1 Respondens autem Baldad Suhites dixit: |
2 “ Usquequo loqueris talia,
et spiritus vehemens sermones oris tui? |
3 Numquid Deus supplantat iudicium,
aut Omnipotens subvertit, quod iustum est? |
4 Et si filii tui peccaverunt ei,
et dimisit eos in manu iniquitatis suae, |
5 tu tamen, si diluculo consurrexeris ad Deum
et Omnipotentem fueris deprecatus, |
6 si mundus et rectus incesseris,
statim evigilabit ad te
et pacatum reddet habitaculum iustitiae tuae; |
7 in tantum ut, si priora tua fuerint parva,
et novissima tua multiplicentur nimis. |
8 Interroga enim generationem pristinam
et diligenter investiga patrum memoriam. |
9 Hesterni quippe sumus et ignoramus,
quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram. |
10 Nonne ipsi docebunt te, loquentur tibi
et de corde suo proferent eloquia? |
11 Numquid virere potest scirpus absque umore,
aut crescere carectum sine aqua? |
12 Cum adhuc sit in flore, nec carpatur manu,
ante omnes herbas arescit. |
13 Sic viae omnium, qui obliviscuntur Deum,
et spes impii peribit. |
14 Cuius spes filum tenue,
et sicut tela aranearum fiducia eius. |
15 Innitetur super domum suam et non stabit;
fulciet eam et non consurget. |
16 Umectus videtur, antequam veniat sol,
et in horto suo germen eius egredietur. |
17 Super acervum petrarum radices eius densabuntur,
et inter lapides commorabitur. |
18 Si absorbuerit eum de loco suo,
negabit eum et dicet: “Non novi te”. |
19 Haec est enim laetitia viae eius,
ut rursum de terra alii germinentur. |
20 Deus non proiciet simplicem
nec porriget manum malignis, |
21 donec impleatur risu os tuum,
et labia tua iubilo. |
22 Qui oderunt te, induentur confusione,
et tabernaculum impiorum non subsistet ”.
|
