17 A Mileto autem mittens Ephesum convocavit presbyteros ecclesiae. |
18 Qui cum venissent ad eum, dixit eis: “ Vos scitis a prima die, qua ingressus sum in Asiam, qualiter vobiscum per omne tempus fuerim, |
19 serviens Domino cum omni humilitate et lacrimis et tentationibus, quae mihi acciderunt in insidiis Iudaeorum; |
20 quomodo nihil subtraxerim utilium, quominus annuntiarem vobis et docerem vos publice et per domos, |
21 testificans Iudaeis atque Graecis in Deum paenitentiam et fidem in Dominum nostrum Iesum. |
22 Et nunc ecce alligatus ego Spiritu vado in Ierusalem, quae in ea eventura sint mihi ignorans, |
23 nisi quod Spiritus Sanctus per omnes civitates protestatur mihi dicens quoniam vincula et tribulationes me manent. |
24 Sed nihili facio animam meam pretiosam mihi, dummodo consummem cursum meum et ministerium, quod accepi a Domino Iesu, testificari evangelium gratiae Dei. |
25 Et nunc ecce ego scio quia amplius non videbitis faciem meam vos omnes, per quos transivi praedicans regnum; |
26 quapropter contestor vos hodierna die, quia mundus sum a sanguine omnium; |
27 non enim subterfugi, quominus annuntiarem omne consilium Dei vobis. |
28 Attendite vobis et universo gregi, in quo vos Spiritus Sanctus posuit episcopos, pascere ecclesiam Dei, quam acquisivit sanguine suo. |
29 Ego scio quoniam intrabunt post discessionem meam lupi graves in vos non parcentes gregi; |
30 et ex vobis ipsis exsurgent viri loquentes perversa, ut abstrahant discipulos post se. |
31 Propter quod vigilate, memoria retinentes quoniam per triennium nocte et die non cessavi cum lacrimis monens unumquemque vestrum. |
32 Et nunc commendo vos Deo et verbo gratiae ipsius, qui potens est aedificare et dare hereditatem in sanctificatis omnibus. |
33 Argentum aut aurum aut vestem nullius concupivi; |
34 ipsi scitis quoniam ad ea, quae mihi opus erant et his, qui mecum sunt, ministraverunt manus istae. |
35 Omnia ostendi vobis quoniam sic laborantes oportet suscipere infirmos, ac meminisse verborum Domini Iesu, quoniam ipse dixit: “Beatius est magis dare quam accipere!” ”. |
36 Et cum haec dixisset, positis genibus suis, cum omnibus illis oravit. |
37 Magnus autem fletus factus est omnium; et procumbentes super collum Pauli osculabantur eum |
38 dolentes maxime in verbo, quod dixerat, quoniam amplius faciem eius non essent visuri. Et deducebant eum ad navem.
|