1 Parabolae Salomonis filii David regis Israel |
2 ad sciendam sapientiam et disciplinam,
ad intellegenda verba prudentiae; |
3 ad suscipiendam eruditionem doctrinae,
iustitiam et iudicium et aequitatem, |
4 ut detur parvulis astutia,
adulescenti scientia et recogitatio. |
5 Audiat sapiens et addet doctrinam,
et intellegens dispositiones possidebit: |
6 animadvertet parabolam et allegoriam,
verba sapientium et aenigmata eorum. |
7 Timor Domini principium scientiae.
Sapientiam atque doctrinam stulti despiciunt. |
8 Audi, fili mi, disciplinam patris tui
et ne reicias legem matris tuae, |
9 quia diadema gratiae sunt capiti tuo,
et torques collo tuo. |
10 Fili mi, si te lactaverint peccatores,
ne acquiescas eis. |
11 Si dixerint: “ Veni nobiscum, insidiemur sanguini,
abscondamus tendiculas contra insontem frustra; |
12 deglutiamus eos sicut infernus viventes
et integros quasi descendentes in lacum: |
13 omnem pretiosam substantiam reperiemus,
implebimus domos nostras spoliis; |
14 sortem mitte nobiscum,
marsupium unum sit omnium nostrum ”; |
15 fili mi, ne ambules cum eis,
prohibe pedem tuum a semitis eorum. |
16 Pedes enim illorum ad malum currunt
et festinant, ut effundant sanguinem. |
17 Frustra autem iacitur rete ante oculos pinnatorum. |
18 Ipsique contra sanguinem suum insidiantur
et moliuntur fraudes contra animas suas. |
19 Sic semitae omnis ad rapinam intenti:
animam ipsius possidentis rapiunt. |
20 Sapientia foris praedicat,
in plateis dat vocem suam, |
21 in capite viarum frequentium clamitat,
in foribus portarum urbis profert verba sua: |
22 “ Usquequo, parvuli, diligitis infantiam,
et derisores sibi derisionem cupient,
et imprudentes odibunt scientiam? |
23 Convertimini ad correptionem meam;
en proferam vobis spiritum meum
et ostendam vobis verba mea. |
24 Quia vocavi, et renuistis,
extendi manum meam, et non fuit qui aspiceret; |
25 despexistis omne consilium meum
et increpationes meas neglexistis. |
26 Ego quoque in interitu vestro ridebo
et subsannabo, cum terror vobis advenerit, |
27 cum irruerit ut procella terror,
et interitus quasi tempestas ingruerit,
quando venerit super vos tribulatio et angustia ”. |
28 Tunc invocabunt me, et non exaudiam,
instanter quaerent me et non invenient me, |
29 eo quod exosam habuerint disciplinam
et timorem Domini non elegerint |
30 nec acquieverint consilio meo
et despexerint universam correptionem meam. |
31 Comedent igitur fructus viae suae
suisque consiliis saturabuntur. |
32 Aversio parvulorum interficiet eos,
et securitas stultorum perdet illos. |
33 Qui autem me audierit, absque terrore requiescet
et tranquillus erit timore malorum sublato.
|
