1 Respondens autem Iob dixit: |
2 “ Utinam appenderetur aegritu do mea,
et calamitatem meam assumerent in statera! |
3 Nunc vero arena maris haec gravior apparet,
inde verbis meis haesito. |
4 Quia sagittae Omnipotentis in me sunt,
quarum venenum ebibit spiritus meus;
et terrores Dei militant contra me. |
5 Numquid rugiet onager, cum habuerit herbam?
Aut mugiet bos, cum ante praesepe plenum steterit? |
6 Aut poterit comedi insulsum, quod non est sale conditum?
Aut poterit gustari herba insulsa? |
7 Quae prius nolebat tangere anima mea,
nunc prae angustia cibi mei sunt. |
8 Quis det, ut veniat petitio mea,
et, quod exspecto, tribuat mihi Deus? |
9 Utinam Deus me conterat;
solvat manum suam et succidat me! |
10 Et haec mihi sit consolatio,
et exsultabo vel in pavore, qui non parcat,
nec celabo sermones Sancti. |
11 Quae est enim fortitudo mea, ut sustineam?
Aut quis finis meus, ut patienter agam? |
12 Num fortitudo lapidum, fortitudo mea?
Num caro mea aenea est? |
13 An non est auxilium mihi in me,
et virtus quoque remota est a me? |
14 Qui tollit ab amico suo misericordiam,
timorem Omnipotentis derelinquit. |
15 Fratres mei mentiti sunt me
sicut alveus torrentium, qui evanescunt |
16 nigrescentes glacie,
cum ingruit super eos nix. |
17 Tempore, quo diffluunt, arescunt
et, ut incaluerit, solvuntur de loco suo. |
18 Deflectunt viatorum turmae de viis suis,
ascendentes per desertum pereunt. |
19 Commeatus Thema consideraverunt,
viatores Saba speraverunt in eis. |
20 Confusi sunt, quia speraverunt;
venerunt eo usque, et pudore cooperti sunt. |
21 Ita nunc vos facti estis mihi;
videntes plagam meam, timetis. |
22 Numquid dixi: Afferte mihi
et de substantia vestra donate mihi? |
23 vel: Liberate me de manu hostis
et de manu robustorum eruite me? |
24 Docete me, et ego tacebo,
et, si quid forte ignoravi, instruite me. |
25 Quare detraxistis sermonibus veritatis,
cum e vobis nullus sit, qui possit arguere me? |
26 Ad increpandum tantum eloquia concinnatis,
sed in ventum verba desperati. |
27 Super pupillum irruitis
et subvertere nitimini amicum vestrum. |
28 Nunc, quaeso, convertimini ad me,
et in faciem vestram non mentiar. |
29 Revertite! Nulla erit improbitas.
Revertite! Adhuc praesens adest iustitia mea. |
30 Estne in lingua mea improbitas?
An palatum meum non discernit nequitiam?
|
