρει̃ται ἀτιμίαν

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 15

¹ὀργὴ ἀπόλλυσιν καὶ φρονίμους ἀπόκρισις δὲ ὑποπίπτουσα ἀποστρέφει θυμόν λόγος δὲ λυπηρὸς ἐγείρει ὀργάς

²γλω̃σσα σοφω̃ν καλὰ ἐπίσταται στόμα δὲ ἀφρόνων ἀναγγελει̃ κακά

³ἐν παντὶ τόπω̨ ὀφθαλμοὶ κυρίου σκοπεύουσιν κακούς τε καὶ ἀγαθούς

⁴ἴασις γλώσσης δένδρον ζωη̃ς ὁ δὲ συντηρω̃ν αὐτὴν πλησθήσεται πνεύματος

⁵ἄφρων μυκτηρίζει παιδείαν πατρός ὁ δὲ φυλάσσων ἐντολὰς πανουργότερος

⁶ἐν πλεοναζούση̨ δικαιοσύνη̨ ἰσχὺς πολλή οἱ δὲ ἀσεβει̃ς ὁλόρριζοι ἐκ γη̃ς ὀλου̃νται οἴκοις δικαίων ἰσχὺς πολλή καρποὶ δὲ ἀσεβω̃ν ἀπολου̃νται

⁷χείλη σοφω̃ν δέδεται αἰσθήσει καρδίαι δὲ ἀφρόνων οὐκ ἀσφαλει̃ς

⁸θυσίαι ἀσεβω̃ν βδέλυγμα κυρίω̨ εὐχαὶ δὲ κατευθυνόντων δεκταὶ παρ' αὐτω̨̃

⁹βδέλυγμα κυρίω̨ ὁδοὶ ἀσεβου̃ς διώκοντας δὲ δικαιοσύνην ἀγαπα̨̃

¹⁰παιδεία ἀκάκου γνωρίζεται ὑπὸ τω̃ν παριόντων οἱ δὲ μισου̃ντες ἐλέγχους τελευτω̃σιν αἰσχρω̃ς

¹¹ἅ̨δης καὶ ἀπώλεια φανερὰ παρὰ τω̨̃ κυρίω̨ πω̃ς οὐχὶ καὶ αἱ καρδίαι τω̃ν ἀνθρώπων

¹²οὐκ ἀγαπήσει ἀπαίδευτος τοὺς ἐλέγχοντας αὐτόν μετὰ δὲ σοφω̃ν οὐχ ὁμιλήσει

¹³καρδίας εὐφραινομένης πρόσωπον θάλλει ἐν δὲ λύπαις οὔσης σκυθρωπάζει

¹⁴καρδία ὀρθὴ ζητει̃ αἴσθησιν στόμα δὲ ἀπαιδεύτων γνώσεται κακά

¹⁵πάντα τὸν χρόνον οἱ ὀφθαλμοὶ τω̃ν κακω̃ν προσδέχονται κακά οἱ δὲ ἀγαθοὶ ἡσυχάζουσιν διὰ παντός

¹⁶κρείσσων μικρὰ μερὶς μετὰ φόβου κυρίου ἢ θησαυροὶ μεγάλοι μετὰ ἀφοβίας

¹⁷κρείσσων ξενισμὸς λαχάνων πρὸς φιλίαν καὶ χάριν ἢ παράθεσις μόσχων μετὰ ἔχθρας

¹⁸ἀνὴρ θυμώδης παρασκευάζει μάχας μακρόθυμος δὲ καὶ τὴν μέλλουσαν καταπραΰνει

¹⁹ὁδοὶ ἀεργω̃ν ἐστρωμέναι ἀκάνθαις αἱ δὲ τω̃ν ἀνδρείων τετριμμέναι

²⁰υἱὸς σοφὸς εὐφραίνει πατέρα υἱὸς δὲ ἄφρων μυκτηρίζει μητέρα αὐτου̃

²¹ἀνοήτου τρίβοι ἐνδεει̃ς φρενω̃ν ἀνὴρ δὲ φρόνιμος κατευθύνων πορεύεται

²²ὑπερτίθενται λογισμοὺς οἱ μὴ τιμω̃ντες συνέδρια ἐν δὲ καρδίαις βουλευομένων μένει βουλή

²³οὐ μὴ ὑπακούση̨ ὁ κακὸς αὐτη̨̃ οὐδὲ μὴ εἴπη̨ καίριόν τι καὶ καλὸν τω̨̃ κοινω̨̃

²⁴ὁδοὶ ζωη̃ς διανοήματα συνετου̃ ἵνα ἐκκλίνας ἐκ του̃ ἅ̨δου σωθη̨̃

²⁵οἴκους ὑβριστω̃ν κατασπα̨̃ κύριος ἐστήρισεν δὲ ὅριον χήρας

²⁶βδέλυγμα κυρίω̨ λογισμὸς ἄδικος ἁγνω̃ν δὲ ῥήσεις σεμναί

²⁷ἐξόλλυσιν ἑαυτὸν ὁ δωρολήμπτης ὁ δὲ μισω̃ν δώρων λήμψεις σώ̨ζεται

²⁸καρδίαι δικαίων μελετω̃σιν πίστεις στόμα δὲ ἀσεβω̃ν ἀποκρίνεται κακά

²⁹μακρὰν ἀπέχει ὁ θεὸς ἀπὸ ἀσεβω̃ν εὐχαι̃ς δὲ δικαίων ἐπακούει

³⁰θεωρω̃ν ὀφθαλμὸς καλὰ εὐφραίνει καρδίαν φήμη δὲ ἀγαθὴ πιαίνει ὀστα̃

³¹...

³²ὃς ἀπωθει̃ται παιδείαν μισει̃ ἑαυτόν ὁ δὲ τηρω̃ν ἐλέγχους ἀγαπα̨̃ ψυχὴν αὐτου̃

³³φόβος θεου̃ παιδεία καὶ σοφία καὶ ἀρχὴ δόξης ἀποκριθήσεται αὐτη̨̃

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 16

¹...

²πάντα τὰ ἔργα του̃ ταπεινου̃ φανερὰ παρὰ τω̨̃ θεω̨̃ οἱ δὲ ἀσεβει̃ς ἐν ἡμέρα̨ κακη̨̃ ὀλου̃νται

³...

⁴...

⁵ἀκάθαρτος παρὰ θεω̨̃ πα̃ς ὑψηλοκάρδιος χειρὶ δὲ χει̃ρας ἐμβαλὼν ἀδίκως οὐκ ἀθω̨ωθήσεται

⁶...

⁷ἀρχὴ ὁδου̃ ἀγαθη̃ς τὸ ποιει̃ν τὰ δίκαια δεκτὰ δὲ παρὰ θεω̨̃ μα̃λλον ἢ θύειν θυσίας

⁸ὁ ζητω̃ν τὸν κύριον εὑρήσει γνω̃σιν μετὰ δικαιοσύνης οἱ δὲ ὀρθω̃ς ζητου̃ντες αὐτὸν εὑρήσουσιν εἰρήνην

⁹πάντα τὰ ἔργα του̃ κυρίου μετὰ δικαιοσύνης φυλάσσεται δὲ ὁ ἀσεβὴς εἰς ἡμέραν κακήν

¹⁰μαντει̃ον ἐπὶ χείλεσιν βασιλέως ἐν δὲ κρίσει οὐ μὴ πλανηθη̨̃ τὸ στόμα αὐτου̃

¹¹ῥοπὴ ζυγου̃ δικαιοσύνη παρὰ κυρίω̨ τὰ δὲ ἔργα αὐτου̃ στάθμια δίκαια

¹²βδέλυγμα βασιλει̃ ὁ ποιω̃ν κακά μετὰ γὰρ δικαιοσύνης ἑτοιμάζεται θρόνος ἀρχη̃ς

¹³δεκτὰ βασιλει̃ χείλη δίκαια λόγους δὲ ὀρθοὺς ἀγαπα̨̃

¹⁴θυμὸς βασιλέως ἄγγελος θανάτου ἀνὴρ δὲ σοφὸς ἐξιλάσεται αὐτόν

¹⁵ἐν φωτὶ ζωη̃ς υἱὸς βασιλέως οἱ δὲ προσδεκτοὶ αὐτω̨̃ ὥσπερ νέφος ὄψιμον

¹⁶νοσσιαὶ σοφίας αἱρετώτεραι χρυσίου νοσσιαὶ δὲ φρονήσεως αἱρετώτεραι ὑπὲρ ἀργύριον

¹⁷τρίβοι ζωη̃ς ἐκκλίνουσιν ἀπὸ κακω̃ν μη̃κος δὲ βίου ὁδοὶ δικαιοσύνης ὁ δεχόμενος παιδείαν ἐν ἀγαθοι̃ς ἔσται ὁ δὲ φυλάσσων ἐλέγχους σοφισθήσεται ὃς φυλάσσει τὰς ἑαυτου̃ ὁδούς τηρει̃ τὴν ἑαυτου̃ ψυχήν ἀγαπω̃ν δὲ ζωὴν αὐτου̃ φείσεται στόματος αὐτου̃

¹⁸πρὸ συντριβη̃ς ἡγει̃ται ὕβρις πρὸ δὲ πτώματος κακοφροσύνη

¹⁹κρείσσων πραΰθυμος μετὰ ταπεινώσεως ἢ ὃς διαιρει̃ται σκυ̃λα μετὰ ὑβριστω̃ν

²⁰συνετὸς ἐν πράγμασιν εὑρετὴς ἀγαθω̃ν πεποιθὼς δὲ ἐπὶ θεω̨̃ μακαριστός

²¹τοὺς σοφοὺς καὶ συνετοὺς φαύλους καλου̃σιν οἱ δὲ γλυκει̃ς ἐν λόγω̨ πλείονα ἀκούσονται

²²πηγὴ ζωη̃ς ἔννοια τοι̃ς κεκτημένοις παιδεία δὲ ἀφρόνων κακή

²³καρδία σοφου̃ νοήσει τὰ ἀπὸ του̃ ἰδίου στόματος ἐπὶ δὲ χείλεσιν φορέσει ἐπιγνωμοσύνην

²⁴κηρία μέλιτος λόγοι καλοί γλύκασμα δὲ αὐτω̃ν ἴασις ψυχη̃ς

²⁵εἰσὶν ὁδοὶ δοκου̃σαι εἰ̃ναι ὀρθαὶ ἀνδρί τὰ μέντοι τελευται̃α αὐτω̃ν βλέπει εἰς πυθμένα ἅ̨δου

²⁶ἀνὴρ ἐν πόνοις πονει̃ ἑαυτω̨̃ καὶ ἐκβιάζεται ἑαυτου̃ τὴν ἀπώλειαν ὁ μέντοι σκολιὸς ἐπὶ τω̨̃ ἑαυτου̃ στόματι φορει̃ τὴν ἀπώλειαν

²⁷ἀνὴρ ἄφρων ὀρύσσει ἑαυτω̨̃ κακά ἐπὶ δὲ τω̃ν ἑαυτου̃ χειλέων θησαυρίζει πυ̃ρ

²⁸ἀνὴρ σκολιὸς διαπέμπεται κακὰ καὶ λαμπτη̃ρα δόλου πυρσεύει κακοι̃ς καὶ διαχωρίζει φίλους

²⁹ἀνὴρ παράνομος ἀποπειρα̃ται φίλων καὶ ἀπάγει αὐτοὺς ὁδοὺς οὐκ ἀγαθάς

³⁰στηρίζων ὀφθαλμοὺς αὐτου̃ λογίζεται διεστραμμένα ὁρίζει δὲ τοι̃ς χείλεσιν αὐτου̃ πάντα τὰ κακά οὑ̃τος κάμινός ἐστιν κακίας

³¹στέφανος καυχήσεως γη̃ρας ἐν δὲ ὁδοι̃ς δικαιοσύνης εὑρίσκεται

³²κρείσσων ἀνὴρ μακρόθυμος ἰσχυρου̃ ὁ δὲ κρατω̃ν ὀργη̃ς κρείσσων καταλαμβανομένου πόλιν

³³εἰς κόλπους ἐπέρχεται πάντα τοι̃ς ἀδίκοις παρὰ δὲ κυρίου πάντα τὰ δίκαια

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 17

¹κρείσσων ψωμὸς μεθ' ἡδονη̃ς ἐν εἰρήνη̨ ἢ οἰ̃κος πλήρης πολλω̃ν ἀγαθω̃ν καὶ ἀδίκων θυμάτων μετὰ μάχης

²οἰκέτης νοήμων κρατήσει δεσποτω̃ν ἀφρόνων ἐν δὲ ἀδελφοι̃ς διελει̃ται μέρη

³ὥσπερ δοκιμάζεται ἐν καμίνω̨ ἄργυρος καὶ χρυσός οὕτως ἐκλεκταὶ καρδίαι παρὰ κυρίω̨

⁴κακὸς ὑπακούει γλώσσης παρανόμων δίκαιος δὲ οὐ προσέχει χείλεσιν ψευδέσιν

⁵ὁ καταγελω̃ν πτωχου̃ παροξύνει τὸν ποιήσαντα αὐτόν ὁ δὲ ἐπιχαίρων ἀπολλυμένω̨ οὐκ ἀθω̨ωθήσεται ὁ δὲ ἐπισπλαγχνιζόμενος ἐλεηθήσεται

⁶στέφανος γερόντων τέκνα τέκνων καύχημα δὲ τέκνων πατέρες αὐτω̃ν

⁷οὐχ ἁρμόσει ἄφρονι χείλη πιστὰ οὐδὲ δικαίω̨ χείλη ψευδη̃

⁸μισθὸς χαρίτων ἡ παιδεία τοι̃ς χρωμένοις οὑ̃ δ' ἂν ἐπιστρέψη̨ εὐοδωθήσεται

⁹ὃς κρύπτει ἀδικήματα ζητει̃ φιλίαν ὃς δὲ μισει̃ κρύπτειν διίστησιν φίλους καὶ οἰκείους

¹⁰συντρίβει ἀπειλὴ καρδίαν φρονίμου ἄφρων δὲ μαστιγωθεὶς οὐκ αἰσθάνεται

¹¹ἀντιλογίας ἐγείρει πα̃ς κακός ὁ δὲ κύριος ἄγγελον ἀνελεήμονα ἐκπέμψει αὐτω̨̃

¹²ἐμπεσει̃ται μέριμνα ἀνδρὶ νοήμονι οἱ δὲ ἄφρονες διαλογιου̃νται κακά

¹³ὃς ἀποδίδωσιν κακὰ ἀντὶ ἀγαθω̃ν οὐ κινηθήσεται κακὰ ἐκ του̃ οἴκου αὐτου̃

¹⁴ἐξουσίαν δίδωσιν λόγοις ἀρχὴ δικαιοσύνης προηγει̃ται δὲ τη̃ς ἐνδείας στάσις καὶ μάχη

¹⁵ὃς δίκαιον κρίνει τὸν ἄδικον ἄδικον δὲ τὸν δίκαιον ἀκάθαρτος καὶ βδελυκτὸς παρὰ θεω̨̃

¹⁶ἵνα τί ὑπη̃ρξεν χρήματα ἄφρονι κτήσασθαι γὰρ σοφίαν ἀκάρδιος οὐ δυνήσεται

¹⁷εἰς πάντα καιρὸν φίλος ὑπαρχέτω σοι ἀδελφοὶ δὲ ἐν ἀνάγκαις χρήσιμοι ἔστωσαν τούτου γὰρ χάριν γεννω̃νται

¹⁸ἀνὴρ ἄφρων ἐπικροτει̃ καὶ ἐπιχαίρει ἑαυτω̨̃ ὡς καὶ ὁ ἐγγυώμενος ἐγγύη̨ τὸν ἑαυτου̃ φίλον

¹⁹φιλαμαρτήμων χαίρει μάχαις

²⁰ὁ δὲ σκληροκάρδιος οὐ συναντα̨̃ ἀγαθοι̃ς ἀνὴρ εὐμετάβολος γλώσση̨ ἐμπεσει̃ται εἰς κακά

²¹καρδία δὲ ἄφρονος ὀδύνη τω̨̃ κεκτημένω̨ αὐτήν οὐκ εὐφραίνεται πατὴρ ἐπὶ υἱω̨̃ ἀπαιδεύτω̨ υἱὸς δὲ φρόνιμος εὐφραίνει μητέρα αὐτου̃

²²καρδία εὐφραινομένη εὐεκτει̃ν ποιει̃ ἀνδρὸς δὲ λυπηρου̃ ξηραίνεται τὰ ὀστα̃

²³λαμβάνοντος δω̃ρα ἐν κόλπω̨ ἀδίκως οὐ κατευοδου̃νται ὁδοί ἀσεβὴς δὲ ἐκκλίνει ὁδοὺς δικαιοσύνης

²⁴πρόσωπον συνετὸν ἀνδρὸς σοφου̃ οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ του̃ ἄφρονος ἐπ' ἄκρα γη̃ς

²⁵ὀργὴ πατρὶ υἱὸς ἄφρων καὶ ὀδύνη τη̨̃ τεκούση̨ αὐτου̃

²⁶ζημιου̃ν ἄνδρα δίκαιον οὐ καλόν οὐδὲ ὅσιον ἐπιβουλεύειν δυνάσταις δικαίοις

²⁷ὃς φείδεται ῥη̃μα προέσθαι σκληρόν ἐπιγνώμων μακρόθυμος δὲ ἀνὴρ φρόνιμος

²⁸ἀνοήτω̨ ἐπερωτήσαντι σοφίαν σοφία λογισθήσεται ἐνεὸν δέ τις ἑαυτὸν ποιήσας δόξει φρόνιμος εἰ̃ναι

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 18

¹προφάσεις ζητει̃ ἀνὴρ βουλόμενος χωρίζεσθαι ἀπὸ φίλων ἐν παντὶ δὲ καιρω̨̃ ἐπονείδιστος ἔσται

²οὐ χρείαν ἔχει σοφίας ἐνδεὴς φρενω̃ν μα̃λλον γὰρ ἄγεται ἀφροσύνη̨

³ὅταν ἔλθη̨ ἀσεβὴς εἰς βάθος κακω̃ν καταφρονει̃ ἐπέρχεται δὲ αὐτω̨̃ ἀτιμία καὶ ὄνειδος

⁴ὕδωρ βαθὺ λόγος ἐν καρδία̨ ἀνδρός ποταμὸς δὲ ἀναπηδύει καὶ πηγὴ ζωη̃ς

⁵θαυμάσαι πρόσωπον ἀσεβου̃ς οὐ καλόν οὐδὲ ὅσιον ἐκκλίνειν τὸ δίκαιον ἐν κρίσει

⁶χείλη ἄφρονος ἄγουσιν αὐτὸν εἰς κακά τὸ δὲ στόμα αὐτου̃ τὸ θρασὺ θάνατον ἐπικαλει̃ται

⁷στόμα ἄφρονος συντριβὴ αὐτω̨̃ τὰ δὲ χείλη αὐτου̃ παγὶς τη̨̃ ψυχη̨̃ αὐτου̃

⁸ὀκνηροὺς καταβάλλει φόβος ψυχαὶ δὲ ἀνδρογύνων πεινάσουσιν

⁹ὁ μὴ ἰώμενος ἑαυτὸν ἐν τοι̃ς ἔργοις αὐτου̃ ἀδελφός ἐστιν του̃ λυμαινομένου ἑαυτόν

¹⁰ἐκ μεγαλωσύνης ἰσχύος ὄνομα κυρίου αὐτω̨̃ δὲ προσδραμόντες δίκαιοι ὑψου̃νται

¹¹ὕπαρξις πλουσίου ἀνδρὸς πόλις ὀχυρά ἡ δὲ δόξα αὐτη̃ς μέγα ἐπισκιάζει

¹²πρὸ συντριβη̃ς ὑψου̃ται καρδία ἀνδρός καὶ πρὸ δόξης ταπεινου̃ται

¹³ὃς ἀποκρίνεται λόγον πρὶν ἀκου̃σαι ἀφροσύνη αὐτω̨̃ ἐστιν καὶ ὄνειδος

¹⁴θυμὸν ἀνδρὸς πραΰνει θεράπων φρόνιμος ὀλιγόψυχον δὲ ἄνδρα τίς ὑποίσει

¹⁵καρδία φρονίμου κτα̃ται αἴσθησιν ὠ̃τα δὲ σοφω̃ν ζητει̃ ἔννοιαν

¹⁶δόμα ἀνθρώπου ἐμπλατύνει αὐτὸν καὶ παρὰ δυνάσταις καθιζάνει αὐτόν

¹⁷δίκαιος ἑαυτου̃ κατήγορος ἐν πρωτολογία̨ ὡς δ' ἂν ἐπιβάλη̨ ὁ ἀντίδικος ἐλέγχεται

¹⁸ἀντιλογίας παύει κλη̃ρος ἐν δὲ δυνάσταις ὁρίζει

¹⁹ἀδελφὸς ὑπὸ ἀδελφου̃ βοηθούμενος ὡς πόλις ὀχυρὰ καὶ ὑψηλή ἰσχύει δὲ ὥσπερ τεθεμελιωμένον βασίλειον

²⁰ἀπὸ καρπω̃ν στόματος ἀνὴρ πίμπλησιν κοιλίαν αὐτου̃ ἀπὸ δὲ καρπω̃ν χειλέων αὐτου̃ ἐμπλησθήσεται

²¹θάνατος καὶ ζωὴ ἐν χειρὶ γλώσσης οἱ δὲ κρατου̃ντες αὐτη̃ς ἔδονται τοὺς καρποὺς αὐτη̃ς

²²ὃς εὑ̃ρεν γυναι̃κα ἀγαθήν εὑ̃ρεν χάριτας ἔλαβεν δὲ παρὰ θεου̃ ἱλαρότητα

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 19

¹...

²...

³ἀφροσύνη ἀνδρὸς λυμαίνεται τὰς ὁδοὺς αὐτου̃ τὸν δὲ θεὸν αἰτια̃ται τη̨̃ καρδία̨ αὐτου̃

⁴πλου̃τος προστίθησιν φίλους πολλούς ὁ δὲ πτωχὸς καὶ ἀπὸ του̃ ὑπάρχοντος φίλου λείπεται

⁵μάρτυς ψευδὴς οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται ὁ δὲ ἐγκαλω̃ν ἀδίκως οὐ διαφεύξεται

⁶πολλοὶ θεραπεύουσιν πρόσωπα βασιλέων πα̃ς δὲ ὁ κακὸς γίνεται ὄνειδος ἀνδρί

⁷πα̃ς ὃς ἀδελφὸν πτωχὸν μισει̃ καὶ φιλίας μακρὰν ἔσται ἔννοια ἀγαθὴ τοι̃ς εἰδόσιν αὐτὴν ἐγγιει̃ ἀνὴρ δὲ φρόνιμος εὑρήσει αὐτήν ὁ πολλὰ κακοποιω̃ν τελεσιουργει̃ κακίαν ὃς δὲ ἐρεθίζει λόγους οὐ σωθήσεται

⁸ὁ κτώμενος φρόνησιν ἀγαπα̨̃ ἑαυτόν ὃς δὲ φυλάσσει φρόνησιν εὑρήσει ἀγαθά

⁹μάρτυς ψευδὴς οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται ὃς δ' ἂν ἐκκαύση̨ κακίαν ἀπολει̃ται ὑπ' αὐτη̃ς

¹⁰οὐ συμφέρει ἄφρονι τρυφή καὶ ἐὰν οἰκέτης ἄρξηται μεθ' ὕβρεως δυναστεύειν

¹¹ἐλεήμων ἀνὴρ μακροθυμει̃ τὸ δὲ καύχημα αὐτου̃ ἐπέρχεται παρανόμοις

¹²βασιλέως ἀπειλὴ ὁμοία βρυγμω̨̃ λέοντος ὥσπερ δὲ δρόσος ἐπὶ χόρτω̨ οὕτως τὸ ἱλαρὸν αὐτου̃

¹³αἰσχύνη πατρὶ υἱὸς ἄφρων καὶ οὐχ ἁγναὶ εὐχαὶ ἀπὸ μισθώματος ἑταίρας

¹⁴οἰ̃κον καὶ ὕπαρξιν μερίζουσιν πατέρες παισίν παρὰ δὲ θεου̃ ἁρμόζεται γυνὴ ἀνδρί

¹⁵δειλία κατέχει ἀνδρογύναιον ψυχὴ δὲ ἀεργου̃ πεινάσει

¹⁶ὃς φυλάσσει ἐντολήν τηρει̃ τὴν ἑαυτου̃ ψυχήν ὁ δὲ καταφρονω̃ν τω̃ν ἑαυτου̃ ὁδω̃ν ἀπολει̃ται

¹⁷δανίζει θεω̨̃ ὁ ἐλεω̃ν πτωχόν κατὰ δὲ τὸ δόμα αὐτου̃ ἀνταποδώσει αὐτω̨̃

¹⁸παίδευε υἱόν σου οὕτως γὰρ ἔσται εὔελπις εἰς δὲ ὕβριν μὴ ἐπαίρου τη̨̃ ψυχη̨̃ σου

¹⁹κακόφρων ἀνὴρ πολλὰ ζημιωθήσεται ἐὰν δὲ λοιμεύηται καὶ τὴν ψυχὴν αὐτου̃ προσθήσει

²⁰ἄκουε υἱέ παιδείαν πατρός σου ἵνα σοφὸς γένη̨ ἐπ' ἐσχάτων σου

²¹πολλοὶ λογισμοὶ ἐν καρδία̨ ἀνδρός ἡ δὲ βουλὴ του̃ κυρίου εἰς τὸν αἰω̃να μένει

²²καρπὸς ἀνδρὶ ἐλεημοσύνη κρείσσων δὲ πτωχὸς δίκαιος ἢ πλούσιος ψεύστης

²³φόβος κυρίου εἰς ζωὴν ἀνδρί ὁ δὲ ἄφοβος αὐλισθήσεται ἐν τόποις οὑ̃ οὐκ ἐπισκοπει̃ται γνω̃σις

²⁴ὁ ἐγκρύπτων εἰς τὸν κόλπον αὐτου̃ χει̃ρας ἀδίκως οὐδὲ τω̨̃ στόματι οὐ μὴ προσαγάγη̨ αὐτάς

²⁵λοιμου̃ μαστιγουμένου ἄφρων πανουργότερος γίνεται ἐὰν δὲ ἐλέγχη̨ς ἄνδρα φρόνιμον νοήσει αἴσθησιν

²⁶ὁ ἀτιμάζων πατέρα καὶ ἀπωθούμενος μητέρα αὐτου̃ καταισχυνθήσεται καὶ ἐπονείδιστος ἔσται

²⁷υἱὸς ἀπολειπόμενος φυλάξαι παιδείαν πατρὸς μελετήσει ῥήσεις κακάς

²⁸ὁ ἐγγυώμενος παι̃δα ἄφρονα καθυβρίζει δικαίωμα στόμα δὲ ἀσεβω̃ν καταπίεται κρίσεις

²⁹ἑτοιμάζονται ἀκολάστοις μάστιγες καὶ τιμωρίαι ὤμοις ἀφρόνων

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 20

¹ἀκόλαστον οἰ̃νος καὶ ὑβριστικὸν μέθη πα̃ς δὲ ὁ συμμειγνύμενος αὐτη̨̃ οὐκ ἔσται σοφός

²οὐ διαφέρει ἀπειλὴ βασιλέως θυμου̃ λέοντος ὁ δὲ παροξύνων αὐτὸν ἁμαρτάνει εἰς τὴν ἑαυτου̃ ψυχήν

³δόξα ἀνδρὶ ἀποστρέφεσθαι λοιδορίας πα̃ς δὲ ἄφρων τοιούτοις συμπλέκεται

⁴ὀνειδιζόμενος ὀκνηρὸς οὐκ αἰσχύνεται ὡσαύτως καὶ ὁ δανιζόμενος σι̃τον ἐν ἀμήτω̨

⁵ὕδωρ βαθὺ βουλὴ ἐν καρδία̨ ἀνδρός ἀνὴρ δὲ φρόνιμος ἐξαντλήσει αὐτήν

⁶μέγα ἄνθρωπος καὶ τίμιον ἀνὴρ ἐλεήμων ἄνδρα δὲ πιστὸν ἔργον εὑρει̃ν

⁷ὃς ἀναστρέφεται ἄμωμος ἐν δικαιοσύνη̨ μακαρίους τοὺς παι̃δας αὐτου̃ καταλείψει

⁸ὅταν βασιλεὺς δίκαιος καθίση̨ ἐπὶ θρόνου οὐκ ἐναντιου̃ται ἐν ὀφθαλμοι̃ς αὐτου̃ πα̃ν πονηρόν

⁹τίς καυχήσεται ἁγνὴν ἔχειν τὴν καρδίαν ἢ τίς παρρησιάσεται καθαρὸς εἰ̃ναι ἀπὸ ἁμαρτιω̃ν

¹⁰στάθμιον μέγα καὶ μικρὸν καὶ μέτρα δισσά ἀκάθαρτα ἐνώπιον κυρίου καὶ ἀμφότερα

¹¹καὶ ὁ ποιω̃ν αὐτὰ ἐν τοι̃ς ἐπιτηδεύμασιν αὐτου̃ συμποδισθήσεται νεανίσκος μετὰ ὁσίου καὶ εὐθει̃α ἡ ὁδὸς αὐτου̃

¹²οὐ̃ς ἀκούει καὶ ὀφθαλμὸς ὁρα̨̃ κυρίου ἔργα καὶ ἀμφότερα

¹³μὴ ἀγάπα καταλαλει̃ν ἵνα μὴ ἐξαρθη̨̃ς διάνοιξον τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἐμπλήσθητι ἄρτων

¹⁴...

¹⁵...

¹⁶...

¹⁷...

¹⁸...

¹⁹...

²⁰...

²¹...

²²...

²³βδέλυγμα κυρίω̨ δισσὸν στάθμιον καὶ ζυγὸς δόλιος οὐ καλὸν ἐνώπιον αὐτου̃

²⁴παρὰ κυρίου εὐθύνεται τὰ διαβήματα ἀνδρί θνητὸς δὲ πω̃ς ἂν νοήσαι τὰς ὁδοὺς αὐτου̃

²⁵παγὶς ἀνδρὶ ταχύ τι τω̃ν ἰδίων ἁγιάσαι μετὰ γὰρ τὸ εὔξασθαι μετανοει̃ν γίνεται

²⁶λικμήτωρ ἀσεβω̃ν βασιλεὺς σοφὸς καὶ ἐπιβαλει̃ αὐτοι̃ς τροχόν

²⁷φω̃ς κυρίου πνοὴ ἀνθρώπων ὃς ἐρευνα̨̃ ταμίεια κοιλίας

²⁸ἐλεημοσύνη καὶ ἀλήθεια φυλακὴ βασιλει̃ καὶ περικυκλώσουσιν ἐν δικαιοσύνη̨ τὸν θρόνον αὐτου̃

²⁹κόσμος νεανίαις σοφία δόξα δὲ πρεσβυτέρων πολιαί

³⁰ὑπώπια καὶ συντρίμματα συναντα̨̃ κακοι̃ς πληγαὶ δὲ εἰς ταμίεια κοιλίας

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 21

¹ὥσπερ ὁρμὴ ὕδατος οὕτως καρδία βασιλέως ἐν χειρὶ θεου̃ οὑ̃ ἐὰν θέλων νεύση̨ ἐκει̃ ἔκλινεν αὐτήν

²πα̃ς ἀνὴρ φαίνεται ἑαυτω̨̃ δίκαιος κατευθύνει δὲ καρδίας κύριος

³ποιει̃ν δίκαια καὶ ἀληθεύειν ἀρεστὰ παρὰ θεω̨̃ μα̃λλον ἢ θυσιω̃ν αἱ̃μα

⁴μεγαλόφρων ἐφ' ὕβρει θρασυκάρδιος λαμπτὴρ δὲ ἀσεβω̃ν ἁμαρτία

⁵...

⁶ὁ ἐνεργω̃ν θησαυρίσματα γλώσση̨ ψευδει̃ μάταια διώκει ἐπὶ παγίδας θανάτου

⁷ὄλεθρος ἀσεβέσιν ἐπιξενωθήσεται οὐ γὰρ βούλονται πράσσειν τὰ δίκαια

⁸πρὸς τοὺς σκολιοὺς σκολιὰς ὁδοὺς ἀποστέλλει ὁ θεός ἁγνὰ γὰρ καὶ ὀρθὰ τὰ ἔργα αὐτου̃

⁹κρει̃σσον οἰκει̃ν ἐπὶ γωνίας ὑπαίθρου ἢ ἐν κεκονιαμένοις μετὰ ἀδικίας καὶ ἐν οἴκω̨ κοινω̨̃

¹⁰ψυχὴ ἀσεβου̃ς οὐκ ἐλεηθήσεται ὑπ' οὐδενὸς τω̃ν ἀνθρώπων

¹¹ζημιουμένου ἀκολάστου πανουργότερος γίνεται ὁ ἄκακος συνίων δὲ σοφὸς δέξεται γνω̃σιν

¹²συνίει δίκαιος καρδίας ἀσεβω̃ν καὶ φαυλίζει ἀσεβει̃ς ἐν κακοι̃ς

¹³ὃς φράσσει τὰ ὠ̃τα του̃ μὴ ἐπακου̃σαι ἀσθενου̃ς καὶ αὐτὸς ἐπικαλέσεται καὶ οὐκ ἔσται ὁ εἰσακούων

¹⁴δόσις λάθριος ἀνατρέπει ὀργάς δώρων δὲ ὁ φειδόμενος θυμὸν ἐγείρει ἰσχυρόν

¹⁵εὐφροσύνη δικαίων ποιει̃ν κρίμα ὅσιος δὲ ἀκάθαρτος παρὰ κακούργοις

¹⁶ἀνὴρ πλανώμενος ἐξ ὁδου̃ δικαιοσύνης ἐν συναγωγη̨̃ γιγάντων ἀναπαύσεται

¹⁷ἀνὴρ ἐνδεὴς ἀγαπα̨̃ εὐφροσύνην φιλω̃ν οἰ̃νον καὶ ἔλαιον εἰς πλου̃τον

¹⁸περικάθαρμα δὲ δικαίου ἄνομος

¹⁹κρει̃σσον οἰκει̃ν ἐν γη̨̃ ἐρήμω̨ ἢ μετὰ γυναικὸς μαχίμου καὶ γλωσσώδους καὶ ὀργίλου

²⁰θησαυρὸς ἐπιθυμητὸς ἀναπαύσεται ἐπὶ στόματος σοφου̃ ἄφρονες δὲ ἄνδρες καταπίονται αὐτόν

²¹ὁδὸς δικαιοσύνης καὶ ἐλεημοσύνης εὑρήσει ζωὴν καὶ δόξαν

²²πόλεις ὀχυρὰς ἐπέβη σοφὸς καὶ καθει̃λεν τὸ ὀχύρωμα ἐφ' ὡ̨̃ ἐπεποίθεισαν οἱ ἀσεβει̃ς

²³ὃς φυλάσσει τὸ στόμα αὐτου̃ καὶ τὴν γλω̃σσαν διατηρει̃ ἐκ θλίψεως τὴν ψυχὴν αὐτου̃

²⁴θρασὺς καὶ αὐθάδης καὶ ἀλαζὼν λοιμὸς καλει̃ται ὃς δὲ μνησικακει̃ παράνομος

²⁵ἐπιθυμίαι ὀκνηρὸν ἀποκτείνουσιν οὐ γὰρ προαιρου̃νται αἱ χει̃ρες αὐτου̃ ποιει̃ν τι

²⁶ἀσεβὴς ἐπιθυμει̃ ὅλην τὴν ἡμέραν ἐπιθυμίας κακάς ὁ δὲ δίκαιος ἐλεα̨̃ καὶ οἰκτίρει ἀφειδω̃ς

²⁷θυσίαι ἀσεβω̃ν βδέλυγμα κυρίω̨ καὶ γὰρ παρανόμως προσφέρουσιν αὐτάς

²⁸μάρτυς ψευδὴς ἀπολει̃ται ἀνὴρ δὲ ὑπήκοος φυλασσόμενος λαλήσει

²⁹ἀσεβὴς ἀνὴρ ἀναιδω̃ς ὑφίσταται προσώπω̨ ὁ δὲ εὐθὴς αὐτὸς συνίει τὰς ὁδοὺς αὐτου̃

³⁰οὐκ ἔστιν σοφία οὐκ ἔστιν ἀνδρεία οὐκ ἔστιν βουλὴ πρὸς τὸν ἀσεβη̃

³¹ἵππος ἑτοιμάζεται εἰς ἡμέραν πολέμου παρὰ δὲ κυρίου ἡ βοήθεια

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 22

¹αἱρετώτερον ὄνομα καλὸν ἢ πλου̃τος πολύς ὑπὲρ δὲ ἀργύριον καὶ χρυσίον χάρις ἀγαθή

²πλούσιος καὶ πτωχὸς συνήντησαν ἀλλήλοις ἀμφοτέρους δὲ ὁ κύριος ἐποίησεν

³πανου̃ργος ἰδὼν πονηρὸν τιμωρούμενον κραταιω̃ς αὐτὸς παιδεύεται οἱ δὲ ἄφρονες παρελθόντες ἐζημιώθησαν

⁴γενεὰ σοφίας φόβος κυρίου καὶ πλου̃τος καὶ δόξα καὶ ζωή

⁵τρίβολοι καὶ παγίδες ἐν ὁδοι̃ς σκολιαι̃ς ὁ δὲ φυλάσσων τὴν ἑαυτου̃ ψυχὴν ἀφέξεται αὐτω̃ν

⁶...

⁷πλούσιοι πτωχω̃ν ἄρξουσιν καὶ οἰκέται ἰδίοις δεσπόταις δανιου̃σιν

⁸ὁ σπείρων φαυ̃λα θερίσει κακά πληγὴν δὲ ἔργων αὐτου̃ συντελέσει

⁹ὁ ἐλεω̃ν πτωχὸν αὐτὸς διατραφήσεται τω̃ν γὰρ ἑαυτου̃ ἄρτων ἔδωκεν τω̨̃ πτωχω̨̃

¹⁰ἔκβαλε ἐκ συνεδρίου λοιμόν καὶ συνεξελεύσεται αὐτω̨̃ νει̃κος ὅταν γὰρ καθίση̨ ἐν συνεδρίω̨ πάντας ἀτιμάζει

¹¹ἀγαπα̨̃ κύριος ὁσίας καρδίας δεκτοὶ δὲ αὐτω̨̃ πάντες ἄμωμοι χείλεσιν ποιμαίνει βασιλεύς

¹²οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ κυρίου διατηρου̃σιν αἴσθησιν φαυλίζει δὲ λόγους παράνομος

¹³προφασίζεται καὶ λέγει ὀκνηρός λέων ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς ἐν δὲ ται̃ς πλατείαις φονευταί

¹⁴βόθρος βαθὺς στόμα παρανόμου ὁ δὲ μισηθεὶς ὑπὸ κυρίου ἐμπεσει̃ται εἰς αὐτόν

¹⁵ἄνοια ἐξη̃πται καρδίας νέου ῥάβδος δὲ καὶ παιδεία μακρὰν ἀπ' αὐτου̃

¹⁶ὁ συκοφαντω̃ν πένητα πολλὰ ποιει̃ τὰ ἑαυτου̃ δίδωσιν δὲ πλουσίω̨ ἐπ' ἐλάσσονι

¹⁷λόγοις σοφω̃ν παράβαλλε σὸν οὐ̃ς καὶ ἄκουε ἐμὸν λόγον τὴν δὲ σὴν καρδίαν ἐπίστησον ἵνα γνω̨̃ς ὅτι καλοί εἰσιν

¹⁸καὶ ἐὰν ἐμβάλη̨ς αὐτοὺς εἰς τὴν καρδίαν σου εὐφρανου̃σίν σε ἅμα ἐπὶ σοι̃ς χείλεσιν

¹⁹ἵνα σου γένηται ἐπὶ κύριον ἡ ἐλπὶς καὶ γνωρίση̨ σοι τὴν ὁδὸν αὐτου̃

²⁰καὶ σὺ δὲ ἀπόγραψαι αὐτὰ σεαυτω̨̃ τρισσω̃ς εἰς βουλὴν καὶ γνω̃σιν ἐπὶ τὸ πλάτος τη̃ς καρδίας σου

²¹διδάσκω οὐ̃ν σε ἀληθη̃ λόγον καὶ γνω̃σιν ἀγαθὴν ὑπακούειν του̃ ἀποκρίνεσθαι λόγους ἀληθείας τοι̃ς προβαλλομένοις σοι

²²μὴ ἀποβιάζου πένητα πτωχὸς γάρ ἐστιν καὶ μὴ ἀτιμάση̨ς ἀσθενη̃ ἐν πύλαις

²³ὁ γὰρ κύριος κρινει̃ αὐτου̃ τὴν κρίσιν καὶ ῥύση̨ σὴν ἄσυλον ψυχήν

²⁴μὴ ἴσθι ἑται̃ρος ἀνδρὶ θυμώδει φίλω̨ δὲ ὀργίλω̨ μὴ συναυλίζου

²⁵μήποτε μάθη̨ς τω̃ν ὁδω̃ν αὐτου̃ καὶ λάβη̨ς βρόχους τη̨̃ ση̨̃ ψυχη̨̃

²⁶μὴ δίδου σεαυτὸν εἰς ἐγγύην αἰσχυνόμενος πρόσωπον

²⁷ἐὰν γὰρ μὴ ἔχη̨ς πόθεν ἀποτείση̨ς λήμψονται τὸ στρω̃μα τὸ ὑπὸ τὰς πλευράς σου

²⁸μὴ μέταιρε ὅρια αἰώνια ἃ ἔθεντο οἱ πατέρες σου

²⁹ὁρατικὸν ἄνδρα καὶ ὀξὺν ἐν τοι̃ς ἔργοις αὐτου̃ βασιλευ̃σι δει̃ παρεστάναι καὶ μὴ παρεστάναι ἀνδράσι νωθροι̃ς

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 23

¹ἐὰν καθίση̨ς δειπνει̃ν ἐπὶ τραπέζης δυναστω̃ν νοητω̃ς νόει τὰ παρατιθέμενά σοι

²καὶ ἐπίβαλλε τὴν χει̃ρά σου εἰδὼς ὅτι τοιαυ̃τά σε δει̃ παρασκευάσαι

³εἰ δὲ ἀπληστότερος εἰ̃ μὴ ἐπιθύμει τω̃ν ἐδεσμάτων αὐτου̃ ταυ̃τα γὰρ ἔχεται ζωη̃ς ψευδου̃ς

⁴μὴ παρεκτείνου πένης ὢν πλουσίω̨ τη̨̃ δὲ ση̨̃ ἐννοία̨ ἀπόσχου

⁵ἐὰν ἐπιστήση̨ς τὸ σὸν ὄμμα πρὸς αὐτόν οὐδαμου̃ φανει̃ται κατεσκεύασται γὰρ αὐτω̨̃ πτέρυγες ὥσπερ ἀετου̃ καὶ ὑποστρέφει εἰς τὸν οἰ̃κον του̃ προεστηκότος αὐτου̃

⁶μὴ συνδείπνει ἀνδρὶ βασκάνω̨ μηδὲ ἐπιθύμει τω̃ν βρωμάτων αὐτου̃

⁷ὃν τρόπον γὰρ εἴ τις καταπίοι τρίχα οὕτως ἐσθίει καὶ πίνει

⁸μηδὲ πρὸς σὲ εἰσαγάγη̨ς αὐτὸν καὶ φάγη̨ς τὸν ψωμόν σου μετ' αὐτου̃ ἐξεμέσει γὰρ αὐτὸν καὶ λυμανει̃ται τοὺς λόγους σου τοὺς καλούς

⁹εἰς ὠ̃τα ἄφρονος μηδὲν λέγε μήποτε μυκτηρίση̨ τοὺς συνετοὺς λόγους σου

¹⁰μὴ μεταθη̨̃ς ὅρια αἰώνια εἰς δὲ κτη̃μα ὀρφανω̃ν μὴ εἰσέλθη̨ς

¹¹ὁ γὰρ λυτρούμενος αὐτοὺς κύριος κραταιός ἐστιν καὶ κρινει̃ τὴν κρίσιν αὐτω̃ν μετὰ σου̃

¹²δὸς εἰς παιδείαν τὴν καρδίαν σου τὰ δὲ ὠ̃τά σου ἑτοίμασον λόγοις αἰσθήσεως

¹³μὴ ἀπόσχη̨ νήπιον παιδεύειν ὅτι ἐὰν πατάξη̨ς αὐτὸν ῥάβδω̨ οὐ μὴ ἀποθάνη̨

¹⁴σὺ μὲν γὰρ πατάξεις αὐτὸν ῥάβδω̨ τὴν δὲ ψυχὴν αὐτου̃ ἐκ θανάτου ῥύση̨

¹⁵υἱέ ἐὰν σοφὴ γένηταί σου ἡ καρδία εὐφρανει̃ς καὶ τὴν ἐμὴν καρδίαν

¹⁶καὶ ἐνδιατρίψει λόγοις τὰ σὰ χείλη πρὸς τὰ ἐμὰ χείλη ἐὰν ὀρθὰ ὠ̃σιν

¹⁷μὴ ζηλούτω ἡ καρδία σου ἁμαρτωλούς ἀλλὰ ἐν φόβω̨ κυρίου ἴσθι ὅλην τὴν ἡμέραν

¹⁸ἐὰν γὰρ τηρήση̨ς αὐτά ἔσται σοι ἔκγονα ἡ δὲ ἐλπίς σου οὐκ ἀποστήσεται

¹⁹ἄκουε υἱέ καὶ σοφὸς γίνου καὶ κατεύθυνε ἐννοίας ση̃ς καρδίας

²⁰μὴ ἴσθι οἰνοπότης μηδὲ ἐκτείνου συμβολαι̃ς κρεω̃ν τε ἀγορασμοι̃ς

²¹πα̃ς γὰρ μέθυσος καὶ πορνοκόπος πτωχεύσει καὶ ἐνδύσεται διερρηγμένα καὶ ῥακώδη πα̃ς ὑπνώδης

²²ἄκουε υἱέ πατρὸς του̃ γεννήσαντός σε καὶ μὴ καταφρόνει ὅτι γεγήρακέν σου ἡ μήτηρ

²³...

²⁴καλω̃ς ἐκτρέφει πατὴρ δίκαιος ἐπὶ δὲ υἱω̨̃ σοφω̨̃ εὐφραίνεται ἡ ψυχὴ αὐτου̃

²⁵εὐφραινέσθω ὁ πατὴρ καὶ ἡ μήτηρ ἐπὶ σοί καὶ χαιρέτω ἡ τεκου̃σά σε

²⁶δός μοι υἱέ σὴν καρδίαν οἱ δὲ σοὶ ὀφθαλμοὶ ἐμὰς ὁδοὺς τηρείτωσαν

²⁷πίθος γὰρ τετρημένος ἐστὶν ἀλλότριος οἰ̃κος καὶ φρέαρ στενὸν ἀλλότριον

²⁸οὑ̃τος γὰρ συντόμως ἀπολει̃ται καὶ πα̃ς παράνομος ἀναλωθήσεται

²⁹τίνι οὐαί τίνι θόρυβος τίνι κρίσις τίνι ἀηδίαι καὶ λέσχαι τίνι συντρίμματα διὰ κενη̃ς τίνος πέλειοι οἱ ὀφθαλμοί

³⁰οὐ τω̃ν ἐγχρονιζόντων ἐν οἴνοις οὐ τω̃ν ἰχνευόντων που̃ πότοι γίνονται

³¹μὴ μεθύσκεσθε οἴνω̨ ἀλλὰ ὁμιλει̃τε ἀνθρώποις δικαίοις καὶ ὁμιλει̃τε ἐν περιπάτοις ἐὰν γὰρ εἰς τὰς φιάλας καὶ τὰ ποτήρια δω̨̃ς τοὺς ὀφθαλμούς σου ὕστερον περιπατήσεις γυμνότερος ὑπέρου

³²τὸ δὲ ἔσχατον ὥσπερ ὑπὸ ὄφεως πεπληγὼς ἐκτείνεται καὶ ὥσπερ ὑπὸ κεράστου διαχει̃ται αὐτω̨̃ ὁ ἰός

³³οἱ ὀφθαλμοί σου ὅταν ἴδωσιν ἀλλοτρίαν τὸ στόμα σου τότε λαλήσει σκολιά

³⁴καὶ κατακείση̨ ὥσπερ ἐν καρδία̨ θαλάσσης καὶ ὥσπερ κυβερνήτης ἐν πολλω̨̃ κλύδωνι

³⁵ἐρει̃ς δέ τύπτουσίν με καὶ οὐκ ἐπόνεσα καὶ ἐνέπαιξάν μοι ἐγὼ δὲ οὐκ ἤ̨δειν πότε ὄρθρος ἔσται ἵνα ἐλθὼν ζητήσω μεθ' ὡ̃ν συνελεύσομαι

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 24

¹υἱέ μὴ ζηλώση̨ς κακοὺς ἄνδρας μηδὲ ἐπιθυμήση̨ς εἰ̃ναι μετ' αὐτω̃ν

²ψεύδη γὰρ μελετα̨̃ ἡ καρδία αὐτω̃ν καὶ πόνους τὰ χείλη αὐτω̃ν λαλει̃

³μετὰ σοφίας οἰκοδομει̃ται οἰ̃κος καὶ μετὰ συνέσεως ἀνορθου̃ται

⁴μετὰ αἰσθήσεως ἐμπίμπλαται ταμίεια ἐκ παντὸς πλούτου τιμίου καὶ καλου̃

⁵κρείσσων σοφὸς ἰσχυρου̃ καὶ ἀνὴρ φρόνησιν ἔχων γεωργίου μεγάλου

⁶μετὰ κυβερνήσεως γίνεται πόλεμος βοήθεια δὲ μετὰ καρδίας βουλευτικη̃ς

⁷σοφία καὶ ἔννοια ἀγαθὴ ἐν πύλαις σοφω̃ν σοφοὶ οὐκ ἐκκλίνουσιν ἐκ στόματος κυρίου

⁸ἀλλὰ λογίζονται ἐν συνεδρίοις ἀπαιδεύτοις συναντα̨̃ θάνατος

⁹ἀποθνή̨σκει δὲ ἄφρων ἐν ἁμαρτίαις ἀκαθαρσία δὲ ἀνδρὶ λοιμω̨̃ ἐμμολυνθήσεται

¹⁰ἐν ἡμέρα̨ κακη̨̃ καὶ ἐν ἡμέρα̨ θλίψεως ἕως ἂν ἐκλίπη̨

¹¹ῥυ̃σαι ἀγομένους εἰς θάνατον καὶ ἐκπρίου κτεινομένους μὴ φείση̨

¹²ἐὰν δὲ εἴπη̨ς οὐκ οἰ̃δα του̃τον γίνωσκε ὅτι κύριος καρδίας πάντων γινώσκει καὶ ὁ πλάσας πνοὴν πα̃σιν αὐτὸς οἰ̃δεν πάντα ὃς ἀποδίδωσιν ἑκάστω̨ κατὰ τὰ ἔργα αὐτου̃

¹³φάγε μέλι υἱέ ἀγαθὸν γὰρ κηρίον ἵνα γλυκανθη̨̃ σου ὁ φάρυγξ

¹⁴οὕτως αἰσθήση̨ σοφίαν τη̨̃ ση̨̃ ψυχη̨̃ ἐὰν γὰρ εὕρη̨ς ἔσται καλὴ ἡ τελευτή σου καὶ ἐλπίς σε οὐκ ἐγκαταλείψει

¹⁵μὴ προσαγάγη̨ς ἀσεβη̃ νομη̨̃ δικαίων μηδὲ ἀπατηθη̨̃ς χορτασία̨ κοιλίας

¹⁶ἑπτάκι γὰρ πεσει̃ται ὁ δίκαιος καὶ ἀναστήσεται οἱ δὲ ἀσεβει̃ς ἀσθενήσουσιν ἐν κακοι̃ς

¹⁷ἐὰν πέση̨ ὁ ἐχθρός σου μὴ ἐπιχαρη̨̃ς αὐτω̨̃ ἐν δὲ τω̨̃ ὑποσκελίσματι αὐτου̃ μὴ ἐπαίρου

¹⁸ὅτι ὄψεται κύριος καὶ οὐκ ἀρέσει αὐτω̨̃ καὶ ἀποστρέψει τὸν θυμὸν αὐτου̃ ἀπ' αὐτου̃

¹⁹μὴ χαι̃ρε ἐπὶ κακοποιοι̃ς μηδὲ ζήλου ἁμαρτωλούς

²⁰οὐ γὰρ μὴ γένηται ἔκγονα πονηρω̃ν λαμπτὴρ δὲ ἀσεβω̃ν σβεσθήσεται

²¹φοβου̃ τὸν θεόν υἱέ καὶ βασιλέα καὶ μηθετέρω̨ αὐτω̃ν ἀπειθήση̨ς

²²ἐξαίφνης γὰρ τείσονται τοὺς ἀσεβει̃ς τὰς δὲ τιμωρίας ἀμφοτέρων τίς γνώσεται

²³ταυ̃τα δὲ λέγω ὑμι̃ν τοι̃ς σοφοι̃ς ἐπιγινώσκειν αἰδει̃σθαι πρόσωπον ἐν κρίσει οὐ καλόν

²⁴ὁ εἰπὼν τὸν ἀσεβη̃ δίκαιός ἐστιν ἐπικατάρατος λαοι̃ς ἔσται καὶ μισητὸς εἰς ἔθνη

²⁵οἱ δὲ ἐλέγχοντες βελτίους φανου̃νται ἐπ' αὐτοὺς δὲ ἥξει εὐλογία ἀγαθή

²⁶χείλη δὲ φιλήσουσιν ἀποκρινόμενα λόγους ἀγαθούς

²⁷ἑτοίμαζε εἰς τὴν ἔξοδον τὰ ἔργα σου καὶ παρασκευάζου εἰς τὸν ἀγρὸν καὶ πορεύου κατόπισθέν μου καὶ ἀνοικοδομήσεις τὸν οἰ̃κόν σου

²⁸μὴ ἴσθι ψευδὴς μάρτυς ἐπὶ σὸν πολίτην μηδὲ πλατύνου σοι̃ς χείλεσιν

²⁹μὴ εἴπη̨ς ὃν τρόπον ἐχρήσατό μοι χρήσομαι αὐτω̨̃ τείσομαι δὲ αὐτὸν ἅ με ἠδίκησεν

³⁰ὥσπερ γεώργιον ἀνὴρ ἄφρων καὶ ὥσπερ ἀμπελὼν ἄνθρωπος ἐνδεὴς φρενω̃ν

³¹ἐὰν ἀφη̨̃ς αὐτόν χερσωθήσεται καὶ χορτομανήσει ὅλος καὶ γίνεται ἐκλελειμμένος οἱ δὲ φραγμοὶ τω̃ν λίθων αὐτου̃ κατασκάπτονται

³²ὕστερον ἐγὼ μετενόησα ἐπέβλεψα του̃ ἐκλέξασθαι παιδείαν

³³ὀλίγον νυστάζω ὀλίγον δὲ καθυπνω̃ ὀλίγον δὲ ἐναγκαλίζομαι χερσὶν στήθη

³⁴ἐὰν δὲ του̃το ποιη̨̃ς ἥξει προπορευομένη ἡ πενία σου καὶ ἡ ἔνδειά σου ὥσπερ ἀγαθὸς δρομεύς

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 25

¹υἱέ μὴ ζηλώση̨ς κακοὺς ἄνδρας μηδὲ ἐπιθυμήση̨ς εἰ̃ναι μετ' αὐτω̃ν Αὗται αἱ παιδεῖαι Σαλωμῶντος αἱ ἀδιάκριτοι,ἃς ἐξεγράψαντο οἱ φίλοι Εζεκιου τοῦ βασιλέως τῆς Ιουδαίας.

²Δόξα θεοῦ κρύπτει λόγον, δόξα δὲ βασιλέως τιμᾷ πράγματα.

³οὐρανὸς ὑψηλός, γῆ δὲ βαθεῖα, καρδία δὲ βασιλέως ἀνεξέλεγκτος.

⁴τύπτε ἀδόκιμον ἀργύριον, καὶ καθαρισθήσεται καθαρὸν ἅπαν·

⁵κτεῖνε ἀσεβεῖς ἐκ προσώπου βασιλέως, καὶ κατορθώσει ἐν δικαιοσύνῃ ὁ θρόνος αὐτοῦ.

⁶μὴ ἀλαζονεύου ἐνώπιον βασιλέως μηδὲ ἐν τόποις δυναστῶν ὑφίστασο·

⁷κρεῖσσον γάρ σοι τὸ ῥηθῆναι ᾿Ανάβαινε πρός με, ἢ ταπεινῶσαί σε ἐν προσώπῳ δυνάστου. ἃ εἶδον οἱ ὀφθαλμοί σου, λέγε.

⁸μὴ πρόσπιπτε εἰς μάχην ταχέως, ἵνα μὴ μεταμεληθῇς ἐπ᾽ ἐσχάτων. ἡνίκα ἄν σε ὀνειδίσῃ ὁ σὸς φίλος,

⁹ἀναχώρει εἰς τὰ ὀπίσω, μὴ καταφρόνει,

¹⁰μή σε ὀνειδίσῃ μὲν ὁ φίλος, ἡ δὲ μάχη σου καὶ ἡ ἔχθρα οὐκ ἀπέσται, ἀλλ᾽ ἔσται σοι ἴση θανάτῳ. χάρις καὶ φιλία ἐλευθεροῖ, ἃς τήρησον σεαυτῷ, ἵνα μὴ ἐπονείδιστος γένῃ, ἀλλὰ φύλαξον τὰς ὁδούς σου εὐσυναλλάκτως.

¹¹μῆλον χρυσοῦν ἐν ὁρμίσκῳ σαρδίου, οὕτως εἰπεῖν λόγον.

¹²εἰς ἐνώτιον χρυσοῦν σάρδιον πολυτελὲς δέδεται, λόγος σοφὸς εἰς εὐήκοον οὖς.

¹³ὥσπερ ἔξοδος χιόνος ἐν ἀμήτῳ κατὰ καῦμα ὠφελεῖ, οὕτως ἄγγελος πιστὸς τοὺς ἀποστείλαντας αὐτόν· ψυχὰς γὰρ τῶν αὐτῷ χρωμένων ὠφελεῖ.

¹⁴ὥσπερ ἄνεμοι καὶ νέφη καὶ ὑετοὶ ἐπιφανέστατοι, οὕτως οἱ καυχώμενοι ἐπὶ δόσει ψευδεῖ.

¹⁵ἐν μακροθυμίᾳ εὐοδία βασιλεῦσιν, γλῶσσα δὲ μαλακὴ συντρίβει ὀστᾶ.

¹⁶μέλι εὑρὼν φάγε τὸ ἱκανόν, μήποτε πλησθεὶς ἐξεμέσῃς.

¹⁷σπάνιον εἴσαγε σὸν πόδα πρὸς τὸν σεαυτοῦ φίλον, μήποτε πλησθείς σου μισήσῃ σε.

¹⁸ῥόπαλον καὶ μάχαιρα καὶ τόξευμα ἀκιδωτόν, οὕτως καὶ ἀνὴρ ὁ καταμαρτυρῶν τοῦ φίλου αὐτοῦ μαρτυρίαν ψευδῆ.

¹⁹ὀδοὺς κακοῦ καὶ ποὺς παρανόμου ὀλεῖται ἐν ἡμέρᾳ κακῇ.

²⁰ὥσπερ ὄξος ἕλκει ἀσύμφορον, οὕτως προσπεσὸν πάθος ἐν σώματι καρδίαν λυπεῖ. ὥσπερ σὴς ἱματίῳ καὶ σκώληξ ξύλῳ, οὕτως λύπη ἀνδρὸς βλάπτει καρδίαν.

²¹ἐὰν πεινᾷ ὁ ἐχθρός σου, τρέφε αὐτόν, ἐὰν διψᾷ, πότιζε αὐτόν·

²²τοῦτο γὰρ ποιῶν ἄνθρακας πυρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, ὁ δὲ κύριος ἀνταποδώσει σοι ἀγαθά.

²³ἄνεμος βορέας ἐξεγείρει νέφη, πρόσωπον δὲ ἀναιδὲς γλῶσσαν ἐρεθίζει.

²⁴κρεῖττον οἰκεῖν ἐπὶ γωνίας δώματος ἢ μετὰ γυναικὸς λοιδόρου ἐν οἰκίᾳ κοινῇ.

²⁵ὥσπερ ὕδωρ ψυχρὸν ψυχῇ διψώσῃ προσηνές, οὕτως ἀγγελία ἀγαθὴ ἐκ γῆς μακρόθεν.

²⁶ὥσπερ εἴ τις πηγὴν φράσσοι καὶ ὕδατος ἔξοδον λυμαίνοιτο, οὕτως ἄκοσμον δίκαιον πεπτωκέναι ἐνώπιον ἀσεβοῦς.

²⁷ἐσθίειν μέλι πολὺ οὐ καλόν, τιμᾶν δὲ χρὴ λόγους ἐνδόξους.

²⁸ὥσπερ πόλις τὰ τείχη καταβεβλημένη καὶ ἀτείχιστος, οὕτως ἀνὴρ ὃς οὐ μετὰ βουλῆς τι πράσσει.

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 26

¹ὥσπερ δρόσος ἐν ἀμήτῳ καὶ ὥσπερ ὑετὸς ἐν θέρει, οὕτως οὐκ ἔστιν ἄφρονι τιμή.

²ὥσπερ ὄρνεα πέταται καὶ στρουθοί, οὕτως ἀρὰ ματαία οὐκ ἐπελεύσεται οὐδενί.

³ὥσπερ μάστιξ ἵππῳ καὶ κέντρον ὄνῳ, οὕτως ῥάβδος ἔθνει παρανόμῳ.

⁴μὴ ἀποκρίνου ἄφρονι πρὸς τὴν ἐκείνου ἀφροσύνην, ἵνα μὴ ὅμοιος γένῃ αὐτῷ·

⁵ἀλλὰ ἀποκρίνου ἄφρονι κατὰ τὴν ἀφροσύνην αὐτοῦ, ἵνα μὴ φαίνηται σοφὸς παρ᾽ ἑαυτῷ.

⁶ἐκ τῶν ἑαυτοῦ ποδῶν ὄνειδος πίεται ὁ ἀποστείλας δι᾽ ἀγγέλου ἄφρονος λόγον.

⁷ἀφελοῦ πορείαν σκελῶν καὶ παροιμίαν ἐκ στόματος ἀφρόνων.

⁸ὃς ἀποδεσμεύει λίθον ἐν σφενδόνῃ, ὅμοιός ἐστιν τῷ διδόντι ἄφρονι δόξαν.

⁹ἄκανθαι φύονται ἐν χειρὶ τοῦ μεθύσου, δουλεία δὲ ἐν χειρὶ τῶν ἀφρόνων.

¹⁰πολλὰ χειμάζεται πᾶσα σὰρξ ἀφρόνων· συντρίβεται γὰρ ἡ ἔκστασις αὐτῶν.

¹¹ὥσπερ κύων ὅταν ἐπέλθῃ ἐπὶ τὸν ἑαυτοῦ ἔμετον καὶ μισητὸς γένηται, οὕτως ἄφρων τῇ ἑαυτοῦ κακίᾳ ἀναστρέψας ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ ἁμαρτίαν. ἔστιν αἰσχύνη ἐπάγουσα ἁμαρτίαν, καὶ ἔστιν αἰσχύνη δόξα καὶ χάρις.

¹²εἶδον ἄνδρα δόξαντα παρ᾽ ἑαυτῷ σοφὸν εἶναι, ἐλπίδα μέντοι ἔσχεν μᾶλλον ἄφρων αὐτοῦ.

¹³λέγει ὀκνηρὸς ἀποστελλόμενος εἰς ὁδόν Λέων ἐν ταῖς ὁδοῖς.

¹⁴ὥσπερ θύρα στρέφεται ἐπὶ τοῦ στρόφιγγος, οὕτως ὀκνηρὸς ἐπὶ τῆς κλίνης αὐτοῦ.

¹⁵κρύψας ὀκνηρὸς τὴν χεῖρα ἐν τῷ κόλπῳ αὐτοῦ οὐ δυνήσεται ἐπενεγκεῖν ἐπὶ τὸ στόμα.

¹⁶σοφώτερος ἑαυτῷ ὀκνηρὸς φαίνεται τοῦ ἐν πλησμονῇ ἀποκομίζοντος ἀγγελίαν.

¹⁷ὥσπερ ὁ κρατῶν κέρκου κυνός, οὕτως ὁ προεστὼς ἀλλοτρίας κρίσεως.

¹⁸ὥσπερ οἱ ἰώμενοι προβάλλουσιν λόγους εἰς ἀνθρώπους, ὁ δὲ ἀπαντήσας τῷ λόγῳ πρῶτος ὑποσκελισθήσεται,

¹⁹οὕτως πάντες οἱ ἐνεδρεύοντες τοὺς ἑαυτῶν φίλους, ὅταν δὲ φωραθῶσιν, λέγουσιν ὅτι Παίζων ἔπραξα.

²⁰ἐν πολλοῖς ξύλοις θάλλει πῦρ, ὅπου δὲ οὐκ ἔστιν δίθυμος, ἡσυχάζει μάχη.

²¹ἐσχάρα ἄνθραξιν καὶ ξύλα πυρί, ἀνὴρ δὲ λοίδορος εἰς ταραχὴν μάχης.

²²λόγοι κερκώπων μαλακοί, οὗτοι δὲ τύπτουσιν εἰς ταμιεῖα σπλάγχνων.

²³ἀργύριον διδόμενον μετὰ δόλου ὥσπερ ὄστρακον ἡγητέον. χείλη λεῖα καρδίαν καλύπτει λυπηράν.

²⁴χείλεσιν πάντα ἐπινεύει ἀποκλαιόμενος ἐχθρός, ἐν δὲ τῇ καρδίᾳ τεκταίνεται δόλους·

²⁵ἐάν σου δέηται ὁ ἐχθρὸς μεγάλῃ τῇ φωνῇ, μὴ πεισθῇς· ἑπτὰ γάρ εἰσιν πονηρίαι ἐν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ.

²⁶ὁ κρύπτων ἔχθραν συνίστησιν δόλον, ἐκκαλύπτει δὲ τὰς ἑαυτοῦ ἁμαρτίας εὔγνωστος ἐν συνεδρίοις.

²⁷ὁ ὀρύσσων βόθρον τῷ πλησίον ἐμπεσεῖται εἰς αὐτόν, ὁ δὲ κυλίων λίθον ἐφ᾽ ἑαυτὸν κυλίει.

²⁸γλῶσσα ψευδὴς μισεῖ ἀλήθειαν, στόμα δὲ ἄστεγον ποιεῖ ἀκαταστασίας.

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 27

¹μὴ καυχῶ τὰ εἰς αὔριον· οὐ γὰρ γινώσκεις τί τέξεται ἡ ἐπιοῦσα.

²ἐγκωμιαζέτω σε ὁ πέλας καὶ μὴ τὸ σὸν στόμα, ἀλλότριος καὶ μὴ τὰ σὰ χείλη.

³βαρὺ λίθος καὶ δυσβάστακτον ἄμμος, ὀργὴ δὲ ἄφρονος βαρυτέρα ἀμφοτέρων.

⁴ἀνελεήμων θυμὸς καὶ ὀξεῖα ὀργή, ἀλλ᾽ οὐδένα ὑφίσταται ζῆλος.

⁵κρείσσους ἔλεγχοι ἀποκεκαλυμμένοι κρυπτομένης φιλίας.

⁶ἀξιοπιστότερά ἐστιν τραύματα φίλου ἢ ἑκούσια φιλήματα ἐχθροῦ.

⁷ψυχὴ ἐν πλησμονῇ οὖσα κηρίοις ἐμπαίζει, ψυχῇ δὲ ἐνδεεῖ καὶ τὰ πικρὰ γλυκεῖα φαίνεται.

⁸ὥσπερ ὅταν ὄρνεον καταπετασθῇ ἐκ τῆς ἰδίας νοσσιᾶς, οὕτως ἄνθρωπος δουλοῦται, ὅταν ἀποξενωθῇ ἐκ τῶν ἰδίων τόπων.

⁹μύροις καὶ οἴνοις καὶ θυμιάμασιν τέρπεται καρδία, καταρρήγνυται δὲ ὑπὸ συμπτωμάτων ψυχή.

¹⁰φίλον σὸν ἢ φίλον πατρῷον μὴ ἐγκαταλίπῃς, εἰς δὲ τὸν οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ σου μὴ εἰσέλθῃς ἀτυχῶν· κρείσσων φίλος ἐγγὺς ἢ ἀδελφὸς μακρὰν οἰκῶν.

¹¹σοφὸς γίνου, υἱέ, ἵνα εὐφραίνηταί μου ἡ καρδία καὶ ἀπόστρεψον ἀπὸ σοῦ ἐπονειδίστους λόγους.

¹²πανοῦργος κακῶν ἐπερχομένων ἀπεκρύβη, ἄφρονες δὲ ἐπελθόντες ζημίαν τείσουσιν.

¹³ἀφελοῦ τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ, παρῆλθεν γάρ· ὑβριστὴς ὅστις τὰ ἀλλότρια λυμαίνεται.

¹⁴ὃς ἂν εὐλογῇ φίλον τὸ πρωὶ μεγάλῃ τῇ φωνῇ, καταρωμένου οὐδὲν διαφέρειν δόξει.

¹⁵σταγόνες ἐκβάλλουσιν ἄνθρωπον ἐν ἡμέρᾳ χειμερινῇ ἐκ τοῦ οἴκου αὐτοῦ, ὡσαύτως καὶ γυνὴ λοίδορος ἐκ τοῦ ἰδίου οἴκου.

¹⁶βορέας σκληρὸς ἄνεμος, ὀνόματι δὲ ἐπιδέξιος καλεῖται.

¹⁷σίδηρος σίδηρον ὀξύνει, ἀνὴρ δὲ παροξύνει πρόσωπον ἑταίρου.

¹⁸ὃς φυτεύει συκῆν, φάγεται τοὺς καρποὺς αὐτῆς· ὃς δὲ φυλάσσει τὸν ἑαυτοῦ κύριον, τιμηθήσεται.

¹⁹ὥσπερ οὐχ ὅμοια πρόσωπα προσώποις, οὕτως οὐδὲ αἱ καρδίαι τῶν ἀνθρώπων.

²⁰ᾅδης καὶ ἀπώλεια οὐκ ἐμπίμπλανται, ὡσαύτως καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν ἀνθρώπων ἄπληστοι. βδέλυγμα κυρίῳ στηρίζων ὀφθαλμόν, καὶ οἱ ἀπαίδευτοι ἀκρατεῖς γλώσσῃ.

²¹δοκίμιον ἀργύρῳ καὶ χρυσῷ πύρωσις, ἀνὴρ δὲ δοκιμάζεται διὰ στόματος ἐγκωμιαζόντων αὐτόν. καρδία ἀνόμου ἐκζητεῖ κακά, καρδία δὲ εὐθὴς ἐκζητεῖ γνῶσιν.

²²ἐὰν μαστιγοῖς ἄφρονα ἐν μέσῳ συνεδρίου ἀτιμάζων, οὐ μὴ περιέλῃς τὴν ἀφροσύνην αὐτοῦ.

²³γνωστῶς ἐπιγνώσῃ ψυχὰς ποιμνίου σου καὶ ἐπιστήσεις καρδίαν σου σαῖς ἀγέλαις·

²⁴ὅτι οὐ τὸν αἰῶνα ἀνδρὶ κράτος καὶ ἰσχύς, οὐδὲ παραδίδωσιν ἐκ γενεᾶς εἰς γενεάν.

²⁵ἐπιμελοῦ τῶν ἐν τῷ πεδίῳ χλωρῶν καὶ κερεῖς πόαν καὶ σύναγε χόρτον ὀρεινόν,

²⁶ἵνα ἔχῃς πρόβατα εἰς ἱματισμόν· τίμα πεδίον, ἵνα ὦσίν σοι ἄρνες.

²⁷υἱέ, παρ᾽ ἐμοῦ ἔχεις ῥήσεις ἰσχυρὰς εἰς τὴν ζωήν σου καὶ εἰς τὴν ζωὴν σῶν θεραπόντων.

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 28

¹φεύγει ἀσεβὴς μηδενὸς διώκοντος, δίκαιος δὲ ὥσπερ λέων πέποιθεν.

²δι᾽ ἁμαρτίας ἀσεβῶν κρίσεις ἐγείρονται, ἀνὴρ δὲ πανοῦργος κατασβέσει αὐτάς.

³ἀνδρεῖος ἐν ἀσεβείαις συκοφαντεῖ πτωχούς. ὥσπερ ὑετὸς λάβρος καὶ ἀνωφελής,

⁴οὕτως οἱ ἐγκαταλείποντες τὸν νόμον ἐγκωμιάζουσιν ἀσέβειαν, οἱ δὲ ἀγαπῶντες τὸν νόμον περιβάλλουσιν ἑαυτοῖς τεῖχος.

⁵ἄνδρες κακοὶ οὐ νοήσουσιν κρίμα, οἱ δὲ ζητοῦντες τὸν κύριον συνήσουσιν ἐν παντί.

⁶κρείσσων πτωχὸς πορευόμενος ἐν ἀληθείᾳ πλουσίου ψευδοῦς.

⁷φυλάσσει νόμον υἱὸς συνετός· ὃς δὲ ποιμαίνει ἀσωτίαν, ἀτιμάζει πατέρα.

⁸ὁ πληθύνων τὸν πλοῦτον αὐτοῦ μετὰ τόκων καὶ πλεονασμῶν τῷ ἐλεῶντι πτωχοὺς συνάγει αὐτόν.

⁹ὁ ἐκκλίνων τὸ οὖς αὐτοῦ τοῦ μὴ εἰσακοῦσαι νόμου καὶ αὐτὸς τὴν προσευχὴν αὐτοῦ ἐβδέλυκται.

¹⁰ὃς πλανᾷ εὐθεῖς ἐν ὁδῷ κακῇ, εἰς διαφθορὰν αὐτὸς ἐμπεσεῖται· οἱ δὲ ἄνομοι διελεύσονται ἀγαθὰ καὶ οὐκ εἰσελεύσονται εἰς αὐτά.

¹¹σοφὸς παρ᾽ ἑαυτῷ ἀνὴρ πλούσιος, πένης δὲ νοήμων καταγνώσεται αὐτοῦ.

¹²διὰ βοήθειαν δικαίων πολλὴ γίνεται δόξα, ἐν δὲ τόποις ἀσεβῶν ἁλίσκονται ἄνθρωποι.

¹³ὁ ἐπικαλύπτων ἀσέβειαν ἑαυτοῦ οὐκ εὐοδωθήσεται, ὁ δὲ ἐξηγούμενος ἐλέγχους ἀγαπηθήσεται.

¹⁴μακάριος ἀνήρ, ὃς καταπτήσσει πάντα δι᾽ εὐλάβειαν, ὁ δὲ σκληρὸς τὴν καρδίαν ἐμπεσεῖται κακοῖς.

¹⁵λέων πεινῶν καὶ λύκος διψῶν ὃς τυραννεῖ πτωχὸς ὢν ἔθνους πενιχροῦ.

¹⁶βασιλεὺς ἐνδεὴς προσόδων μέγας συκοφάντης, ὁ δὲ μισῶν ἀδικίαν μακρὸν χρόνον ζήσεται.

¹⁷ἄνδρα τὸν ἐν αἰτίᾳ φόνου ὁ ἐγγυώμενος φυγὰς ἔσται καὶ οὐκ ἐν ἀσφαλείᾳ. παίδευε υἱόν, καὶ ἀγαπήσει σε καὶ δώσει κόσμον τῇ σῇ ψυχῇ· οὐ μὴ ὑπακούσῃς ἔθνει παρανόμῳ.

¹⁸ὁ πορευόμενος δικαίως βεβοήθηται, ὁ δὲ σκολιαῖς ὁδοῖς πορευόμενος ἐμπλακήσεται.

¹⁹ὁ ἐργαζόμενος τὴν ἑαυτοῦ γῆν πλησθήσεται ἄρτων, ὁ δὲ διώκων σχολὴν πλησθήσεται πενίας.

²⁰ἀνὴρ ἀξιόπιστος πολλὰ εὐλογηθήσεται, ὁ δὲ κακὸς οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται.

²¹ὃς οὐκ αἰσχύνεται πρόσωπα δικαίων, οὐκ ἀγαθός· ὁ τοιοῦτος ψωμοῦ ἄρτου ἀποδώσεται ἄνδρα.

²²σπεύδει πλουτεῖν ἀνὴρ βάσκανος καὶ οὐκ οἶδεν ὅτι ἐλεήμων κρατήσει αὐτοῦ.

²³ὁ ἐλέγχων ἀνθρώπου ὁδοὺς χάριτας ἕξει μᾶλλον τοῦ γλωσσοχαριτοῦντος.

²⁴ὃς ἀποβάλλεται πατέρα ἢ μητέρα καὶ δοκεῖ μὴ ἁμαρτάνειν, οὗτος κοινωνός ἐστιν ἀνδρὸς ἀσεβοῦς.

²⁵ἄπληστος ἀνὴρ κρίνει εἰκῇ· ὃς δὲ πέποιθεν ἐπὶ κύριον, ἐν ἐπιμελείᾳ ἔσται.

²⁶ὃς πέποιθεν θρασείᾳ καρδίᾳ, ὁ τοιοῦτος ἄφρων· ὃς δὲ πορεύεται σοφίᾳ, σωθήσεται.

²⁷ὃς δίδωσιν πτωχοῖς, οὐκ ἐνδεηθήσεται· ὃς δὲ ἀποστρέφει τὸν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ, ἐν πολλῇ ἀπορίᾳ ἔσται.

²⁸ἐν τόποις ἀσεβῶν στένουσι δίκαιοι, ἐν δὲ τῇ ἐκείνων ἀπωλείᾳ πληθυνθήσονται δίκαιοι.

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 29

¹κρείσσων ἀνὴρ ἐλέγχων ἀνδρὸς σκληροτραχήλου· ἐξαπίνης γὰρ φλεγομένου αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἴασις.

²ἐγκωμιαζομένων δικαίων εὐφρανθήσονται λαοί, ἀρχόντων δὲ ἀσεβῶν στένουσιν ἄνδρες.

³ἀνδρὸς φιλοῦντος σοφίαν εὐφραίνεται πατὴρ αὐτοῦ· ὃς δὲ ποιμαίνει πόρνας, ἀπολεῖ πλοῦτον.

⁴βασιλεὺς δίκαιος ἀνίστησιν χώραν, ἀνὴρ δὲ παράνομος κατασκάπτει.

⁵ὃς παρασκευάζεται ἐπὶ πρόσωπον τοῦ ἑαυτοῦ φίλου δίκτυον, περιβάλλει αὐτὸ τοῖς ἑαυτοῦ ποσίν.

⁶ἁμαρτάνοντι ἀνδρὶ μεγάλη παγίς, δίκαιος δὲ ἐν χαρᾷ καὶ ἐν εὐφροσύνῃ ἔσται.

⁷ἐπίσταται δίκαιος κρίνειν πενιχροῖς, ὁ δὲ ἀσεβὴς οὐ συνήσει γνῶσιν, καὶ πτωχῷ οὐχ ὑπάρχει νοῦς ἐπιγνώμων.

⁸ἄνδρες λοιμοὶ ἐξέκαυσαν πόλιν, σοφοὶ δὲ ἀπέστρεψαν ὀργήν.

⁹ἀνὴρ σοφὸς κρίνει ἔθνη, ἀνὴρ δὲ φαῦλος ὀργιζόμενος καταγελᾶται καὶ οὐ καταπτήσσει.

¹⁰ἄνδρες αἱμάτων μέτοχοι μισήσουσιν ὅσιον, οἱ δὲ εὐθεῖς ἐκζητήσουσιν ψυχὴν αὐτοῦ.

¹¹ὅλον τὸν θυμὸν αὐτοῦ ἐκφέρει ἄφρων, σοφὸς δὲ ταμιεύεται κατὰ μέρος.

¹²βασιλέως ὑπακούοντος λόγον ἄδικον πάντες οἱ ὑπ᾽ αὐτὸν παράνομοι.

¹³δανιστοῦ καὶ χρεοφειλέτου ἀλλήλοις συνελθόντων ἐπισκοπὴν ποιεῖται ἀμφοτέρων ὁ κύριος.

¹⁴βασιλέως ἐν ἀληθείᾳ κρίνοντος πτωχοὺς ὁ θρόνος αὐτοῦ εἰς μαρτύριον κατασταθήσεται.

¹⁵πληγαὶ καὶ ἔλεγχοι διδόασιν σοφίαν, παῖς δὲ πλανώμενος αἰσχύνει γονεῖς αὐτοῦ.

¹⁶πολλῶν ὄντων ἀσεβῶν πολλαὶ γίνονται ἁμαρτίαι, οἱ δὲ δίκαιοι ἐκείνων πιπτόντων κατάφοβοι γίνονται.

¹⁷παίδευε υἱόν σου, καὶ ἀναπαύσει σε καὶ δώσει κόσμον τῇ ψυχῇ σου.

¹⁸οὐ μὴ ὑπάρξῃ ἐξηγητὴς ἔθνει παρανόμῳ, ὁ δὲ φυλάσσων τὸν νόμον μακαριστός.

¹⁹λόγοις οὐ παιδευθήσεται οἰκέτης σκληρός· ἐὰν γὰρ καὶ νοήσῃ, ἀλλ᾽ οὐχ ὑπακούσεται.

²⁰ἐὰν ἴδῃς ἄνδρα ταχὺν ἐν λόγοις, γίνωσκε ὅτι ἐλπίδα ἔχει μᾶλλον ἄφρων αὐτοῦ.

²¹ὃς κατασπαταλᾷ ἐκ παιδός, οἰκέτης ἔσται, ἔσχατον δὲ ὀδυνηθήσεται ἐφ᾽ ἑαυτῷ.

²²ἀνὴρ θυμώδης ὀρύσσει νεῖκος, ἀνὴρ δὲ ὀργίλος ἐξώρυξεν ἁμαρτίας.

²³ὕβρις ἄνδρα ταπεινοῖ, τοὺς δὲ ταπεινόφρονας ἐρείδει δόξῃ κύριος.

²⁴ὃς μερίζεται κλέπτῃ, μισεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν· ἐὰν δὲ ὅρκου προτεθέντος ἀκούσαντες μὴ ἀναγγείλωσιν,

²⁵φοβηθέντες καὶ αἰσχυνθέντες ἀνθρώπους ὑπεσκελίσθησαν· ὁ δὲ πεποιθὼς ἐπὶ κύριον εὐφρανθήσεται. ἀσέβεια ἀνδρὶ δίδωσιν σφάλμα· ὃς δὲ πέποιθεν ἐπὶ τῷ δεσπότῃ, σωθήσεται.

²⁶πολλοὶ θεραπεύουσιν πρόσωπα ἡγουμένων, παρὰ δὲ κυρίου γίνεται τὸ δίκαιον ἀνδρί.

²⁷βδέλυγμα δικαίοις ἀνὴρ ἄδικος, βδέλυγμα δὲ ἀνόμῳ κατευθύνουσα ὁδός.

Lire la suite:ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ, κεφαλίς 30

Pour que les textes en grec s’affichent correctement, il est préférable d’installer la police Lucida Sans Unicode. De même, pour les textes en slavon ancien, installez la police Hirmos. Si votre navigateur prend en charge CSS3, les polices s’afficheront automatiquement.


	Après votre inscription, vous pourrez vous abonner à l’envoi des textes de n’importe quel plan de lecture de la Bible. Nous prévoyons d’ajouter progressivement des paramètres personnalisés ainsi que d’autres services pour les utilisateurs inscrits. Nous vous conseillons donc de vous inscrire dès maintenant. C’est gratuit.